( One Piece ) ถ้าฉันเปลี่ยนแล้วนายจะเสียใจ ( ซันจิxลูฟี่ )

ตอนที่ 4 : นี่คือลูจัง!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61



"เจ้าเสือแกช่วยพาฉันไปส่งที่ๆหนึ่งก่อนได้มั้ย"

"ได้สิ!! แล้วแกจะไปที่ไหนล่ะเจ้าหมวกฟาง!!?"

" ที่อาณาจักรคามะมักกะ "

ผมขอให้เจ้าเสือพาผมไปหาอีวาจังหรืออีกชื่อหนึ่งก็คือ อ็มเพอริโอ อิวานคอฟ ที่สวนสวรรค์ของเหล่าเพศที่สองหรืออีกชื่อหนึ่งที่เป็นที่รู้จักก็คือ ราชอาณาจักรคามะมักกะ (อาณาจักรกระเทย) ใช่แล้วครับเพราะผมเองก็ไม่ได้ต่างอะไรจากพวกเค้าเพราะงั้นผมถึงต้องมาขอให้อีวาจังช่วยอีกแรง


                 ณ.อาณาจักรคามะมักกะ 



"แกแน่ใจแล้วนะว่าอยู่ได้หน่ะเจ้าหมวกฟาง!!?"


หมับ!!!


"แน่ใจสิ..........ขอบใจแกมากนะเจ้าเสือแกเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับฉันจริงๆ"

"อะ......อืม........ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะไม่ช่วยแกนี่หน่า.....ก็แกกับฉันเราเป็นพันธมิตรกันนี่หน่า"

ผมยืนส่งเจ้าเสือจนเรือดำน้ำของมันเริ่มหายไปได้สักพักจึงเริ่มออกเดินทางตามหาอาณาจักรของอีวาจังเพียงไม่นานผมก็สามารถมาถึงภายในเขตของอาณาจักรของอีวาจัง

"ฮาย!! หมวกฟางบอย~ลมอะไรหอบเธอมาที่นี่กันหล่ะจ๊ะ"

เสียงแหลมแสบแก้วหูกับร่างกายใหญ่โตของชายใจหญิงอย่างอีวาจังก็ปรากฏขึ้นมาต่อหน้าผมอีวาจังยังดูร่าเริงเหมือนเดิม ดีจังเลยนะอีวาจังผิดกับผมโดยสิ้นเชิงที่หน้าตาซึมเศร้าทั้งที่ปกติผมเป็นคนสดใสและคิดบวกเสมอแต่ตอนนี้กลับไม่หลงเหลือภาพจำนั้นอีกเลยแม้แต่อีวาจังก็ยังสังเกตเห็น

"หือ~ถามไม่ตอบหน้าตาหมองคล้ำหรือว่า   หมวกฟางบอยเธออกหักมาหรอ......ไม่จริงใช่มั้ย"

"อีวาจัง~(╥﹏╥) ช่วยผมด้วยผมไม่อยากเป็นผู้ชายอีกต่อไปแล้ว..........ได้โปรดช่วยฉีดไอ้ฮอร์โมนเพศหญิงอะไรนั่นที่อีวาจังเคยฉีดให้พวกทหารเรือนั่นให้กับผมทีได้หรือเปล่า?? อีวาจัง~ผมไม่อยากทรมาณอีกแล้ว(╥_╥)"

    'นะ...........นี่มันอะไรกันเนี่ยหมวกฟางบอยที่เคยร่าเริงสดใสแต่วันนี้กลับไม่หลงเหลือความสดใสเลยแม้แต่น้อยในแววตาคู่นี้...........ใครกันช่างโหดร้ายทำกับดวงใจที่แสนบริสุทธิ์และอ่อนโยนของหมวกฟางบอยจนไม่เหลือชิ้นดีแบบนี้ไม่ว่าจะใครก็ตามที่มาทำแบบนี้กับหมวกฟางบอย.......ฉันราชินีแห่งอาณาจักรกะเทย เอ็มเพอริโอ อิวานคอฟ คนนี้จะทำให้คนที่มาทำร้ายหมวกฟางบอยต้องสำนึกและเสียดายที่กล้ามาทำให้ความสุขความสดใสของลูกชายเพียงคนเดียวของเพื่อนรักฉันต้องเสียใจ'

"ได้สิ!! ถ้าเธอต้องการแต่มันจะมีผลแค่ประมาณ8เดือนถึง1ปีเท่านั้นนะหลังจากนั้นเธอก็จะกลับมาเป็นผู้ชายเหมือนเดิมเข้าใจแล้วใช่มั้ยหมวกฟางบอย"

"ระ........รบกวนด้วยนะอีวาจัง"

"เดี๋ยวก่อนสิจ๊ะ.......แต่เธอต้องเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมาให้พวกฉันฟังก่อนไม่งั้นฉันจะหาทางช่วยไม่ได้.......ตกลงมั้ย!!?"

"ผมตกลง!!"

จากนั้นผมก็เริ่มเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับซันจิให้ทุกคนในอาณาจักรฟังจนหมดเปลือกฉับพลันผมก็รู้สึกถึงรังสีความไม่พอใจแผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งอาณาจักร


"จะดูถูกความรักและความรู้สึกของพวกเราเหล่าเพศที่สองก็ให้มันน้อยๆหน่อย!!!! น่าขยะแขยงงั้นหรอ......คิ้วมัวคุงฉันจะทำให้นายต้องเสียกับคำพูดนั้นเอง!!"

"ใช่!!!! หนึ่งเดือนนี้เราจะฝึกทักษะทุกอย่างที่ผู้หญิงควรจะมีให้กับเธอเอง เธอจะตกลงมั้ย??"

เสียงแหลมๆของผู้เป็นเบอร์สองของอาณาจักรเอยขึ้นถามลูฟี่ต่อด้วยเสียงของอีวาจัง

"ถ้าเธออยากจะเอาคืนนายคิ้วม้วนคุงเค้าแล้วหล่ะก็วิธีนี้แหละเหมาะที่สุดเธอต้องเปลี่ยนเป็น......."

"เป็นอะไรงั้นหรออีวาจัง??"

"จะเปลี่ยนเป็นอะไรก็ต้องเปลี่ยนไปเป็น สาวสวยสุดเซ็กซี่,ขี้อ่อย,ขี้ยั่ว และที่สำคัญห้ามเผลอใจอ่อนกับคนพันนั้นง่ายๆเป็นอันขาด!!!"


หงึกๆ


ผมพยักหน้ารับเบาๆก่อนที่อีวาจังจะทำการเปลี่ยนแปลงผมให้กลายเป็นหญิงสาวในไม่กี่วินาที่ต่อมา

"เอมโพริโอฮอร์โมนเพศหญิง!!"

"อะ~จ๊ากกก!!!!!!"



พรึ่บ!!!!             ปุ๋ง!!!!!!!



"ทำไมมันถึงเจ็บแบบนี้อ่ะอีวาจัง~"

"⊙_⊙(⊙.⊙)(¯口¯)(๏_๏)  ๏╭╮๏ "

"ช่างเป็นผลลัพธ์ที่น่าพอใจมากจริงๆ"

"เอาหล่ะหมวกฟางบอย อ๊ะ!! ไม่ใช่แล้วสิลูจัง~เรียกแบบนี้แล้วรู้สึกเหมือนได้ลูกสาวมาใหม่เลยยี๊ฮ๊าาา!!"

"เอ๊ะ!! ลูกสาวอะไรอ่ะ!!   จ๊อก!!!!  อ่าหิวแล้วสิอีวาจังขอของกินหน่อยสิเพราะตั้งแต่เกิดเรื่องผมยังไม่ได้กินอะไรเลยอ่ะ"

เดี๋ยวนะ!!!ทำไมทุกคนมองผมด้วยสายตาเป็นประกายแบบนั้นอ่ะ??หรือว่า!!  ผมรีบวิ่งไปหาราชินีแห่งคามะมักกะก่อนจะเอ่ยอย่างรีบร้อน

"อะ......อีวาจัง!! สะ.....สำเร็จใช่มั้ยครับ!! ขะ....ขอผมดูหน่อย!!"

"เอ้า!! เด็กๆไปเอากระจกมาให้หนูน้อยลูจังเค้าดูร่างกายตัวเองหน่อยไป!!"

คุณพี่สาวร่างกายกำยำสองคนวิ่งออกไปไม่นานเท่าไหร่ก็กลับมาพร้อมกระจกขนาดใหญ่พอดีตัว..........ผมค่อยๆเดินไปหยุดที่หน้ากระจกพลันสายตาของผมก็ต้องเบิกกว้างกับภาพที่เห็น      เพราะภาพในกระจกตอนนี้หน้าตาเหมือนผมทุกอย่างแม้แต่รอยแผลเป็นใต้ตาเองก็เหมือนผมจะมีข้อแตกต่างก็แค่หน้าอกที่โครตจะใหญ่แถมสะโพกและรูปร่างที่โชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งจนแม้แต่ผมที่รู้ว่านี่คือร่างกายของตัวเองแท้ๆยังอดที่จะกลืนน้ำลงคอไม่ได้เลย

"นะ........นี่ผมจริงๆหรอครับ อีวาจัง มะ......ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ"

"เอ้าๆ เลิกตะลึงเลิกส่องได้แล้วจ๊ะลูกสาวทีนี้เรามาปรับเปลี่ยนการพูดการจาท่าทางแล้วก็กระดุมนี่อ่ะติดซะ!! ขืนปล่อยไว้แบบนี้ออกไปนอกเกาะนี้มีหวังโดนพวกหื่นกระหายลากไปปู้ยี้ปู้ยำก่อนแน่ๆเลยหล่ะ"

ผมก็พอที่จะเข้าใจที่อีวาจังพูดอยู่หรอกเพราะผมเองเคยแอบเห็นซันจิเองชอบทำเรื่องแบบนั้นอยู่บ่อยๆระหว่างที่จอดเรือพัก จนดูเหมือนว่าจะเป็นการจงใจทำให้ผมเห็นเสียมากกว่าการไม่ตั้งใจ...เฮ้อ!! พอๆยิ่งคิดยิ่งเจ็บปวดไปเสียเปล่าๆ

"ตั้งแต่วันนี้ไปลูจังจะต้องฝึกกิริยาทุกอย่างที่พวกผู้หญิงจริงๆเค้าทำกันให้ได้!!!
แล้วหลังจากนั้นก็กลับไปเอาคืนคิ้วม้วนคุงให้สาสมกับที่พูดจาทำร้ายจิตใจของลูจังเอาไว้มากมาย การดูถูกและเหยีบย้ำความรู้สึกของคนอื่นแบบนี้เราไม่ควรจะปล่อยคิ้วมัวคุงไว้เฉยๆ เค้าจะต้องสำนึกให้ได้ว่าไม่ว่าเพศไหนก็สามารถมีความรู้สึกถึงความรักที่บริสุทธิ์ได้ทั้งนั้น!!! "


โอ้ว!!!!!!




                                              จบตอน


   ลูจังสู้ๆนะลูก.....เพราะเราใกล้ที่จะได้เอาคืนซันจิคุงแล้วจ้า......ขอเวลาอีกไม่นาน
ยังก็ฝากติดตามด้วยน้าทุกๆคนʕ•ﻌ•ʔ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

190 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 มกราคม 2562 / 12:06
    สู้ๆค่ะลูกสาว
    #175
    0
  2. วันที่ 13 มกราคม 2562 / 12:00
    น้องเป็นสาวแล้วว
    #174
    0
  3. #106 ซามากิโกะ คิรุมิ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 16:50

    อร๊ายยยยยย​ ลูกสาวแม่น่ารักอ่ะ

    #106
    0
  4. #8 Monkey D. LadyGarp (@afflicted) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 21:18
    ติอตามคะ
    ป.ล. อยากมีฉากโฮลเคักจังเลย
    ก็คนมันกำลังอินนร่หน่า จุ๊บๆๆๆ
    #8
    1
  5. #7 น.ส.แม่มด ใจดี (@ning11434) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 11:26
    ต่ออค่าาา
    #7
    0