( One Piece ) ถ้าฉันเปลี่ยนแล้วนายจะเสียใจ ( ซันจิxลูฟี่ )

ตอนที่ 5 : ศิลปะการยั่วยวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61



"ตั้งแต่วันนี้ไปลูจังจะต้องฝึกกิริยาทุกอย่างที่พวกผู้หญิงจริงๆเค้าทำกันให้ได้!!!
แล้วหลังจากนั้นก็กลับไปเอาคืนคิ้วม้วนคุงให้สาสมกับที่พูดจาทำร้ายจิตใจของลูจังเอาไว้มากมาย การดูถูกและเหยีบย้ำความรู้สึกของคนอื่นแบบนี้เราไม่ควรจะปล่อยคิ้วมัวคุงไว้เฉยๆ เค้าจะต้องสำนึกให้ได้ว่าไม่ว่าเพศไหนก็สามารถมีความรู้สึกถึงความรักที่บริสุทธิ์ได้ทั้งนั้น!!! "


โอ้ว!!!!!!


     และแล้วผมก็ได้รับการฝึกในหลายๆอย่างให้รวบรัดที่สุดเท่าที่จะทำได้ส่วนเมนูหลักๆเลยก็คือศิลปะของการยั่วยวนนั่นก็คือประมาณแบบที่เวลาคุณเจอผู้ที่คุณถูกใจ จู่ๆคุณจะดุ่มๆเข้าไปจีบอีกฝ่ายหนึ่งเลยไม่ได้ คุณต้องรู้จักพูดจาหวานๆก่อน และถ้าต้องการให้เขาติดอกติดใจคุณก็ต้องเล่นเกมให้เป็น คุณควรเสริมสร้างความมั่นใจและขัดเกลาทักษะความเจ้าชู้ของตัวเอง เรียนรู้ที่จะทำทุกอย่างแบบเนียนๆ ที่สำคัญคุณต้องรู้จักทำตัวให้รู้สึกเซ็กซี่ด้วยการทิ้งกางเกงหรือเสื้อผ้าแบบแม่ชีไว้ที่บ้านซะ!! แล้วหันมาเลือกชุดชั้นในและเสื้อผ้าที่ดีที่สุดและเซ็กซี่ที่สุด!!   หลังจากนั้นก็เข้าสู่โหมดยั่วยวนและโหมดต่อไปนี้อีวาจังแนะนำให้ผมยอมเสียตัวบ้างอะไรบ้าง มี Sex กับคนที่ผมถูกใจโดยไม่ต้องไปสนใจว่าซันจิหรือคนอื่นๆจะคิดยังไง รู้จักการใช้ลูกไม้ออดอ้อนแบบถึงเนื้อถึงตัวอีกฝ่ายเอาไว้ให้มากประมาณแบบกอด,ซบอกเอาหน้าอกหน้าใจที่ผมมีอย่างล้นหลามมาใช้ให้เป็นประโยชน์ด้วยการหลอกล้อให้ผู้ทั้งหลายยอมมาตายคาหน้าอกใหญ่ๆระดับลูกแตงโมเกรดA++ของผมดังเช่นคำคมที่ว่า  ตายบนอกก็ยังดีกว่าตกม้าตาย  แหมๆผมคิดว่ามันก็หน้าจะดีเหมือกันนะ......เมื่อมีก็ต้องรู้จักใช้ให้เป็นประโยชน์.....พวกคุณว่าผมพูดถูกป่ะหล่ะ

"นอกจากทั้งหมดนี่แล้วยังมีอะไรที่ผมต้องเพิ่มเติมอีกมั้ยครับอีวาจัง??"

"ที่ต้องเพิ่มหรอ.......อย่างลูจังทำแค่ยอมให้จับ,จูบ,กอด,ลูบไล้ไซ้คอ อืม......แค่นี้ฉันว่าก็โอเคแล้วหล่ะแต่อย่าลืมข้อสำคัญหล่ะ"

"แน่นอนครับผมไม่มีทางลืมแน่"

"ทั้งหมดที่ว่ามาห้ามให้ซันจิทำเด็ดขาด!!X2"

ผมกับอีวาจังพูดขึ้นมาพร้อมๆกัน ส่วนเหตุผลหน่ะก็ง่ายๆถ้าซันจิเป็นคนสัมผัสมันอาจจะส่งผลเสียต่อจิตใจของผมแน่ๆเพื่อป้องกันเค้าคือบุคคลต้องห้ามสำหรับเนื้อตัวของผมส่วนคนอื่นๆถ้าผมเห็นว่ามีประโยชน์ผมก็จะเก็บพวกเค้าไว้ข้างกาย  เฮ้อ!!! ในที่สุดวันนี้ผมก็ต้องกลับไปพบกับพักพวกของผมสักที...........ถึงจะมีบางคนที่ผมๆไม่ค่อยอยากจะเจอก็เถอะนะ

"ลูจังเรือพร้อมแล้วนะจ๊ะ"

"ขอบคุณนะคะ......อีวาจัง"

"ถึงพวกเราจะยังไม่อยากให้ลูจังกลับก็เถอะนะแต่นี่ก็เกือบจะครบเดือนแล้วนี่หน่าเสียดายจัง"

"แหม!! พวกพี่ๆก็หนูแค่กลับไปหาพักพวกนะคะ.....ไม่ได้หายไปไหนสักหน่อย!!??"

"อิอิ....มันก็จริงนะเอาไว้พวกพี่ๆจะตามไปดูผลงานนะจ๊ะ"

"ได้เสมอคร้าาา"

ผมตอบกลับพวกคุณพี่สาวสองที่คอยให้ความช่วยเหลือผมมาตลอดเวลาที่อยู่บนเกาะแห่งนี้  อ้อ!! แล้วที่พวกคุณเห็นผมพูดจาค่ะขาแบบนั้นก็ไม่ต้องตกใจไปนะครับเพราะนั่นเป็นหนึ่งในการฝึกเช่นกันเพราะยิ่งคำพูดคำจาออดอ้อนมากเท่าไหร่โอกาสที่ผู้ชายจะยอมศิโรราบให้ผมก็ยิ่งมีมากเป็นเท่าตัวซึ่งนั้นคือสิ่งที่ผมต้องการมากที่สุด

"ผมไปก่อนนะครับทุกคนเอาไว้ผมจะหาใหม่นะครับ"

"เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะลูจัง"



                 ทางด้านเรือซันนี่



"ทำไมป่านนี้ไอ้เจ้าลูฟี่มันถึงยังไม่รู้จักโผล่หัวมาอีกนี่ก็ใกล้จะครบกำหนดออกเรืออยู่แล้วนะ"

"น่าๆอุซปอีกไม่กี่วันฉันว่าลูฟี่ก็คงจะกลับมาแล้วหล่ะ......ก็ลูฟี่ไม่เคยผิดสัญญาเลยสักครั้งนี่หน่าจริงมั้ยบรู๊ค!!"

"ครับ!! ผมเองก็เห็นด้วยกับความคิดของคุณช็อปเปอร์นะครับ...เพราะว่าคุณลูฟี่คือกัปตันไงหล่ะครับยังไงคุณลูฟี่ก็ต้องกลับมาทันแน่นอนครับ โยะโฮะโฮโฮโฮ"

บรู๊คที่เป็นโครงกระดูกไว้ผมทรงแอฟโฟร่พูดอย่างมาดมั่นเพราะเค้านั้นเชื่อมั่นในตัวกัปตันคนใหม่ของตัวเองที่เค้านั้นตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะฝากชีวิตครั้งที่สองไว้กับกัปตันลูฟี่หมวกฟางคนนี้เท่านั้น

"นี่ๆทุกคนมีเรือลำหนึ่งกำลังแล่นมาทางนี้หล่ะ" 

 โซโลที่ทำหน้าที่สอดส่องอยู่ภายในห้องบนเสากระโดงเรือรีบบอกกับเพื่อนๆของตนเองให้เตรียมพร้อมไว้เสมอเพราะทิศทางที่เรือลำนั้นกำลังมุ่งหน้ามาคือทิศทางเดียวกันกับเรือของพวกเค้าจอดรอกัปตันอยู่

"หา!! ไม่จริงตายแน่ๆเลยงานนี่ทำยังไงดีๆ"  

อุซปเริ่มสติแตกเมื่อได้ยินเพียงว่ามีเรือกำลังแล่นมาทางที่เรือของพวกตนจอดอยู่

"ไม่หรอก!! นั่นมันไม่ใช่เรือของพวกกองทัพเรือซะเมื่อไหร่แถมดูเหมือนว่าเรือลำนั้นเองก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะโจมตีพวกเราเลยด้วยซ้ำ"  

ซันจิพูดเตือนสติให้กับอุซปเพราะถึงยังไงที่นี่ก็คือเกาะถึงจะไม่ใหญ่มากแต่ก็ถือว่าเป็นเกาะที่อุดมสมบูรณ์พอสมควรเพราะฉะนั้นการที่จะมีเรือของเหล่าโจรสลัดแบบเดียวกับพวกเค้าจะมาจอดพักเรือเพื่อเตรียมเสบียงอาหารสำหรับการเดินเรือจึงไม่ใช่เรื่องที่แปลกอะไรมากนักแต่เพื่อเป็นการไม่ประมาดเกินไปพวกเค้าจึงต้องเตรียมพร้อม

'เพราะแกคนเดียวเลยนะเจ้าโง่ลูฟี่ที่ทำให้คนอื่นเค้าต้องมาคอยเดือดร้อนกันไปหมด'




                                                         จบตอน

                         ของฝากจ้า....ลูจังที่ขนหน้าอกหน้าใจมาเพียบเลยจริงๆ



หายไปหลายวันเลยหล่ะพอดีเค้าเอาโน๊ตบุ๊คไปซ้อมมาหน่ะจ๊ะ........ไม่รู้ว่าจะยังมีคนรออ่านเหลืออยู่หรือป่าวก็ไม่รู้อ่ะ.....อย่าเพิ่งทิ้งเค้าไปเลยน้าาา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

190 ความคิดเห็น

  1. #107 ซามากิโกะ คิรุมิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 16:55

    หึๆ ได้เวลาตายของแกแล้วซันจิฮาๆ

    #107
    0
  2. #91 love_dojin (@love_dojin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:26
    สนุกมากกกก
    #91
    0
  3. #45 Akira (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 08:27
    เดี๋ยวมีอึ้ง 555
    #45
    0
  4. #9 น.ส.แม่มด ใจดี (@ning11434) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 20:55
    ต่ออค่าาา
    #9
    0