คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

13

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


13

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 ส.ค. 63 / 19:00 น.
นิยาย LOVE CHANGE ѡ¹

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
                               เอาเข้าจริงๆ   ถ้าเราได้หลุดเข้าไปในเรื่องราว  ความรัก...

                 เราไม่รู้ได้เลยว่า   ความรักจะพาเราไปพบเจอกับอะไรบ้าง...ไม่มีบอกก่อนหรือตอนจบว่า

จะเป็นอย่างไร...แต่ทำไงได้ละครับ  ก็เราเลือกที่จะเดินเข้าไปหาความรักเอง...

ว่าไงความรัก...จะพาฉันไปไหน...?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 ส.ค. 63 / 19:00


   เรื่องราวชีวิตรักของเด็กชายวัยละอ่อน…. (ช่วงมัธยม)

                 เป็นช่วงเวลาที่ได้พบกับอะไรใหม่ ๆ เพื่อนใหม่  อาจารย์ใหม่ สถานที่เรียนใหม่

…โอ้ยอะไร ๆ ก็ใหม่ไปหมด

เด็กชายวัยละอ่อน ตื่นเต้นอยู่ภายในใจ 

คิดวนไปวนมาว่าจะได้เจออะไรบ้าง

                                ยังไม่หายตื่นเต้นและคิดวนไปยังไม่จบในหัว…

ก็มีเสียงตามสายของโรงเรียนประกาศดังขึ้นมา

ให้นักเรียนใหม่ทุกคนมาร่วมตัวกันที่หน้าเสาธง…..เอาแล้ว ๆ 

นักเรียนทุกคน ต่างที่มาจากโรงเรียนประถมต่าง ๆ มารวมกัน

อาจารย์ก็พูดกล่าวต้อนรับ บาๆๆๆ 

พอเสร็จอาจารย์ก็ได้จัดสรรนักเรียนในแต่ละโรงเรียนให้อยู่ห้องเรียนด้วยกัน…….

                               ซึ่งเด็กชายวัยละอ่อน  ก็ได้อยู่ห้อง ม. 1 / 4  

ในขณะที่นั่งเข้าแถวอยู่นั้น..ก็มีเสียงเด็กผู้ชายคน

หนึ่งกล่าวคำทักทายกับเด็กชายวัยละอ่อนนั้นว่า…..เฮ้ 

หวัดดี เราชื่อ ต้น นะ เด็กชายวัยละอ่อนตอบไปทันที เออเราชื่อ

 แบงค์ นะ ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่…ดูเหมือนว่าจะเป็นการทักทายปกติธรรมดาทั่วไป

 แต่ที่ไหนได้….เสียงเดิม….คนเดิม 

บอกว่า……เเบงค์เป็นเกย์ใช่ปะ……เด็กชายวัยละอ่อยถึงกับไปไม่ถูก…

ถามตัวเอง…ในใจกูหน้าหวานขนาดนั้นเลยหรือวะ

อีกอย่างอยากจะด่า ไอ่ต้น กลับไป..แต่ไม่ทันได้ด่า….

ไอ่ต้น ตัวดี รีบแก้คำ..บอกว่าที่บอกว่าแบงค์เป็นเกย์ หมายถึงเกเร มัน

เป็นมุกขำ ๆ น่า……(เกือบด่ามันไปแล้วกู)  เป็นการทำความรู้จักเพื่อนใหม่ที่หน้าจดจำจริง ๆ 

และเราก็เป็นเพื่อนสนิทกัน

ตั้งแต่วันนั้นมา…

                            เวลาก็เดินไปตามทางของมันในทุก ๆ วัน 

พร้อมกับเรื่องราวความสัมพันธ์แบบเพื่อนของเราทั้งสอง

คนด้วย…….วันหนึ่งไอ่ต้น มาปรึกษาเราเพราะมันแอบชอบรุ่นน้องคนหนึ่ง  

น้องน่ารักมาก มันก็ให้ผมช่วยมันทุกวิธีเพื่อให้มัน

ได้คบกับรุ่นน้องคนนั้น……ไอ่เราก็ช่วย  จนในที่สุดมันก็ได้เป็นแฟนของน้องเขา…..

ก็เข้าใจอะนะ  เวลาที่จะอยู่ด้วยกันมันคงไม่เท่าเดิมอีกแล้ว (พูดในใจ) 

ไม่กี่วินาทีแบงค์นึกขึ้นได้……… 

เฮ้ยกูเป็นอะไรวะเนี่ย กูต้องยินดีกับมันดิวะ เห็นมันมีความสุขก็ดีแล้วไง   

พอแบงค์ทำความเข้าใจ ความเป็นเพื่อนสนิทก็ดำเนินต่อไป  

แค่มีเวลาอยู่ด้วยกันน้อยลงเท่านั้นเอง

 แล้วก็มาถึงจนได้ละนะวันที่แบงค์มีความรักบ้าง…

ไปปรึกษาไอ่ต้น บอกมันว่ามึงต้องช่วยกูเพราะกูแอบชอบ

รุ่นพี่คนหนึ่งน่ารักมาก…..แล้วดูเหมือนว่าพี่เขาก็มีใจให้กับกูด้วย…..

ไอ่ต้นมันเงียบไปพักหนึ่ง..แล้วมันก็พูดออกมาว่า มึงแน่ใจแล้วใช่ปะ 

มึงชอบพี่เขาจริงๆใช่ปะ…..แบงค์ตอบไปทันควันว่า….เออดิ 

ไม่งั้นกูจะบอกให้มึงช่วยทำไม…สรุปแบงค์ก็ได้เป็นแฟนกับรุ่นพี่คนนั้นจริง ๆ 

ปกติจากที่กินข้าวเทียงเสร็จก็จะไปนั่งเล่นนอนเล็นด้วยกัน

 จากนี้ต่างคนก็ต่างไป ดูแลแฟนใครแฟนมัน

ซึงมันก็เป็นเรื่องปกติ   

                             แต่ความไม่ปกติมันเริ่มชัดเจนชึ้นกับเหตุการณ์วันนั้น……

แบงค์ก็ไปหาแฟนรุ่นพี่ปกติ แต่ไอ่ต้นมัน

ตามไปตอนไหนผมไม่รู้ รู้อีกทีมันก็อยู่กับกลุ่มของแฟนผมแล้ว…

พอผมพูดกับแฟน มันก็พูดเเทรกเข้ามา ชวนแฟนผมคุยบ้าง

จนผมแทบไม่ได้คุยอะไรกับแฟนเลย  

แล้วเสียงกริ่งเข้าเรียนช่วงบ่ายก็ดังขึ้น ไอ่ต้นก็ดึงแขนของผม    

ปะมึงได้เวลาเรียน

แล้วครับเพื่อน…ไอ่เราเออ ๆ ไปเรียน  ในใจแอบคิดว่าวันนี้ไอ่ต้นเป็นไรเนี่ย

พอไปถึงห้องเรียนไอ่ต้น ไม่พูดอะไร แถมยังไป

นั่งโต๊ะกับเพื่อนกลุ่มอื่น ทิ้งให้แบงค์นั่งอยู่กับอีกสองคนคือ ไอ่ติ๊ก กับไอ่ตี๋  

จนไอ่สองตัวเนี่ยถามว่ามึงสองคนเป็นอะไรกันวะ

ช่วงนี้พวกมึงดูแปลก ๆ แบงค์ตอบกูไม่รู้  กู้ก็ไม่เข้าใจ 

ว่าไอ่ต้น มันเป็นอะไรของมัน…….หมดคาบเรียนได้เวลากลับบ้านต่าง

คนก็ต่างแยกย้ายกลับบ้านกันไป

                                 ส่วนตัวผมเองก็ยังคิดไม่ตก..กับเรื่องราวที่มันเกิดขึ้นในวันนี้  

ความรู้สึกสับสนและไม่เข้าใจ

ว่าไอ่ต้น  มันเป็นอะไรของมัน  โอ้ย ๆๆๆๆๆๆ หงุดงิด ๆๆๆๆ  

แบงค์ทนไม่ไหว ส่งข้อความไลน์ไปถามถึงเรื่องเราที่เกิดขึ้น

….ไอ่ต้น..เมื่อตอนกลางวันมึงเป็นอะไร

กูทำอะไรให้มึงไม่พอใจ..มึงบอกมาดิ

เนี่ย…กูงงไปหมดแล้ว…

แล้วมันก็อ่านข้อความ    แต่!!!!!มันไม่ตอบคำถามผม

ตอบแค่ว่า พรุ่งนี้วันเสาร์มาบ้านกูแล้วกูจะบอก

……………………………………………… 

เออ….. ถ้าไม่บอกนะมึงเจอดีแน่

             เช้าวันเสาร์……..

                                      ข้อความเด้งมาแต่เช้า……มึงห้ามลืมนัดกูนะ

                                 เออ กูไม่ลืมนัดมึงหรอก…มึงรอ ๆ ไอ่ต้น

            แบงค์ตอบไปโมโหไปเพราะอยากรู้คำตอบและสิ่งที่เกิดขึ้น…

   อาบน้ำเสร็จก็รีบขับรถไปบ้านไอ่ต้น ทันทีพอถึงบ้าน…..มันก็ลงมารอพอดี

                แบงค์ : พ่อกับแม่ไปไหน ปกติอยู่บ้าน วันนี้ไม่เห็นท่าน

                ไอ่ต้น : ไปตัวจังหวัดกลับมาพรุ่งนี้…ขึ้นมาบนห้องกูก่อน

                แบงค์ : เออรู้แล้ว…แล้วมึงจะตอบกูได้ยัง

        ไอ่ต้น :  ตอบอะไร

         แบงค์ :  ถ้าไม่ตอบกูกลับนะ เอาไง (ผมเริ่มโมโห)

         ไอ่ต้น :  กูเลิกกับน้องเขาแล้วนะเว้ย

         แบงค์ :  ………เงียบ……….แล้วมึงมาบอกกูทำไหม

         ไอ่ต้น : นี่กูกำลังตอบคำถามมึงอยู่นะ….มึงไม่อยากรู้หรือไงว่าทำไหมกูถึงเลิกกับ

                   น้องเขา…มาแบงค์….มานั่งก่อนคุยกับกูก่อน กูไม่รู้หรอกนะว่ามึงคิดเหมือน

                   กูหรือเปล่า…..ช่วงเวลาที่ห่างจากมึง กูมีเวลาอยู่กับมึงน้อยลง กูไม่มีความสุข

                   เลยวะ กูก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี่เรียกว่าอะไร เวลากูเห็นมึงอยู่กับคนอื่นกูไม่ชอบ

                   ได้แต่คิดว่าทำไมไม่เป็นกูที่อยู่ตรงนั้นเหมือนเมื่อก่อน กูบอกไม่ถูกวะ…….

                     ……………………ฟังกูตั้งนานจะไม่ตอบกูหน่อยหรอมึง……………………

          แบงค์ : ไอ่ต้น…กูก็พูดไม่ออกวะ และที่มึงถามว่ากูคิดเหมือนมึงไหม อันที่จริงกูก็คิด

                     อย่างนั้นมาตลอดแต่กูบอกมึงไม่ได้ เพราะเราต่างก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน 

                     อีกอย่างตอนนี้ กูก็มีแฟนเป็นผู้หญิง กูไม่อยากทำร้ายเขา

          ไอ่ต้น :  เรื่องนั้นมึงไม่ต้องเป็นห่วง……กูโทรคุยกับพี่เขาแล้วว่ากูจะจีบมึง กูรักมึง 

                     พี่เขาก็โอเค เพราะพี่เขาไม่คิดจริงจังตั้งแต่เเรกอยู่แล้ว

           แบงค์ :  มึงอย่ามาพูดมัว ๆ นะ อีกอย่างที่มึงบอกกูก่อนหน้านี้มึงไม่แน่ใจอะไรสักอย่าง

           ไอ่ต้น : แต่ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ คนที่นั่งอยู่ข้างกู มึงฟังนะ แบงค์ มึงทำให้กูมั่นใจว่ามึงคือ

                     คนที่กูรัก และจะไม่ยอมให้ใครเอามึงไปจากกูได้อีก แล้วมึงละ  รักกูไหม

           แบงค์ : …..เงียบ…….หน้าแดง……เออ กู กู กู

          ไอ่ต้น :  กู กู อะไร (พร้อมกับเอามือดึงผมมานั่งชิดใกล้แนบลำตัว) ตอบมา

                     ถ้าไม่ตอบกูจูบ (แขนนีรัดตัวผมอย่างกับจะกลืนกิน)

          แบงค์ : อืม…รักก็รัก  พอใจมึงยัง (เสียงอ่อย) 

         ไอ่ต้น :  พอใจคร๊าบผม พร้อมกับเอามือมาจับแก้ม แล้วหอมหน้าฝากหนึ่งที

                    คืนนี้นอนที่บ้านเป็นเพื่อนกูนะ นะ ๆๆๆๆๆ

         แบงค์ : กูไม่ได้บอกแม่กูเลย

        ไอ่ต้น :  กูโทรขอเรียบร้อยแล้ว  แม่มึงอนุญาต

        แบงค์ : มึงมันร้ายนะ

        ไอ่ต้น : แต่มึงก็รัก เออ…..กูว่ากูไม่เป็นคนดี  ดีแล้ว  มึงจะได้รักกู

                  แล้วไหน ๆ ก็นอนกับกูแล้ว คืนนี้…………..กูขอนะ

       แบงค์ : ขออะไรของมึง….พูดให้มันดีดี

       ไอ่ต้น : ขอเอาปากกาจดทะเบียนสมรสเป็นเจ้าของได้ไหมคร๊าบ (สายตาอ้อนวอน)

       แบงค์ : ต้น…. (เสียงอ่อย สายตาเย้ายวน)  เรื่องแบบนี้เขาไม่ขอนะ อยากจะทำก็ทำเลย

                 เบา ๆ นะ (กระซิบข้างหู)

                                   ………… แบงค์ต้น ๆ ๆ ๆ ๆ ………

 

  นี่แหล่ะครับ…….ความรัก………

                เราไม่รู้หรอกว่ามันจะพาเราไปไหน……….

                           ………แต่เราก็ยืนยันว่าจะไปถ้าเราได้รักใครแล้วสักคน……

        

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ……

ถ้าทุกคนชื่นชอบผมจะมาเขียนนิยายภาค 2 ให้ได้อ่านกันต่อนะครับ

ขอบคุณครับ

                                

                               

   

 

ผลงานอื่นๆ ของ storyteller2

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น