นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Gradence | Love Senior รักรุ่นพี่

โดย Hi_Monday

ในที่สุดครีเดนซ์ก็สอบเข้ามหาลัยเดียวกับชายในฝันอย่าง เพอร์ซิวาล ได้สำเร็จ แถมยังได้นอนห้องเดียวกันซะด้วยสิ !!!!

ยอดวิวรวม

56

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


56

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 ก.พ. 62 / 22:45 น.
นิยาย Gradence | Love Senior ѡ蹾

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แท่นแท๊นน... ส่งฟิคเป็นเรื่องที่สองในวันแห่งความรักแบบนี้นะคะ อยากตั้งชื่อเรื่องว่า คนอวดแฟน หรือไม่ก็ น้องเดนซ์อวยคุณเกรฟส์ จริงๆเลย5555 เป็นแค่เรื่องสั้นๆผ่านมุมมองการเล่าของน้องเดนซ์ที่เพ้อฝันถึงชายหนุ่มที่เขาหลงรัก ทั้งเรื่องก็ไม่มีอะไรมากเลยค่ะ เหมือนมาฟังน้องชมคุณเกรฟส์สุดหล่อ ฮ่าาาา



สำหรับปกฟิคหลายคนอาจจะคิดว่า เอ๊ คุณเกรฟส์ดูเหมือนเป็นอธิการบดีมหาลัยมากกว่ารุ่นพี่ปี3 ได้ ก็มองข้ามความแก่เอ๊ยความโตไปหน่อยนะคะ พอดีรีบทำมาก เสิร์ชหารูปวัยรุ่นละอ่อนของคุณอาไม่ค่อยเจอ หรือเจอแต่ไม่ถูกใจ555555

เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 ก.พ. 62 / 22:45


คุณเคยมีชายในฝันของตัวเองบ้างหรือเปล่า ถ้าเคยล่ะก็.. เราคือเพื่อนกัน ^_____________^



ผมชื่อ ครีเดนซ์ แบร์โบน เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาใสกริ๊ง ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคือสันกรามอันคมกริบและผมทรงกะลาครอบเพิ่มความเป็นเด็กน้อยให้กับผมมากยิ่งขึ้น ความใฝ่ฝันอันสูงสุดในตอนนี้มันได้เป็นจริงแล้ว เมื่อผลประกาศการสอบเข้าในมหาวิทยาลัยมาคูซ่าได้ออกมาเป็นที่เรียบร้อย เกริ่นมาขนาดนี้ทุกคนคงเดาได้นะครับ ว่าผมน่ะ... 



สอบติดแล๊วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว




ผมถือใบประกาศที่ปริ้นท์ออกมาจากคอมพิวเตอร์วิ่งวนไปรอบบ้านอย่างดีใจ มันไม่ง่ายเลยที่คนระดับผมจะสอบเข้าชิงทุนไปเรียนที่นี่ได้ เพราะอะไรน่ะหรอ? ก็เพราะว่ามาคูซ่า คือ สถาบันการศึกษาที่ยิ่งใหญ่และเป็นหนึ่งเดียวในอเมริกาที่เด็กชายทุกคนล้วนแล้วแต่อยากจะเข้าเรียนที่นี่ ไม่แม้แต่ในอเมริกานะ มาคูซ่าดังไกลถึงต่างโลกเลยล่ะ ผมล้อเล่น แฮ่ ผมหมายถึงดังไกลไปทั่วโลกเลยล่ะ 


ที่บอกว่าเด็กชาย นั่นก็เพราะ.. มาคูซ่าเป็นโรงเรียนของชายล้วน ซึ่งมีตั้งแต่ระดับอนุบาล ปฐมวัย มัธยม ยันมหาลัย น้อยคนมากๆเรียกได้ว่าเป็นโอกาสจากหนึ่งในล้านเท่านั้นที่คนภายนอกที่ไม่ได้เรียนตั้งแต่อนุบาลจะสอบติดเข้าไปได้


ด้วยความอลังการงานสร้างบวกกับเป็นสถาบันที่ฮอตฮิตติดลมบน จึงมีแต่บรรดาไฮโซ คนมีชาติตระกูลเข้าเรียน คุณจะไม่แปลกใจเลยว่าถ้าเดินๆไปจะเจอผู้นำชั้นแนวหน้าของประเทศที่มาส่งลูกหลานอยู่หน้าโรงเรียน


แต่ผมก็ไม่ท้อหรอกนะที่ต้องไปอยู่ในรั้วมหาลัยที่มีแต่มหาเศรษฐี ถึงผมจะไม่รวยเท่าพวกเขาแต่สิ่งหนึ่งที่ผมคิดว่ามีไม่แพ้คนพวกนั้นก็คือ ความฉลาด ถ้าผมไม่ฉลาดมากพอจะสอบเบียดที่นั่งทุนอัจฉริยะได้อย่างไงจริงไหมล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ



เอาล่ะ มาพูดถึงคนที่ทำให้ผมอยากมาเล่าเรียนที่นี่บ้างดีกว่า ใช่แล้วครับ เขาคือชายในฝันของผม จะหาว่าอวยก็ได้นะแต่เขาเป็นผู้ชายที่โคตรจะดูดีเลย หล่อชนิดที่ว่ายอมเดินตกท่อน้ำเน่าตายขอแค่ได้มองหน้าเขา ผมสาบานได้เลยว่าเพียงคุณสบตากับผู้ชายคนนี้แค่สามวินาที คุณจะหลงเสน่ห์เขาไปตลอดชีวิต แต่สำหรับใครที่ไม่อินกับความหล่อของเขาผมก็ไม่ว่านะ แต่สำหรับผมแล้ว.. แพ้เขาหมดทั้งใจเลยล่ะครับ >//////////////<



เขาชื่อ เพอร์ซิวาล เกรฟส์ เป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลเกรฟส์ ตระกูลที่ทรงอิทธิพลในมาคูซ่าและอเมริกามาเนิ่นนาน จะว่าเป็นทายาทแก๊งค์มาเฟียก็คงไม่ผิด ไม่ว่าจะเดินไปแห่งหนใดเขามักจะมีบอดี้การ์ดตามติดไปทุกที เว้นเสียแต่ว่าช่วงที่เขาอยากมีเวลาส่วนตัว 


แม้จะเป็นเพียงเด็กมหาลัยที่มีอายุแค่ยี่สิบกว่าๆ แต่ด้วยมาดและความสุขุมบวกกับอิทธิพลต่างๆทำให้เขาถูกขนานนามว่า คุณเกรฟส์ ตลอดเวลา รวมไปถึงเหล่าอาจารย์และเพื่อนร่วมชั้นเองก็ยังเกรงและให้เกียรติอยู่เสมอ



อ๊ะๆๆๆ แต่คุณเกรฟส์ไม่ใช่คนถือตัวอะไรมากนะครับ จากหนังสือตามติดชีวิตในมาคูซ่าที่มักจะทำข่าวเกี่ยวกับผู้ชายที่ได้รับความนิยมสูงสุด เปิดเผยว่า คุณเกรฟส์ที่ได้รับตำแหน่งคิงส์มาสามปีซ้อนนับตั้งแต่เลื่อนขึ้นมาในระดับอุดมศึกษา ไม่เคยทำตัวเย่อหยิ่งเลยสักครั้ง ไม่เว้นแม้แต่ช่วงที่โดนนักข่าวแอบปลอมตัวไปทำสกู๊ปข่าวของเขา 



ชายในฝันที่สมบูรณ์แบบของครีเดนซ์ช่างน่าหลงใหลยิ่งนัก ครีเดนซ์อดรนทนรอที่จะเข้าไปใกล้ชิดกับเพอร์ซิวาล 
จนจะไม่ไหว นอนกอดหมอนข้างรูปชายหนุ่มทุกค่ำคืน นั่งละเมอเพ้อพกเช้าเย็น จนลืมจองห้องหอในไปเสียสนิท



ผลที่ได้คือถึงแม้มหาลัยจะมีระบบรองรับนักศึกษาทุกคนแต่รายชื่อของครีเดนซ์ดันตกหล่นไปตอนระบบรันจำนวนห้องนอน นั่นเท่ากับว่าครีเดนซ์จะยังไม่มีห้องส่วนของตัวเอง และด้วยความเป็นน้องปีหนึ่ง จึงต้องแชร์ห้องร่วมกับรูมเมทคนอื่นๆซึ่งในตอนนี้เขาก็มีรูมเมทกับหมดแล้ว


ผมเป็นคี่สินะ.. --"



"พับผ่าเอ๊ย" ครีเดนซ์นั่งสบถอยู่ข้างๆหอพระจันทร์หรืออีกชื่อคือ หอแห่งเวทย์ ซึ่งเป็นหอของบรรดาหัวกะทิของมหาลัย หอที่รวบรวมเหล่าลูกหลานคนดังที่มีอิทธิพล เรียกตามประสาชาวบ้านง่ายๆคือ หอคัดหน้าตา นั่นเอง เพราะมีแต่คนหล่อๆอยู่ในหอ



"คุณคือ ครีเดนซ์ ปี1 สินะ" เสียงเบาๆเอ่ยขึ้น ครีเดนซ์หันขวับไปมองตามต้นเสียง



"ค..ครับ "



"ผมนิวท์นะ เป็นรองหัวหน้าหอพระจันทร์"



นิวท์.. ใช่แล้ว นี่มัน พี่นิวท์ น้องชายของพี่ธีซีอุส สคามันเดอร์ พี่ธีที่ได้รับโล่เกียรติคุณจากการไปแข่งขันโรบอทเมื่อกลางปีที่แล้ว ใบหน้าหวานอ่อนโยนเชียวแฮะ 



"ครับ พี่นิวท์" ครีเดนซ์ลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว พลางอมยิ้มไม่หยุด



"ผมรู้เรื่องหอพักของคุณแล้ว ช่วยไม่ได้นะตอนนี้คุณคงต้องอยู่ที่หอพระจันทร์ไปก่อน"



"ผมได้อยู่หอพระจันทร์หรอครับ?!" ครีเดนซ์ถลึงตาโต 



โอ้ พระเจ้า อะไรจะโชคดีอย่างนี้



"ชั่วคราวล่ะนะ ตอนนี้ทุกหอห้องเต็มหมด ผมก็ไม่รู้ว่าเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไง" นิวท์ทำหน้าครุ่นคิด


แน่นอนว่าหอพระจันทร์เป็นหอของเหล่าผู้ดีทั้งนั้น การที่หอจะไม่เต็มแน่นเอี๊ยดเหมือนหออื่นๆจึงเป็นเรื่องปกติ



"พี่นิวท์ครับ ที่มหาลัยนี้มีกี่หอหรอครับ"



"มีแค่ 3 หอเท่านั้นน่ะ.. มีหอพระจันทร์ (หอแห่งเวทย์ , Magic) ถัดไปก็หอพระอาทิตย์ (หอโนแมจ , No-Magic) และหอท้องฟ้า (Squib)"



"แล้วผมได้อยู่หอไหนหรอครับ" ครีเดนซ์ถาม ในขณะที่กำลังเดินตามนิวท์ไปเรื่อยๆ



"หอท้องฟ้า" นิวท์หันมายิ้มให้



เอ่อ.. ถ้าจำไม่ผิด การเรียงตามลำดับความสำคัญแล้วก็ต้องเป็น หอพระจันทร์ > หอพระอาทิตย์ > หอท้องฟ้า 


นี่ผมได้อยู่อันดับสุดท้ายเลยเรอะ!!!!!!!!!!!



อย่างว่าเข้าได้ก็เพราะทุน มีหอให้อยู่ก็บุญหัวแล้วT^T



ได้ยินมาอีกว่า หอท้องฟ้าก็กำลังซ่อมแซมอยู่เพราะไม่ได้ดูแลมานานแรมปี แหงล่ะ ก็อยู่ในกลุ่มล่างสุดนี่นะ ไม่มีความเท่าเทียมเลยจริงๆ T_______________T



"ช็อกไปเลยหรอ" 



"ก็นิดนึงครับ" ครีเดนซ์ยิ้มแหย



"กว่าที่ทุกอย่างจะลงตัว คุณอยู่ห้องนี้ไปก่อนแล้วกันนะ เคารพเจ้าของห้องเขาด้วยล่ะ" นิวท์ยิ้มขำ ครีเดนซ์ทำหน้าเหรอหราก่อนจะเข้ามาเก็บกระเป๋าในห้อง 


ภายในห้องถูกจัดแต่งไว้อย่างสวยงาม สะอาดสะอ้าน ทุกอย่างวางไว้อย่างเป็นระเบียบ เรียบหรู 


สมแล้วที่เป็นหอพระจันทร์อย่างกะโรมแรมดังๆเลย



หนุ่มร่างสูงโปร่งวางกระเป๋าสัมภาระไว้ข้างๆเตียง ผ้าปูสีขาวตึงเป๊ะราวกับว่าไม่มีคนเคยนอน ครีเดนซ์ลูบมือไปมา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาผู้เป็นแม่แต่โทรศัพท์เจ้ากรรมดันลำโพงเสีย ครีเดนซ์จึงจำใจต้องเสียบหูฟัง และด้วยความลืมตัวจึงเปิดเพลงฟังต่อแก้เหงา ก่อนเดินเข้าเตรียมอาบน้ำ



มือบางเปิดประตูเข้าไป ภายในห้องน้ำยังคงหรูตามสไตล์ ไอร้อนที่ขึ้นจนกระจกเป็นฝ้ามัว ครีเดนซ์ได้แต่คิดว่าคงเป็นเพราะน้ำอุ่นที่ถูกเปิดไว้ในอ่าง รอเวลาให้เขามาชำระล้างร่างกาย


จะดีเกินไปแล้วแฮะ



หนุ่มผมกะลาครอบเดินไปเลื่อนบานกระจกนั้นออก หยดน้ำอุ่นกระเซ็นเข้ามาเล็กๆ นัยน์ตาสีอ่อนเบิกกว้างสุดขีด พร้อมใบหน้าอึ้งตะลึงงัน 



"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"



"เฮ๊ยยยยยยยยยยย"



เมื่อตั้งสติได้ ครีเดนซ์รีบใส่เกียร์หมาวิ่งออกมาทันที เจ้าตัวยังคงมีอาการหอบแฮ่กๆ กลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ลงคอ 


คุณพระ คุณเจ้า.. นั่นมัน คุณเกรฟส์



คุณเกรฟส์กำลังอาบน้ำ



คุณเกรฟส์กำลังโป๊ o_O!!!!!!!!!!!!!!!



ความคิดยังแตกกระเจิงไม่กลับที่ คนโดนละลาบละล้วงความบริสุทธิ์ก็ก้าวเท้าตามมาติดๆ เพอร์ซิวาลนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบเอวสุดเซ็กซี่ หยุดยืนมองอีกฝ่ายใบหน้านิ่ง



"นายเป็นใคร" เสียงทักที่ดูไม่สบอารมณ์นักเอ่ยขึ้น



"เอ่อ.. ผ..ผม" 



โอ๊ย พูดไม่ออกโว้ย ทำไงดีอ่ะ นี่เรายืนอยู่หน้าคุณเกรฟส์แล้ว และเขาเปลือยท่อนบนอยู่ด้วย กรี๊ดดดด จะทำยังไงดี



"ฉันถามว่านายเป็นใคร" เพอร์ซิวาลขมวดคิ้วเข้มยาวของเขาขึ้น 



ถ้าคุณเกรฟส์โกรธผมต้องตายแน่



"ผมชื่อ ครีเดนซ์ ครับ ปี1 ครับ"



"ครีเดนซ์" เพอร์ซิวาลหรี่ตาพลางทวนชื่อเบาๆ



ครีเดนซ์พยักหน้าหงึกหงัก เม้มปากแก้อาการประหม่าไปด้วย



"ครีเดนซ์ เด็กใหม่ที่ทำคะแนนได้เกือบเต็มน่ะเหรอ"



คุณเกรฟส์รู้ด้วย><!!!!!!!!!!!!



ครีเดนซ์พยักหน้ารัวๆ ว่าเป็นเขาเอง



"ไม่คิดว่าจะมาไวขนาดนี้ ฉันเพอร์ซิวาลนะ ยินดีที่ได้รู้จัก" ชายหนุ่มร่างสูงสมส่วนคลี่ยิ้มให้ ครีเดนซ์เหมือนโดนลูกศรปักอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า แขนขาอ่อนระทวยไปหมด



"ผมครีเดนซ์ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณเกรฟส์" เสียงยานของครีเดนซ์ทำเอาเพอร์ซิวาลรีบถามอย่างเป็นห่วง



"ไม่สบายหรือเปล่า" เพอร์ซิวาลยกมือขึ้นแตะหน้าผากของคนตรงหน้า ครีเดนซ์เริ่มเหม่อลอย สายตาหยาดเยิ้ม ภาพสุดท้ายที่ครีเดนซ์เห็นคือใบหน้าตกใจของเพอร์ซิวาล



คุณเกรฟส์หล่อจัง <3




รู้ตัวอีกทีก็นอนแอ้งแม้งอยู่บนเตียงนุ่มแล้ว ครีเดนซ์ได้ยินเสียงคนคุยกัน คาดเดาได้ว่าหนึ่งในนั้นคงเป็นหมอที่เพอร์ซิวาลตามมาดูอาการเขา และใครอีกนะ


นั่นมัน.. พี่นิวท์(ปี2) พี่ธีซีอุส(ปี3) พี่เกลเลิร์ต(ปี4) พี่อัลบัส(ปี4) แล้วคนนั้น ค..คุณเกรฟส์(ปี3) รวมสตาร์ดังของมาคูซ่าเลยนี่ ช็อกอีกรอบได้ไหมTT


[*เดิมทีนิวท์ ธีซีอุส และอัลบัสจบมาจากโรงเรียนฮอกวอตส์ก่อนจะมาต่อที่มหาลัยมาคูซ่า ส่วนเกลเลิร์ตย้ายมาจากสถาบันเดิร์มสแตรงก์ ในขณะที่เพอร์ซิวาลเป็นศิษย์มาคูซ่ามาตั้งแต่อนุบาลวัยเตาะแตะ ซึ่งปัจจุบันพวกเขาคือหน้าตาของมหาลัย จะเปรียบเป็นพ่อหนุ่มF4ก็คงได้]


"ตื่นแล้วนี่นา" เสียงนิวท์ดังขึ้นมาก่อนใคร 


ความแตกแล้วเจ้าเดนซ์เอ๋ย ฮืออออ


"ไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม" อัลบัสเข้ามาถามต่อ 



"ไม่เป็นอะไรครับ" ครีเดนซ์ทำตัวเกร็ง



"เจอเกรฟส์จูเนียร์เข้าไปถึงกับสลบเลยเหรอ" เสียงหัวเราะคิกคักจากกรินเดลวัลด์ยิ่งทำให้ครีเดนซ์หน้าแดงก่ำ



ไม่จูเนียร์สักหน่อยครับ.. (ทำหน้าปลื้มปริ่ม)



"จะบ้าเหรอ ผมไม่ใช่คนลามกแบบพี่นะ" คนถูกกล่าวถึงท้วงขึ้นทันที



"ใครลามก" กรินเดลวัลด์ผายมือ พลางทำสีหน้าไม่รู้อีโหน่อีเหน่



"ก็พี่น่ะแหละ ที่ชอบหลอกพี่อัลบัสไปจับมือ ทำสัญญาเลือดในที่ลับตาคน" เพอร์ซิวาลพูดต่อ ใบหน้ายิ้มกริ่มอย่างรู้ทัน



"เฮ๊ย! รู้ได้ไงวะ" กรินเดลวัลด์ยู่หน้ายับย่น อัลบัสรีบห้ามศึกเพราะเขินจนไม่รู้จะเอาหน้าไว้ที่ไหน



"พอก่อนๆ สองคนนี้นี่ ให้ครีเดนซ์พักก่อนจะดีกว่านะ"



พี่อัลบัสเหมือนแม่พระจริงๆT____T



"มีอะไรก็เรียกผมได้นะ ผมอยู่ห้องข้างๆนี่เอง" นิวท์ยิ้มให้อย่างอ่อนโยนก่อนจะเดินจากไปพร้อมธีซีอุสที่ยังไม่พูดอะไรสักคำแต่เกือบได้ขโมยกอดจากครีเดนซ์ไป ยังดีที่เพอร์ซิวาลดึงตัวไว้ก่อน 



อัลบัสเองก็พากรินเดลวัลด์ตามออกไปติดๆ ในห้องจึงเหลือเพียงแค่เพอร์ซิวาลและครีเดนซ์


"เอ่อ.. เดี๋ยวผมจะย้ายลงไปนอนพื้นนะครับ" ครีเดนซ์เริ่มบทสนทนาก่อน



"ไม่เป็นไร นอนบนเตียงสองคนก็ได้ เตียงกว้างขนาดนี้"



นอนเตียงเดียวกับคุณเกรฟส์..



"ไม่เป็นไรครับ ผมนอนดิ้นมากเลย แฮ่ๆ"


คุณเกรฟส์จะว่าผมเป็นหมาไหมนะ ไปแฮ่ๆใส่เขาT^T



"งั้นฉันนอนพื้นเอง นายนอนเตียงไปแล้วกัน ไม่สบายอยู่"



"ไม่ได้ครับๆ คุณเกรฟส์เป็นเจ้าของห้อง ผมไม่กล้ารบกวนหรอกครับ"



"งั้นก็นอนบนเตียงทั้งคู่" เพอร์ซิวาลฉีกยิ้มสามวินาทีแล้วก็กระโดดลงนอนทันที ครีเดนซ์จะห้ามก็ไม่ทันการเสียแล้ว



ผ่านพ้นค่ำคืนอันแสนหวานไปได้.. โดยที่ครีเดนซ์แทบจะไม่ข่มตาหลับเลยด้วยซ้ำ ใจเต้นตึกตักดังสนั่นหวั่นไหว โชคยังดีที่คนข้างๆดูเหมือนจะหลับสนิทไม่ได้กระอักกระอ่วนใจกับการนอนกับคนแปลกหน้าบ้างเลย 



แค่เข้าเรียนวันแรก ครีเดนซ์ก็โดนรับน้องเสียยกใหญ่ ไม่ใช่แค่เพราะเป็นเด็กที่สอบชิงทุนเข้ามาได้แต่ข่าวลือเรื่องที่เขาได้เป็นรูมเมทกับเพอร์ซิวาล ไอดอลชายของคนในมหาลัยนี้ยังดังกระช่อนไปทั่ว สายตาพิฆาตจากทั่วทุกสารทิศทำครีเดนซ์ต้องรีบวิ่งกลับหอหลังเลิกเรียน ไม่งั้นมีหวังได้กลายเป็นปุ๋ยอยู่ใต้ต้นไม้แหงๆ



ด้วยความที่วิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือ ครีเดนซ์จึงชนเข้ากับเนินอกของใครสักคนที่เขาคาดเดาได้ว่าเป็นเพอร์ซิวาลแน่นอน จากกลิ่นหอมคุ้นจมูก


"เฮ้!" อีกฝ่ายอุทานอย่างตกใจ 



ครีเดนซ์ยังไม่ทันจะพูดอะไร แรงกระแทกทำให้เขากำลังจะหงายหลังลงไปกองกับพื้น



รับผมด้วยครับคุณเกรฟส์



ช่วยผมด้วย



ใช่แล้ว ในความคิดของครีเดนซ์มันต้องเป็นเหมือนในละครเพ้อฝัน ที่พระเอกต้องจับมือนางเอกแล้วฉุดดึงขึ้นไปอยู่ในอ้อมกอด 



เยส!! มันต้องแบบนี้ 



ครีเดนซ์อมยิ้มทันทีที่มือใหญ่ของเพอร์ซิวาลเอื้อมมาจับมือเขาอยู่อย่างที่คิดไว้ แต่นี่คือชีวิตจริงไม่อิงนิยาย ครีเดนซ์ดันลืมไปว่าเขาเพิ่งโดนแกล้งจากการหลอกให้เอามือไปจุ่มในถังน้ำมันพืช ทำให้ตั้งแต่ข้อศอกลงไปลื่นยิ่งกว่าปลาไหล


ไม่นะ!!!!


นิ้วเรียวพยายามยึดเกาะท่อนแขนของครีเดนซ์ให้แน่นแต่มันไร้แรงเสียดทานใดๆ มือของเพอร์ซิวาลค่อยๆถอยร่นออกห่างเรื่อยๆจนในที่สุดก็เป็นอิสระออกจากมือของครีเดนซ์



คุณ... เกรฟฟฟฟส์.....



โคร่มมมมมมมมม



ครีเดนซ์ล้มตึง เพอร์ซิวาลรีบเข้ามาหา



"เป็นอะไรมากไหม"



"ไม่ครับ" ครีเดนซ์ยิ้มเหงือกแห้ง ไม่รู้ว่าก้นกบหักไปหรือยัง จะบอกเจ็บก็ไม่กล้าเพราะแค่เห็นหน้าหล่อๆของเพอร์ซิวาลมันก็ช่วยบรรเทาทุกอย่างได้หมดแล้ว



"วันนี้เรียนเสร็จแล้วเหรอ" เพอร์ซิวาลถามพลางช่วยพยุงครีเดนซ์ขึ้น



"ครับ คุณเกรฟส์กำลังจะไปเรียนหรอครับ" ครีเดนซ์ถามกลับทั้งๆที่พอจะรู้อยู่แล้ว


แต่งตัวเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้าเลย หล่อชะมัด ><!!!!


"วันนี้มีเรียน MMA น่ะ"



"โอ้โห คุณเกรฟส์เรียน MMA ด้วยหรอครับ ผมได้ยินว่ามันเป็นวิชาเลือกขั้นสูง น้อยคนจะได้ลงเรียน"



"ก็.. เรียนไว้ออกกำลังเฉยๆ ฉันไปก่อนนะ"



"ครับ ขอให้โชคดีนะครับ" ครีเดนซ์ยิ้มหวานสุดในชีวิต 


เหมือนส่งแฟนไปเรียนต่อสู้เพื่อมาปกป้องตัวเองเลย เขินจัง>/////<



[MMA หรือ Mixed martial art เป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสม คือ การต่อสู้ที่รวมเอาศิลปะการต่อสู้หลายแขนงเข้าไว้ด้วยกัน อย่างเช่น มวยไทย มวยสากล ยูโด มวยปล้ำ คาราเต้ แซมโบ บราซิลเลี่ยน ยูยิตสู มีทั้งการเตะต่อย และการทำให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้]



ระหว่างรอแฟน เอ๊ย เพอร์ซิวาลกลับมา ครีเดนซ์จึงทำตัวให้เป็นประโยชน์โดยการเก็บข้าวของ ทำความสะอาดห้องพักไปเรื่อยๆ เขาเห็นรูปถ่ายในตอนนี้ที่เพอร์ซิวาลทำกิจกรรมต่างๆ รับรางวัลมากมาย หรือแม้แต่รูปในวันงานของมหาลัยที่มีกลุ่มแฟนคลับเข้ามาถ่ายรูปด้วย 


เป็นคนดังเชียวนะเนี่ย



ครีเดนซ์ได้แต่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เขาเห็นสมุดบันทึกรายงานความเรียบร้อยของหอต่างๆบนโต๊ะหนังสือของชายหนุ่ม



ลงชื่อ เพอร์ซิวาล เกรฟส์ หัวหน้าหอพระจันทร์


ลงชื่อ เจค็อบ โควัลสกี้ หัวหน้าหอพระอาทิตย์


ลงชื่อ XXXXXXXXXXXX หัวหน้าหอท้องฟ้า


เอ๋ ขนาดในใบลงชื่อยังไม่ถูกเอ่ยนามเลยเหรอ ชีวิตของคนในหอท้องฟ้ามันช่าง... TT



ก่อนที่จะร้องไห้น้ำตาซึมน้อยเนื้อต่ำใจในหอจริงๆที่เขาควรจะอยู่ ครีเดนซ์ก็เหลือบไปเห็นอีกบรรทัดหนึ่งที่อยู่ล่างสุด



ลงชื่อผู้คุมหอส่วนกลาง เพอร์ซิวาล เกรฟส์ วันที่ 2/9/2019



ค..คุณเกรฟส์ เป็นผู้คุมหอส่วนกลาง!!


นั่นเท่ากับว่า คุณเกรฟส์ เป็นคนดูแลหอทั้งสามน่ะสิ 



จริงอยู่ว่าชีวิตในมหาลัยส่วนใหญ่มักจะมีความอิสระ ไปเรียน กลับหอ แต่ที่นี่ทุกคนต้องอยู่ในกฎ บางครั้งอาจจะรู้สึกเหมือนอยู่ในโรงเรียนประจำมากกว่า 


ครีเดนซ์ที่กำลังยิ้มปลื้มกับความเท่ของเพอร์ซิวาลก็หันไปมองตามเสียงเปิดประตูที่ดังขึ้น หนุ่มเจ้าของห้องเดินเข้ามาพร้อมถอดเสื้อออกเผยให้เห็นเรือนร่างสุดเซ็กซี่ มัดกล้ามเนื้อที่เย้ายวน ครีเดนซ์ได้แต่มองตามตาเยิ้ม



หลังจากอาบน้ำเสร็จ เพอร์ซิวาลจึงชวนครีเดนซ์ลงไปที่ห้องนั่งเล่นด้วยกัน หนุ่มน้อยบอบบางอย่างครีเดนซ์มีหรือจะยอมไปกับรุ่นพี่ที่รักสองต่อสองในยามค่ำมืดอย่างนี้


"ไปกันครับ คุณเกรฟส์"



นอกจากจะไม่ปฏิเสธ พ่อหนุ่มน้อยยังเป็นคนเดินจับมืออีกฝ่ายไปอีกตั้งหาก กฎข้อที่3ของหอ คือ ห้ามออกจากห้องพักหลังเที่ยงคืน แต่ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มเศษๆ จึงยังไม่ถือเป็นการละเมิดกฎ 


"คุณเกรฟส์ ชอบดื่มนมสดร้อนหรอครับ" 



เพอร์ซิวาลพยักหน้ารับก่อนจะถามต่อ



"ทำไมถึงอยากเข้ามาเรียนที่นี่ล่ะ"



"ผมมีความฝันอย่างนึงครับ ผมอยากจะเข้ามาเรียนที่เดียวกับชายในฝันของผม" ครีเดนซ์ก้มหน้างุดไม่ยอมสบตา



"แล้วเจอเขาคนนั้นหรือยังล่ะ"



"ครับ เจอแล้ว"



"ถูกใจตามที่นายฝันเอาไว้หรือเปล่า" เพอร์ซิวาลคลายยิ้มเล็กๆพลางนั่งดื่มนมไปด้วย



"ถูกใจครับ เขาหล่อกว่าในรูปซะอีก น่ารักทั้งหน้าตาและนิสัย ยิ่งรู้จักผมก็ยิ่งรักเขา" ครีเดนซ์ที่รู้ว่าพูดสิ่งที่ไม่สมควรออกไปจึงรีบยกมือปิดปาก นัยน์ตาสีอ่อนเห็นรอยยิ้มเอ็นดูจากคนตรงข้าม



"เขาเป็นใครเหรอ ฉันพอจะรู้จักไหม"



"ร..รู้จักครับ คุณเกรฟส์รู้จักเขาดีเลย"



"งั้นก็ต้องเป็นคนในหอนี้สินะ"



"ครับ"



"นิวท์?"



"ไม่ใช่ครับ"



"ธี?"



"ไม่ใช่ครับ"



"พี่อัลบัส?"



"ไม่ใช่ครับ"



"พี่กริน?"



"นั่นก็ไม่ใช่ครับ"



"ถ้าฉันรู้จักดีก็มีแค่พวกเขานะ คนอื่นๆก็แค่ผิวเผิน" เพอร์ซิวาลเอามือลูบคาง ใบหน้าคิดหนัก



"คุณเกรฟส์ครับ" ครีเดนซ์ลดหน้าลงอีกครั้ง สายตาจดจ้องอยู่ที่มือของตัวเอง



"หืม"



"คุณเกรฟส์เป็นชายในฝันที่ทำให้ผมอยากมาเรียนที่นี่ครับ" ครีเดนซ์รวบรวมความกล้าบอกออกไป ไม่ว่าเพอร์ซิวาลจะตอบรับคำพูดของเขามาอย่างไง เขาก็พร้อมจะรับมัน 




แน่นอนว่าเพอร์ซิวาลได้แต่นิ่งงัน มันอาจเป็นสิ่งที่ครีเดนซ์กลัวมากที่สุด กลัวว่าเพอร์ซิวาลจะไม่ชอบตัวเขา กลัวว่าทุกอย่างที่เขาจินตนาการไว้มันจะจบลงแค่นี้



"งั้นเหรอ" ร่างสูงสมส่วนวางแก้วนมลง พร้อมกับลุกขึ้นยืน เขาหันหลังเดินจากไปโดยทิ้งครีเดนซ์ไว้ตรงนั้น




"คุณเกรฟส์คงจะรังเกียจผม ผมรู้ครับว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะรับได้ ผมจะย้ายของออกในวันพรุ่งนี้ครับ ขอโทษที่ทำให้หนักใจครับ" ครีเดนซ์ก้มหัวลงต่ำ



"ฉันไม่เคยรังเกียจนาย" เพอร์ซิวาลตอบกลับทั้งๆที่ยังยืนหันหลังให้ครีเดนซ์




"แต่คุณเกรฟส์.."



"มนุษย์ทุกคนสามารถมีความรักได้ไม่ว่าจะกับสิ่งมีชีวิตใดๆบนโลกก็ตาม ความรักไม่เคยมีคำจำกัดความที่แน่นอน"




"แต่ผมอาจจะทำให้คุณเกรฟส์อึดอัด"



"ฉันบอกเหรอว่าฉันอึดอัด"



"ไม่ได้บอกครับ"



แต่เงียบไปแบบนี้ ใครก็รู้ทั้งงั้นแหละครับว่าไม่โอเคด้วยน่ะTT



"นายก็อยู่ไปจนกว่าเรื่องหอของนายจะเสร็จก็แล้วกัน ฉันอนุญาต"




"แต่ผม.."




"หรือว่านายรังเกียจฉัน"



"ไม่นะครับ ผมจะไปรังเกียจคุณเกรฟส์ได้อย่างไงกัน ตรงกันข้ามเลยผมต่างหากที่กลัว.." ครีเดนซ์ที่กำลังอ้าปากค้านก็โดนเพอร์ซิวาลดึงเข้าไปสวมกอดไว้




คุณเกรฟส์ขยับเข้ามาหาผมตอนไหนกัน..



"คิดมากไปได้ ถ้านายมาที่นี่เพราะฉัน นายก็ต้องอยู่ใกล้ๆฉันไม่ใช่เหรอ"




"เอ๊ะ.."




"จะได้รู้จักฉันให้มากขึ้นกว่าเดิมไง" เพอร์ซิวาลยิ้มพลางขยิบตาให้ ก่อนจะเดินขึ้นห้องพักไปพร้อมประโยคส่งท้ายที่ทำให้ครีเดนซ์รู้สึกว่าหัวใจพองโตก็คราวนี้ 



"ถ้านายทำได้ล่ะก็.. ฉันจะยอมให้นายเรียกฉันว่า พี่เพอร์ซิวาล อย่างที่นายต้องการ"



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด นี่คุณเกรฟส์รู้คำอธิษฐานก่อนเข้าหอของผมด้วยหรอครับเนี่ย




คุณเกรฟส์ไม่ได้รังเกียจผม ไม่ได้ตัดขาดความสัมพันธ์ของผม



ฮื่อ เหมือนสารภาพรักแล้วเขาไม่ได้ปฏิเสธเลย ดีมาก ดีมากๆ ใจจะระเบิดแล้ว



ผมจะพยายามให้สุดความสามารถเลยครับ คุณเกรฟส์ ไม่สิ ขอเรียก พี่เพอร์ซิวาลเลยแล้วกัน <3



ภารกิจรักของครีเดนซ์กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ณ บัดนี้



จบ

--------------------------------------------------------

จบแล้วค่าาาา ไม่อยากเรียกว่าฟิคเลย เหมือนเรื่องอวยคุณเกรฟส์มากกว่า55555 อ่านไปอ่านมาแล้วเหมือนบทนำเข้าเรื่องอะเนาะแต่คือจบแค่นี้ ฮ่าาาาาาาาา ไว้มีเวลาและโอกาสจะมาต่อเป็นเรื่องยาวนะคะ (พูดแบบนี้เรื่องที่ร้อย ถถถถถถ) นี่เป็นเรื่องราวของน้องเดนซ์ที่มีความแน่วแน่อันแรงกล้าว่าจะต้องมาอยู่ในมหาลัยเดียวกับคุณเกรฟส์ให้ได้ ขออธิบายนิดนึงนะคะ ตามกฎแล้วก่อนเข้าหอจะมีกระดาษให้ลงชื่อรับทราบกฎระเบียบ ข้อบังคับต่างๆในการอยู่หอ ซึ่งแต่ละหอก็จะแตกต่างกันออกไป พอลงชื่อเสร็จจะมีกระดาษคำอธิษฐานใบเล็กๆแนบอยู่ด้านหลัง ให้คนที่จะเข้ามาอยู่ได้เขียนสิ่งที่อยากได้ลงในกระดาษนั้น คุณเกรฟส์ที่เป็นผู้คุมหอทั้ง3จึงได้อ่านคำอธิษฐานของเด็กใหม่ทุกคน เพราะฉะนั้นคำขอของน้องเดนซ์คุณเกรฟส์จึงได้อ่านแล้วทั้งหมดค่ะ5555555  

ผลงานอื่นๆ ของ Hi_Monday

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 18:57

    ชอบมากเลย แงงง น่ารักมากๆ เลย น้อนครีเดนซ์จะน่ารักมากไปแล้วนะ คุณเกรฟส์ก็หล่อละมุน มาดนิ่งแต่ทำเอาใจสั่น ทั้งเรื่องอวยคุณเกรฟส์ได้สุดยอดมากๆ55 อ่านแล้วชอบตรงนี้ล่ะฮะ😁 แล้วก็ไรท์บรรยายคู่นี้ได้น่ารักมากๆ ตลกด้วย55 อ่านแล้วมีความสุขตามไปเลยฮะ

    #1
    2
    • #1-1 Ssunhk
      22 มิถุนายน 2563 / 22:16
      อวยเมนเป็นเรื่องถนัดค่า ฮ่าๆ ขอบคุณที่ตามมาอ่านนะคะดีใจมากเลยที่ชอบ>/////<
      #1-1
    • #1-2 Mnggg569
      25 มิถุนายน 2563 / 16:21
      ตามอ่านทุกเรื่องแน่นอนฮะ น้อนเป็นแฟนคลับตัวยงนะ
      คริ คริ 😁
      #1-2