FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 48 : I love 44 [Ss3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    18 มี.ค. 64

I love 44 [Ss3]

 

 

 

 

"ไม่มีใครบาดเจ็บแล้วนะ" อเดลเลียส่งเสียงตอบรับในลำคอให้กับคุณหมอสาวเพียงคนเดียวที่อยู่ตรงนี้ ซีเนียถอนหายใจ 


อาร์มินในสภาพสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดี ถือเสบียงอาหารไว้ในมือ แต่มันกลับไม่พร่องลงไปแม้แต่น้อย ความอยากอาหารหลังจากที่ตัวเองพึ่งฆ่าคนมา มันหดหายเกลี้ยง


"เป็นอะไร พออยู่ในที่ซอมซ่อแล้วกินไม่ลงรึไง" รีไวล์เอ่ยถามคนอายุน้อยกว่า 


"เปล่าครับ.." อาร์มินปฏิเสธคำนั้นของคนเป็นหัวหน้า อเดลเลียแอบกระทุ้งแขนเบาๆใส่รีไวล์เป็นเชิงห้าม


เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถทำใจได้รวดเร็วหลังจากที่พึ่งลงมือปลิดชีพใครสักคนหนึ่งไป


"แจน ผมมีบางเรื่องที่ยังไม่ค่อยเข้าใจ" คนถูกเรียกเงยหน้าขึ้นมามองเพื่อนร่วมรุ่น ซีเนียทิ้งตัวลงที่กล่องลังข้างๆอเดลนั่งฟังทุกอย่างเงียบๆ


อาร์มินคุยกับแจน ถามอีกฝ่ายในเรื่องที่ว่า


ทำไมตัวเองถึงต้องเป็นคนฆ่าก่อน 


มือที่เคยสะอาดบริสุทธิ์ ตอนนี้กลับเปื้อนเลือด ไปเป็นอย่างแต่ก่อนไม่ได้ อเดลเข้าใจมัน


ใบหน้าของคนที่เธอลงมือปลิดชีพลงย้อนกลับเข้ามาความทรงจำ ที่แม้จะแสดงออกมาเพียงเสี้ยวนิด แต่ใบหน้านั่นมันก็คือการร้องขอชีวิต..


มันอาจจะเหมือนอย่างที่อาร์มินพูด 


คนที่เราพึ่งฆ่าไป อาจจะเป็นคนดีกว่าที่คิด


อาจจะมีครอบครัวให้ต้องกลับไปหา


หรืออาจมีความเป็นมนุษย์มากกว่า


เมื่อคิดได้ดังนั้นฝ่ามือที่ประสานกันอยู่ก็สั่นขึ้นฉับพลัน 


"อาร์มิน ตอนนี้นายมือเปื้อนเลือดแล้วกลับไปเป็นคนเดิมไม่ได้อีกแล้วล่ะ" รีไวล์กล่าวออกมาราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไร มิคาสะมองใบหน้าของชายหนุ่มแย้งขึ้น


"ทำไมต้องพูดแบบนั้น"


"ยอมรับตัวตนใหม่ให้ได้ ถ้าขืนยังคิดว่าจะทำให้มือตัวเองสะอาดเหมือนเดิม แจนก็คงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้" บรรยากาศรอบตัวเงียบลงฉับพลันเสียจนน่าอึดอัด 


"บอกให้ก็ได้ว่าทำไมนายถึงยิง..นั่นเพราะพวกพ้องกำลังจะตายไงล่ะ" 


เหตุผลมันก็ง่ายๆแค่นั้น..


คำพูดของคนเป็นอาจารย์ที่มักเคยพร่ำบอกเสมอ  


คนเรามักทำร้าย และฆ่าคนอื่นเพื่อตัวเองเสมอ


เพราะทุกคนในโลกนี้ต่างก็มีความเห็นแก่ตัว


"ขอบใจที่นายยอมมือเปื้อนเลือด พวกเราเลยไม่ต้องสังเวยชีวิต" 


"ขอบใจมากนะ" รีไวล์พูดขอบคุณคนผมบลอนด์สว่างตัดสั้น มือซ้ายรีไวล์วางถ้วยชาไว้ที่หน้าขาของตัวเอง 


"หัวหน้ารีไวล์..ผมน่ะ คิดว่าการต่อสู้กับคนด้วยกันมันผิดครับ หัวหน้าเองก็ผิดที่สั่งให้ทำอย่างนั้น ผมกลัวที่จะต้องทำร้ายคนอื่น.." แจนเกริ่นขึ้นมา อเดลเลียมองใบหน้าของเพื่อนสนิทตน


"แต่ว่ากลายเป็นผมนี่แหละที่คิดผิด ครั้งต่อไป ผมจะยิงครับ" แจนกล่าวกับคนเป็นหัวหน้าอย่างหนักแน่น คนผมดำขลับรองทรงแทรกขึ้น


"ใครจะผิดใครจะถูก ฉันยังไม่พูดสักคำ เรื่องพรรค์นั้นฉันไม่รู้หรอก..ว่านายเป็นคนผิดจริงๆน่ะเหรอ"


ซีเนียวางฝ่ามือของตนเองทาบลงบนมือของอเดล ให้มันหยุดสั่น 


ดวงตาสีทองภายใต้กรอบแว่นที่สวมใส่ มองตรงมาอย่างจริงใจ น้ำเสียงหวานเอ่ยขึ้นปลอบประโลมเธอ 


"ไม่เป็นไร.." อเดลเลียหยุดสั่น เธอมองใบหน้าของญาติสาวที่รู้สึกผูกพันธ์ ราวกับเป็นพี่น้องที่คลานตามกันออกมา 


คุณหมอสาวผละมือออกไปจากเธอลุกขึ้นเดินอ้อมไปด้านหลังของอาร์มินและแจน วางมือบนหัวคนอายุน้อยกว่าทั้งสอง 


"หัวหน้ารีไวล์พูดไปหมดแล้ว..แต่ว่า พวกเธอทำได้ดีมากแล้วล่ะ.." แม้ว่ามันอาจจะไม่ได้ช่วยอะไรมาก แต่กำลังใจในยามคับขันเช่นนี้ก็สำคัญ

 

และคงได้ผลดีกับคนของใจอย่างแจน เพื่อนสนิทเธอ


รีไวล์ลุกขึ้นยืน เขาวางมือลงบนหัวเธอ ออกแรงขยี้มันเบาๆ และเดินไปหาชายที่ถูกมัดเอาไว้ อเดลเลียทำเพียงมองตามแผ่นหลังเขาไม่ได้พูดอะไร ปล่อยให้เป็นหน้าที่อีกฝ่ายในการเจรจากับชายที่ถูกมัด


ชายคนนั้นคือดิโม่ รีฟส์ 


"พวกสารวัตรทหารสั่งให้ทำแบบนี้แต่ก็ผิดพลาดมหันต์ สุดท้ายบริษัทรีฟส์ก็ถูกยึดไปจนได้ พวกมันไม่เลิกตอแยฉันกับลูกแน่ แม้แต่ลูกน้องก็พลอยซวยโดยทำให้เหมือนเป็นอุบัติเหตุ" 


รีไวล์เท้าแขนกับเอวตัวเอง มองใบหน้าของคนที่เป็นพ่อค้า


"ยอมตายโดยไม่สู้เลยงั้นเหรอ" รีไวล์เลือกที่จะยื่นข้อเสนอให้ดิโม่ แม้ว่าอีกฝ่ายจะมีท่าทีลังเล แต่ท้ายที่สุดแล้ว ก็ยอมตกลงเข้าร่วมแผนการ


หน่วยรีไวล์มาอยู่กระท่อมหลังเก่าเดิม ลอบมองรถม้าที่กำลังวิ่งมาตามแผนการ ดิโม่ รีฟส์ พาตัวสารวัตรทหารสองคนมาและเราก็จับกุมเขาได้สำเร็จ


ไม่นานหลังจากนั้นคุณฮันจิพร้อมด้วยผู้ช่วยคุณโมบลิทและคุณอาเรียก็ตามมาสมทบ 


ระหว่างที่รอคุณฮันจิ รีไวล์เป็นคนเริ่มลงมือการทรมาณเค้นข้อมูล อเดลเลียแทบนับไม่ได้เลยล่ะว่าได้ยินเสียงกรีดร้องของเจล ซานเนสที่ห้องใต้ดินไปกี่รอบแล้ว


ฮันจิลงไปเพื่อสมทบช่วยทรมาณซานเนสกับรีไวล์ 


เพื่อต้องการเค้นคำตอบจากปากอีกฝ่ายที่ว่าเอเรนกับฮิสทอเรียอยู่ที่ไหน


"เริ่มอีกแล้ว.." แจนพึมพัม


"รู้สึกว่าเสียงร้องจะดังกว่าตอนที่หัวหน้าทำอีกนะคะ.." ซาช่าพูดออกมาแบบนั้น อเดลเลียพยักหน้าเห็นด้วย


"เข้าใจแหละว่าทำไปเพื่อช่วยพวกเอเรน แต่ก็รับไม่ได้อยู่ดี"


"ลำบากกันแย่เลยนะ" อาเรียกวาดตามองใบหน้าลูกน้องหน่วยรีไวล์หน้าใหม่ที่มีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก


"ตอนนี้พวกเราเป็นอาชญากรไปแล้ว" อาร์มินก้มใบหน้าต่ำขณะที่พูดออก คนอื่นที่เหลือรีบเงยหน้ามองเขาด้วยความตกใจแต่กระนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา


"ศัตรูที่ต้องต่อสู้ด้วยน่ะ พวกเราไม่ได้ฆ่าเขาโดยจับกินเป็นอาหาร แต่แค่มีมุมมองที่แตกต่างกัน ไม่สิ.." 


"เพียงแค่อยู่กันคนละฝั่ง.."


อเดลเลียวางมือบนหัวที่ก้มใบหน้าลงต่ำ "อาร์มิน..ยังไม่เลิกคิดมากอีกเหรอ" 


ซีเนียมองใบหน้าคนอายุน้อยกว่า สภาพจิตใจของพวกเขายังไม่พร้อมจะรับเรื่องอะไรที่มันโหดร้ายเกินไป


"พวกเราไม่ได้เป็นคนดีอีกต่อไปแล้ว.."


รองผู้บัญชาการปิดริมฝีปากเงียบ


"เพราะถ้าไม่เป็นฝ่ายฆ่า ก็จะถูกฆ่าไงล่ะ" ดวงตาสีม่วงชมพูเบิกกว้าง เมื่อได้ยินหญิงสาวพูดเช่นนั้น 


ความคิดของเธอกับรองผู้บัญชาการมันช่างคล้ายกันเสียจนน่าตกใจ


อาเรียประสานฝ่ามือเข้าหากันวางไว้บนโต๊ะ น้ำเสียงของหญิงสาวราบเรียบดูไม่ได้รู้สึกอะไร


"อีกฝ่ายไม่มีความเห็นใจให้แม้ว่าจะเป็นเด็ก.. พวกเขาฆ่า และทำมันแน่ๆ..เพื่อเป้าหมายของตัวเอง" อเดลเลียไม่ได้บอกว่าที่พูดมาทั้งหมดมันผิด 


แต่สิ่งที่อาเรียพูดก็ออกจะโหดร้ายเสียเกินไปหน่อย


ถึงแบบนั้นที่รองผู้บัญชาการว่ามามันก็จริง


คนผมบลอนด์ซีดตัดสั้นกำลังจะเปิดปากพูดอีกรอบ เพียงแต่คุณหมอสาวกลับแตะไหล่เชิงห้ามปราม เมื่อเห็นสีหน้าคนอื่นๆ


อาเรียมองใบหน้าของทุกคนที่ดูย่ำแย่กว่าเก่า


เด็กพวกนี้น่าสงสารจริงๆนั่นแหละ..


"ขอโทษนะ ถ้ามันทำให้รู้สึกแย่กว่าเก่านะ" สุดท้ายผู้บัญชาการสาวก็เลือกที่เอ่ยขอโทษ


อาร์มและคนอื่นๆก็ต่างเงียบไม่ได้พูดอะไร


"แล้วทำไมคุณถึงมาที่นี่พร้อมกับคุณฮันจิล่ะคะ" ซีเนียถอดแว่นออก ฝ่ามือขลึงนวดที่ขมับด้วยความเหนื่อยล้า 


"..ฉันก็ไม่รู้ความคิดเขา เออร์วินบอกให้ฉันมาช่วยสมทบฮันจิ" ดวงตาสีฟ้าของอาเรียฉายแววไม่ชอบใจนิดหน่อยแต่เธอก็เลือกจพอทำตามคำสั่งของคนที่เธอเคารพที่สุดได้เป็นอย่างดี


เสียงประตูไม้เปิดออก ทุกคนที่นั่งอยู่หันไปมองตามเสียง 


ทั้งสามคนที่พึ่งขึ้นมาจากชั้นใต้ดิน ยืนอยู่ตรงหน้า และบอกว่ามีเรื่องสำคัญที่จะบอกพวกเรา


"ผู้สืบราชสมบัติตัวจริงคือฮิสทอเรีย?" อาร์มินทวนคำพูดนั้นอย่างไม่อยากจะเชื่อนัก


"หรือก็คือเอเรนและฮิสทอเรียน่าจะอยู่ที่ๆเดียวกับร็อด เรสส์" คนผมน้ำตาลเข้มมัดหางม้ากล่าวจบก็หันไปพยักหน้าให้ผู้ช่วย โมบลิททาบกระดาษลงกับกำแพง เผยให้เห็นรูปวาดของชายที่ชื่อร็อด เรสส์ 


"หมอนี่แหละ"







Talk with sou

ตอนนี้เค้าลองทำตามที่คุณนักอ่านแนะนำมาว่าไม่ต้องเขียนละเอียดขนาดนั้น มันโอเคหรือเปล่าคะ;_; มุแง ยังไงเค้าขอฟีดแบ็คทีน้าจะได้เอาไปแก้ไขได้

สำหรับตอนนี้ก็ยังจริงจังอยู่ค่ะ เลยยังไม่ค่อยมีโมเม้นอะไรกันมาก แต่หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ อเดลเลียจะมาบทบาทในเรื่องนี้ยังไง ต้องรอชมเยยยย

วันนี้มะมีอะไรทอล์คเยอะ แต่โซมาเร็ว ชนะค่ะ//โดนตี

แต่เอาเปงว่าสำหรับวันนี้ติชมได้เสมอ ฝันดีนะคะ!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

755 ความคิดเห็น

  1. #648 minimoomin (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 เมษายน 2564 / 17:33
    โหย เค้าอ่าน 40 กว่าตอนภายในวันเดียวได้ คุณไรท์เก่งมากๆเลยนะคะ
    #648
    1
    • #648-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 48)
      1 พฤษภาคม 2564 / 23:48
      คุณรีดก็เก่งเหมือนกัน! ขอบคุณที่คอยติดตามกันนะคะ แง
      #648-1
  2. #644 qqqqqqqq.1 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 เมษายน 2564 / 03:00
    เป็นกำลังใจให้นะคะ คุณแต่งมาได้ถึงขนาดนี้ เก่งมากเลยค้า
    #644
    1
    • #644-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 48)
      1 พฤษภาคม 2564 / 23:47
      แงง ขอบคุณนะคะ!
      #644-1
  3. #638 Sakura Zaaa (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 20:15
    นี่คือเพิ่งจะได้มาอ่านเรื่องของไรท์เลยค่ะ โอเคกับภาษาของไรท์มาก เอาง่ายๆคือ ถูกจริตเรามากค่ะ555555 เป็นกำลังใจให้ไรท์ต่อไปนะคะ
    #638
    1
    • #638-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 48)
      1 พฤษภาคม 2564 / 23:46
      แง ดีใจจังที่ชอบ ขอบคุณมากนะคะ!
      #638-1
  4. #636 zingerjj (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มีนาคม 2564 / 18:51
    เตงdek64ไหมง่ะ
    #636
    1
    • #636-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 48)
      1 พฤษภาคม 2564 / 23:45
      มะใช่งับบบ /กลับมาแน้วน้า
      #636-1
  5. #635 zingerjj (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 มีนาคม 2564 / 23:04
    โอเคมากๆค่ะ จะเป็นแบบไหน หรือจะเขียนออกมายังไงก็ยังรอชมอยู่นะ เราน่ะเป็นพวกไม่ค่อยออกความเห็นอะไรเท่าไหร่ รู้สึกว่าควรเคารพการตัดสินใจของไรท์มากกว่า บางที เรามองกันคนละมุมจะให้แต่งออกมาให้ถูกใจแค่มุมเราที่เรามองว่าแบบนี้ดีที่สุดก็ไม่ใช่

    เราเคารพารตัดสินของไรท์ค่ะ
    มีคืนที่ดีนะคะ
    #635
    2
    • #635-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 48)
      18 มีนาคม 2564 / 23:35
      มุแง! น่ารักที่สุดเรยย มาเร็วเดี๋ยวให้รางวัลลลลล
      #635-1
    • #635-2 zingerjj(จากตอนที่ 48)
      19 มีนาคม 2564 / 00:20
      แอแงรักนะคะ!
      #635-2
  6. #634 Mint_kotcharat (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 มีนาคม 2564 / 22:50
    โอเคง้าบ กระชับแต่ว่าก็ยังได้ใจความในเนื้อเรื่องที่เกิดขึ้น /// ฝันดีค่ะ
    #634
    1
    • #634-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 48)
      18 มีนาคม 2564 / 23:34
      ขอบคุณนะคะ ฝันดีค่ะ!
      #634-1