FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 47 : I love 43 [Ss3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 792
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    17 มี.ค. 64

I love 43 [Ss3]

 

 

 

 

อเดลเลียรีบกระโดดตัวเบี่ยงหลบกระสุนที่ถูกยิงมาเช่นเดียวกับรีไวล์ คนเป็นหัวหน้ามองร่างไร้ลมหายใจของนีฟ่าก่อนจะรีบออกคำสั่งกับเธอ 


"แยกออกไปซะ!" อเดลเลียพยักหน้ารับรวดเร็ว รีบสไลด์ตัวลงจากหลังคา แยกไปคนละทิศทางกับรีไวล์ที่หลบกระสุนจากเคนนี่ 


เขาใช้เครื่องเคลื่อนย้ายเคลื่อนที่ไปด้วยความรวดเร็ว มุ่งหน้าไปหารถม้าที่มีเอเรนกับฮิสทอเรีย สารวัตรทหารสองคนไล่ตามเธอมา 


ส่วนใหญ่ต้องไปรับมือหนักกับรีไวล์ตรงนั้นจึงตามมากันแค่เพียงนิดเลยเป็นโชคดีสำหรับเธอ


อเดลเลียกำใบมีดในมือแน่น เธอกดปุ่มคันบังคับอย่างรวดเร็วด้วยความชำนาญ สลิงเกาะที่กำแพง ดึงตัวเธอให้ย้อนกลับที่ด้านหลัง สวนกับสารวัตรทหารสองคนที่พุ่งตัวไปข้างหน้า พวกเขาต่างตกใจ แต่ก็รีบจ่อปืนมาทางอเดล 


อเดลเลียกดที่คันบังคับอีกครั้ง หลบหลีกการโจมตีเมื่อครู่ไปได้อย่างฉิวเฉียด มือบางรีบกดใช้แก๊สเร่งความเร็ว หลบกระสุนที่ถูกกราดเข้ามา 


อเดลยิงสลิงขึ้นไปหยุดยืนบนหลังคา 


สารวัตรทหารสองคนมุ่งตรงตามมา พวกเราทิ้งตัวลงยืนข้างหลังอเดล จ่อปืนมาทางเธอ 


ดวงตาสีม่วงชมพูหันไปมอง 


"วางอาวุธลง! แล้วค่อยๆหันหน้ามาทางนี้ซะ!" เสียงทุ้มตะโกนแข็งกร้าว อเดลเลียหรี่ตาไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก เธอหันไปเผชิญหน้ากับศัตรูสองคนที่กำลังจ่อปืนใส่ 


ใบหูได้ยินโหวกเหวกโวยวายจากข้างหลังในร้านบาร์ อเดลเลียเห็นคนที่เคยเป็นอาจารย์เดินเข้าไปในร้านพร้อมตะโกนก้องพูดอะไรสักอย่าง 


รีไวล์อยู่ในนั้นแน่ๆ


ต้องรีบจัดการก่อนที่คนอื่นๆจะตามมา


อเดลเลียหันมามองชายหนุ่มสองคนตรงหน้า เธอเก็บใบมีดเข้าที่ของมัน ยกแขนขึ้นราวกับจำยอม สารวัตรทหารคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ ตั้งใจรวบแขนเธอเพื่อจับกุม 


อเดลเลียจับที่ข้อมือเขาดึงแขนอีกฝ่ายและยกศอกตัวเองขึ้นกระทุ้งลงที่ศอกอีกฝ่ายเต็มแรง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของอีกฝ่ายดังก้อง ชายหนุ่มรีบถอยออกไปกุมแขนตัวเองไว้ 


อเดลเลียวิ่งตรงเข้าไปกระโดดใช้เข่ากระแทกใบหน้าเต็มแรง จนเขาหงายหลังล้มลงกับพื้นอย่างแรง เลือดไหลออกจากจมูก มีดที่กระเด็นออกมาจากเสื้อเขา อเดลเลียมองมันตาวาววับ


สารวัตรทหารอีกคนไม่รอที่จะอยู่เฉยรีบยกปืนขึ้นจ่อ อเดลเลียรีบก้มตัวหยิบมีดแทงลงเข้าที่เท้าอีกฝ่าย ชักใบมีดที่ปกติใช้ฆ่าไททันออกมา ง้างแขนขวาขึ้นเตรียมฟาดฟันคมดาบใส่ศัตรู 


แต่อเดลก็ทำเพียงแค่ศอกเข้าที่ข้างขมับเขาจังๆ จนสลบไป


หญิงสาวหอบหายใจด้วยความเหนื่อย เธอดึงมีดจากเท้าเขาเก็บเข้ากระเป๋าเสื้อรีบกระโดดลงจากหลังคา ไปหยุดยืนอยู่ข้างๆร้านบาร์ มองลอดเข้าในไปร้านผ่านหน้าต่าง และหลบอยู่ตรงนั้น 


"ยังมีเรื่องของผู้ใหญ่อีกเยอะที่แกไม่เข้าใจ โอ๊ะโอ๋ โทษที เห็นตัวกระเปี๊ยกแค่นี้เลยไม่คิดว่าโตแล้วน่ะ" นั่นเป็นคำพูดที่เธอได้ยินจากปากของเคนนี่ ความคิดในหัวตีกันวุ่นวายไปหมด 


เพราะเขาเป็นอาจารย์เธอ 


เธอจึงไม่ควรจะบุ่มบ่ามเข้าไป 


แต่ก็ไม่ควรมาอยู่ตรงนี้เช่นกัน 


กับคนที่เคยโดนฝึกอย่างโหดหิน ฝีมือเขาไม่ใช่ธรรมดา


เคนนี่ฆ่าเธอแน่ๆ


เธอเบี่ยงตัวออกมายืนที่ข้างๆ พิงหลังกับกำแพง พยายามคิดแผนที่จะเอาตัวรอดไปให้ได้ในสถานการณ์นี้


"ไม่คิดเลยว่าวิชาที่เคยสอนไปจะช่วยชีวิตแกเอาไว้ได้" เคนนี่ยกปืนขึ้นชี้ปลายกระบอกไปทางหน้าต่าง คนที่นั่งอยู่บริเวณนั้นต่างรีบหลีกหนีและร้องด้วยความตกใจ


เพล้ง!!


กระสุนถูกยิงออกมา กระจกที่อเดลเลียอยู่ใกล้ๆก็แตกออก เศษกระจกของหน้าต่างกระเด็นมาบาดใบหน้าเธอบางส่วนแต่ถึงกระนั้นอเดลเลียก็ไม่ได้เสียงร้องแต่อย่างใด


"คุณหนู ไปหลบแต่ตรงนั้นแบบนี้มันก็แย่สิ" อเดลเลียกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อได้ยินเสียงทุ้มของเขาทักทาย


ว่าแล้วเชียว..อาจารย์เธอรู้แต่แรกว่าอยู่ตรงนี้ 


ก็เลยจงใจยิงที่หน้าต่าง


เพราะคิดว่าเธอคงไม่กล้าบุกเข้าไปตรงๆ


"แล้วฉันเคยเล่าเรื่องหนูจนตรอกให้ฟังรึยัง..ว่าไม่ว่ามันจะหนีไปที่ไหนก็ต้องโดนเป่าจากด้านบนอยู่ดี"


"นี่..รีไวล์" เคนนี่ยกเก้าอี้ขึ้นและเขวี้ยงไปตรงณ จุดที่รีไวล์หลบซ่อนอยู่ ขวดไวน์ที่เป็นของร้านแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ


"เหตุผลที่แกมาเข้าคณะสำรวจน่ะฉันว่าฉันพอรู้อยู่นะ..เพราะเราต่างก็ต้องเอาชีวิตรอดไปจากสลัม" อเดลเลียเหลือบมองด้านบนของหลังคา เสียงฝีเท้าของพวกสารวัตรที่เหยียบย่ำกันอยู่บนนั้น 


หรือต้องบุกเข้าไปเลยกันนะ 


มัวแต่มารอให้ถูกจัดการแบบนี้ไม่มีประโยชน์เลย


ในตอนที่เคนนี่ยังคงออกพูดกับรีไวล์ แม้กระนั้นปลายกระบอกปืนกลับจ่อไปหาเป้าหมายไม่คลาด


"แกเองก็ฆ่าคนอื่นเพื่อตัวเองไม่ใช่รึไง" 


อเดลเลียรีบกระโดดพุ่งตัวเข้าไปทางหน้าต่าง เธอยกใบมีดขึ้นเตรียมลงมือกับคนเป็นอาจารย์


"เฮ้ยๆ นี่คิดจะตอบแทนบุญคุณอาจารย์กันแบบนี้เหรอ" เสียงยียวนของเคนนี่เอ่ยแบบนั้น อเดลเลียมองอีกฝ่ายด้วยแววตาแข็งกร้าว


"กับอาจารย์ที่คิดจะฆ่าลูกศิษย์ก็ไม่ต่างกันหรอกค่ะ!"


เคนนี่เปลี่ยนทิศของกระบอกปืนมาทางอเดลเลียตามแผน รีไวล์ที่นั่งหลบอยู่ที่หลังเคาท์เตอร์บาร์หยิบปืนขึ้นยิงใส่อีกฝ่าย แน่นอนว่าชายวัยกลางคนถือเก้าอี้เอาไว้ในมือทำให้เขาไม่ถูกยิงโดยตรง เพียงแค่กระเด็นออกไปนอกร้าน


เธอเข้ามาเป็นเพียงตัวล่อให้เคนนี่เผลอเท่านั้น


"ช่วยได้เยอะ คุณลุง" รีไวล์พูดขอบคุณแบบนั้นกับเจ้าของร้าน ใบหน้าที่เปื้อนเลือดหันกลับมามองเธอ 


"อย่าห่าง" รีไวล์ทิ้งท้ายเพียงแค่นั้นอเดลเลียรีบวิ่งตามออกไป


ชายหนุ่มโยนเก้าอี้ออกไปข้างนอกเป็นตัวล่อ อาศัยจังหวะที่อีกฝ่าย ยิงสลิงเครื่องเคลื่อนย้ายเข้าที่ร่างกายสารวัตรทหารนายหนึ่ง 


ดึงเข้ามาขณะเดียวกันก็พุ่งตรงเข้าไป ใช้ร่างของคนที่พึ่งจัดการไปกำบังกระสุน และฆ่าพวกเขาอย่างไม่ลังเล


"หัวหน้า!" อเดลเลียตะโกนเรียกชายหนุ่ม มองตามรถม้าที่มีเอเรนกับฮิสทอเรีย รีไวล์ไม่ตอบอะไรกลับเพียงแค่ใช้เครื่องเคลื่อนย้ายเร่งเพื่อตามให้ทัน


สารวัตรทหารนายหนึ่งตามมาจากทางด้านหลัง เล็งปืนมาทางอเดล ดวงตาสีม่วงชมพูแม้สั่นไหวแต่ก็เลือกที่จะยิงสลิงเข้าไปที่ร่างกายอีกคน ดึงเข้ามาใช้ใบมีดปลิดชีวิตอีกฝ่าย 


ถ้าลังเล จะเป็นเธอเสียเองที่ตาย..


รีไวล์หยุดชะงัก มองพวกมิคาสะที่ตามมาทีหลัง คนเป็นหัวหน้ารีบออกคำสั่ง


"ตามรถม้าไป!" 


ระหว่างที่กำลังเคลื่อนตัวกลางอากาศร่างแกร่งหันมองใบหน้าของลูกน้องในหน่วยตัวเองทุกคน 


"ฟังนะ พวกมันคุ้นชินกับการสู้กับคน พวกเราเสร็จไปแล้วสาม" 


"เพื่อช่วยเอเรนไว้ ห้ามลังเลเด็ดขาด ถ้ามีโอกาสให้ฆ่าก็ฆ่า เข้าใจนะ!"


คนที่ตอบรับคำสั่งนั้นอย่างไม่ลังเลเห็นทีจะมีเพียงมิคาสะ


หัวหน้าออกคำสั่งให้อาร์มิน และแจนเป็นคนตามรถม้าไป ที่เหลือซีเนีย อเดล มิคาสะ ซาช่าและคอนนี่ จะคอยคุ้มกันให้จากพวกสารวัตรทหาร 


แจนกับอาร์มินขึ้นรถม้า มิคาสะช่วยป้องกันการโจมตีให้สองคนนั้น 


แต่แจนไม่กล้าที่จะฆ่าอีกฝ่าย 


ฝ่ามือหนาของชายหนุ่มผมน้ำตาลอ่อนที่ถือใบมีดจ่อไว้ที่ศัตรู ใบมีดที่ถือกำลังสั่นอย่างชัดเจน


อีกฝ่ายปัดใบมีดของแจนออกไปได้ สารวัตรทหารคนนั้นยกปืนขึ้นเล็งไปที่แจน


"แจน!!" มิคาสะเอ่ยเรียกชื่อเพื่อนร่วมรุ่น 


เสียงปืนดังก้อง อเดลเลียมองคนที่เหนี่ยวไกปืนออกมา


อาร์มินที่มีใบหน้าไม่สู้นักตอนที่จับปืนขึ้นมาและยิงออกไป ดวงตาสีฟ้าสั่นระริก 


สารวัตรอีกสามคนที่เหลือตามมา พวกเขาเล็งไปที่ร่างของชายหนุ่มสองคนที่อยู่บนรถม้า


"อาร์มิน! แจน!" 


รีไวล์พุ่งเข้าไปดึงร่างของแจนเช่นเดียวกับซีเนียที่ดึงร่างของอาร์มินให้หลบวิถีกระสุนได้ทัน


มิคาสะเบี่ยงหลบกระสุนที่อีกฝ่ายยิงมาได้ คนผมดำดื้อดึงที่จะตามตัวเอเรนไป เพียงแต่หัวหน้ารีไวล์ดึงตัวห้ามเอาไว้ เสียงของหญิงสาวที่ตะโกนร้องเรียกชื่อชายหนุ่มเพื่อนสนิท


"เอเรน!!" 







Talk with sou

ตอนนี้มันดุเดือดๆ ยังไม่มีซีนอาจารย์ลูกศิษย์ค่ะ แต่ในอนาคตอาจจะมีแน่ๆเยยย

มันบั่บ ปุปิ้ว โมเม้นเค้ากะมีแค่ห่วงกันเป็นตัวล่อให้กัน น่ารัก(?)//ตรงหนัยก่อง

NCยังไม่ได้เขียนให้นะคะ คือช่วงนี้งานเยอะมากจีงค่ะ55555555 ทุกคนรอกันได้ไหมงุ้ง แต่เค้าสัญญาว่าจะเขียนให้น้า

สำหรับวันนี้ติชมได้เสมอ ฝันดีค่ะ!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

747 ความคิดเห็น

  1. #630 RoseThorns (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มีนาคม 2564 / 01:53
    ฉากในตำนาน รีไวล์โหนสลิงชำนาญมากกก ตะลึงตะลึงตึงตึงไปเลย 🥺
    #630
    1
    • #630-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 47)
      18 มีนาคม 2564 / 22:46
      จริงค่ะอลังมากก ปุ้งปังๆๆๆ
      #630-1
  2. #629 รินรดา ครคง (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มีนาคม 2564 / 00:01
    ฝันดีล่วงหน้านะคะคุณไรท์!
    #629
    1
    • #629-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 47)
      18 มีนาคม 2564 / 22:46
      ฝันดีค่ะ!
      #629-1
  3. #628 zingerjj (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 มีนาคม 2564 / 23:01
    มีคืนที่ดีนะคะ! ไรท์สู้ๆค่ะ!
    #628
    1
    • #628-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 47)
      17 มีนาคม 2564 / 23:04
      เช่นกันค่ะ ขอบคุณนะคะ! 😊❤
      #628-1
  4. #627 Mint_kotcharat (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 มีนาคม 2564 / 22:50
    วันนี้มาเร็วกว่าปกติเลยยย // ฝันดีฮ้าบบ
    #627
    1
    • #627-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 47)
      17 มีนาคม 2564 / 22:54
      วันนี้รีบค่ะะะ(?) ฝันดีนะคะ!
      #627-1
  5. #626 Bubbleteaaa (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 มีนาคม 2564 / 22:50
    อย่าหักโหมมากนะคะ🥺🥺🥺
    #626
    2
    • #626-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 47)
      17 มีนาคม 2564 / 22:54
      ได้เยยย เตงเหมือนกันน้าา
      #626-1
    • #626-2 Bubbleteaaa(จากตอนที่ 47)
      17 มีนาคม 2564 / 22:54
      ค้าบบบบบ
      #626-2