FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 38 : I love 35 [Ss2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    8 มี.ค. 64

I love 35 [Ss2]

 

 



อเดลเปิดเปลือกตาขึ้นมา สิ่งแรกที่เธอเห็นคือท้องฟ้า เธอค่อยขยับร่างกายตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง 


"อเดล ฟื้นแล้วเหรอ" คนผมบลอนด์สว่างตัดสั้นเอ่ยทักเธอ รีบเข้ามาดูอาการด้วยความเป็นห่วง 


"...อาร์มิน" อเดลกุมหัวตัวเอง เรียกชื่อชายหนุ่มตรงหน้าตัวเอง 


"หัวไม่เป็นไรใช่ไหม?" อีกคนที่อเดลไม่ได้สังเกตเห็นเอ่ยถาม หญิงสาวหันไปตามเสียง คนผมน้ำตาล กรอบแว่นและดวงตาสีทองสวย


"ซีเนีย..?" 


ซีเนียไม่ได้รับคำใดๆ คนเป็นหมอทำเพียงสำรวจร่างกายของอเดล คลำตามร่างกายเพื่อให้ไม่แน่ใจว่าไม่มีอะไรกระทบกระเทือน 


"ร่างกายโอเคนะ ที่ถูกบีบจากไททันไม่เป็นไรแน่เหรอ" ซีเนียถามถึงแผลเก่าของอเดล คนผมบลอนด์น้ำตาลบีบนวดไหล่ตัวเอง


"อื้อ ดีขึ้นแล้ว" ซีเนียใช้นิ้วเรียวดันแว่น อเดลเห็นคุณหมอสาวปาดเหงื่อบนใบหน้าออก 


ดวงตาสีม่วงมองไปที่ข้างหลังคุณหมอสาว ทหารหน่วยสำรวจหลายนายนอนเรียงรายกัน ใบหน้าและตามร่างกายของพวกเขามีรอยแดง 


เกิดอะไรขึ้น


หางตาอเดลเห็น มิคาสะนั่งกอดเข่าตัวเอง น้ำตาคลออยู่ที่ดวงตา 


"มิคาสะ..ร้องไห้ทำไม" อเดลเลียขยับตัวเข้าไปใกล้หญิงสาวผมดำ ที่ยกผ้าพันคอขึ้นบดบังใบหน้าครึ่งนึงเอาไว้


มิคาสะไม่ได้ตอบเธอ


คงมีแต่เรื่องเอเรนเท่านั้นที่ทำให้มิคาสะหลั่งน้ำตาออกมาแบบนี้


เธอวางมือลงบนกลุ่มผมหญิงสาวราวกับกำลังปลอบประโลม "ไม่เป็นไรนะ.."


อเดลฟังสถานการณ์คร่าวๆจากอาร์มินและซีเนียแล้วจึงได้รู้..


เบลทรูทกับไรเนอร์เป็นไททันมหึมากับไททันเกราะ


พวกนั้นสู้กันกับเอเรน แต่สุดท้ายก็จับตัวเอเรนและพายูมิลไปด้วยได้ 


อเดลเลียนวดคลึงที่ขมับตัวเองอีกครั้ง 


"เป็นแบบนั้นจริงๆงั้นเหรอ ไม่อยากจะเชื่อเลย…" เธอพึมพัมเสียงเบากับตัวเอง เปลือกตาปิดลงราวกับครุ่นคิด คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างหนัก


ทั้งที่ผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งขนาดนั้น..


ตลอดมา..พวกนาย


ไม่ได้คิดว่าพวกเราเป็นเพื่อนกันเลยรึไงนะ


"ซีเนีย..แล้วเธอ"


"พอฉันได้ข่าวก็รีบตามมาสมทบเลยน่ะ..แต่ว่า คงมาช้าไป.." ซีเนียหลุบสายตามองต่ำ ดวงตาสีทองภายใต้กรอบแว่นฉายแววรู้สึกผิด 


อเดลจับไหล่คนอายุใกล้เคียงกัน ดวงตาทั้งสองคู่สบกัน 


"ไม่หรอก เธอมาน่ะก็ช่วยได้มากเลย" ซีเนียได้ยินแบบนั้นก็ชะงัก รอยยิ้มถูกยกขึ้นมาบนใบหน้าคุณหมอสาว 


ซีเนียลุกขึ้นยืนเดินแยกออกไปบอกว่าขอตัวไปดูแลคนเจ็บคนอื่นต่อ อเดลจึงไม่ได้ห้าม


คุณฮันเนสเดินเข้ามาหาพวกเรา


"มิคาสะ อเดล ฟื้นแล้วเหรอ คงหิวแล้วล่ะสิ" 


"เอ้า กินนี่ซะ" คุณฮัสเนสส่งสิ่งที่เรียกว่าสเบียงสนามมาให้พวกเรา 


แต่ว่าก็ไม่มีใครมีกระจิตกระใจที่จะกินลง


"จะว่าไป..มันก็เหมือนอย่างเคยนี่นา เธอสามคนต้องตามเช็ดล้างความวุ่นวายที่เจ้านั่นก่อไว้เหมือนเมื่อก่อน" คนอายุมากกว่าพูด สายตาเขาหันมามองที่เราสามคน


"ฉันเรียกมันว่าสายสัมพันธ์ที่ตัดไม่ขาด" 


เอเรนในวัยเด็กที่ผุดขึ้นมาในความทรงจำเธอทำให้อเดลเลียหลุดยิ้มบางๆ


ต่างกันแค่เวลากับสถานที่...งั้นสินะ


"เด็กเกเรพวกนั้นกับไททันขนาดมันต่างกันนะครับ.." อาร์มินยกยิ้มขึ้นบางๆเช่นเดียวกัน


อเดลเลียพยักหน้าลงเห็นด้วย


"นั่นสิ ทั้งที่เจ้านั่นต่อยตีไม่เก่ง..แต่ต่อให้ต้องสู้กับสามหรือห้าคนมันก็เข้าไปลุยไม่ยั้งอยู่ดี" คุณฮันเนสหันกลับไปมองที่ทางข้างหน้า คำพูดที่ราวกับรำลึกความหลังนั่นทำให้อเดลรู้สึกคิดถึง


ช่วงเวลาที่คุณน้าคาร์ล่ายังคงมีชีวิตอยู่


"แต่กว่ามิคาสะหรือทหารจะมามันก็ถูกเล่นซะน่วมทุกทีไป"


พวกเราต่างนิ่งเงียบไม่ได้พูดอะไรกลับไปกับสิ่งที่คุณฮันเนสได้พูด


"แต่รู้ไหม.."


คำพูดนั้นทำให้เราทั้งสามคนหันไปมองแผ่นหลังของชายร่างสูงที่นั่งอยู่


"ฉันไม่เคยเห็นมันชนะใครก็จริงแต่ก็ไม่เคยเห็นมันถูกต่อยแล้วยอมแพ้เขาเหมือนกัน" ผ้าคลุมข้างหลังที่เป็นสัญลักษณ์ของกองรักษาการณ์ปลิวไสวตามแรง ร่างของฮันเนสหันกลับมาอีกครั้ง


"บางครั้งหมอนั่นก็ดื้อรั้นจนฉันยังกลัว ไม่ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ล้ม มันจะลุกขึ้นสู้ใหม่ หมอนั่นเป็นแบบนั้นแหละ" ร่างของสามคนที่นั่งด้วยกัน ตั้งใจฟังสิ่งที่คุณฮันเนสเล่าออกมา


"คิดเหรอว่ามันจะยอมให้พาตัวไปโดยไม่ต่อสู้เลย ไม่หรอก มันคงจะต่อต้านสุดฤทธิ์ตราบเท่าที่ยังมีแรง" 


"เอเรนจะสู้เต็มที่ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใครจนกว่าพวกเธอหรือฉันจะไปช่วยนั่นแหละ เอเรนเป็นอย่างนั้นเสมอ" ดวงตาสีม่วงเบิกกว้าง แววตาสั่นไหวเบาๆอย่างมีความหวัง มิคาสะกับอาร์มินก็เช่นกัน


"ฉันรักช่วงเวลาหวานชื่นในอดีต ถ้าถามเอเรน ก็คงบอกว่านั่นเป็นเสรีภาพจอมปลอม"


"แต่ฉันน่ะ..มีความสุขที่ได้เป็นไอ้ขี้เมามากกว่าเป็นทหารไร้ค่า.." 


อเดลเลียมองแผ่นหลังของมิคาสะกับอาร์มิน


'อเดล!' เสียงของเอเรนมิคาสะและอาร์มินที่มักเรียกชื่อของเธอ รอยยิ้มอันแสนสดใสของเด็กทั้งสามในวัยเยาว์ที่มักมีมันในความทรงจำของอเดลเลียเสมอ 


"ถ้าสามารถย้อนวันเวลาที่ปกติกลับมาได้ ไม่ว่าอะไรฉันก็ทำได้ทั้งนั้น..ไม่ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนก็ตาม" คุณฮันเนสกำฝ่ามือตัวเองแน่น


"ฉันก็จะไปด้วย ถ้าพวกเธออยู่กันไม่ครบ ฉันก็เอาวันเวลาเก่าๆกลับมาไม่ได้" 


พวกเราทั้งสามคนที่ได้ยินดังนั้น สายตาก็เริ่มมุ่งมั่นมากขึ้น พยักหน้าลงให้กับคุณฮันเนส 


อาร์มินกับมิคาสะต่างกัดกินสเบียงสนามด้วยความหนักแน่นมุ่งมั่น ท่าทีเศร้าสร้อยเมื่อครู่แทบหายไปจนหมด


อเดลเลียวางมือบนแผ่นหลังของคนอายุน้อยกว่าทั้งสองคน เธอยกยิ้มขึ้นบางๆ โดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมา 






ไม่นานหลังจากนั้น ผู้บัญชาการเออร์วินก็ควบม้ามาพร้อมกับทหารคนอื่นๆพร้อมด้วยสารวัตรทหารที่ขนลิฟต์มา


"ผู้บัญชาการเออร์วิน มาจนได้นะครับ" ผู้ช่วยของฮันจิ โมบลิทเดินเข้าไปหาผู้บัญชาการหน่วยสำรวจด้วยสายตามีความหวัง


"สถานการณ์ยังเหมือนเดิมไหม" 


"ครับ" 


"งั้นเหรอ" เพียงเท่านั้นผู้บัญชาการก็ออกคำสั่งให้ใช้ลิฟต์ได้


ข้อเท้าของโมบริทถูกจับไว้โดยฮันจิ


"คุณฮันจิ!" ซีเนียที่เห็นดังนั้นรีบย่อตัวลงจะประคองคนผมน้ำตาลทันที


"โมบลิท..ข-ขอแผนที่" 


ทหารทุกนายนั่งล้อมรอบฮันจิที่นอนราบกับพื้นพร้อมชี้นิ้วอธิบานแผนที่ บอกถึงตำแหน่งที่คาดว่าพวกไรเนอร์จะอยู่ตรงนั้น


ที่ป่าใหญ่..


"ลองตั้งสมมติฐานว่าพวกนั้นอยู่ไกลวอลล์มาเรียออกไปอีกในสถานที่ห่างไกลซึ่งยังสามารถซ่อนตัวได้ สมมติว่าพวกเขาจำเป็นต้องรอฟื้นพลัง" 


"นั่นหมายความว่าพวกเขาต้องอยู่ในที่ที่ไททันตัวอื่นเอื้อมไม่ถึง อย่างน้อยก็จนถึงกลางคืนที่ไททันเคลื่อนไหวไม่ได้"


อเดลเลียพยักหน้าเข้าใจแผนการณ์การและสมมติฐานของฮันจิ 


หลังจากฟังแผนการของฮันจิเสร็จสิ้น พวกเราก็ยืนรอบนกำแพง รอการขนย้ายม้าลงไปเพื่อเดินทาง


ซีเนียถอดแว่นออกและหยิบผ้าเช็ดแว่นออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเธอ ดวงตาสีทองที่ไร้กรอบแว่นหรี่ลง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันขณะเช็ดแว่น 


"ต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นเลยเหรอ" ซีเนียร้องหืม แล้วก็พูดขึ้น


"มองอะไรไม่ค่อยเห็นแล้วชอบขมวดคิ้วน่ะเหรอ" อเดลเลียพยักหน้าลง


"ก็เป็นนิสัยอย่างหนึ่งนะ" อเดลเลียยกยิ้มเธอหัวเราะออกมาเบาๆ 


"งั้นเหรอ" หางตาเห็นคุณหมอสาวข้างตัวชะงักไป 


ซีเนียหยุดมือที่กำลังเช็ดแว่นลงจนอเดลฉงน


"นามสกุลฉัน.." 


ซีเนียเกริ่นขึ้นมา อเดลเลียเอียงคองงงวย


"จริงๆนามสกุลฉันคือแมเดอลีน" อเดลเลียกระพริบตาปริบๆ เธอมองใบหน้าของซีเนีย คุณหมอสาวขยับปากพูดต่อ


"ถ้าเธอรู้จักกับคนที่ชื่อว่าคาเมเลีย แมเดอลีน" อเดลเลียสบกับดวงตาสีทองที่ไร้กรอบแว่นเป็นครั้งแรก


"นั่นหมายความว่า เราเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน" อเดลเงียบไม่ได้ตอบกลับอะไรกลับไป ซีเนียถอนหายใจ


"ขอโทษที่พึ่งมาบอกนะ ฉันไม่ค่อยแน่ใจน่ะ.." คนผมบลอนด์น้ำตาลรีบส่ายหน้าปฏิเสธ 


"ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ฉันแค่ตกใจเฉยๆน่ะ ฉันไม่คิดว่าคุณแม่ฉันจะมีญาติหรือพี่น้องคนอื่น.." 


"เธอหน้าเหมือนคุณน้าคาเมเลียนะ อย่างน้อยก็จากรูปวาดที่ฉันเคยเห็นที่บ้านเก่า" อเดลเลียชะงักไป เธอสบตากับคุณหมอสาว


"ไว้ถ้ามีโอกาสกลับไปเยี่ยมที่บ้าน..ฉันจะเอารูปมาให้นะ" ซีเนียเอ่ยคำสัญญาออกมา พร้อมยกนิ้วก้อยขึ้นหาอเดล ดวงตาสีม่วงมองนิ้วก้อยที่ถูกยื่นออกมา รอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้น


"อื้ม สัญญาแล้วนะ"


"แต่...พ่อเธอเขาดูแลไม่ค่อยดีงั้นเหรอ?" อเดลถอนหายใจแรงๆ เธอแอบกรอกตามองบนเมื่อได้ยินซีเนียพูดถึงคุณพ่อ


เธอก็ไม่ใช่เด็กดีจะแก้ตัวให้พ่อด้วยสิ


"ไม่ดีสุดๆไปเลยน่ะสิ" 


สายตาอเดลเห็นแจนที่วิ่งเข้ามาจับไหล่ซีเนียอย่างไม่เห็นหัวเพื่อนสนิทอย่างเธอ ใบหน้าของแจนฉายแววเป็นกังวล


"หมอเซีย!" อเดลเลียตาโตค้างสมองประมวลผล 


หมอเซีย? 


ชื่อเล่น?


ทันทีที่พอเข้าใจได้ว่ามันหมายถึงอะไร อเดลเลียก็เอามือป้องปากอย่างต้องการจะแซว แจนดูจะยังไม่สังเกตเห็นเธอ ซีเนียหน้าแดงขึ้นนิดหน่อยเมื่อเห็นท่าทางของอเดล


"แจนคะ..คือหมอ.." 


"ไม่ได้เจ็บตรงไหนใช่ไหมครับ!" เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างร้อนรน อเดลมองแจนสลับกับคุณหมอสาว 


"อะแฮ่ม" แจนสะดุ้งค่อยๆหันมามองเธออย่างช้าๆ อเดลยกยิ้มกริ่ม 


"ไม่เห็นหัวคู่หูบ้างเลยแจนบอย นี่ฉันโดนลูกหลงจากการแปลงร่างนะ ไหงไม่ถามกันสักคำ" แจนอ้าปากพะงาบคิดข้อแก้ตัวไม่ทัน


"แจน..บอย?" ซีเรียกระพริบตาปริบๆ ดวงตาสีทองแอบหันไปมองชายหนุ่มสายตาล้อเลียนเสียงหวานเอ่ยซ้ำอีกรอบ


"แจนบอย?"


"พอเถอะครับหมอ.." 


อเดลเลียถอนหายใจ โบกมือปัดๆแล้วเเดินหนีออกมา ปล่อยให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกัน


พวกเขายืนพูดคุยกันสักพัก ท่าทางที่สนิทสนมการถึงเนื้อถึงตัวมากขึ้น ทำเอาอเดลอดมีความสุขแทนไม่ได้


เพื่อนเธอ..มีความรักจริงๆด้วย..


ไม่วายก่อนออกมาหางตาเห็นคุณหมอโน้มตัวหอมแก้มแจน อเดลก็ทำได้แค่ถอนหายใจแอบเบ้ปาก 


ให้ตายเถอะ แบบนี้เธอก็คิดถึงหัวหน้ารีไวล์แย่สิ..


จะเป็นยังไงบ้างนะ?


เธอสะบัดหัวไล่ความคิดไร้สาระออกไป ฝ่ามือบางประกบแปะลงที่แก้มตัวเองเสียงดัง 


ต้องช่วยเอเรนกลับมาให้ได้ก่อน


อเดลเลียลงมาจากกำแพง เธอรีบกระโดดขึ้นม้า ผ้าคลุมสีเขียวแก่ ปีกแห่งเสรีภาพที่อยู่กลางหลังสบัดพริ้ว 


หน่วยสำรวจทุกคนจัดกระบวนทัพ รีบออกเดินหน้าไปที่ป่าให้ไวที่สุด 


ถ้าไปถึงก่อนค่ำก็อาจจะยังทัน


ดวงตาสีม่วงมองตรงไปที่ทางข้างหน้า หางตาเธอเห็นซีเนียที่ควบม้ามาใกล้เธอ ดวงตาสีทองภายใต้กรอบแว่นสะท้อนภาพของอเดล


"ไว้มาคุยกันนะ อเดล" อเดลเลียพยักหน้าส่งกลับไป สายตามองตรงไปทางข้างหน้าอีกครั้ง


รอก่อนนะ เอเรน







Talk with sou

ตอนนี้เปิดเฉลยค่าาาา55555555 เค้าไม่ได้ใส่ความลึกลับไม่ได้ทำให้ดูพิเศษขนาดนั้นด้วยแต่ว่าก็ตั้งใจวางให้มาเปิดเผยตอนนี้ค่ะ!

ที่หลายคนบอกว่าซีเนียกับอเดลมีออร่าคล้ายๆกันก็เพราะว่าเป็นญาติห่างๆน่ะเองงงงง--//โดนตี(?)

แจนบอยแย่งซีนค่ะตอนนี้55555 โผล่มาไม่การถามไถ่ไรเพื่อนเรย หาคุณหมอก่อนเรย ก็นะ คนกำลังเห่อ--//โดนแจนตี

เอาเปงว่าถ้าทุกคนชอบก็อย่าลืมคอมเม้นให้กำลังใจเค้าน้า มันเป็นแรงผลักดันให้เค้ามากๆเลยย

สำหรับวันนี้ก็ติชมได้เสมอ ฝันดีนะคะ!


(จะกลับปัยหาหัวหน้าแน้ว อเดลคิดถึง)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

747 ความคิดเห็น

  1. #534 อนุตรา สุวรรณ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 14:53
    มดกัดด 555
    #534
    1
    • #534-1 SouSo(จากตอนที่ 38)
      9 มีนาคม 2564 / 22:51
      //ฉีดสเปรย์ไล่มด
      #534-1
  2. #533 zingerjj (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 23:52
    อาเรียก็อาจเป็นลูกพี่ลูกน้องด้วยรึเปล่าที่ไรท์บอก คนลงท้ายด้วยเอียๆเนี่ยย
    #533
    1
    • #533-1 SouSo(จากตอนที่ 38)
      9 มีนาคม 2564 / 22:51
      เอ้ยย5555 ตะไมคิดไปแน้วนั้นได้คะเนี่ยย
      #533-1
  3. #532 zingerjj (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 23:50
    อ่ยคู่นี้เขาหวานเกินคู่หลักไปแบ้วนะคะ แหมมมมมมแจนแหมมม
    #532
    1
    • #532-1 SouSo(จากตอนที่ 38)
      9 มีนาคม 2564 / 22:51
      แหมแจนไปถึงดาวอังคารก็ยังมะพอ
      #532-1
  4. #531 dolphinsaysmeow (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 23:20
    คิดถึงรีไวล์เฮย์โจวที่สุด😭😭 //เป็นกลจ.ให้นะคะไรท์~ อัพบ่อยมากเลยย สู้ๆนะคะ รออ่านตลอดค่ะ( ´͈ ᵕ `͈ )
    #531
    1
    • #531-1 SouSo(จากตอนที่ 38)
      9 มีนาคม 2564 / 22:51
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ แงงง เค้ามาอัพให้แน้ววว
      #531-1
  5. #530 pypknss2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 23:05
    แหมแจนบอยยยยยยยย ไม่เบาเลยน้า คู่รองเราโมเม้นแซงคู่หลักแล้วค่ะ แง่งๆๆๆ ต้องไปพาตัวเอเรนกลับมาให้ได้ !
    #530
    1
    • #530-1 SouSo(จากตอนที่ 38)
      9 มีนาคม 2564 / 22:50
      ชั่ยแน้วววว
      #530-1
  6. #529 Paam555 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 22:49
    อันยองง
    night night💕จ้าา
    #529
    4
    • #529-2 DXXPBLUXz(จากตอนที่ 38)
      8 มีนาคม 2564 / 22:57
      เขินแจนบอยกะหมอจุง
      #529-2
    • #529-4 Paam555(จากตอนที่ 38)
      8 มีนาคม 2564 / 22:59
      จริงค่ะเขิลมากกก
      #529-4