FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 39 : I love 36 [Ss2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    9 มี.ค. 64

I love 36 [Ss2]

 

 

"แยกกันไป! แปรขบวนทัพค้นหาศัตรู!" ผู้บัญชาการเออร์วินออกคำสั่ง ทหารทุกนายกระจายตัวเป็นรูปกระบวนทัพตามคำสั่งของชายหนุ่ม 


พวกเราต่างควบม้าไปเรื่อยๆตามเส้นทาง เพื่อมุ่งหน้าสู่ป่าต้นไม้ใหญ่


แน่นอนว่าระหว่างทางที่ไป ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น ถึงยังไงซะ ที่นี่ก็คือในเขตวอลล์มาเรีย ต้องมีไททันเป็นธรรมดา

 

กระสุนควันสีแดงถูกยิงขึ้นท้องฟ้า 


"พบไททันที่สามนาฬิกา!"


อเดลเลียยิงกระสุนส่งบอกต่อ ขบวนทัพไม่เปลี่ยนเส้นทางแต่เพียงให้ปีกขวามารวมกับกองกลางและรอคำสั่ง


เพราะพวกเราไม่มีเวลามากพอที่จะเปลี่ยนเส้นทาง


"มิคาสะ! เฮ้! มิคาสะ!" เสียงทุ้มของคุณฮันเนสเอ่ยเรียกหญิงสาวผมดำที่ควบม้าไปไวกว่าคนอื่น


"อย่าเร็วขนาดนั้น เธออยู่ใกล้ทัพหน้าเกินไป มันจะทำให้เสียรูปขบวน" คุณฮันเนสเอ่ยเตือนคนอายุน้อยกว่า มิคาสะมีท่าทีร้อนรนใจเป็นอย่างมาก


"ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะ แต่บอกแล้วไม่ใช่เหรอ เอเรนมันไม่ใช่คนที่จะยอมให้ถูกจับไปเฉยๆ ไม่ใช่หรือไง?" มิคาสะสบตากับฮันเนสไม่ได้ตอบอะไรกลับไป


ใช่ ถ้าเป็นเอเรนล่ะก็


คงไม่ยอมให้ถูกพาตัวไปง่ายๆแน่นอน 


มิคาสะยกยิ้มขึ้นบางๆเมื่อได้ยินคำพูดของฮันเนส


คนผมดำจับผ้าพันคอสีแดงเข้มที่มักพันเอาไว้เสมอ สายตามุ่งตรงแน่วแน่


ใช้เวลาเดินทางกันนานพอสมควร รู้ตัวอีกทีท้องฟ้าก็เริ่มกลายเป็นสีส้ม


กระสุนควันสีแดงถูกยิงขึ้นรอบทิศทาง ตอนนี้ไททันกำลังล้อมพวกเราอยู่


ถึงแบบนั้นผู้บัญชาการเออร์วินก็ไม่คิดเปลี่ยนเส้นทาง


พวกนั้นต้องเห็นสัญญาณควันแล้วรู้ตัวก่อนแน่ๆ


อเดลกำบังเหียนแน่นขึ้น


เอเรน..


ทางเข้าป่ามีพวกไททันอยู่กันยั้วเยียะอย่างไม่ต้องสงสัย พวกไรเนอร์คงอยู่ตรงนี้กันมาก่อนแน่


พื้นดินสั่นสะเทือน สายฟ้าลงที่กลางป่า อเดลชะงัก


"ผมเห็นแสงสว่างในป่าข้างหน้าครับ! เป็นแสงที่ปรากฏเวลาแปลงเป็นไททัน" อาร์มินรายงานกับผู้บัญชาการ


มาทันงั้นสินะ 


"แยกขบวน!!"


"ศัตรูน่าจะอยู่ในร่างไททันแล้ว! หาเอเรนให้เจอแล้วชิงตัวมา!"


มีทหารจากกองสารวัตรถูกไททันจับและกินไปหลายคน


บ้าเอ้ย


หญิงสาวจิ๊ปากและสบถในใจ อเดลขึ้นยืนบนหลังม้า ยิงสลิงเกาะที่ต้นไม้ ใช้เครื่องเคลื่อนย้ายทันที


เอเรน อยู่ที่ไหน


เสียงคำรามของไททันดังกึกก้อง อเดลหันซ้ายขวามองหาต้นเสียง


เสียงนี้มัน..


มุ่งหน้ามาตามเส้นทาง ร่างเล็กของไททันที่เคยเห็นมาก่อนหน้านี้ทำให้อเดลรู้สึกแปลกใจ 


"ยูมิล" 


ร่างไททันของยูมิลเกาะที่ต้นไม้ คอนนี่รีบเข้าไปถามหาเอเรน แต่ยูมิลไม่ตอบกลับมา ร่างไททันเอาแต่เกาะที่ต้นไม้ ทีท่าราวกับมองหาอะไรบางอย่าง


ยูมิลไล่มองพวกเราทีละคน ท่าทางแปลกๆ


"ยูมิล!" เสียงของคริสต้าตะโกนเรียกเพื่อนสนิท รอยยิ้มถูกยกขึ้นบนใบหน้าด้วยความโล่งอกของหญิงสาว


"โล่งอกไปที ปลอดภัยสินะ" 


อเดลเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างไททันของยูมิลกระโดด อ้าปากกว้างและกินคริสต้าเข้าไป


ร่างไททันรีบเคลื่อนไหวหนีไปอย่างรวดเร็ว


จุดประสงค์เธอคือมาเพื่อเอาตัวคริสต้าไป


ยูมิลไม่ได้อยู่ฝั่งเดียวกับเราแล้ว


อเดลรีบพุ่งตัวใช้เครื่องเคลื่อนย้ายตามไปไม่วายหันมาตะโกนไล่หลัง


"อย่ามัวนิ่งสิ! ตามไป!" แจนที่เห็นคู่หูตัวเองออกตัวไปก็รีบเรียกสติคนอื่นๆ


"เร็วขนาดนี้ตามไม่ทันหรอกนะ!" ซีเนียที่ใช้เครื่องเคลื่อนย้ายตามมาเช่นกันกล่าวพูด ความเคร่งเครียดปรากฏบนใบหน้าของคุณหมอสาว


ร่างไททันของยูมิลเกาะที่ไหล่ของไททันเกราะ และกำลังวิ่งหนีไป


เอเรนอยู่บนหลังของเบลทรูทถูกจับมัดเอาไว้


"ไม่นะ..เอเรนถูกพาตัวไปแล้ว"


"อย่าหยุดนะ! รีบขี่ม้าตามไปเร็ว!" คุณฮันเนสที่ใช้เครื่องเคลื่อนย้ายตามมาทีหลังตะโกนบอกพวกเรา อเดลเลียพยักหน้า รีบกลับไปขึ้นม้า


ต้องพาเอเรนกลับมาให้ได้


อเดลเลียรีบควบม้าให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ตามหลังไททันเกราะ


คนผมบลอนด์น้ำตาลเหลือบมองไททันหลายตัวที่วิ่งตามหลังมาเช่นกัน


"คราวนี้จะไม่ลังเลอีกแล้ว ฉันสาบานว่าจะฆ่าพวกมันให้ได้และถ้ายูมิลมาขวางล่ะก็ฉันก็จะไม่ละเว้นเหมือนกัน" อเดลมองคนผมดำ สายตามิคาสะบ่งบอกว่าเธอเอาจริงและเธอทำแน่ มันทำให้อเดลกังวลใจ 


ดวงตาสีม่วงชมพูหลุบมองฝ่ามือตัวเอง


มันจำเป็นจะต้องฆ่าจริงๆงั้นเหรอ..


"ไม่ว่ายังไงก็ต้องชิงตัวคืนมาให้ได้"


อเดลยิงสลิงเกาะที่ร่างไททันของไรเนอร์ ใบมีดฟันลงไปเต็มแรง แต่ก็มีแต่จะหักพังลงโดยง่ายเท่านั้น


แบบนี้มันก็ไม่ต่างอะไรจากของแอนนี่น่ะสิ


มิคาสะยิงสลิงใส่ดวงตาของยูมิล หูเธอได้ยินคำรามร้องด้วยความเจ็บ 


มิคาสะวิ่งบนร่างไททันเกราะเข้าไปหาเบลทรูท ใบมีดในมือคนผมดำหักด้วยการป้องกันจากมือของไททันเกราะ เบลทรูทหลบอยู่ข้างในนั้น


มิคาสะไม่ลังเลอย่างที่ว่าจริงๆ


ทหารรุ่น104ทุกคนมุงกันที่ฝ่ามือที่มีเกราะหุ้มของไรเนอร์ 


อเดลได้ยินเสียงเบลทรูที่พยายามห้ามปรามเอเรน น้องชายเธอคงกำลังดิ้นอยู่แน่ๆ


"แบบนั้นก็แย่หน่อยนะ เบลทรูท หมอนั่นไม่มีทางอยู่นิ่งได้หรอก"


"มันน่ะกวนประสาทที่สุดแล้ว ฉันรู้จักมันดี" แจนวางฝ่าเท้าลงบนมือไททันเกราะ เหยียบเอาไว้ จ้องไม่วางตา


"ฉันเกลียดมันพอๆกับนายนั่นแหละ"


อาร์มิน ซาช่า คอนนี่ แจน มิคาสะ


พวกเราอยู่กันพร้อมหน้าดังชื่อทหารรุ่น104 


เพียงแค่สถานะ..ตอนนี้มันเปลี่ยนไป 


ศัตรูคือเพื่อนที่เคยเหน็ดเหนื่อยผูกพันธ์และผ่านอะไรด้วยกันมาสามปี 


นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม


"มาอัดมันด้วยกัน..ออกมาเถอะ" น้ำเสียงของเพื่อนสนิทเธออ่อนลงราวกับกำลังเกลี่ยกล่อม 


"เบลทรูท คืนเขามาซะ!" มิคาสะตะโกนร้องบอกคนที่อยู่ในข้างฝ่ามือของไททันเกราะ


"นี่..มันไม่จริงใช่ไหม เบลทรูท ไรเนอร์ ที่ผ่านมา..นายหลอกพวกเรามาตลอดงั้นเหรอ..โหดร้ายเกินไปแล้ว" ตอนนี้กล่าวเสียงสั่น ไม่มีใครต่างอยากจะยอมรับเรื่องแบบนี้ลง


"ทั้งสองคน บอกมาสิคะว่าโกหก" ซาช่าเร่งเร้าเจ้าของพลังไททันทั้งสอง


แต่ทั้งสองคนนั้นก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา


"คิดจะหนีไปแบบนี้เหรอ" อเดลทุบฝ่ามือตัวเองลงบนเกราะหนาของร่างไททัน


"ออกมาเดี๋ยวนี้ มารับผิดชอบที่ทำให้ฉันโดนลูกหลง ไรเนอร์! เบลทรูท!" 


"นี่มัน..ไม่ตลกเลยนะ" อเดลเลียก้มใบหน้าลงต่ำภาพวันวานตอนเป็นทหารใหม่ที่เธอพึ่งได้รู้จักกับเบลทรูทและไรเนอร์ย้อนกลับเข้ามา


พวกเขามีท่าทีพิรุธผิดแปลกก็จริง


อเดลได้แต่ภาวนาและขอร้อง..


ว่าไม่อยากให้ที่เธอคิดนั้น มันเป็นจริง


"อย่างที่อเดลว่า..จะหนีไปทั้งแบบนี้จริงๆเหรอ"


"เราร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมาตั้งสามปีไม่ใช่หรือไง เบลทรูท..ท่านอนนายมันโครตสุดยอดเลยว่ะ"


อเดลเลียกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ยังคงได้ยินเสียงของแจนที่พูดต่อไป


"ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ กลายเป็นว่าเรารอดูท่านอนของนายทุกเช้าแล้วเอามาพยากรณ์อากาศ แต่นาย…" แจนเงียบไปพักหนึ่งแล้วจึงพูดต่อ


"พอคิดว่านายเป็นผู้รุกรานแต่นายกลับนอนหลับสนิท..ข้างเหยื่อของตัวเองเนี่ยนะ"


ทั้งหมดที่พวกนายทำ..


มันคือเรื่องโกหกงั้นเหรอ


"จำได้ไหมที่เราคุยกันว่าจะรอดไปด้วยกัน..แก่ไปด้วยกัน บางวันก็ออกไปดื่มเหล้าด้วยกัน.." ตอนนี้ขยับตัวไปใกล้กับฝ่ามือเพื่อให้คนข้างในได้ยินทุกคำพูด และรับรู้ความรู้สึกที่อยากจะสื่อออกไป


"ทั้งหมดนั่น..เป็นเรื่องโกหกงั้นเหรอ" 


"ที่ผ่านมาพวกนายคิดอะไรอยู่กันแน่!" คอนนี่ตะโกนอย่างเหลืออด ใบหน้าของเขามีแต่เหงื่อประปราย 


"เรื่องนั้นยังสำคัญอีกเหรอ สนใจแค่จัดการหมอนี่ดีกว่า ถ้าลังเลนิดเดียว เราจะช่วยเอเรนไม่ได้"


"เจ้าพวกนี้เป็นศัตรูของมนุษยชาติ รู้ไว้แค่นี้ก็พอ" อเดลมองใบหน้าของสาวผมดำที่พูดออกมาได้อย่างเย็นชา


แต่ในใจลึกๆอเดลเชื่อว่ามิคาสะคงเจ็บปวดไม่แพ้กัน..


เพราะงั้นตอนนั้น..บนกำแพงถึงได้ลังเลที่จะฆ่า


พวกเราไม่ได้เห็นสีหน้าของเบลทรูทที่อยู่ภายในนั้น จึงไม่รู้ว่าเขากำลังทำหน้าแบบไหน


แต่น้ำเสียงที่ตะโกนตอบพวกเรากลับมาอย่างสั่นๆและเหลืออด มันทำให้อเดลและทุกคนชะงัก


"ค-ใครมันจะอยากไปฆ่าคนกัน!"


"ใครมันจะชอบทำเรื่องแบบนี้! คิดว่าเราอยากทำนักหรือไง!"


"ถูกผู้คนเกลียดชังและดูถูก..เราทำสิ่งเลวร้ายมากมายจนสมควรตาย..เป็นสิ่งที่เราไม่อาจย้อนคืนมากลับมาได้" น้ำเสียงของเบลทรูทเริ่มสั่นขึ้นอีกครั้ง และเสียงสะอื้นที่ตามมา


"แต่เราก็แบกรับบาปของตัวเองไม่ไหว..มีแค่ช่วงเวลาที่แสร้งเป็นทหารที่รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง...นั่นน่ะไม่ได้โกหกนะ!" ทั้งแจนและคอนนี่สีหน้าพวกเขาย่ำแย่ลง


"คอนนี่! แจน! จริงอยู่ว่าเราหลอกทุกคนแต่ใช่ว่าจะเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด! เราคิดว่าพวกนายเป็นเพื่อนจริงๆ!" อเดลเลียกำฝ่ามือตัวเองแน่น รู้สึกอึดอัดกับบรรยากาศจนไม่อยากจะพูดอะไรออกไป


"พวกเราไม่มีสิทธิ์ได้รับการอภัย..แต่ใครก็ได้..ได้โปรด.."


"ตามหาพวกเราด้วย" 


ทุกอย่างรอบข้างเงียบลงฉับพลัน แต่ถึงกระนั้น..


ถึงนายจะรู้สึกผิด หรือบาปที่พวกนายทำมันเยอะจนรับไม่ไหว


"เบลทรูท...คืนเอเรนมา"


เราก็ต้องพาตัวเอเรนกลับไป


"ไม่ได้..ทำไม่ได้"


เบลทรูทพูดออกมาว่าต้องมีใครสักคนทำ ต้องมีใครสักคนมือเปื้อนเลือด


เพราะคนที่ไม่คิดจะเสียสละอะไรเลย ก็จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เลย


"พวกเธอ!! รีบออกมาจากตรงนั้น!!" เสียงของคุณฮันเนสเรียกพวกเรา อเดลเลียหันไปมองตามทิศทางที่คนอายุมากกว่ามองอยู่ 


ดวงตาสีม่วงชมพูเบิกโพล่ง 


ไม่อยากจะเชื่อเลย..ผู้บัญชาการ


เอาจริงงั้นเหรอ 


ร่างของผู้บัญชาการหน่วยสำรวจที่เคียงข้างด้วยรองผู้บัญชาการอย่างหญิงสาวผมบลอนด์ตัดสั้นและทหารคนอื่น 


พวกเขากำลังล่อไททันมาทางนีั


อเดลรีบกระโดดออกมาจากที่ตรงนั้นกลับขึ้นไปบนม้า


ร่างของไททันเกราะไม่มีทางเลือกนอกจากพุ่งชนไททันพวกนั้น แต่จำนวนไททันก็เยอะเกินไป ไรเนอร์ต้องปกป้องเบลทรูท จึงได้โดนรุมจับเอาไว้


เสียงคำรามของไททันเกราะดังก้อง


"ทุกนาย! จู่โจม!" ทหารทุกนายต่างตื่นตกใจกับคำสั่งของผู้บัญชาการ 


"เออร์วิน! นี่คิดจะทำอะไร!" แม้แต่อาเรียก็ยังไม่เข้าใจความคิดของชายหนุ่ม


"ชะตากรรมของมนุษยชาติจะถูกตัดสินในช่วงเวลานี้ ถ้าไม่มีเอเรน ก็ไม่มีอนาคตให้มนุษยชาติอาศัยบนแผ่นดินนี้ เราจะชิงตัวเอเรนและรีบหนีทันที!"


"ถวายหัวใจ!!" ผู้บัญชาการยกดาบเงื้อขึ้นชูเหนือหัว และควบม้านำไปก่อนใคร อาเรียรีบตามเขาไปทันที


บ้าระห่ำเกินไปแล้ว


แต่ถึงแบบนั้นพวกเราก็ทำตามคำสั่งนั่นโดยไม่ลังเล


ไททันเกราะคลายมือออกเพื่อจัดการกับพวกไททันรอบข้าง 


"ตอนนี้แหละ!" มิคาสะกล่าว


"มิคาสะ! ไม่เห็นไททันรอบๆรึไง" แจนพยายามห้ามปรามหญิงสาว


"บุกเข้าไป!" ผู้บัญชาการยกแขนที่ถือใบมีดชี้ไปที่ทิศทางข้างหน้า แต่ไททันที่หลบอยู่ก็พุ่งเข้ากัดแขนของเขาและลากตัวชายหนุ่มให้ไกลออกห่างไป


"ผู้บัญชาการเออร์วิน!!"


แต่ถึงแบบนั้น เสียงทุ้มของเขาก็ยังคงตะโกนปลุกใจพวกเรา 


"บุกเข้าไป!!!!"


"เอเรนอยู่ตรงหน้าแล้ว! บุกเข้าไป!"


อาเรียรีบควบม้ากลับไป เธอชักใบมีดออกใช้เครื่องเคลื่อนย้ายเพื่อตามไปช่วยเขา


พวกทหารคนอื่นต่างถูกไททันจับกินโดยง่าย อเดลเลียมองพวกเขากัดริมฝีปากแน่นอย่างเจ็บใจ


ถ้าเธอช่วยพวกเขา ก็จะช่วยเอเรนไม่ได้


ไอ้บ้าเอ้ย!


มิคาสะเป็นคนเดียวที่หลบพวกไททันรอบๆและเข้าไปใกล้ไรเนอร์ได้ คนผมดำพุ่งใช้ใบมีดฟันไปที่เบลทรูทแต่เขาหลบได้ อเดลเลียชะงัก 


แย่แล้ว


มิคาสะไม่ทันสังเกตเห็นไททันที่รอคว้าตัวเธออยู่ เธอบุ่มบ่ามมากเกินไป


"มิคาสะ!!" คนผมดำถูกไททันคว้าตัวเอาไว้และบีบจนได้ยินเสียงกระดูก


เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของมิคาสะ อเดลรีบขยับไปใกล้ให้เร็วที่สุด หลบหลีกพวกไททัน


แต่ว่าซีเนียพุ่งเข้าไปใช้ใบมีดที่แทงที่ดวงตาของไททันตัวนั้น มิคาสะหลุดจากการจับกุม 


อเดลที่ลอยหวือกลางอากาศ ใช้ใบมีดฟาดฟันฝ่ามือยักษ์ที่เคลื่อนเข้ามาหา เธอพยายามจะรีบเข้าไปแต่พวกไททันที่อยู่รอบๆก็เยอะมากจริงๆ


อาร์มินกำลังเจรจากับเบลทรูท เธอไม่ได้ยินว่าพวกเขาคุยอะไรแต่มันทำให้เบลทรูทโกรธและลดการป้องกันลง 


ผู้บัญชาการเออร์วินรีบอาศัยจังหวะนั้นเข้ามาฟันที่เบลทรูท จนเอเรนร่วงจากหลังเขา 


มิคาสะที่รออยู่ก่อนรีบคว้าตัวเอเรนเอาไว้ พวกเราทุกคนรีบขึ้นม้าเมื่อได้ตัวเอเรนมา


"ทุกนาย ถอยทัพ!!" ผู้บัญชาการตะโกนบอกคำสั่งถอยทัพ


ขณะที่พวกเรากำลังมุ่งหน้ากลับไป ร่างของไททันตัวหนึ่งก็ลอยข้ามหัวมา ร่างยักษ์กระแทกลงพื้นปิดกั้นเส้นทาง เศษฝุ่นและพื้นดินที่แตกออกเป็นเสี่ยงๆจากแรงกระแทก ทำเอาทุกคนที่อยู่ใกล้ๆร่วงจากม้ากันเป็นแถบๆ 


อเดลหลบไม่ทันเธอโดนลูกหลง ร่างกายกระแทกกับพื้นอย่างแรง อุปกรณ์เคลื่อนย้ายหลุดออก เธอกลิ้งคลุกฝุ่นไปตามพื้น ใบหูยังได้ยินเสียงที่ดังมาเรื่อยๆ เธอไอค่อกแค่ก เมื่อขยับร่างกายก็รู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งตัว ริมฝีปากกัดเม้มอดทนต่อความเจ็บ


อเดลค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองรอบๆ 


ไรเนอร์...เขวี้ยงไททันมาเลยงั้นเหรอ


"มิคาสะ..เอเรน" อเดลเลียฝืนลุกขึ้น รีบไปหาสองคนนั้นที่อยู่ไม่ไกล เธอนิ่วหน้าอีกครั้งเมื่อมองที่แขนของตัวเองที่สั่นด้วยความเจ็บแปล๊บๆ


มันหัก..งั้นเหรอ ..เจ็บโครตๆเลย


"มิคาสะ! เอเรน! ลุกขึ้นไหวไหม!" อเดลรีบวิ่งตรงเข้าไปหาคนอายุน้อยกว่า มิคาสะลุกไม่ขึ้นผลกระทบจากการถูกไททันบีบร่างอเดลเข้าใจมันดีเลยล่ะ 


อเดลเลียกำลังจะประคองมิคาสะ แต่ความเจ็บปวดจากการตกม้าก็ออกฤทธิ์ คนผมบลอนด์ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น


พื้นที่เธอนั่งอยู่สั่นสะเทือน ร่างของไททันตัวหนึ่งโผล่มาทำให้สามคนตรงนั้น ดวงตาเบิกโพล่ง


ไม่จริงน่า..


ไททันตัวนั้น..


ตัวเดียวกับที่กินคุณน้าคาร์ล่า...









Talk with sou

ตอนนี้กะคือ ไรเนอร์รรรรรรรรรร--//โดนตี

เล่นปาไททันมา ยัยน้องหล่นม้าเรย ฉันจะฟ้องเฮย์โจว//ไม่ได้

เค้าหยอกนะคะ จริงๆนี่ชอบไรเนอร์มากแล้วก็สงสารมาก ทั้งสองคนเลย ไรเนอร์เบลทรูท

ตอนเออร์วินโดนไททันกัดแขนแล้วลากตัวไปแต่ยังตะโกนมาว่าบุกเข้าไป คืออิมแพ็คสำหรับโซมาก คนนี้เค้าทุ่มสุดตัวจริง

ภาวนาให้ยัยน้องได้กลับไปหาเฮย์โจวกันด้วยการกด1นะคะ--//โดนปาของ

สำหรับวันนี้ติชมได้เสมอ ฝันดีนะคะ!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

755 ความคิดเห็น

  1. #547 Mint_kotcharat (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 02:24
    มาดึกๆตลอดเลยค่ะ พักผ่อนด้วยนะคะ //สมทบคุณค่าตัวให้เฮย์โจว
    #547
    1
    • #547-1 SouSo(จากตอนที่ 39)
      10 มีนาคม 2564 / 22:51
      ได้เยยยย //รับกำลังใจ!
      #547-1
  2. #546 _HORIZON_SKY_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 02:11

    อเดลหนูต้องทำบุญทำทานบ่อยๆ อุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรแล้วแหละ. เจ็บตัวเก่งแล้วแต่ละครั้งไม่เคยเบาเลย5555

    #546
    1
    • #546-1 SouSo(จากตอนที่ 39)
      10 มีนาคม 2564 / 22:50
      น้องมีเจ้ากรรมนายเวรเป็นความเจ็บปวด--
      #546-1
  3. #545 Nicosinnet (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 23:47
    111จัดปัยฮะ

    เป็นกลจ.ให้คุมไรทนะค้า อ่านช้าแต่อ่านแน่นอนนแม้งานจะเยอะก้ตามม สู้ๆฮ้าบบ รอหัวหน้าออกโรงงง
    #545
    1
    • #545-1 SouSo(จากตอนที่ 39)
      10 มีนาคม 2564 / 22:50
      ชอบความ111 ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ!
      #545-1
  4. #543 200xgirl (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 23:33
    ฝันดีนะคะ หนุอยากช่วยจ่ายค่าตัวเฮียแกจริงๆㅠㅠ
    #543
    1
    • #543-1 SouSo(จากตอนที่ 39)
      10 มีนาคม 2564 / 22:50
      ฝันดีค่ะ มารวมสนับสนุนด้วยการกดหัวใจ---
      #543-1
  5. #541 zingerjj (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 23:25
    เท่าที่อ่านนิยายมา นางเอกเรื่องนี้นี่เจ็บตัวบ่อยสุดๆ สงสารนุ้งงงง//มอบโล่คนเจ็บตัวเก่งแห่งปี
    #541
    1
    • #541-1 SouSo(จากตอนที่ 39)
      10 มีนาคม 2564 / 22:49
      ที่สุดเรยค่า555555555
      #541-1
  6. #536 summerinjunne (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 23:01
    มีคืนที่ดีนะคะ ฝันดีค่ะ <3 !
    #536
    1
    • #536-1 SouSo(จากตอนที่ 39)
      10 มีนาคม 2564 / 22:48
      ฝันดีค่ะ!
      #536-1
  7. #535 Paam555 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 22:51
    goodnightนะคะ^^
    #535
    1
    • #535-1 SouSo(จากตอนที่ 39)
      9 มีนาคม 2564 / 22:52
      กู๊ดไนท์ค่ะะ!
      #535-1