FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 33 : I love 30 [Ss2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    3 มี.ค. 64

I love 30 [Ss2]

 

 

 

 

ฝ่ามือบางพลิกหน้าหนังสือที่กำลังอ่าน ดวงตาสีม่วงชมพูจับจ้องที่เนื้อหาในหนังสือ 


ใบหูได้ยินเสียงพูดคุยกันของคอนนี่และซาช่าที่นั่งอยู่ข้างๆกันพูดคุย และเบลทรูทกับไรเตอร์ที่กำลังเล่นหมากรุกกันอย่างจริงจัง


"คอนนี่ ถ้านายเอาจริงเดี๋ยวฉันช่วย"


"ฮะ? ทำไมล่ะ" เสียงยานคางของคอนนี่ตอบกลับไป แม้ว่าแขนจะยังคงเท้ากับใบหน้าด้วยความเกียจคร้าน


"มันไม่แปลกหรือไงที่ให้พวกเราใส่ชุดธรรมดา แถมไม่ให้ฝึก เครื่องแบบก็ไม่ให้ใส่" ไรเนอร์วางมือที่กำลังเล่นหมากรุกลง สายตาของเขาหันมามองกองหนังสือ3-4เล่มที่วางอยู่บนโต๊ะ 


ขนาดอเดลยังต้องอ่านหนังสือวนซ้ำไปมาหลายรอบเลย


"ยิ่งน่าสงสัยเข้าไปใหญ่ที่คนอื่นอาวุธกลับครบมือเลย" คนผมบลอนด์ซีดตัดสั้นลุกขึ้นยืนเดินตรงไปที่หน้าต่าง มองกลุ่มทหารที่อยู่ข้างล่าง


"นี่เราอยู่ในกำแพงนะไม่ใช่แนวหน้า จะให้ไปสู้รบกับใคร" 


ตอนนี้กล่าวออกมาอย่างไม่จริงจังนัก "ก็นะ แถวนี้อาจจะมีหมีก็ได้" 


"ใช่ หมีแหละ" ซาช่าสมทบ


อเดลปิดหนังสือเล่มที่กำลังอ่านอยู่รอบที่สามของวัน เธอถอนหายใจ


หญิงสาวเหลือบมองไรเนอร์ที่เดินกลับมานั่งดังเดิม 


"ถ้าหมีแค่ปืนก็เอาอยู่" 


ซาช่ากลับมานั่งตัวตรง ดวงตาน้ำตาลที่ฉายแววเบื่อหน่าย หัวทุ่ยๆสีน้ำตาลมัดหางม้า นอนแนบไปกับโต๊ะ


ดวงตาของซาช่าเบิกกว้าง เธอผุดตัวลุกขึ้นจนอเดลชะงักตกใจไปตามกัน


"ฉันได้ยินเสียง เหมือนเป็นเสียงฝีเท้า!" ทุกคนที่อยู่ในห้องหันมามองซาช่าเป็นตาเดียว พร้อมด้วยสีหน้าแปลกใจ


"จริงจังหน่อย ซาช่า ถ้าเธอจะบอกเป็นนัยว่ามีไททันอยู่ที่นี่ ก็แปลว่า.."


"วอลล์โรเซ่ถูกทำลายแล้วงั้นสิ"


ซาช่ายังคงยืนยันว่าเธอได้ยินเสียงฝีเท้าจริงๆ แม้ว่าคนทั้งห้องจะดูไม่ค่อยเชื่อสิ่งที่ซาช่าบอกนัก


"จริงๆนะ! ฉันได้ยินเสียงฝีเท้า…"

  

คุณนานาบะ หญิงสาวคนนั้นใช้สลิงเกาะที่ตรงหน้า


"อยู่นี่กันทุกคนไหม" คริสค้าลุกขึ้นยืนเอ่ยชื่อของหญิงสาว "คุณนานาบะ" 


"ไททันหลายตัว อยู่ห่างไปทางใต้500เมตร พวกมันกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ พวกนายไม่มีเวลาติดอาวุธแล้ว" หญิงสาวรุ่นพี่เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังไม่มีความล้อเล่นแต่อย่างใดในนั้น


"รีบขึ้นม้าไปอพยพผู้คนจากบ้านเรือนและหมู่บ้านใกล้เคียงให้หมด เข้าใจนะ" อเดลเลียพยักหน้ารับ คอนนี่ที่อยู่ข้างตัวชะงักไปริมฝีปากพึมพัม


"จากทางใต้เหรอ.."


กำแพงแตกแล้วงั้นเหรอ


นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน 


อเดลเลียรีบช่วยคนอื่นๆขนสัมภาระที่จำเป็นออกมา เธอลากจูงม้าคู่ใจของตัวเอง ขึ้นมันด้วยความรวดเร็วและรีบออกมุ่งหน้าตามคำสั่ง


ทันทีที่พวกไททันมาถึงชายป่า เราจะแบ่งกำลังเป็นสี่ทีมประกอบด้วยทหารเก่าและใหม่


หลังจากนั้นจึงกระจายกันไปในแต่ละทิศทาง หลีกเลี่ยงการต่อสู้เท่าที่จะทำได้ เน้นการกระจายข่าวเป็นหลัก


"มีใครคุ้นเคยพื้นที่แถบนี้บ้าง" มิเกะ ซาคาเรียสหันมาเอ่ยถามทหารอย่างพวกเรา ซาช่ารีบยกมือเสนอตัว กล่าวว่าหมู่บ้านของตนเองอยู่ทางเหนือ เช่นเดียวกันคอนนี่ที่หมู่บ้านอยู่ทางใต้ 


แต่ท่าทางของชายหนุ่มผมทรงสกินเฮดที่เหม่อลอย สีหน้าของเขาไม่ค่อยสู้ดีนัก


หมู่บ้านอยู่ทางใต้และไททันมันมาจากทางนั้น


มิเกะอนุญาตให้คอนนี่เป็นคนนำทีมทิศใต้ เขาต้องบอกข่าวกับหมู่บ้านที่อยู่ใกล้เคียงและจึงจะกลับไปที่หมู่บ้านของตัวเองได้


"น่าจะรู้กันอยู่แล้ว วันนี้จะเป็นวันที่มืดมนที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ หากมนุษยชาติต้องทุ่มเททุกอย่าง" เสียงของทหารรุ่นพี่พูดขึ้นขณะที่ควบม้า


"ตอนนี้แหละถึงเวลาแล้ว"


"พวกไททันมาถึงชายป่าแล้ว!" เสียงตะโกนร้องบอกขึ้น อเดลเลียสูดลมหายใจเข้าและออกช้าๆ ฝ่ามือบางกุมสัมผัสเย็นจากสร้อยที่คล้องคอตัวเองเอาไว้ 


คำสัญญาที่ถูกสลักลงภายในแหวนที่มอบให้เป็นการย้ำเตือนเรียกสติ 


"อะไรกัน ประหม่าเป็นกับเขาด้วยรึไงเธอ" ยูมิลเอ่ยขึ้นแซวที่ไม่เหมาะกับสถานการณ์ เดาว่าคงเห็นตอนเธอจับสร้อย


"ขอบ้างเถอะน่ายูมิล ฉันก็ยังไม่อยากตายสักหน่อย" อเดลเลียตอบกลับไป ไม่ได้ใส่ใจกับคำแซวนัก 


"เพราะฉันเองก็มีคนที่ต้องให้กลับไปหา" ยูมิลมองใบหน้าของอเดลเลียนิ่งเงียบไม่ได้พูดอะไร 


"เธอเองก็อย่าพึ่งรีบไปนักล่ะ ยูมิล" คนผมบลอนด์สบตากับหญิงสาวที่ควบม้าอยู่ข้างๆ ยูมิลส่งเสียงร้องหึใส่เธอเบาๆ "ฉันไม่รีบไปขนาดนั้นหรอกน่ะ" แม้จะตอบแบบนั้นอเดลก็รู้ว่าเธอไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรอก


"กระจายกำลัง!! ควบไปให้เร็วที่สุด!!" คำสั่งถูกตะโกนร้องบอกมา อเดลมองใบหน้าของไรเตอร์พยักลงสื่อความหมายบางอย่าง


หัวหน้ามิเกะควบม้าไปทางที่พวกไททันวิ่งมา เพื่อเป็นเหยื่อล่อ ถึงกระนั้นทุกคนก็เชื่อว่าเขาจะรอดูกลับมา 


หัวหน้ามิเกะ ฝีมือเป็นรองแค่หัวหน้ารีไวล์


ต้องไม่เป็นไรแน่ๆ 


แต่ถึงแบบนั้น….


เธอกลับรู้สึกไม่ค่อยดีเอาซะเลย






"เดี๋ยวก่อน คอนนี่!" เสียงตะโกนเรียกชื่อเพื่อนร่วมรุ่นของไรเนอร์ดังขึ้น


ท่าทางเป็นกังวลจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวของตอนนี้ทำให้เธอเป็นห่วง เขาควบม้าวิ่งนำไปโดยไม่รอพวกเรา


อเดลมองหมู่บ้านที่ตัวบ้านหลายหลังกลับเสียหายพังทลายลง


ไรเนอร์รีบควบม้าตามคอนนี่ไป มือหนาดึงตัวเพื่อนร่วมรุ่นให้ออกห่างไททันที่อยู่ตรงหน้าเขา


"คอนนี่! ถอยมา!"


เสียงทุ้มของคอนนี่พึมพัมดวงตาสีทองสั่นไหว


"นี่..บ้านฉันเอง….บ้าน"


"พวกนายถอยไปก่อน!" ทหารรุ่นพี่ควบม้ามาขวางพวกเราเอาไว้ และร้องบอกแบบนั้น


ไททันที่นอนหงาย มันยังคงไม่ตาย แต่ว่าขยับไม่ได้เพราะแขนขาที่ลีบแบบนั้น 


แล้วมัน..มาที่นี่ได้ยังไงกันล่ะ


"แขนขาเป็นแบบนั้น.." ทหารรุ่นพี่ที่มองดูแบบนั้นพูดออกมาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเองนัก


พวกเราทุกคนลงจากม้าและผูกเอาที่ใกล้ๆ สายตาไททันตัวนั้นมองคอนนี่ที่วนเวียนอยู่ใกล้ๆ 


พวกเราทุกคนสำรวจพื้นที่รอบหมู่บ้านจนทั่ว 


แต่ก็ไม่พบใครที่ยังมีชีวิตอยู่เลย


"คอนนี่! มีใครรอดชีวิตไหม" ไรเนอร์วิ่งมาพร้อมกับเบลทรูท


หยาดน้ำสีใสไหลจากดวงตาของคนที่ตลกได้มากที่สุดในรุ่น 


"ไม่มี..ไม่มีสักคน" คอนนี่พูดออกมาอย่างสิ้นหวัง ริมฝีปากขบเม้มเข้าหากันอย่างคับแค้นและเสียใจ


"ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว...บ้านเกิดฉัน..ไม่เหลืออะไรแล้ว"


ไรเนอร์เดินเข้าไปแตะไหล่แสดงสีหน้าที่ราวกับเห็นใจ อเดลมองคนที่หลั่งน้ำตาออกมา รู้สึกใจเสียแทนเขา


ต่างจากเบลทรูทที่ยืนมองไรเนอร์ทำสีหน้าแบบนั้นเงียบๆและดูมีท่าทางแปลกๆ


พวกทหารรุ่นพี่สองคนเข้ามาพูดคุยกับพวกเรา 


ไม่มีใครพบศพ เป็นเรื่องน่าแปลกที่ถึงแม้ว่าหมู่บ้านนี้จะโดนไททันบุก แต่กลับไม่มีเลือดสักหยดให้เห็น มีแต่บ้านเรือนที่ถูกพัง 


รุ่นพี่สาวผมน้ำตาลพูดยกยิ้มขึ้นให้กำลังใจ กล่าวว่าคนในหมู่บ้านอาจหนีไปได้ทัน


ถึงแบบนั้นก็เถอะ


แล้วไททันจะพังบ้านที่ไม่มีคนอยู่ไปเพื่ออะไร


อเดลเลียเดินแยกออกมา ดวงตาสีม่วงชมพูจับจ้องฝูงม้าที่ถูกผูกอยู่ในคอก 


ไม่มีทางรอดจะได้ ถ้าคิดจะหนีจากไททันโดยไม่มีม้า 


แต่นี่กลับมีม้าครบหมดทุกตัว และก็ไม่มีแม้แต่รอยเลือด 


อเดลเลียกุมขมับถอนหายใจแรงๆ 


เรื่องบ้าอะไรเนี่ย


"อเดล ต้องไปแล้ว" คนผมดำเดินมาแตะไหล่เธอ หญิงสาวเหลือบมองเบลทรูทที่เดินนำไป อเดลเลียพยักหน้าให้เบลทรูทรีบขึ้นม้า 


"คอนนี่" อเดลเรียกคนอายุน้อยกว่าที่ยังคงมีท่าทางอิดโรย


เขากระโดดขึ้นม้า อเดลเลียกำลังจะเอ่ยปากบอกให้รีบไปแต่กลับมีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา


"ยินดี..ต้อนรับ…..กลับบ้าน" 


นั่นไม่ใช่เสียงของเธอ


คอนนี่และอเดลหันไปมองที่ไททันตัวนั้นอย่างเชื่องช้า ดวงตาสีทองของมันมองมาที่คอนนี่และกล่าวพูด น้ำเสียงที่เอ่ยมาเมื่อครู่ดูติดๆขัดๆ


ริมฝีปากไททันตัวนั้นขยับราวกับต้องการจะพูดอะไรอีก ดวงตาของคอนนี่เบิกกว้าง


"เมื่อกี้..มัน" 


"เฮ้ยพวกนาย! เร็วเข้าสิ!" ไรเนอร์ที่ควบม้ากลับมาเขย่าไหลคอนนี่ พลางหันมามองใบหน้าเธอ 


อเดลเลียปิดริมฝีปากเงียบไม่ได้พูดอะไรแต่กระนั้นดวงตาสีม่วงที่เบิกกว้างตกใจพอๆกับคอนนี่ก็พอทำให้ไรเนอร์ชะงัก


"ไรเนอร์ เมื่อกี้นายได้ยินไหม ไททันมัน.." 


"ฉันไม่เห็นได้ยินอะไรเลย เลิกคุยเจ๊าะแจ๊ะได้แล้ว มีสมาธิกับภารกิจหน่อย" เขาพูดขึ้นแทรกทั้งที่คอนนี่ยังกล่าวไม่ทันจบ สายตาของไรเนอร์หันมามองเธอ 


"อเดลเธอควรจะช่วยดูคอนนี่ด้วย ไม่ใช่มานั่งเหม่อเป็นเพื่อนเขา" 


เอ้า ไอ้นี่..


"ไม่รู้ว่าเป็นไปได้ยังไงแต่ว่า ฉันคิดว่า..แม่ฉัน"


ไรเนอร์ตะโกนขึ้นขัด คำพูดทั้งหมดของคอนนี่


"คอนนี่! ตอนนี้พวกเรากำลังอยู่ในสถานการณ์แบบไหนรู้รึเปล่า!"


"ชีวิตผู้คนอีกนับแสนขึ้นอยู่กับภารกิจเราตอนนี้นะ! ครอบครัวนายอาจหนีรอดไปได้แต่มันไม่จบแค่นี้หรอก!"


อเดลหรี่ตาลงมองไรเนอร์ ท่าทางที่พูดขัด การเอ่ยเร่งรีบของเขา 


"ถ้าเป็นทหาร ภารกิจก็ต้องมาก่อน" 


ตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อตอนเขตทรอสต์ 


มันแปลกไปจริงๆด้วย 


เธอถอนหายใจ หลับตาลงไม่ได้โต้เถียง 


"รีบไปก่อนเถอะ คอนนี่ ค่อยคุยกันทีหลัง" 


อเดลเลียมองแผ่นหลังของไรเนอร์ ดวงตาสีม่วงชมพูที่มีความรู้สึกหลายอย่างปนเปภายในนั้น 


นายกำลังมีอะไรปิดบังหรือเปล่า ไรเนอร์





Talk with sou

อุแงงง คิดถึงทุกคนจังเรยค่ะ ฮื่อออ ดีใจ(?)

ตอนนี้หัวหน้ารีไวล์บทหายตามที่บอกค่ะ555555 แต่ว่าอเดลก็ยังคงคิดถึงเค้าเสมอ ฮั่นแน่---//โดนตี

ตอนนี้เอาตรงดูแรกๆแล้วตกใจมาก พีคหลายอย่างมากค่ะ!

มีใครคิดถึงเค้าไหมมมม ขอเสียงหน่อย---//โดนตีอีกรอบ

เค้าจะสปอยว่า ซีซั่นจำนวนตอนจะพอๆกับอนิเมะเรยนะคะ อนิเมะซี2มี12 ของเค้ามี8ค่ะ พรืดด

หวังว่าทุกคนจะยังไม่เบื่อนะคะ พระเอกจะค่าตัวแพงอีกแล้วค่าาา55555 อยากให้ทุกคนได้มองในมุมเรื่องที่อเดลได้ไปเผชิญพบเจอมา ถ้าให้น้องอยู่กับรีไวล์ตลอดก็รู้สึกว่ามันจะขาดช่วงสำคัญในเรื่องไปเรย

อย่าทิ้งเค้าไปไหนกันนะแงงTT

เอาเปงว่าสำหรับวันนี้ติชมได้เสมอ ฝันดีค่ะ!




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

767 ความคิดเห็น

  1. #538 Nicosinnet (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 23:18
    แน่ะ ไรเนอร์ พิรุธนะเราอะ
    #538
    1
    • #538-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      10 มีนาคม 2564 / 22:48
      เก็บทรงมะอยู่
      #538-1
  2. #498 Agnes_pp (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 20:37
    ฉันว่ามันแปลกๆนะไรเนอร~\\เสียงเบลทรูท
    #498
    1
    • #498-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:54
      บอกแล้วนายคิดไปเองงง
      #498-1
  3. #497 Kimiyoshi Ranna (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 13:02
    ไรเนอร์คือโดนน้องเกือบจับโป๊ะได้หลายรอบละนะ55555555
    #497
    1
    • #497-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:54
      ไม่เนียนเอาซะเรยยยยย
      #497-1
  4. #496 kocharat sontsmi (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 10:31

    มาแน้ว
    #496
    1
    • #496-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:53
      ช่ายยย มาแน้ววว
      #496-1
  5. #495 อนุตรา สุวรรณ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 10:25
    ไรเนอร์มีพิรุธนะเนี่ยย
    #495
    1
    • #495-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:53
      เก็บทรงไม่อยู่ค่ะ5555
      #495-1
  6. #494 minxxix (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 08:21
    ไรเนอร์มันแปลกๆน้าาา
    #494
    1
    • #494-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:53
      ฉันว่ามันแปลกจริงๆนะไรเน้ออ
      #494-1
  7. #493 Paam555 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 06:08
    ร๊ากกกก
    #493
    1
    • #493-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:53
      ร๊ากค่าาาา
      #493-1
  8. #492 meisian43 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 06:00
    หัวหน้าเสร็จภารกิจรึยังคะ กลับมาดูเมียตัวเองด้วย----
    #492
    1
    • #492-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:53
      หัวหน้าอยู่แยกอีกฝั่งนู้นเรยค่ะ55555555
      #492-1
  9. #491 คุโระคิ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 05:43
    ไรเนอร์~
    #491
    1
    • #491-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:52
      ฉันว่าเราเดินขึ้นกันมานานแล้วนะไรเน้ออ
      #491-1
  10. #490 _HORIZON_SKY_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 01:12

    กี๊ดดด ไรท์กลับมาแล้วว คิดถึงอุแงงง

    #490
    1
    • #490-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:52
      มาแย้ววว คิดถึงเหมือนกันนน
      #490-1
  11. #489 zingerjj (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 23:58
    เฮย์โจวอย่าค่าตัวแพงมากได้ไหมคะ โฮ่ยๆๆ คิดถึงค่ะไม่ใช่ไร;-; //
    #489
    1
    • #489-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:52
      ขอโทษที่กระเป๋าตังค์แบนนะคะ....
      #489-1
  12. #488 รินรดา ครคง (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 23:58
    แง้วว คิดถึงจังเลบค่าาาา
    #488
    1
    • #488-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      4 มีนาคม 2564 / 23:51
      คิดถึงเหมือนกันค่ะ!
      #488-1
  13. #487 เรียกเราว่า'ติ๋มแหลก' (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 23:38
    มาอัพแว้ว สุดยอด!!
    #487
    2
  14. #486 kerinsera24363 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 23:36

    มาแร้ว กี๊ดดเดดด
    #486
    1
    • #486-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      3 มีนาคม 2564 / 23:47
      เย่! มาแร้ววว
      #486-1
  15. #485 zingerjj (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 23:33
    คถเว่อๆ
    #485
    3
    • #485-2 zingerjj(จากตอนที่ 33)
      3 มีนาคม 2564 / 23:52
      ไรท์คนนี้น่ารักเจรงว่ะ ไล่ตอบอิชั้นทุกรอบเปงตาฮักกกก;-;
      #485-2
    • #485-3 SouSo(จากตอนที่ 33)
      3 มีนาคม 2564 / 23:57
      เค้าอยากใส่ใจทุกคนนนนน
      #485-3
  16. #484 zingerjj (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 23:33
    อุกิ้ดดดด
    #484
    1
    • #484-1 SouSo(จากตอนที่ 33)
      3 มีนาคม 2564 / 23:46
      กี้ดดดด
      #484-1