FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 3 : I love 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,878
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 269 ครั้ง
    21 ม.ค. 64

I love 3

 

 

 

อเดลเลียตัดสินแวะร้านที่ตลาดเพื่อซื้อขนมปังสัก3ก้อน เมื่อได้มันมาเธอจ่ายเงินและเก็บใส่กระเป๋าเอาไว้


อเดลเลียกำลังเดินไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย เพื่อพบใครบางคนที่พลันนึกถึงก็เรียกรอยยิ้มให้กับเธอ


ร่างบางได้ยินเสียงเสมือนว่าใครบางคนกำลังมีเรื่องชกต่อย 


เสียงร้องคนหนึ่งในกลุ่มนั้นคุ้นหูทำให้อเดลต้องเร่งฝีเท้าเพื่อไปดู


"ฉันบอกให้เอาคืนมา!" เสียงของเด็กชายเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลพูดขึ้นอย่างไม่ยอม ข้างกันก็มีเพื่อนอีกสองคนที่กำลังห้ามเขา


"ไม่เป็นไรเอเรน! ปล่อยไปเถอะ!" เจ้าของเรือนผมตัดสั้นที่บลอนด์ทองสว่างเอ่ยห้าม แต่เจ้าเด็กใจร้อนคนนั้นก็ดูจะไม่ยอมฟัง เขาผลักคนที่พยายามห้ามเขาจนล้มลงไป


"ทำไมถึงยอมล่ะ! มิคาสะเธอก็พูดอะไรบ้างสิ!" เด็กสาวคนเดียวในกลุ่มนิ่งเงียบ


เอาอีกแล้ว..


"เอเรน" อเดลเลียเอ่ยเสียงเรียกชื่อของเด็กคนนั้นไป เด็กทั้งสามที่เธอคุ้นตาหันมาตามเสียง


"อเดล!" อเดลเลียถอนหายใจเดินมาช่วยพยุงอาร์มินที่ถูกผลัก


"เจ้าพวกนั้นน่ะขโมยขนมปัง!" อเดลเลียวางมือบนกลุ่มผมของเจ้าเด็กที่ทำท่าจะฟ้องเธอแล้วออกแรงขยี้เบาๆ


"รู้แล้วๆ" 


ร่างบางยกยิ้มขึ้นให้เด็กสามคนที่รังแกพวกเอเรนที่มีท่าทีหวาดระแวงเธอลางสังหรณ์บางอย่างทำพวกเขาไม่กล้าจะวิ่งหนีไปเฉยๆ


เธอย่อตัวลงนั่งคุยกับพวกเขา


"ขอขนมปังคืนได้ไหม" น้ำเสียงเย็นเฉียบถูกนำมาใช้ เด็กที่เป็นแกนนำหลักพูดขึ้นสารภาพเสียงดังด้วยความกลัว


"ก-กินไปแล้วครับ!!" 


"อ่า แย่จัง.." อเดลเลียแสร้งทำหน้าเศร้าก่อนจะเอ่ยต่อ


"งั้นคราวหน้าต้องซื้อมาคืนนะเพราะถ้าไม่คืน ก็จะให้อ้วกออกมา" 


"ค-ครับ" เด็กสามคนรีบพยักหน้ารับด้วยความกลัว อเดลเลียพยักหน้าเชิงบอกให้ไปได้ เด็กพวกนั้นก็รีบวิ่งไปอย่างไม่หันกลับมามอง


"อเดล! ทำไมถึงปล่อยพวกนั้นไปล่ะ" เอเรน เยเกอร์วัย9ขวบโวยวายยกใหญ่พร้อมดึงเสื้อเธออย่างเอาแต่ใจ 


"เอเรน อย่าดึงเสื้อพี่เขาแบบนั้น" มิคาสะ แอคเคอร์มัน เด็กสาวเอ่ยห้าม อาร์มินเองก็เดินมาจับแขนเอเรนเอาไว้


"ไม่เอาน่า เอเรน ดูสิ อาร์มินยังไม่โกรธเท่านายเลย" พอเอเรนได้ยินดังนั้นเขาก็ยิ่งโวยวายเข้าไปใหญ่ อาร์มินก็ทำท่าลำบากใจ เขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้เอเรนใจเย็นลง


อเดลเลียยกยิ้มเอ็นดู เธอปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าทั้งสามคนให้อย่างอ่อนโยน 


"เอ้า" จากนั้นเธอก็หยิบขนมปังที่มีในกระเป๋าส่งให้ทั้งสามคน


"ถ้าพวกเขาไม่ให้คืนค่อยตามไปทวงทีหลัง" เพียงแค่อเดลพูดแค่นั้น เจ้าเด็กน้อยก็พยักหน้ากัน


อเดลเลียเจอกับเอเรน มิคาสะ อาร์มินเมื่อประมาณปีที่แล้ว


บังเอิญได้เจอพูดคุยกันสนิทพอควร


และวันนั้นที่อเดลเลียหนีออกจากบ้านเพราะคุณพ่อ


มันเป็นวันที่เธอรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับชีวิตมากที่สุด ทั้งเอือมระอา โกรธ และสิ้นหวัง


คำพูดในสมัยเด็กที่โดนบอกว่าไม่น่าเกิดมามันย้อนเข้ามาในหัวของเธอ


และเป็นวันที่อเดลเกือบจบชีวิตตัวเอง


แต่เพราะสามคนนี้


เธอถึงยังมีชีวิตต่อไปได้


'อเดลห้ามไปไหนนะ ทำไมใครทำอเดลร้องไห้แบบนี้! ผมจะไปจัดการ!'


อเดลถูกมิคาสะและอาร์มินกอดเอวไว้แน่นไม่ยอมให้เธอได้ไปไหน ดวงตาที่แสดงความเหนื่อยล้าและบวมจากการร้องไห้อย่างหนัก


เอเรนเองก็ดึงแขนเธอเอาไว้


เด็กพวกนี้ตื้อจนเธอยอมแพ้เลยล่ะ


ในวันนั้นพวกเขาทั้งสามคนกอดเธอพร้อมปลอบอเดล แม้พวกเขาจะไม่เข้าใจว่าเธอร้องไห้เรื่องอะไร


อเดลมองเด็กสามคนตรงหน้าที่ดูตัวโตขึ้นจากปีที่แล้ว 


มันอาจจะดูแย่แต่เธอรักเด็กสามคนนี้ยิ่งกว่าน้องชายต่างแม่เธอซะอีก


"ไปหาที่นั่งกินกันเงียบๆดีกว่า" คนอายุโตที่สุดดันหลังเด็กทั้งสามให้เดินไปข้างหน้า


"ใครถึงคนสุดท้ายแพ้นะ!" อเดลอาศัยจังหวะเผลอรีบออกตัววิ่งนำมาก่อน 


เอเรนตะโกนขึ้นมาว่าเธอขี้โกง และรีบวิ่งเพื่อตามให้ มิคาสะ และอาร์มินเองก็วิ่งตามมา







"วันนี้พี่ก็ไปทำงานเหรอ" เอเรนเอ่ยเสียงอู้อี้เพราะกินไปและพูดไปจนเศษขนมปังเลอะขอบปาก 


อเดลหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นเช็ดให้ร่างคนอายุน้อยกว่า 


"อื้อ แต่แวะมา แล้วก็เรียกอเดลอย่างเดิมนั่นแหละ" 


เวลาที่เอเรนเรียกเธอพี่ไม่ค่อยชินเท่าไหร่ที่มีคนเรียกเธอพี่ เลยตัดสินใจให้พวกเขาเรียกชื่อเล่น คงสบายใจตัวเธอมากกว่า


"ครั้งนี้..นานรึเปล่าครับ" อาร์มินเป็นฝ่ายถามออกมาบ้าง อเดลจับคางครุ่นคิด ก่อนจะยักไหล่ตอบ


"ไม่รู้สิ"


ร่างบางนั่งมองเด็กทั้งสามคนคุยกันอย่างสนุกสนานและกินขนมปัง อเดลเองนั่งฟังรอยยิ้มบางๆไม่ได้แทรกอะไร


"ได้เวลาแล้ว" อเดลลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เด็กทั้งสามคนมองเธอ ดวงตาแอบแฝงความเศร้า


"อเดลอย่าอู้งานนะ" อเดลคิ้วกระตุก แอบวางมือขยี้หัวเอเรนและอีกสองคนอย่างหมั่นไส้ปนเอ็นดู


"งั้นไปก่อนนะ ดูแลกันดีๆล่ะ" 


เอเรนและอาร์มินโบกมือให้เธอ มิคาสะทำเพียงแค่มองมาที่เธอเงียบๆไม่ได้แสดงท่าทางอะไร ร่างบางหันไปมองและโบกมือกลับ


อเดลชะงักฝีเท้า เมื่อมีความรู้สึกว่าการทำงานครั้งนี้จะเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น แต่เธอก็เลือกที่จะเมินเฉยมันไป


เธอตัดสินใจสวมฮู้ดขึ้นคลุมเพื่อปิดบังตัวตน และสวมหน้ากากไม้สีขาวอีกชั้นป้องกัน


เพื่อมุ่งสู่เมืองใต้ดิน..





Talk with sou

อะแฮ่ม มีแรงฮึดเลยแต่งค่ะ5555

สำหรับใครที่รอพระเอกตอนหน้าเขามาแล้วนะคะ----

ทุกคนมีใครยังไม่นอนไหมคะเนี่ย อย่านอนดึกเหมือนเค้านะ--//โดนตี

เอาเปงว่าติชมได้นะคะ ฝากอเดลกับเฮย์โจวไว้ในใจด้วยนะคะ ฮรุ้วววว



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 269 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

762 ความคิดเห็น

  1. #250 _GiN_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:06
    รูปแกงมาก😂😂
    #250
    1
  2. #114 parima_123 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:16

    น่าร้ากกกกก~
    #114
    1
  3. #12 phung5552 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 14:24
    รอค่าาาาา
    #12
    1
    • #12-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 3)
      22 มกราคม 2564 / 00:42
      ตอนล่าสุดมาแน้วน้า
      #12-1
  4. #10 pitchypai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 10:29
    รอจ้าาา
    #10
    1
    • #10-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 3)
      22 มกราคม 2564 / 00:41
      ขอบคุณที่รอนะคะ!
      #10-1
  5. #9 JNineBTS55555 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 10:05

    เฮวโจจะมาแล้ววววววววววว
    #9
    1
    • #9-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 3)
      22 มกราคม 2564 / 00:41
      เฮย์โจวจะมาแบบไหนกันน้าา
      #9-1
  6. #8 shuuma (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 10:03
    เฮียจะมาแล้ววว
    #8
    1
    • #8-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 3)
      22 มกราคม 2564 / 00:40
      ตอนล่าสุดมาเสิร์ฟแน้วน้าา
      #8-1