(Fic naruto) เด็กใจแตก

ตอนที่ 13 : "I'm Not Afraid" (ฉันไม่กลัว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 767
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    15 ก.ย. 61


หลังจากคืนนั้น ซากุระก็ไม่มาโรงเรียน  นี่ก็ผ่านไป 3 วันแล้ว ......


.


.


“มึงๆ ดูนั่นสิดูนั่น!” เสียงเด็กนักเรียนชายเอ่ยขึ้นแล้วสะกิดหลังเพื่อนให้หันไปมองเมื่อเขาเห็นว่ามีใครคนนึงกำลังเดินมา




“อะไรวะ?  เฮ้ย! นั่นมันยัยเด็กใหม่ที่ได้ข่าวว่ามีคลิปกับประธานนี่!  โอ้แม่เจ้า! ทำไมเธอx เด็กหนุ่มอีกคนหันมามองตามที่เพื่อนบอกก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางแปลกใจ แล้วมองร่างบางคนนั้นตาเป็นมัน




ซากุระเดินมาอย่างเฉิดฉาย ผมสีชมพูที่เคยยาวถึงกลางหลัง ตอนนี้ถูกตัดสั้นประมาณประบ่า กระโปรงที่วันแรกใส่มายาวคลุมเข่าพอดี ตอนนี้สั้นแค่ 16 นิ้ว เสื้อนักเรียนที่เคยหลวมดูเป็นเด็กเนิร์ดๆเรียบร้อยไร้เดียงสา ตอนนี้มันรัดรูปอวดกายของเธอ  ปากกระจับสีแดงธรรมชาติได้รูป ใบหน้านิ่งแววตาสีเขียวมรกตฉายแววความเย็นชา เดินมุ่งหน้าไปทางตึกเด็กนักเรียน ม.6 อย่างไม่แคร์สายตาของคนที่หันมามองเธอนับ100คู่ ...


 

“อะโอ้ย! เบาๆสิคะ” เสียงเด็กสาวคนนึงร้องออกมาจากห้องที่มีป้ายแขวนไว้ว่า ห้องสภานักเรียน  ซากุระยืนแน่นิ่งอยู่หน้าห้องนั้น แต่เธอไม่ได้มีท่าทีจะตกใจหรือหวั่นเกรงอะไรเลย มือเล็กๆของเธอผลักประตูบานใหญ่นั่นเข้าไปจนที่อยู่ในห้องสองคนผงะตกใจกับคนที่เข้ามาใหม่และยังไม่ได้รับอนุญาตจากคนที่อยู่ในห้องนั้น 


 

“ว๊ายยยย!! ยัยนี่นิ แกเข้ามาไม่ให้ซุ่มไม่เสียงแบบนี้ได้ยังไงย๊ะ!!” ผู้หญิงผมสีแดงชุดนักเรียนหลุดลุ้ยหันมาแว้ดใส่ซากุระที่ยืนมองอยู่ แต่คำพูดของหญิงสาวคนั้น ไม่สามารถทำให้ซากุระรู้สึกสะทกสะท้านอะไรเลย  


ซาสึเกะสวมเสื้อนักเรียนของเขาก่อนจะหันไปส่งซิกกับเด็กสาวผมแดงที่ยืนอยู่ข้างๆหลังจากใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้ว




“ออกไปก่อนคาริน...” ซาสึเกะพูดเสียงเรียบเพื่อให้คารินออกจากห้องไปก่อน เพราะดูท่า เขาจะมีแขกที่ไม่ได้รับอนุญาตมาเยือนถึงที่




“แต่ว่า คารินยังไม่เสร็จนี่คะ ให้ยัยนั่นออกไปก่อนสิ แล้วเรามาต่อให้เสร็จ”  คารินพูดอย่างยั่วยวน ซากุระมองภาพตรงหน้าอย่างน่า สมเพช ให้กับผู้หญิงผมสีแดงคนนั้น แต่ซากุระก็ยืนอยู่นิ่งๆไม่ได้กระดิกไปไหน


 

“พูดไม่รู้เรื่องหรือไง! ว่าให้ออกไป!” ซาสึเกะตะหวาดลั่น คารินจิ๊ปากอย่างไม่พอใจก่อนจะเดินผ่านหน้าซากุระออกจากห้องไป  หญิงสาวผมสีชมพูเปรยตาไปมองผู้หญิงคนนั้นแวบนึง ก่อนจะหันกลับมามองร่างสูงที่มองเธออยู่




เมื่อคารินออกไปแล้ว ซาสึเกะก็เดินมาหาซากุระที่ยืนอยู่หน้าประตู


 

“ไง....คิดถึงฉันมากเลยเหรอ ถึงได้มาหาถึงที่นี่...ว่าแต่  เธอเปลี่ยนไปนะ หายไป 3 วัน ดูน่าจับกดขึ้นเยอะ” ซาสึเกะโนมใบหน้ามากระซิบที่ข้างหูของซากุระก่อนจะรวบตัวของเธอเข้ามาประชิดตัว ซึ่งรอบนี้ซากุระไม่ขัดขืนเขาเลย แถมสีหน้าของเธอก็ดูไม่ตกใจกับการกระทำของซาสึเกะเลยสักนิด


 

“หึ คราวนี้ไม่กลัวฉันแล้วเหรอ?” ซาสึเกะแปลกใจ จึงถามขึ้นมา ซากุระยกยิ้มที่มุมปากนิดนึง ก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือมาดันอกแกร่งของซาสึเกะให้เดินถอยหลังไปอย่างช้าๆจนชิดผนังห้องตรงขอบหน้าต่าง


 

“ฉันแค่ คิดถึง...J” ซากุระพูดเบาที่ข้างหูซาสึเกะ ร่างสูงได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มที่มุมปากขึ้นก่อนจะจับใบหน้าหวานเข้ามาบดขยี้จูบอย่างเร้าร้อน  ซากุระปล่อยให้ชายหนุ่มจูบเธอเรื่อยๆ จากนั้นเธอก็ค่อยเอื้อมมือไปเอาของบางอย่างที่เธอเตรียมไว้ ออกมาจากชายกระโปรงหลัง




((( แกร๊ก! ))) เสียงล็อคกุญแจมือดังขึ้น ซาสึเกะถอนจูบออกแล้วหันไปมองข้อมือตัวเองที่ถูกล็อคด้วยกุญแจมือ1ข้าง




“ทำอะไรน่ะ!?” เขาพูดขึ้นอย่างตกใจแล้วหันมามองหน้าซากุระ ซึ่งตอนนี้เธอกำลังยิ้มให้เขา แววตาของเธอเหมือนกับปีศาจร้าย  ที่กำลังจะฉีกร่างเหยื่อที่ตัวเองจับได้




“ฉันชอบความร้าวใจ นายเองก็ชอบไม่เหรอ” ซากุระพูดแล้วจับมืออีกข้างของซาสึเกะล็อคไว้กับเหล็กดัดหน้าต่างอีกข้าง   


 

“ปล่อยนะยัยบ้า! ฉันไม่สนุกกับเธอด้วยหรอกนะเว้ย! ปล่อยกู!! ” ซาสึเกะพยายามดิ้นพร้อมกับตะโกนว่าเด็กสาวที่ยิ้มอย่างสะใจปนสยองตรงหน้า


 

“ไม่เอานา....นายชอบแบบนี้ไม่ใช่เหรอ แบบ เร้าใจน่ะ J” ซากุระพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวนก่อนจะเอื้อมมือมาปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของซาสึเกะออกอย่างช้าๆและเบามือ  เมื่อปลดกระดุมออกหมดแล้ว ภาพตรงหน้าของหญิงสาวก็ปรากฏกล้ามเนื้อที่เป็นซิกแพคของชายหนุ่มตรงหน้า 


 

“อีเวรนี่! ปล่อยกูนะเว้ย!” ซาสึเกะตะโกนขึ้นอีกครั้งเมื่อซากุระเดินไปที่ประตูห้องแล้วใส่กลอนประตู จากนั้นเธอก็หันหลังกลับมา   


ซากุระลวงมือเข้าไปในกระเป๋ากระโปรงนักเรียนของเธอหยิบไอโฟนสีขาวของเธอออกมาแล้วกดถ่ายคลิปเหมือนที่ซาสึเกะทำกับเธอตอนแรก...


 

“มึงจะทำอะไร!! ปล่อยกู!!” ซาสึเกะดิ้นโวยวายเสียงดัง  ซากุระกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะเดินเข้าไปหาเขาช้าๆ  ใบหน้าหวานสวยของเธอโน้มเข้าไปข้างๆหูของซาสึเกะแล้วกระซิบบอกเขาว่า..........




“ฉันจะทำนาย รู้สึกเหมือนกับฉันไงละ J หึหึ.... ฮะฮะฮ่าๆ” เมื่อกระซิบบอกเขาแบบนั้นแล้ว ซากุระก็หัสเราะเหมือนคนประสาท ( ไปดูแนนโน๊ะหัวเราะซ่ะ ) ซาสึเกะรู้สึกหวาดกลัวกับผู้หญิงคนนี้มาก  ตอนนี้เขารู้แล้วว่า ความรู้สึกที่ซากุระเคยกลัวเขามันเป็นยังไง....


 

“หึหึ  งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่านะ ” เธอพูดแล้วเอามือมาลูบที่หน้าอกของซาสึเกะไล่ลงไปจนถึงขอบกางเกง  สายตาของเธอจับจ้องไปที่แววตาของซาสึเกะที่กำลังสั่นไหว เขายืนตัวเกร็ง ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น ไอ้นั่นของเขามันคงจะตั้งชูชันขึ้นมาแล้ว... แต่นี่มันไม่ใช่ ..... เพราะผู้หญิงคนนี้ กำลังทำให้เขากลัวเธอ


 

“....รู้ตัวใช่มั้ยว่าทำอะไรผิด...” ซากุระพูดเสียงเรียบ แล้วปลดตะขอกางเกงของซาสึเกะช้าๆ(ไม่เห็นของสงวนนะ) จากนั้นเธอก็ดึงมีดพกขนาดเหมาะมือของเธอที่เธอแอบเอาไว้ได้กระโปรงออกมา ซาสึเกะเบิกตากว้าง รูม่านตาขยายจนสุด


 

0_0!!  อย่าทำแบบนั้นนะ ฉันจะยอมเธอทุกอย่าง ฉันขอโทษ! ยะอย่า!!!




((( ฉึบ ))) เสียงมีดกรีดเนื้อดังขึ้น.....เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากบาดแผลอย่างช้า เธอไม่ได้แทงเขา เพียงแต่ใช้มีดเล่มนั่นกรีดหน้าท้องของเขาเท่านั้น    ซาสึเกะตอนนี้ทั้งกลัวทั้งเกร็งไปหมด เหงื่อออกเหมือนไปวิ่งรอบโรงเรียนมา10รอบ   เสียงหัวใจของเขามันดังกึกก้องออกมาจนหญิงสาวได้ยิน ว่าเขา กำลัง ....กลัว.....



ซากุระก้มลงไปเลียเลือดของซาสึเกะที่มันไหลออกมาจากแผลที่เธอใช้มีดกรีดเขา  เธอก็เงยหน้ามามองเขาอีกครั้งด้วยสายตา....สะใจ.....ก่อนจะเลียขอบปากตัวเองที่เลอะเลือดสีแดงสดของซาสึเกะ ....




ซากุระเอามีดเล่นนั้นมาทาบที่คอของซาสึเกะ  ถ้าเขาขยับตัวเพียงนิดเดียว มีดเล่มนั้นอาจจะปลิดชีวิตของเขา  อย่าว่าแต่ขยับตัวเลย ตอนนี้แทบจะไม่กล้ากลืนน้ำลายด้วยซ้ำ .......ซากุระกุมมีดค้างไว้ในท่านั้น เธอจ้องตาชายหนุ่มตรงหน้าที่มีอาการผวาเธออย่างหนัก...




“....เป็นไงบ้างละ เร้าใจดีใช่มั้ย ^ ^ ” ซากุระพูดแล้วยิ้มอ่อน


 

“สนุกให้สุดละ เพราะวันนี้ เป็นวันตายของมึง ^ ^” ซากุระพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม (แบบโรคจิต) เธอจับมีดเล่มนั่นแน่นก่อนจะง้างหันปลายแหลมมาทางซาสึเกะ สุดแขนเพื่อหวังเสียบคอของชายหนุ่ม คนที่ทำให้เธอ  ตกนรกทั้งเป็น


 

“เดี๋ยว! ฉันรู้ว่าฉันผิด! แต่ฉันไม่ได้เอาคลิปนั่นไปปล่อย!” ซาสึเกะตะโกนขึ้นก่อนมีดเล่มนั่นจะปักลงบนคอเขา ซากุระหยุดนิ่งเมื่อได้ยินแบบนั้น .......มันยังมีคนที่จะต้องให้เธอ ฆ่า อีกเหรอ...มันเป็นเป็นใคร?...........




“มันเป็นใคร?...” เธอถามแล้วลดมีดลง ซาสึเกะจึงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เกือบตายห่าแล้วมั้ยละ


 

“ฉันรู้ว่ามันเป็นใคร ตอนนี้ฉันเองก็สั่งให้พักพวกของฉันเก็บคลิปนั่นแล้ว ฉันไม่ได้กะจะเอาคลิปนั่นไปเผยแพร่เลยนะ ฉันทำมือหาย-“




“มันเป็นใคร!!!” ซาสึเกะยังอธิบายไม่จบ ซากุระก็ตะโกนขึ้นมาเสียก่อน  แต่มีรึ คนอย่าง อุจิวะ ซาสึเกะ จะยอมตายแบบนี้ เขาไม่ใช่คนโง่...



“ถ้าเธออยากรู้ ปล่อยฉันก่อนสิ แล้วเดี๋ยวฉันจะบอก ”  เขายื่นข้อเสนอ ซากุระฟังนิ่งๆ เธอกำลังคิดว่าไอ้คนที่เอาคลิปนั่นไปประจานคือใคร คนที่เกลียดเธอ ........ อุสิมากิ นารูโตะ.......


 

“นารูโตะ...ไอ้เหี้ยนั่นแน่ๆ” ร่างบางพึมพำเบาๆ ก่อนจะกำหมัดแน่น แต่สิ่งที่เธอพูด ซาสึเกะได้ยิน




“ไม่ใช่หมอนั่นคนเดียวหรอกนะที่ทำเรื่องแบบนี้ เพราะคนสมองทึบแบบมัน ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้คนเดียวได้หรอก..ฉันรู้ว่าเธออยากจะฆ่าฉัน  แต่ตอนนี้เรามีศัตรูคนเดียวกัน  เอาแบบนี้มั้ยละ ฉันจะช่วยเธอแก้แค้นไอ้เวรพวกนั้น  ต่อจากนั้น เธอก็ค่อยลงมือฆ่าฉันก็ได้” ซาสึเกะออกอุบาย


 

ซากุระยืนคิดเงียบๆกับข้อเสนอที่ซาสึเกะบอก


....เธอเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว.... จะไปสู้กับพวกผู้ชายหลายๆคนได้ยังไงกัน....... ถึงจะมีคนพร้อมจะช่วยเหลือเธอก็จริง แต่ต้องเป็นนอกโรงเรียนเท่านั้น.....แล้วถ้าเธอพลาดเสียหลักแล้วโดนเอาคืนในโรงเรียน มันก็จะยิ่งแย่ลงเพราะเธอไม่มีเพื่อนคอยช่วยเหลือ...แถมนารูโตะเอง ก็เป็นถึงลูกชายของผ.อ. เจ้าของของโรงเรียนนี่อีก ....แค่คิด เธอก็เสียเปรียบแล้ว....




“.....ก็ได้....ฉันจะไม่ฆ่านาย เพราะนายยังมีประโยชน์กับการแก้แค้นของฉัน” ซากุระเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะเดินไปไขกุญแจให้ซาสึเกะ  ร่างสูงยิ้มที่มุมปากเมื่อข้อเสนอของเขามันได้ผล  




“ขอบคุณที่ฟังฉันนะ ที่รัก ” เมื่อถูกปลดพันธนาการออกแล้ว เขาก็ไม่ลืมคว้าร่างบางเข้ามาหอมแก้มเธอฟอดใหญ่




“อยากตายเหรอ...” ซากุระพูดหน้านิ่งแล้วผลักซาสึเกะออกให้พ้นตัวก่อนจะเดินไปหยิบมือถือของเธอเก็บ โดยที่ซาสึเกะเอามือมากุมแผลที่ท้องของตัวเองมองซากุระอยู่




“แผลแค่นั้น ไม่ทำให้นายตายหรอก.......แต่ถ้านายเอาเรื่องนี้ที่เกิดขึ้นกับนายไปพูดกับใครละก็  คลิปที่อยู่ในมือของฉัน ใบหน้าหวาดกลัวของนายที่ใครๆก็อยากเห็น  ถูกเผยแพร่ออกไปแน่......”  เมื่อพูดจบ ร่างบางก็เดินออกจากห้องไปอย่างเรียบเฉย


.


.


“โหดได้เลือดเย็นจริงๆแม่คุณ....แต่โหดแบบนี้เหละ ฉันชอบ หึ”  ซาสึเกะพึมพำอยู่คนเดียวในห้องเมื่อซากุระเดินออกไปแล้ว จากนั้นไม่นาน เขาก็ใส่เสื้อให้เรียบร้อยแล้วเดินไปที่ห้องพยาบาลเพื่อทำแผลที่ท้องซึ่งเป็นฝีมือของ ยัยปีศาจสาวของเขานั่นเหละ.....


.


.


.


*** ซากุระ พากย์ ****


สวัสดี ฉัน ฮารุโนะ ซากุระ  สงสัยละสิ...ว่าทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้.....จะบอกความจริงให้ก็ได้.... ฉันไม่ใช่ซากุระคนเดิมที่มันอ่อนแอคนนั้น.....ฉันเป็นฮารุโนะ ซากุระอีกคน J .... ฉันตื่นขึ้นมาไม่นานนี่เอง........ฉันหลับอยู่ดีๆก็มี....ความเลวร้าย...ปลุกฉันขึ้นมาเฉยเลย......


 


ชู๊.......อย่าไปบอกเรื่องนี้กับใครละ 0_< + ......








  เพลง "I'm Not Afraid"





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

231 ความคิดเห็น

  1. #200 โลลิค่อน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 21:04
    เกะชอบซะงั้น555
    #200
    0
  2. #103 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 01:28
    555​ กลัวจนไอ่นั้นไม่ทำงานเลยสิน่ะ​ สะใจเว้ยยย​
    #103
    0
  3. #81 Becky33 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 00:03
    กริ้ดดด ซากุระเวอร์ชั่นนี้โหดอ่ะ เกะแกยังมีกะจิตกะใจมาเลียกที่รักอีกหรอ
    #81
    0
  4. #80 Jalinia (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 23:30
    เกะชอบบ
    #80
    0
  5. #79 Dream in Dream (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 22:44
    monster ถูกปลุกแล้ววว
    #79
    0
  6. #78 Memoris S'Misa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 22:22
    หนูกุเวอร์โหด #โครตเท่
    #78
    0
  7. #77 Ana Zoe Gill (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 22:18

    เกะยังมีน่ามาเล่นที่ลงที่รักอยู่เนาะ

    #77
    0
  8. #76 K a r e p 2 5 4 4 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 22:11

    เกะโดนแบบนี้แล้วเริ่มกลัวขึ้นมาเลยแฮะ

    #76
    0
  9. #75 .second. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 21:54
    สนุกมากก รออัพนะคะ
    #75
    0