เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 4 >>ก๊อกๆๆห้องว่างมั้ยครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    31 ธ.ค. 59

ตอนที่ 4 ก๊อกๆๆห้องว่างมั้ยครับ







Tum part

ก๊อกๆๆๆๆๆๆ ผมเคาะประตูห้องตรงหน้ารัวๆ ไม่นานก็มีคนเดินมาเปิดครับ
"อ่าว ตั้มมีไรป่าวแล้วนี่จะไปไหน"พี่กันคงเห็นเป้ใบใหญ่ที่หลังผมมั้ง เลยถามแบบนี้ ก็ตั้งแต่ที่พี่กันถามผมวันนั้นจนวันนี้มันก็สองวันแล้ว ผมก็ยังไม่ได้ให้คำตอบเขาเลย จริงๆผมก็ตัดสินใจได้นานแล้วแหละ แต่บังเอิญไอ้เพื่อนผมมันก็ดันลากผมไปนอนบ้านมันเพราะพ่อแม่มันไม่อยู่ผมเลยยังไม่ได้ให้คำตอบกับพี่กันซักทีแล้วดูเหมือนพี่กันนางจะงอนๆด้วยมั้งเนี่ย
"ช่วยผมขนของหน่อยดิ ผมจะย้ายห้อง"ตอนนี้หน้าพี่กันนิ่งมากเลยครับ เหมือนว่าจะโกรธ แต่คงกำลังเก็บอาการอยู่
"อือ จะย้ายไปไหนอะ จะไปอยู่กับเพื่อนหรอ"
"ป๊าว จะมาอยู่นี่"ผมพูดแล้วยิ้มให้พี่กัน แต่พี่กันไม่ยิ้มตอบเลยครับผิดคาดแฮะ
"อ่าว พี่ไม่รู้ว่าตั้มจะมาอยู่ พี่เลยให้เพื่อนพี่มาอยู่แล้ว" เจอประโยคนี้เข้าไปผมถึงกับไปต่อไม่ถูกเลยครับ
"อ่าว จริงอ่อ ไม่เป็นไรพี่ผมก็ยังไม่ได้แจ้งย้ายออก เดี๋ยวผมกลับไปอยู่ห้องเดิมก็ได้"ผมพยายามเค้นเสียงตัวเองออกมาให้ปกติที่สุดแล้วยิ้มให้พี่กัน แต่มันเป็นยิ้มที่โคตรจะฝืนอะ
"อะล้อเล่งหน่าาา"พี่กันพูดแล้วทำมือก๊องแก๊งใส่ผม
"เล่นไรของพี่วะ"ผมทำหน้าเหวี่ยงใส่พี่กัน ก็ดูแม่งเล่นดิ ดีนะผมไม่ร้องไห้
"โอ๋ๆ น้ำตาก็มา ปะไปหาไรกินกันดีกว่าแล้วค่อยมาขนของ"พี่กันพูดแล้วเอามือมาวางไว้บนไหล่ผม
"ไม่"
"อ่าว ทำไมอะ"พี่กันทำหน้างงใส่ผม เมื่อผมไม่ยอมไปตามที่เขาบอก
"จะไปไงล่ะ ของเต็มหลังเนี่ย หนัก หุ้"
"เอ้า มาๆ พี่ไปเก็บให้ โห่ น้องพี่หนักแย่เลย"พี่กันรีบมาดึงเป้ไปจากหลังผมแล้วเอาเข้าไปเก็บในห้องโดยมีผมเดินตามเข้าไป




Gun part

"น้องตั้มค้าบบบบ ไปเรียนนน"ผมเรียกไอ้หยอยที่นอนซุกอยู่ในผ้าห่ม นี่ไม่ใช่ครั้งแรกครับที่ผมต้องมาปลุกมัน แต่มันเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ต่างกันก็แค่ทุกทีผมจะต้องอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จกันแล้วค่อยไปปลุกมันที่ห้อง แต่ครั้งนี้ผมตื่นแล้วก็เดินมาปลุกมันได้เลยเพราะมันย้ายมาอยู่ห้องเดียวกับผมแล้ว แต่คนละห้องนอนนะครับอย่าคิดลึก555
"ไอ้ตั้ม!!! กูบอกให้ตื่น!!!"ผมเรียกซ้ำแล้วขึ้นไปนั่งจี้เอวมันบนเตียง
"โอ้ยยย เชี่ยยย พี่กันนน ปล่อยยยย"ตั้มมันดิ้นหนีครับแต่ผมก็ยังตามจี้เอวมันอยู่
"ตื่นๆๆๆ"
"พี่กันนนนน ตุ้บ!! โอ้ย"ตั้มมันดิ้นหนีผม แต่มันคงดิ้นแรงไปหน่อยครับ เลยลงไปกองอยู่บนพื้นเรียบร้อยแล้วตอนนี้
"ฮ่าๆๆๆๆๆ"พอตั้มมันได้ยินเสียงผมหัวเราะเท่านั้นแหละ แม่งลุกมาทำหน้ามุ่ยใส่ผมเลย
"ขำไรวะ เจ็บนะเนี่ย"บ่นไปก็ทำหน้ามุ่ยไป ไอ้แสบเอ้ย
"ไม่ยอมตื่นเอง ช่วยไม่ได้ ไปลุกไปอาบน้ำ เดี๋ยวถ้ากูแต่งตัวเสร็จแล้วมึงยังไม่เสร็จนะตั้ม"ตั้มมันไม่เถียงต่อแต่ทำหน้ามุ่ยแล้วเดินไปหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป ผมก็เดินออกมากลับเข้ามาอาบน้ำในห้องตัวเอง ค่อยประหยัดเวลาขึ้นหน่อยไม่งั้นผมต้องไปรอมันอาบน้ำแต่งตัวแทนที่จะได้หาไรกินตอนเช้า

"ตั้มตอนเย็นเจอกันสนามบอลนะ"ผมบอกตั้มก่อนที่เราจะแยกกันเข้าเรียน
"อ่าว ไอ้กันเมื่อกี้พี่แก้มมาหามึงอะ"นี่ไอ้เต๋าครับหนึ่งในเพื่อนสนิทของผม
"หรอวะ นานยัง แล้วเขาบอกรึป่าวว่ามีอะไร"
"ป่าวว่ะ เขามาถามหามึงพอกูบอกว่ามึงยังไม่มาเขาก็ไปเลย"
"หรอ แล้วนี่ไอ้ฮั่นกะคชาของมึงไปไหนเนี่ย"ผมถามหาเพื่อนผมที่เหลือที่มันยังไม่โผล่หัวมาทั้งๆที่อีกสิบนาทีก็จะเริ่มคาบเรียนแล้ว
"ไม่รู้แม่ง"สาบานว่ามึงไม่รู้ กูไม่เชื่อคนอย่างไอ้เต๋าหรอจะไม่รู้ว่าคชาไปไหนติดกันเป็นแฝดขนาดนั้น แม่งทะเลาะกันอีกชัว
"เฮ้อ!! เดี๋ยวกูมา"ผมถอนหายใจใส่มันก่อนจะเดินออกมากดโทรศัพท์ คิดว่าผมจะโทรหาเพื่อนหรอครับ ป่าว ผมมากดโทรศัพท์หาพี่แก้มต่างหาก

(โหลพี่แก้ม มีไรกับกันรึป่าว ไอ้เต๋าบอกว่าพี่มาหากัน)ผมกรอกเสียงลงไปทันทีที่ปลายสายกดรับ

(คือพี่จะบอกกันว่า อีกสองอาทิตย์เราต้องไปค่ายจิตรอาสา ไปบริจาคของแล้วก็ร้องเพลงเลี้ยงอาหารกลางวันเด็กนักเรียนอะ มีปลูกป่าชายเลนด้วย ไปสามวันสองคืน พวกแสดงละครเวทีต้องไปทุกคนอาจารสั่งมา)

(โอเคครับ งั้นเดี๋ยวเรื่องรายละเอียดกันทักไปถามอีกทีนะ เดี๋ยวกันเข้าเรียนก่อน)

(โอเค ตั้งใจเรียนนะ สู้ๆ)ผมวางสายจากพี่แก้มแล้วรีบเข้าเรียนเพราะอาจารเดินเข้ามาแล้ว



"มานานยัง"ผมวิ่งมาหาไปตั้มที่นั่งอยู่บนแสตนข้างสนาม มันก็ยื่นน้ำเย็นมาให้ผม พร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กของผม
"นานและ และนี่พี่จะเลิกเล่นยัง"
"เดี๋ยวอีกแป๊บนึงเลิกแล้วเนี่ย เออตั้มอีกสองอาทิตย์ พี่ต้องไปค่ายจิตอาสามึงอยู่คนเดียวได้นะ" ผมบอกมันพร้อมรอยยิ้ม ก็จะไม่ให้ยิ้มได้ไง ผมจะได้ไปค่ายกะพี่แก้ม ผมล่ะอยากรู้จริงๆถ้ามันรู้มันจะว่าไง
"ค่ายจิตอาสาไรอะพี่ แล้วไปกี่วัน"อ่าวงงๆ ทำหน้าเป็นหมาสงสัย
"ไปสามวันสองคืน เป็นจิตอาสาที่ไปกับพวกที่แสดงละครเวทีด้วยกันอะ จารเขาบังคับมา"
"งั้นพี่แก้มก็ไปอะดิ"ตั้มมันเสียงดังใส่ผมครับ คงจะกลัวผมทำคะแนนนำมันอะดิ
"ก็ใช่ไง"ผมตอบนิ่งๆแล้วยิ้มให้มัน
"ผมไปด้วย"
"เสียใจด้วยครับน้องตั้ม คนนอกไปไม่ได้ ว๊ายยย"
"พี่กัน อย่ามาขี้โกง"
"พี่ไม่ได้โกง มันเป็นหน้าที่ กลับกันดีกว่าพี่ไม่เล่นและบอล ขี้เกียจเล่นแล้ว สนุกพอแล้ว"ผมพูดพร้อมกับทำหน้าเยาะเย้ยใส่มัน อย่างผู้ชนะ
"พี่แม่งกวนตีน"
"พวกมึง เดี๋ยวกูกลับก่อนนะ พอดีกูมีธุระว่ะ"ผมตะโกนบอกเพื่อนที่นั่งพักกันอยู่
"โห่ ไรวะ ไอ้ตั้มเพราะมึงใช่มั้ยเนี่ย ไอ้กันมันถึงรีบกลับเนี่ย"ไอ้เต๋าพอเห็นว่าผมจะกลับ แม่งรีบเดินมาหาเรื่องไอ้ตั้มทันทีเลยครับ
"ผมเปล่าเลย เพื่อนพี่นั่นแหละหาเรื่องจะกลับเอง"
"อ่าวไอ้กัน ตกลังมันยังไง มึงไม่ได้มีธุระแต่จะทิ้งพวกกูว่างั้น"
"กูไม่ได้ทิ้งมึง แต่ไอ้ตั้มมันโกรธกูแล้วเนี่ยที่เอาแต่เล่นบอลไม่สนใจมัน"ผมโบ้ยความผิดให้ไอ้ตั้มครับ มันจะได้โดนด่าแทนผม555
"ผมไปโกรธพี่ตอนไหน พี่จะเล่นก็ไปเล่นดิ"ไอ้เต๋าหันไปมองหน้าไอ้ตั้มกำลังจะด่า แต่ไอ้ตั้มมันหันมาพูดใส่ผมก่อนครับ 
"เนี่ย มึงชอบประชดอย่างเงี้ยะอะตั้มใครมันจะไปอยากเล่นต่อวะ"หน้าผมจริงจังมากนะตอนนี้ ไอ้ตั้มนี่อ้าปากเถียงไม่ออกเลยครับ
"เออๆ มึงกลับไปเคลียกันดีๆปะ ไอ้ตั้มมึงก็เลิกประชดได้และ อยากให้มันกลับมึงก็พูดกะมันดีๆดิวะ จะประชดทำไม กูโคตรไม่เข้าใจเลยไอ้พวกชอบประชดเนี่ย"ไอ้เต๋าพูดแล้วเดินออกไปเลย แม่งนึกไปถึงเรื่องตัวเองอีกชัวร์ ทะเลาะกะคชาแล้วเอามาปนกะเรื่องอื่นทุกที และที่มันพูดมานะตัวมันเองทั้งนั้นอะเรื่องขี้ประชดแม่งเป็นหนักกว่าคชาอี๊ก
"พี่เต๋าเค้าต้องจิงจังอะไรขนาดนั้นวะพี่"ไอ้ตั้มหันมาทำหน้างงใส่ผม
"มันพึ่งทะเลาะกะคชามา ชั่งแม่งเหอะ กลับกัน หิวและ"ผมตอบคำถามพร้อมกับเอามือไปคล้องคอตั้มแล้วพามันเดินออกมา
"พี่กัน"
"หืม"ผมละสายตาจากถนนไปมองคนข้างๆแว๊บนึงก่อนจะหันมาสนใจถนนต่อ
"ไปด้วยไม่ได้จริงๆหลอ"ดูมัน เป็นทำเสียงออ่ย ให้ผมสงสาร ผมไม่หลงกลมันหรอก
"ไม่"นี่ผมไม่ได้โกหกนะ ไม่นี่ผมไม่ได้หมายถึง ไปไม่ได้ แต่ผมหมายถึงไม่มีปัญหาต่างหาก เพราะจริงๆมันไปได้ แต่ผมไม่ให้มันไปเองอะ
"พี่ยังไม่ลองขอให้ผมเลย"
"อยู่เฝ้าห้องนั่นแหละดีแล้วว"
"ห้องพี่ล้อคไม่ได้หรอถึงต้องมีคนเฝ้าตลอดเวลา"ยังยังมีอารมกวนตีน
"ใช่ เฝ้าไว้ดีๆนะ"
"โห่ พี่กัน"อะๆ ทำหน้าหงิกอีและ 
"ไม่โหไม่หาอะไรทั้งนั้นตั้มพี่จะไม่ขอให้ตั้ม จบ"ถึงผมจะพูดไปอย่างงั้นก็เถอะ ผมรู้ว่าคนอย่างตั้ม ลองถ้ามันจะไป ยังไงมันก็จะไปให้ได้ มันก็ขอผมไปอย่างงั้นแหละมันคงกะว่าถ้าผมพามันไปด้วยได้ก็ดี แต่ถ้าผมไม่พาไป มันก็มีคนที่ช่วยพามันไปได้ โถ่ตั้มมึงคงคิดว่าพี่ตามเกมส์มึงไม่ทันนสิ่นะ แล้วเราจะได้รู้กันตั้มว่าใครกันแน่ที่ตามเกมส์ไม่ทัน






สวัสดีค่าทุกคน ไรท์กลับมาแบ้ววว มีตัวละครเพิ่มมาด้วยเห็นมั้ยย เต๋าคชา คู่นี้น่ารักดีนะเลยเอามาใส่ๆให้มีโมเม้นต์ด้วยนิดหน่อย 
เดี๋ยวต่อจากตอนนี้จะมีตอนพิเศษ ในพาร์ทของตั้มว่าทำไมอะไรยังไงเขาถึงได้ตกหลุมเลิฟของพี่กันได้ ติดตามกันด้วยนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #42 21092549 (@21092549) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 14:24
    เต๋าคชาาา แหน๊555
    #42
    0
  2. #31 ploy_lowbatt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 11:36
    มีพี่เต๋าคชาด้วยอ้าาาา!! แหม่พี่กัน!! ปล.พี่เต๋าพี่คชาอย่าทะเลาะกันสิคะ
    #31
    0
  3. #28 หวาน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 23:24
    ตั้มจะได้ไปไหนน้า !!

    ขออนุญาตอ่านตอนต่อไป 555
    #28
    0