เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 >>อยู่ด้วยกันมั้ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    31 ธ.ค. 59

ตอนที่ 3 อยู่ด้วยกันมั้ย


Tum part

"กลับยังไงอะ" พี่กันหันมาถาม เมื่อเราแยกจากพี่แก้มแล้ว แต่ไอ้ระหว่างที่เดินซื้อของด้วยกันเนี่ย เขายังไม่คุยกับผมซักคำ ก็ตั้งแต่ที่เราโดนดุกันนั่นแหละครับ
"ตั้มอย่ามางอนพี่นะ พี่ต่างหากที่ต้องงอนตั้ม"พี่กันพูดกับผมอีกที เพราะผมไม่ยอมตอบ
"และทีพี่โกหกผมว่ามาทำธุระล่ะ สุดท้ายก็แอบมาจีบพี่แก้ม พี่อะขี้โกง"
"พี่ขอโทษ แต่พี่ก็ให้ตั้มขอพี่ได้ข้อนึงไง"
"งั้นผมขอให้พี่สัญญามา ว่าพี่จะไม่โกหกผมอีก"ผมพูดแล้วทำหน้าจริงจังใส่พี่กัน
"พี่สัญญา"พี่กันทำหน้าจ๋อยลงนิดนึง เอาจริงๆผมไม่ได้โกรธอะไรหรอก แต่ก็แค่อยากแกล้งไปงั้นแหละ พี่เป็นคนจุดประเด็นเองนะพี่กันนน ยอมให้ผมเอาคืนซะดีๆ 
"ตั้ม ไปไหนอะ"พี่กันเรียกผมไว้ ก่อนที่ผมจะเดินหนีเขาออกมา
"ผมจะไปดูหนัง พี่กลับไปก่อนเลย"ผมทำเป็นตีสีหน้านิ่ง แล้วบอกกับพี่กัน
"อ๋อ อือ งั้นพี่กลับก่อนนะ"อ่าว เฮ่ย!! พี่กันพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วเดินออกไปเลย แม่ง ทำไมเป็นคนแบบนี้วะ ใช่ดิ ผมมันไม่ใช่พี่แก้มหนิ ที่เขาจะต้องมาสนใจ มาง้อ แม่ง หงุดหงิดๆ ดูคนเดียวก็ได้วะ และดูดิเนี่ยคนก็เยอะ ผมรอไม่นาน ก็ถึงคิวผม ผมกดที่หนังเรื่องที่ผมตั้งใจจะชวนไอ้พี่กันมันมาดูกับผม แล้วเลือกจำนวนที่นั่ง แต่ยังไม่ทันที่ผมจะกดเลือกที่นั่งต่อ ก็มีมือของใครบางคนยื่นมากดบวกที่นั่งเพิ่ม ผมนี่รีบหันไปมองเลย แล้วคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมตอนนี้ มันก็ทำให้ผมต้องค่อยๆเผยยิ้มออกมา

"ทำไมไม่กลับก่อนอะ"
"ถ้ากลับก่อน กูจะได้เห็นเด็กหัวฟูทำหน้าจ๋อยเดินมาหาหนังดูคนเดียวอ่อวะ"
"อะไรใครทำหน้าจ๋อย ตั้งใจจะดูคนเดียวอยู่เเล้วเว่ย"ผมพยายามจะกลั้นยิ้มแล้วนะ แต่มันกลั้นไม่ไหวอะ คือเข้าใจอารมคนที่มันผิดหวังมั้ย แล้วอยู่ๆ มันก็กลายเป็นความสุขอะ คือ จะให้ผมแอ็คขรึมมันไม่ไหวจริงๆ
"จะยิ้มก็ยิ้มมาเหอะ แหม่ ไอ้หมาโดนทิ้ง"พี่กันแม่งงง
"โทษนะครับ คือ ผมรอต่อติวอยู่"แต่ผมยังไม่ทันเถียงพี่กันกลับก็มีเสียงข้างหลังผมขัดขึ้นซะก่อน ผมก็มัวเถียงกะพี่กันเพลินเลย ลืมเลยว่ามีคนต่อคิวอยู่ ผมรีบหันไปขอโทษเขาแล้วก็รีบทำรายการต่อจนเสร็จ 


"พี่เลี้ยงป๊อบคอร์นเลย เมื่อกี้ค่าหนังผมเป็นคนจ่าย"
"แหมมม ที่วันนั้นกูยังจ่ายให้มึงทั้งหนังทั้งป๊อบคอร์นเลย"
"ไม่สนเว่ยย ไปเลยยย"
"คร้าบบบ คุณวราวุธ เดี๋ยวกัน นภัทรสุดหล่อคนนี้จะจัดการให้นะครับ"พี่กันพูดประชดเสร็จก็เดินออกไปซื้อน้ำกับป๊อบคอนมาให้ผม  
"อ่ะ แก้วนี้โอเคป้ะ"แล้วพี่กันก็ยังคงเป็นพี่กันครับ ใจดี รู้ใจ เขารู้ว่าผมต้องซื้อแก้วที่มันเป็นคอลเลคชั่นใดคอลเลคชั่นหนึ่งแน่ๆ แล้วเขาก็ดันเลือกมันได้ตรงใจผม แบบไม่ต้องบอกจริงๆด้วย แล้วยังงี้จะไม่ให้ผมหลงเขาได้ยังไง
"เฉยๆอะ อีกอันนึงน่ารักกว่านี้อีก"ผมโกหกครับ เล่นเอาพี่กันคิ้วขมวดเลย
"ใช่อ่อ อันไหนอะ กูคิดว่ามึงจะชอบอันนี้นะเนี่ย"
"คิดของพี่คนเดียวอะดิ"
"แล้วมึงว่าอันไหนน่ารัก ไหนชี้ให้ดูหน่อย"พี่กันเริ่มรนลานแล้วครับ เขาไม่เคยยอมเลย เวลาตัวเองทำอะไรมาแล้วผิดจากที่ผมคิด หรือแม้กระทั่งผมทำอะไรแล้วมันผิดจากที่เขาคิด เพราะมันแสดงว่าเราใส่ใจกันไม่มากพอ นี่แหละอุดมการพี่รหัสของพี่กันมัน
"ไม่เอา ขี้เกียจ ไว้วันหลังพี่ค่อยแก้ตัว"ผมพูดแล้วทำท่าจะเดินหนี แต่พี่กันมันจับข้อมือผมไว้ก่อน
"ตั้ม อันไหน"อุ่ย จริงจังอะไรใหญ่โต
"อันนี้แหละ"ผมชูแก้วในมือผมที่พี่กันเป็นคนซื้อนั่นแหละให้มันดู
"ตั้ม เอาดีๆดิ อันไหน"ยังครับ มันยังไม่เชื่อ
"ก็บอกว่าอันนี้ ตอนแรกผมล้อเล่น"
"จิงอะ"
"จิงงงง เนี่ยน่ารักที่สุดแล่ว พี่นี่มันรู้ใจผมจริงๆ ไปๆ ไปดูหนังกันดีกว่า จะได้เวลาแล้ว ปะ"พี่กันค่อยๆยิ้มแล้วเดินตามผมที่ดึงข้อมือเขามา 


"ตั้มหนังมันก็จบไปแล้ว มึงจะเลิกร้องไห้ได้ยัง"พี่กันหันมาถามผมที่ยืนสูดน้ำมูกอยู่ข้างๆ เพราะอินเกินเหตุ
"ก็มันซึ้งนี่หว่า"
"กูก็ซึ้ง คนอื่นเขาก็ซึ้ง แต่กูก็ไม่เห็นมีใครเขาร้องไห้จนออกนอกโรงเหมือนมึงซักคน"
"แกกกก หยุดร้องได้แล้ววว"พอพี่กันดุผมไปไม่นาน ก็มีผู้หญิงสองคนที่พึ่งเดินปลอบกันออกมาจากโรงหนัง
"นั่นแงะ มีผมคนเดียวซะที่ไหน โด่ว"พี่กันหน้าเหวอไปเลยครับ ว๊ายยยย
"แก แต่มันโทรมาบอกเลิกฉันเลยนะเว่ย ฉันแค่มาดูหนังกะแกเองอะ" อ่าว โดนแฟนทิ้งหรอวะ
"เขาพึ่งโดนแฟนบอกเลิก ไม่ได้อินเหมือนมึงงงงง ว๊ายยยยยย"พี่กันมันหันมาเยาะเย้ยผมครับ เล่นเอาผมจ๋อยหนักกว่ามันอีก นี่สินะ ที่เขาว่ากันว่า หัวเราะที่หลังดังกว่า ก็ใครจะไปคิดวะ ก็เห็นพึ่งออกมาจากโรงก็คิดว่าอินเหมือนกัน
"ไป กลับได้แล้ว แล้วนี่ตามพี่มายังไง"
"แท้กซี่"
"งั้นก็กลับแท้กซี่"
"เอ้า พี่กัน กลับด้วยดิ"
"กลับเองดิ"อ่าวววว ผมก็หน้าจ๋อยสิ่ครับ เล่นปฏิเสธกันขนาดนี้
"แค่ล้อเล่นป้ะ ใครจะปล่อยให้น้องเทคที่ทั้งน่ารักแล้วก็กวนส้นตีนคนนี้กลับแท้กซี่ล่ะคร้าบ"พี่กันพูดแล้วดึงแก้มผมแรงๆ
"เจ็บนะเว่ย พี่ก็ลองทิ้งผมดิ ผมเอาตายแน่ เอ้า ถือไปเลย"ผมพูดแล้วยื่นแก้วน้ำกับถังป๊อยคอร์นให้พี่กันแรงๆ พี่กันมันก็รับมาพร้อมรอยยิ้มครับ กวนตีนได้โล่จริงๆ

"ย้ายมาอยู่ห้องพี่มั้ย"อยู่ๆพี่กันก็ถามขึ้นในระหว่างที่เรากำลังนั่งรถกลับ
"ทำไมอะ"
"ก็ห้องพี่เหลือห้องนอนอีกห้องนึง ถ้าตั้มมาอยู่ก็ดีนะ ได้ไม่ต้องจ่ายค่าเช่า ก็จ่ายแค่ค่าน้ำค่าไฟพอ ช่วยกันหาร ประหยัดจะตาย"คืองี้ครับพ่อพี่กันนางเป็นเจ้าของคอนโดนี้นี่แหละ แต่ว่าพี่กันก็ต้องจ่ายค่าน้ำค่าไฟปกตินะ แล้วห้องพี่กันมันมีห้องนอนสองห้อง แต่ว่าเห็นว่าอีกห้องนึงเขาเอาไว้ให้น้องสาวเขาอยู่ แต่พอน้องสาวเขาจบมอปลาย ก็สอบชิงทุนไปเรียนต่างประเทศได้ เขาก็เลยอยู่คนเดียวนี่แหละ
"แต่ถ้ามึงไม่อยากอยู่ก็แล้วแต่นะ กูก็แค่ถามดู"พี่กันนางคงเห็นผมเงียบก็เลยพูดต่อ เออออออ เอาไงดีวะ








มาต่อให้อีกตอนนน ช่วงนี้ผ่อนคลาย เอามุมน่ารักกวนๆ ของสองพี่น้องไปอ่านกันก่อน ความดราม่ายังอยู่อีกยาวไกลลล555 
เอาไว้เจอกันตอนหน้านะคะ เดี๋ยวเอาคำตอบของน้องตั้มมาฝาก ไปละ บ๊ะบายยยยย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #22 หวาน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 22:21
    มาอยู่กะกันเลยจ้ะหนูตั้มมา ๆ 55555
    #22
    0
  2. #21 djuh (@djuh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 19:31
    ตั้มเข้าทางแล้ว ตกลงไปเล้ยยยยย
    #21
    0
  3. #20 P N S P (@aranpraw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 18:56
    รอๆๆ น่ะ รีบๆมาต่อ
    #20
    0