เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 >>บังเอิ๊ญ บังเอิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    31 ธ.ค. 59

ตอนที่ 2 บังเอิ๊ญ บังเอิญ

Tum part

(ว่างายพี่แก้ม)ผมรับโทรศัพคนที่โทรมาแต่เช้าด้วยเสียงงัวเงีย
(อิตั้ม นี่แกจะนอนไปถึงไหนเนี่ย)พี่แก้มตอบกลับมาด้วยเสียงดุๆ
(พี่มีไรอะ ถ้าจะโทรมากวน ผมวางนะ)
(แกจะวางก็ได้ ฉันแค่จะโทรมาบอกแก ว่าวันนี้ฉันมีนัดกินข้าวกับพี่เทคของแก บรายยยย)
(เฮ้ย!! พี่แก้ม!!! อย่าพึ่งวาง)ผมรีบเรียกพี่แก้มไว้ก่อนที่นางจะแกล้งวางสายใส่ผม ให้ผมวุ่นวายเล่น
(ว่าไง มีไรรึป่าว)
(กี่โมงอะ ที่ไหน)
(เที่ยง แต่ว่าที่ไหนนี่แกต้องไปหาเองนะ เพราะฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน บรายยยยย)พี่ แก้มพูดเสร็จก็ตัดสายใส่ผม ไม่เปิดโอกาสให้ผมได้ถามอะไรอีก ผมหันไปดูนาฬิกา นี่ก็สิบโมงครึ่งแล้ว ผมว่าผมรีบอาบน้ำแต่งตัวดีกว่าก่อนที่พี่กันมันจะออกจากห้อง แต่ถ้าผมเดาไม่ผิด ทุกคนคงกำลังงงสิ่นะ ว่าระหว่างผมกับพี่แก้มเราสนิทกันถึงขั้นไหนอะไรยังไง ทำไมพี่แก้มถึงต้องโทรมาบอกผมด้วย เอาเป็นว่าในระหว่างที่ผมอาบน้ำแต่งตัวนี้ ผมจะเล่าให้ฟังละกันนะ คืองี้ พี่แก้มอะ นางเป็นลูกพี่ลูกน้องกับผม และที่ผมเลือกมาสอบที่นี่ คณะนี้ ส่วนนึงก็เป็นเพราะเขาด้วย และวันนึงพี่เทคของผม ที่คอยตามส่งขนมให้ผมแบบไม่เปิดเผยตัวตนเนี่ยเขาดันมาทำอะไรบางอย่างให้ผมประทับใจแบบสุดๆ มันเลยทำให้ผมเนี่ยอยากที่จะรู้ให้ได้ ว่าเขาคนนั้นอะ เป็นใคร ผมเลยต้องไปคาดคั้นเอากับพี่แก้ม จนนางยอมบอก จากนั้นมาผมก็คอยมองเขาอยู่ห่างๆ จนจากที่แอบปลื้มเฉยๆมันดันกลายมาเป็นความรักตั้งแต่ตอนไหนผมก็ไม่แน่ใจหรอก ผมก็เลยกะจะให้พี่แก้มช่วยเป็นแม่สื่อให้หน่อย นางก็รับปากว่าจะชวยผม แล้วสองวันต่อจากนั้น พี่แก้มก็มาเล่าให้ผมฟัง ว่าพี่เทคของผมเนี่ย ชอบพี่แก้มเพื่อนพี่แก้มเป็นคนไปสืบมา ตอนแรกผมก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอะนะ แต่พอได้มาสังเกตเอง ผมถึงได้เชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง สายตาของพี่กันมันไม่เคยมองใครเลยนอกจากพี่แก้ม ถึงเขาจะเสือผู้หญิงแต่ผู้หญิงพวกนั้นก็แค่ทางผ่าน เพราะสุดท้ายแล้ว ผมก็ไม่เห็นว่าพี่กัน จะมองผู้หญิงคนไหนเหมือนกับที่มองพี่แก้มซักคน แต่ก็นั่นแหละ ถึงผมจะรู้ผมก็ยังรั้นอยู่ดี เพราะยังไง พี่แก้มก็ไม่มีวันชอบพี่กันอยู่แล้ว เพราะว่านางก็มีแฟนแล้ว เพราะงั้นผมคงไม่ผิดมากหรอก มั้ง

"ไอ้ตั้ม มาหาพี่อ่อ"พี่กันชะงัก ที่เห็นผมเดินออกมาจากลิฟ ลน ลนสิมึง แหม่ เกือบไม่ทัน
"พี่กันนน ไปหาอะไรกินกันนน"ผมเดินเขาไปทำหน้าออ้นพี่กันใกล้ๆ
"วันนี้พี่มีธุระ ตั้มไปคนเดียวและกันนะ"หืมมมม ไอ้พี่กัน
"ธุระไรอะ ไปด้วยดิ"กูแต่งตัวหล่อขนาดนี้ ถ้าไม่ให้กูไปก็เกินไปละ
"ตั้มอยู่นี่แหละ พี่ไปแป๊บเดียว เดี๋ยวพี่ซื้อขนมมาฝาก"มึงสาบาน
"อื๋มมม ก็ได้ งั้นผมไปกินข้าวก่อนนะ"ผมส่งยิ้มให้พี่กัน แล้วเดินออกมา เหอะ คิดว่าผมจะยอมอ่อ ผมเดินออกมาแอบอยู่ตรงป้อมยามข้างล่าง รอจนพี่กันขับรถออกมา ผมถึงเรียกแท้กซี่ตามไป ไม่นานผมก็มาถึงห้างสรรพสินค้า ไม่ใกลจากคอนโดผมเท่าไหร่ ผมตามพี่กันมาเรื่อยๆจนพี่กันได้เจอกับพี่แก้ม ผมก็ตามเขาต่อไม่นาน ทั้งสองคนก็เดินเข้าร้านอาหารเกาหลีร้านนึงไป ผมก็ตามเข้าไปด้วย



"อ่าว พี่กัน พี่แก้ม หวัดดีครับ"ผมยกมือไหว้พี่กันกับพี่แก้ม ทำเป็นเหมือนว่าบังเอิญมาเจอกับเขาสองคนพี่กันทำหน้าอึ้งแว๊บนึงก่อนจะเปลี่ยนเป็นหน้าเซ็ง เมื่อผมยกยิ้มมุมปากให้เขาอย่างเหนือกว่า 
"ตั้มมาคนเดียวหรอ"พี่แก้มทักผม แล้วส่งยิ้มใจดีมาให้ แหม่เนียนจริงๆนะ สมแล้วที่เป็นนางเอกอันดับหนึ่งของคณะ
"ครับ บังเอิญจังที่มาเจอพี่สองคน"ผมส่งยิ้มให้พี่แก้ม แล้วมองเลยไปที่พี่กันนางก็ยังคงเบะปากให้ผมอยู่หน่อยๆ พอไม่ให้พี่แก้มเห็น
"นั่นสิ่ บังเอิ๊ญ บังเอิญ"พี่กันพูดติดประชดใส่ผม
"ตั้มมานั่งด้วยกันสิ่ ไหนๆก็มาคนเดียวแล้ว"พี่แก้มบอกกับผมพร้อมรอยยิ้มหวานเหมือนเคย
"มารผจญจริงๆ"พี่กันกัดฟันพูด แต่โทดนะ กูได้ยิน
"เมื่อกี้กันว่าไงนะ"พี่แก้มหันไปถามพี่กัน สาบานสิ่ ว่าพี่ไม่ได้ยิน
"เปล่า เมื่อกี้กันบอกว่าบังเอิญจิงๆ"แต่พี่อะตอแหลจิงๆ แหมมมมม แทนตัวเองว่ากัน เดี๋ยวกูแทงด้วยตะเกียบ
"ตั้ม!! มานั่งข้างพี่ดีกว่า"พี่กันเรียกผมไว้ก่อนที่ก้นผมจะแตะลงบนเก้าอี้ข้างพี่แก้ม
"ทำไมอะ"ผมแกล้งทำหน้ามึนใส่พี่กัน
"ก็พี่อยากนั้งข้างตั้มอะ"หราาาาาา
"ไม่เอาผมจะนั่งนี่"ผมกวนพี่กันโดยนั่งลงข้างพี่แก้ม
"ถ้าตั้มมานั่งนี่ พี่ให้ตั้มขออะไรก็ได้อย่างนึง"ผมยิ้มให้พี่กันอย่างพอใจในข้อตกลง
"พี่พูดเองน้า"ผมกระซิบที่หูพี่กันก่อนจะนั่งลงข้างเขา ดูพี่กันจะหวงพี่แก้มไม่น้อยดูจากที่เขากล้าพูดคำนั้นออกมา เพราะเเค่ไม่อยากให้ผมนั่งข้างพี่แก้ม ก็ไอ้คำว่าขอในที่นี้ของผมสองคน มันไม่ได้หมายถึงสิ่งของหรือขนมน่ะสิ่ แต่มันหมายถึงการขอได้ทุกอย่างจริงๆ คนที่รับปากว่าจะให้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องทำให้ได้ ไม่ว่าจะเป็น ขอให้เขาตอบคำถามบางอย่างโดยไม่โกหก ขอให้เขาทำอะไรก็ได้ก็ได้ที่ผมสั่ง หรือแม้แต่ขอคำสัญญา ผมเสียรู้ให้กฏข้อนี้ของพี่กันครั้งนึง คือ พี่กันดันมาขอให้ผมสัญญา ว่าไม่ว่าจะไปไหนผมต้องบอกเขาก่อน ไม่ใช่ขออนุญาตินะ ก็แค่บอกให้เขารับรู้ไว้ แต่ที่เขาขออย่างงี้ก็เพราะว่าเขากลัวผมแอบมาจีบพี่แก้ม โดยที่เขาไม่รู้ก็แค่นั้นแหละ
"ตั้มกับกันนี่ดูสนิทกันจังเลยเนอะ"
"กันก็ไม่ได้อยากไปสนิทชิดเชื้ออะไรด้วยหรอก แต่เห็นไม่มีคนคบไง สงสาร"
"หราาาาา ผมอยากคบพี่ตายนั่นแหละ"ผมหันไปเบะปากใส่พี่กัน ก็แม่ง พูดมาได้ไม่อยากคบผม ทุกวันนี้มึงตามกูเป็เงาเลยเถอะ ตัวเองเตะบอลก็ต้องให้ผมไปเฝ้า แล้วอย่างงี้ ผมหรอครับที่อยากคบมันอะ แต่จริงๆก็อยากอยู่หน่า อยากคบเป็นแฟนอะ
"งั้นพรุ่งนี้พี่อยู่เตะบอลไปเลยนะ ผมจะกลับก่อน"
"ตลกๆ ตลกใหญ่ละ"นั่นไง นี่แค่พูดมันยังทำหน้านอยเล้ยยยย พี่แก้มก็หัวเราะพวกผม แต่ก่อนพวกผมจะเถียงอะไรกันต่อ พนักงานก็เอาอาหารมาเสิร์ฟพอดีพวกผมเลยพักก่อน รอให้พนักงานจัดการอาหารให้เราให้เสร็จ แล้วลงมือกินกันดีกว่า
"พี่แก้มกินอันนี้ดิ"พี่กันคีบอาหารให้พี่แก้ม
"พี่แก้มอันนี้ดีกว่าอร่อยกว่า"ผมก็ไม่ด้วยความหมันใส้ล้วนๆครับ เอาบ้าง
"พี่แก้มลองอันนี้ๆ กันเคยกินแล้วอร่อยมาก"ยังครับมันยังเกทับผมด้วยอาหารที่ชิ้นใหญ่กว่า
"นี่พี่แก้มมมม อันนี้อร่อยกว่าตั้มกินแล้ว!!"ผมก็ยังคงไม่ยอมแพ้ครับ
"พี่แก้ม.."ก่อนพี่กันจะตักอะไรต่อ พี่แก้มนางก็เบรคพี่กันไว้ก่อนครับ
"หยุด!! หยุดตักให้พี่ แล้วก็กินของตัวเองไป ไม่งั้นพี่จะโกดทั้งสองคน"ผมกับพี่กันหันมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย แล้วก็ต้องเบนหน้าหนีพร้อมกัน แม่งมาทำเป็นงอน พูดเลยนะ ว่าไม่ง้อ!!





ไรท์มาแว๊ววววววว ว่าแต่คนดีของไรท์หายไปไหนกันหมด 
ทำไมตอนที่แล้วคอมเมนต์มันน้อยเยี่ยงนี้ เดี๋ยวจะโดนตีนะคะคนดีขา 
คอมเม้นต์ด้วยยยยย  บรายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #41 21092549 (@21092549) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 14:19
    แหมม บังเอิ๊ญบังเอิญ5555
    #41
    0
  2. #19 wawa jaywaree (@wlhfev) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 07:03
    ตลกและน่ารักก555
    #19
    0
  3. #18 หวาน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 23:31
    พี่กันให้ตั้มมานั่งข้างๆนี้หวงพี่แก้มหรือหวงน้องตั้มกันแน่จ้ะ ฟินนน รอนะคะ
    #18
    0
  4. #17 P N S P (@aranpraw) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 22:14
    มาต่อเร็วๆน่ะรออยู่
    #17
    0
  5. #16 djuh (@djuh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 20:41
    กลัวล่วงหน้าได้มั้ยอ่า กลัวพี่กันโกรธที่ตั้มไม่บอกความจริง
    #16
    0
  6. #15 Athita (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 19:55
    ต่อเถอะ
    #15
    0