เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 16>>สงครามประสาท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    26 ธ.ค. 59

ตอนที่ 16 สงครามประสาท


Tum part

“พี่กันเห็นกุญแจรถป้ะ”

“เห็น”

“อยู่ไหนอะ”

“กูทิ้งไปแล้ว” ผมหยุดตามหากุญแจรถแล้วหันไปมองท่าทางกวนๆของพี่กันทันที แต่เขาก็ยังทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวกวนผมอยู่

“ดีๆ อยู่ไหนวันนี้ซ้อมเช้าด้วยเดี๋ยวสาย”

“ก็ไปด้วยกันดิ”หึหึ จะเล่นแบบนี้หรอพี่กัน เอากุญแจรถผมไปซ่อนเพราะอยากให้ไปด้วยกันนี่นะ คิดว่าผมจะยอมให้มุกตื้นๆของพี่มั้ย

“งั้นผมไปและ”

“เฮ้ยเดี๋ยวดิหยิบกระเป๋าแป๊บนึง”

“พี่ไม่ต้องรีบหรอก เดี๋ยวผมนั่งวินไป”

“เฮ้ย ตั้มอะไรอะ”กันวิ่งมารั้งแขนผมไว้ก่อนที่ตัวผมจะถึงประตูห้องด้วยซ้ำ

“ก็ผมจะนั่งวินไปไง”

“อือ ตามใจตั้มแล้วกัน” อะ อ่าว พี่กันนอยเฉยยย เดี๋ยวๆนี่มันไม่ได้อยู่ในแผนที่ผมคิดไว้เลยนะ

 

 

“พี่กัน หิวมั้ยยังมีเวลากินไรก่อนป่าว”ในที่สุดผมก็ต้องยอมและมาเป็นสารถีของพี่กันที่ยังคงนั่งนอยต่อให้พาตัวเองขึ้นมาบนรถแล้วก็เถอะ ผมละอยากจะบ้า ทำไมผมต้องยอมเขาไปซะทุกเรื่องด้วยว่ะเนี่ย

“ตั้มหิวมั้ยอะ ถ้าไม่หิวก็ไปเลยก็ได้”น่าน สงครามประสาทที่แท้จริง ไอ้พี่กัน!!!!

“งั้นเราซื้อแซนวิซไปกินก็ได้เนอะ”

“อือแล้วแต่”

“พี่กัน พี่จะหายนอยได้ยังเนี่ย”ผมหันไปถามพี่กันทันทีที่ผมจอดรถหน้าร้านกาแฟหน้ามหาลัย

“..........”เงียบ! อ่ะ เอาเข้าไป

“พี่กัน ผมขอโทษถ้าทำให้พีรู้สึกไม่ดี”

“พี่ก็แค่อยากมาพร้อมตั้ม กลับพร้อมกัน แต่มึงก็เอาแต่สร้างระยะห่างกับพี่ พี่เข้าใจว่าก่อนหน้านี้มันอาจเป็นเพราะมึงอยากตัดใจ แต่เราก็เคลียกันไปแล้ว แต่ทำไมมึงยังอยากห่างกับพี่อยู่อีกหรือพี่ทำให้มึงอึดอัด หรือช่วงที่ห่างกันไปมึงรู้สึกว่ามึงมีความสุขมากกว่าอยู่กับพี่วะ” ไปกันใหญ่แล้ว ผมไม่รู้เลยนะว่าแค่การที่ผมอยากแกล้งเขาเล่นๆมันจะทำเขาคิดมากขนาดนี้อะ เกือบๆสองอาทิตได้แล้วมั้งที่ผมทำตัวออกห่างพี่กัน ทั้งๆที่เราก็เคลียกันรู้เรื่องแล้ว ถึงมันจะจบลงตรงที่เขาให้ผมจีบแต่ผมไม่จีบอะนะ แต่ผมแค่รู้สึกว่าระยะห่างมันอาจทำให้เขาคิดได้ว่าเขาชอบผม ผมก็อดที่จะใช้วิธีนี้ไม่ได้ ทั้งไปมอเองกลับเอง บางวันก็ไปกินข้าวไปเที่ยวกับพี่ตูมตาม แต่ดูแล้วมันคงจะแรงไปสำหรับคนที่ไม่ชอบอยู่คนเดียวอย่างพี่กัน

“พี่กัน ผมขอโทษ”

“ชั่งมันเหอะ”ยัง ยังนอยอยู่

“งั้นเดี๋ยวลงไปซื้อกาแฟ กับแซนวิซให้นะ”เห้อ ทำไมผมถึงรักผู้ชายคนนี้เข้าไปได้วะเนี่ย

 

Gun part

ไอ้ตั้มมันลงไปไม่นานก็เดินกลับมาที่รถพร้อมกับกาแฟสองแก้วและถุงแซนวิซในมือ

“อะพี่กัน”ผมรับกาแฟกับแซนวิซมาจากไอ้ตั้มที่กำลังคาดเบ้ลให้ตัวเองอยู่

“เอ้อ พี่กัน ผมจะมามอพร้อมพี่ทุกวันนะ รอผมด้วย”

“อือ”เย่!!!! เป็นไงแผนผม โถ่ตั้ม อยากจะเอาชนะคนอย่างพี่เร็วสิบปีตั้มเอ้ย คนอย่างไอ้ตั้มหรอจะมาเหนือผม ตั้มชอบพี่ก่อนตั้มก็ต้องยอมพี่ไปตลอดแหละตั้ม ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้นะว่าทุกวันนี้ที่มันทำอยู่อะประชดผมทั้งนั้น แต่ผมก็ไม่ชอบอยู่ดีที่มันอะไรๆก็ไอ้ตูมตาม แทนที่จะเป็นผม ไม่ใช่อะไรหรอกไอ้ตูมตามมันก็ดูใจดีแล้วก็เอ็นดูไอ้ตั้มอยู่ไม่น้อยใช่ว่าผมดูไม่ออกนะว่าไอ้ตูมตามมันก็อ่อยไอ้ตั้มเผื่อติดเหมือนกัน และผมกลัวว่าความเป็นไอ้ตูมตามเนี่ยจะทำให้ไอ้ตั้มหวั่นไหวจริงๆซักวัน

เห้อ ผมยอมรับอย่างลูกผู้ชายตรงนี้เลยก็ได้ว่าผมก็หวั่นไหวกับไอ้ตั้มมันอยู่ไม่น้อย แต่ผมจะไม่ยอมจีบมันแน่ๆอะ ก็ก่อนหน้านี้ผมเป็นคนบอกให้มันเลิกชอบผม และอยู่ๆจะให้ไปจีบมันไม่แปลกไปหน่อยอ่อวะ อีกอย่างมันชอบผมก่อนมันก็ต้องยอมผมดิ ใช่มะ

 

“ตั้ม กินข้าวมายัง ไปกินข้าวกันป้ะ”ผมหันตามไปตามเสียง ก่อนจะเบนสายมามองไอ้คนข้างๆที่มันมองมาทางผมพอดี

“พี่ไปเหอะ ผมซื้อแซนวิซมาแล้ว”ตั้มมันยิ้มแหย่ๆ ส่งกลับไปให้ไอ้ตูมตาม หึหึ แสดงว่ามันยังรู้จักสำนึกผิดอยู่ เพราะถ้าเป็นปกติแม่งคงกวนตีนผมโดยการรีบวิ่งตามไอ้ตูมตามไปแล้ว

“จะไปก็ได้นะ”ต้องซ้ำอีกซักหน่อยโดยการตีหน้านิ่งแล้วหันไปบอกไอ้คนข้างๆตอนที่ไอ้ตูมตามมันเดินไปแล้ว กันไว้ก่อนเผื่อมันเปลี่ยนใจแล้วตามไปครับ

“ไม่เอา กินข้าวกับใครมันก็อร่อยสู้กินกับพี่ไม่ได้หรอก เนอะ” ตั้มมันเอามือมาคล้องแขนผมแล้วยื่นหน้ามาพูดยิ้มๆ เล่นเอาผมทนไม่ไหวต้องหลุดยิ้มออกมาหน่อยนึง ก้ใครจะไปทนไหววะ คนไม่ใช่พระอิฐพะปูน ผมก็เขินเป็นนะครับ

“แอะ ยิ้มแล้ว”ไอ้ตั้มมันชี้หน้าผมยิ้มๆ

“อะไรใครยิ้ม”ผมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ใส่มัน

“ก็พี่นั่นแหละยิ้ม”

“บ๊า คิดไปเอง มโน”

“หราาาาาาาา”

“เออออออออ”

“อะไรกันยะพี่น้องพี่น้องคู่นี้ มายืนเกาะแข้งเกาะขาอะไรกันอยู่กลางห้องห๊ะ”เสียงมาก่อนตัวอีกนะพี่แก้ม แซวมาแต่ไกลและเกาะขาอะไร มีแต่ไอ้ตั้มมันเกาะแขนผมอยู่

“อะไรพี่แก้ม วุ๊”

“เดี๋ยวนะทำไมวันนี้ฉันรู้สึกว่าแกสองคนรักกันแปลกๆ ฉันตกข่าวอะไรไปรึป่าวเนี่ย”

“เอ้า ผมก็รักน้องผมเป็นปกติอยู่แล้ว ส่วนน้องผมมันก็ “รักผม” อยู่แล้ว ใช่ป้ะ” ผมเน้นตรงคำว่ารักผมแล้วมองหน้าไอ้ตั้มแบบมีเลศนัย มันก็รู้ครับถึงได้พยายามกลั้นยิ้มแต่ก็ไม่มิดอยู่ดี

“รักแบบพี่น้อง” ทำเป็นขรึมแก้เขินนะหน่ะ

“ก็รักแบบพี่น้องไง มึงคิดไปไหนเนี่ย”ผมส่งยิ้มล้อมัน มันก็ยิ่งเขินใหญ่

“ก็คิดว่าพี่น้องไง วุ๊ ไปดีกว่า รำคาญ”เอ้า เป็นงั้นไปอีก

“อ่ะๆ จะยืนยิ้มอีกนานมะ”ผมหุบยิ้มแล้วหันกลับมาหาพี่แก้มที่ยืนยิ้มอย่างหมันใส้อยู่ตรงหน้าผม

“ยิ้มอะไร พี่ก็ไปเรื่อยเปื่อย”

“ค่า ไม่ยิ้มเลย แล้วนี่ยังไงมาพร้อมกัน เล่นกัน แผ่ออร่าหวานเยิ้มขนาดนี้ ดีกันแล้วว่างั้น”

“ก็ไม่ได้ทะเลาะกันตั้งแต่แรกป้ะ”

“แต่ก็ไม่เข้าใจกัน”

“ก็นิดหน่อย”

“นิดมากกกกกกก แล้วนี่คือยังไง เข้าใจกันแล้ว?”

“ก็....ก็เข้าใจกันนะ กันก็เข้าใจใจมัน 555 แต่มันติดอยู่นิ๊ดเดียว”

“คือ?”

“ไม่มีใครยอมจีบใครก่อนอะดิพี่แก้ม”

“ห๊ะ!

“ก็ตามนั้นแหละ”

“นี่พวกแกเล่นอะกันอยู่เนี่ย”

“สงครามประสาทล่ะมั้ง”ผมพูดยิ้มๆ นึกไปถึงหน้าตาท่าทางรั้นๆของไอ้ตั้มตอนที่มันบอกยังตัดใจจากผมไม่ได้แต่ก็ไม่ยอมจีบผม

“โอ๊ยฉันจะบ้าตาย ชีวิตพวกแกนี่ดูว่างกันนะถึงได้มีเวลามาเล่นอะไรแบบนี้เนี่ย”

“ผมก็ว่างให้ไอ้ตั้มมันคนเดียวแหละพี่”

“ค่า ระวังคนที่เขาไม่ว่างเล่นอะไรแบบนี้จะรีบมางาบมันไปละกันนะ”พี่แก้มพูดแล้วหันหน้าไปทางคนที่พึ่งเดินเข้าห้องมา พอผมหันไปก็เจอกับไอ้ตูมตามที่มันกำลังเดินถือถุงอะไรซักอย่างไปทางไอ้ตั้มพอดี

“พี่ก็น่าจะรู้จักผมดีนะ ว่าผมเป็นคนหวงของขนาดไหน”และผมก็ไม่ชอบยกของของตัวเองให้ใคร ไม่ว่าผมจะยังใช้อยู่หรือไม่ใช้แล้วก็ตาม ใจของไอ้ตั้มก็เหมือนกันมันเป็นของผมตั้งแต่วันที่ผมอนุญาติให้มันรักแล้ว เพราะงั้นใครก็มาเอาไปไม่ได้ถ้าผมไม่ยกให้ซึ่งมันไม่มีวัน




สงครามครั้งนี้ใคจะแพ้ และใครจะชนะ 

แต่ที่แน่ๆ แค่ยกแรกวราก็ยอมพี่กันซะแล้ว

แล้วแบบนี้ มันจะไปเอาเอาชนะคนร้ายกาจอย่างพี่กันได้ไงเล่าเฮ้ยยย สู้สิค้าตั้ม สู้ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #125 Kpug (@katepug) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 08:13
    ตั้มสู้ๆๆๆ เชียร์ๆๆ ให้พี่กันจีบอ่ะดีแล้ว หมั่น 5555
    #125
    0
  2. #124 Piengpor2 (@Piengpor2) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 08:01
    #ทีมตั้ม อย่าไปยอมนะพี่ตั้มมมม 

    สู้ๆนะคะไรต์ รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #124
    0
  3. #123 หวาน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 21:59
    อร้ายยยแบบนี้แล้วเมื่อไหร่จะได้คบกันหล่ะค่ะ555.

    .

    .

    คิดถึ๊ง..คิดถึง นิยายเรื่องนี้มากเลยค่ะ

    #รอนะคะ จุ้ปๆ
    #123
    0
  4. #122 YouandYou (@sriwangogo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 17:48
    อะไรน้า อะไร วู้ววว มันใช่ไหมเนี่ยน้า โตยังเนี่ยยย เล่นไรรร ระวังจะเปนอย่างที่พี่แก้มบอกเหอะ เล่นตัวจังเลอะ แย่ๆ55555 ตั้มค่ะอย่ายอมมากค่ะ ดุดิยอมมากขึ้นหน้าขนาดไหน5555 ทำไมฉันอินน?5555 มาต่อเร้ววววว
    #122
    0
  5. #121 sweetdream (@lisaaholic) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 17:42
    หวานกันเข้าไปๆสงสารคนอ่านด้วยค่าาา(ท่ดๆ อินไปนิด555) เค้าบอกเลยว่าเค้าทีมตั้มนะตั้มต้องสู้ อย่ายอมนะตั้มนะ555555
    #121
    0
  6. #120 The color ink (@wi_ponpong) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 17:11
    ขอประกาศ....สงครามครั้งนี้เค้าอยู่ฝ่ายตั้ม เพราะตั้มชอบว่างแผน (นิชมตั้มยุนะ) ส่วนน้า
    เหรอ หึ ยังไงก็ชนะตั้มชัวร์ เพราะน้าเล่นใหญ่ (ฉัน งง ตัวเองและเนี้ย 555)
    #120
    0
  7. #118 Demon of Drakness (@DemonofDrakness) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 16:47
    พี่กันร้ายเกินไปและ ตั้มก็ใจอ่อนไปอี๊กกกกกก แต่เข้าใจนะ 555
    #118
    0