เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 17 >>เรื่องที่ขอ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    31 ธ.ค. 59

ตอนที่ 17 เรื่องที่ขอ...

Tum part

แกร๊ง! เสียงชนแก้วรอบที่ล้านของไอ้พวกพี่ขี้เมาที่มันมาอาศัยห้องผมกับพี่กันเป็นการเลี้ยงฉลองเนื่องในวันเกิดซานต้าคลอส ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นญาติฝ่ายไหนของใคร แต่ก็ดูเหมือนว่าทุกคนรวมถึงผมด้วยจะรู้จักและเอ็นดูแกม๊ากๆถึงต้องฉลองกันเต็มที่เมาหัวทิ่มกันทุกคนขนาดนี้
"เห้ยพี่ ผมแม่งเซ็ง พี่ว่าผมหน้าเหี้ยมะ"ไอ้แกงเริ่มโวยวายอีกและ เหล้าเข้าปากทีไรแม่ง อย่างงี้ทุกที คออ่อนละเสือกชนเอาชนเอา ไม่ได้เจียมสังขารเล้ยยย
"จะเหี้ยได้ไงละค้าบบบ น้องแกงของพี่น่ารักที่สุดในโลกแหละ"พี่ฮั่นยิ้มตาหยีแล้วหยิกแก้มไอ้แกงส่ายไปมา กูล่ะหน่ายกับไอ้คู่จิ้นคู่นี้ ซับพอทกันแต่เรื่องผิดๆ ทำไมคู่นี้เข้าถึงจิ้นกันอะหลอครับ ก็ไม่นานมานี้ไอ้แกงมันไปช่วยแสดงหนังให้โปรเจคพวกพี่ฮัน แต่ตอนเล่นก็เล่นเป็นเพื่อนกันนะครับ ไหงกลายเป็นคู่จิ้นได้ก็ไม่รู้ อันนี้ต้องถามคนจิ้นเอาอะนะเพราะผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมไม่ได้จิ้นด้วย5555
"พวกมึงก็อวยกันจังเลยนะ เรื่องปัญญาอ่อนแบบเนี้ย"พี่กันนี่มันใจตรงกับผม แถมยังด่าแทนได้อีก ดีจริงๆ
"เรื่องของพวกกู มึงไม่เข้าใจคู่จิ้นหรอก นี่มึงดูไว้ให้ชินเหอะไอ้กัน อีกหน่อยน้องชายมึงก็ต้องมานั่งอวยคู่จิ้นเหมือนพวกกูนี่แหละ ช้ะ ตั้มน้องรัก"
"อ่าว เดี๋ยว หวยมาออกที่ผมได้ไงวะพี่"
"คู่จิ้นไรมึงฮั่น"
"เอาแล้ว คชาเข้าห้องนอนดีกว่าว่ะ"
"เข้าเหี้ยไรมึงงงง ไม่ไปปป กูจะดูวววไอ้กันของขึ้น"มันน่าดูตรงไหนวะ พี่คชาสะบัดแขนพี่เต๋าออกจากไหล่อย่างหงุดหงิด ส่วนพี่เต๋าก็ทำได้แค่ถอนหายแล้วก็ยอมปล่อยแต่โดยดีเพราะเวลาเมาพี่คชาแม่งเก่ง พี่เต๋าแม่งก็ต้องหงอไปตามระเบียบ อ่อนแอก็แพ้ไปครับ แต่ชั่งพวกพี่เขาก่อนเพราะตอนนี้คนที่ควรโฟกัสที่สุดคือคนข้างๆผมนี่ที่นั่งทำหน้าเป็นหมา เอ้ยหมีกินผึ้งอยู่เนี่ย ผมจะเอายังไงกะพี่แม่งดีก่อน
"พี่ฮั่นแม่งเมาและเลอะเทอะ"
"มึงแน่ใจหรอตั้มว่ากูเลอะเทอะ"
"ยังอีก ยังจะขยี้อีก"ผมละอยากจะเอาขวดเหล้ายัดปากพี่ฮั่นแม่งจิงเล้ยยย อุตส่าคิดว่าพี่กันมันไม่รู้แล้วเชียว
"มึงพูดมาเลยดีกว่าไอ้ฮั่น! คู่จิ้นเหี้ยไรของมึง! มีอะไรที่กูยังไม่รู้!"นั่นไง หลังจากนี้ กูเตรียมตัวรับความวิบัติไว้ได้เลย
"เอ่ออออ ไอ้ตั้ม"พี่ฮั่นหันมาส่งสายตารู้สึกผิดให้ผม พึ่งจะรู้สึก ไม่ทั้นแล้วมั้ยไอ้พี่บ้าา
"เอ้า"ผมยื่นโทรศัพผมที่เปิดอินสตาแกรมให้พี่กันดู ที่มีคนแท็กผมด้วยแฮชแทก #ตามตั้ม เป็นรูปผมกับพี่ตูมตามจากโปสเตอร์ละครเวทีและเบื้องหลังการซ้อมนิดหน่อยที่พี่ๆเขาถ่ายคลิปลงกันเพื่อเป็นการเรียกเรทติ้ง จิงๆของของพี่กันกับพี่แก้มก็เยอะพี่เขาเลยไม่เห็นของผมกับพี่ตูมตามล่ะมั้ง ผมก็เลยกะจะปล่อยเลยตามเลย แต่ก็พี่ฮั่นนี่แหละที่แม่งดันพูดออกมาซะได้

"กูไม่โอเค"
"รู้ แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดผมป้ะ"
"ถ้ามึงอยู่ห่างๆมันตั้งแต่แรก มันจะเกิดกระแสนี้มั้ยตั้ม"
"พี่กัน อย่าให้ผมต้องพูดคำที่ทำให้เราสองคนต้องทะเลาะกันนะ"ผมพยายามอย่างมากที่สุดที่จะไม่พูดอะไรทำนองว่าเขาไม่มีสิทอะไรพวกนี้ เพราะผมรู้ว่าแม่งเป็นคำที่โคตรจะทำร้ายความรู้สึกเราสองคนอะ แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะกันแม่งก็เรื่องพี่ตูมตามตลอด ผมละเพลีย!
"ไอ้กันกูว่ามึงใจเย็นดีกว่า จริงๆเรื่องนี้ไอ้ตั้มมันก็ไม่ผิดเลยนะเว่ย"มึงอะตัวจุดประเด็นเลยพี่ฮั่น
"นั่นดิพี่ อีกอย่างจบละครเวทีเดี๋ยวกระแสมันก็หายไปเองอะ"
"ไอ้ฮั้นมึงอะผิด ไปปั่นไอ้กันมัน"อันนี้ผมเห็นด้วยกับพี่เต๋าเต็มที่
"เอออออ กูขอโทษกูก็แค่ล้อเล่น"
"มึงก็ใจเย็นเหอะไอ้กัน ใช่ว่าเป็นคู่จิ้นกันแล้วต้องมาทำตัวง๊องแง๊งปัญญาอ่อนเหมือนไอ้สองตัวนี้เมื่อไหร่"
"เอ๊า/เอ๊า"พี่คชาพูดด้วยสีหน้านิ่งๆฉบับของของนางเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นยืน เรียกสายตางงๆของทุกคนว่ามึงจะลุกขึ้นทำไมไอ้เตี้ย นี่ผมอธิบายตามสายตาพวกพี่เขานะไม่ใช่ความรู้สึกผ๊มม
"ลุกทำไมคชา"
"ก็จะไปนอนอะดิไม่สนุกละ"
"เอ้า กูไปด้วย"พี่เต๋าลุกตามพี่คชา จากนั้นพี่ฮั่น ไอ้แกงก็ลุกตามด้วย
"กูไปด้วย/ผมไปด้วย"แหม ประสานเสียงกันเชียว ทีอย่างงี้นะมาแย่งกันง่วง ทิ้งขีปนาวุธไว้ให้กูเสร็จก็แย่งกันเผ่นเลยนะไอ้พวกพี่ที่ดี!
"พี่กัน"
"ขอสงบสติอารมแป๊บนึง"พี่กันลุกออกไปนั่งตรงระเบียงพร้อมกับถือกีต้าไปเป็นเพื่อนด้วย คงจะอยากสงบสติอารมณ์ตัวเองจริงๆแหละ แหม่ เนี่ยอะหร๊อ คนที่ยืนยันนักหนาว่าไม่ได้คิดอะไรกับผม เหวี่ยงซะออกนอกหน้าขนาดนี้อะนะไม่ได้คิดไร เอาซะผมที่เป็นคนบอกรักก่อนหมองไปเลย

ผมปล่อยให้พี่กันนั่งอยู่คนเดียวซักพักผมก็ตามออกไปยืนกอดอกพิงระเบียงมองพี่กันเงียบๆปล่อยให้เสียงกีต้าเป็นเสียงที่ทำลายความเงียบและระยะห่างของเราสองคน
"ตั้ม"
"หื้ม"ผมมองพี่กันที่พึ่งเปิดปากพูดเป็นคำแรก แต่สายตาเขาก็ยังคงไม่หันมามองผม
"ในสถานะที่เราเป็นอยู่ตอนนี้...พี่ไม่มีสิทห้ามไม่ให้มึงยุ่งกับใคร...หรือไม่มีสิทหวงมึงเลยใช่มั้ย"
"ถ้าตามหลักแล้วก็ใช่"
"งั้น...ถ้ากูขอมึงเป็นแฟน?"
"ไม่จีบก่อนอ่อ"พี่กันหันมามองหน้าผมยิ้มน้อยๆเหมือนจะชอบใจกับคำถามแล้วก้มลงไปเกากีต้าต่อ
"หึ กูจีบผู้ชายไม่เป็น"
"งั้นเหตุผลที่อยากเป็นแฟนกับผมข้อนึง"
"กูคิดว่ากูอาจจะชอบมึง"เอาจริงๆมันไม่ใช่เหตุผลที่ตรงใจผมซักนิด ในความรู้สึกผมเหตุผลข้อเดียวที่จะทำให้ผมคบกับคนคนนึงได้ก็คือ "รัก" 
"งั้นผมขออย่างเดียว"แต่เห็นว่าเป็นพี่กันผมอนุโลมให้ก็ได้
"อะไรอะ"พี่กันหยุดเล่นกีต้าแล้วเงยหน้ามารอคำตอบจากผมแทน
"ถ้าวันนึงพี่สรุปกับตัวเองได้ ว่าไม่ได้รักผม พี่ต้องปล่อยผมไปนะ"
"...."สิ้นสุดคำขอ ความเงียบก็กลับมาปกคลุมเราทั้งสองคนอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีแม้เสียงกีต้าที่จะเข้ามาทำลายความเงียบนี้ สิ่งที่ผมขอมันไม่ใช่แค่เครื่องวัดใจพี่กัน แต่มันก็คือเครื่องวัดใจผมด้วย ต่อให้ผมมั่นใจว่าเขาชอบผม แต่มันไม่ได้แปลว่าเขาจะรักผมได้ อย่างน้อยถ้าต้องเลิกกันผมก็ขออิสระให้ตัวกับหัวใจผมเถอะ 

"ตั้ม"ผมเตรียมจะก้าวเท้ากลับเข้าห้องแต่เสียงพี่กันก็ทำให้ผมชะงักเท้าไว้ก่อน
"เป็นแฟนกันนะ"หึ เกือบไปแล้วพี่กัน 
ผมค่อยๆหันกลับไปหาพี่กันที่ทำหน้ากังวลอยู่ แต่พอผมยิ้มให้เขา เขาก็ค่อยๆเผยรอยยิ้มตอบกลับมาให้ผม ให้มันได้อย่างงี้ซิ่เฮ่ย ขอเป็นแฟนนะ ทำหน้าอย่างกับจะขอไปแต่งงานกับคนอื่น
"เหงื่อตกทำไมเนี่ย และเมื่อกี้เป็นไรทำหน้าเหมือนปวดขี้"ผมเดินเข้าไปเช็ดเหงื่อตามไรผมพี่กันลวกๆ ส่วนพี่กันก็เอาแขนมาเกี่ยวเอวผมไว้
"ก็มึงขอยากอะ"
"โห่ ไรเนี่ย มั่นใจหน่อยดิวะพี่ผมเชื่อว่าพี่จะรักผม"
"มั่นใจจังนะมึงอะ"
"แน่นอนนนนน"ผมยักคิ้วและส่งยิ้มให้พี่กันมันไป เพื่อสร้างความมั่นใจให้มันและตัวผมเอง 555
"ตั้ม"
"เรียกหลายรอบละนะวันนี้ กลัวลืมชื่ออ่อ"
"หึ กูจะถามว่า จูบมั้ย"
"ไอ้เชี่ยยยยย จะจูบก็จูบพี่จะถามทำไมเนี่ย กูเขินนนนนน"
"งั้นจูบนะ"พี่กันยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วถามผมอีกที มึงจะถามทำไมนักหนาวะ
"เออออ"ผมตอบปัดๆแล้วหลับตาปี๋รอรับจูบจากพี่กันเต็มที่ ไม่นานผมก็รู้สึกว่าหน้าพี่กันมันใกล้เข้ามาแบบช้าๆ ช้ามากกก
1! ใกล้เข้ามาอีก
2!! อ๊ากกกกก ปากพี่กันมันเฉียดกับปากผ๊มมมมแล้ววว
3!!!!! "ว้า ไม่จูบดีกว่า" เชี่ย!! ผมลืมตาขึ้นมาเตรียมจะอ้าปากด่าพี่กันเต็มที่ แต่
จุ้บ!! ปากพี่กันมันเข้าปิดปากผมไว้ซะก่อน หลอกให้กูลืมตาสิ่นะ ไอ้เชี่ยยยย เขินนน หลับตาว่าเขินแล้วแต่ลืมตามาเขินกว่า!!
"เมื่อกี้กูเกือบโดนด่าช้ะ?"พี่กันมันถามทันทีที่ละปากออกมา ยังจะมายิ้มอีกนะ
"เออดิ เกือบกลายเป็นแฟนขี้เหวี่ยงละเนี่ย"
"ฮ่าๆๆๆๆ โอ๋ๆคนดีของพี่กัน"พี่กันดึงผมเข้าไปกอดแล้วลูบหัวผมเบาๆ ก็เป็นซะแบบนี้ไม่รักทนไหวอ่อวะ
"พี่แม่งจะมีอำนาจมากไปแล้วนะพี่กัน"
"หึหึ ยังไง"
"ก็พี่ยังไม่ทันได้จีบผมซักนิดเลย บอกรักรึก็ไม่ แต่ทำไมผมต้องมาเป็นแฟนพี่ด้วยวะ"
"ง่ายๆเลยนะตั้ม"ผมมองหน้าพี่กันที่กอดผมอยู่ "ก็มึงมันรักกู" ก็จริงของมัน นี่รึป่าวที่เขาว่ากันว่าคนมีความรักมักจะดูเด็กลงไปนิ๊ดนึง เกี่ยวไรวะ ชั่งแม่ง รักก็คือรักนั่นแหละ ขี้เกียจหาคำนิยามเดี๋ยวค่อยหาทีเดียวตอนพี่กันมันบอกรักผมละกัน เนอะ






อยู่ๆก็เป็นแฟนกันเฉย แล้วตกลงยังไงใครจีบ? แล้วงี้ใครแพ้ใครชนะ?
เอาเป็นว่าตอนหน้าเรามาฟังความรู้สึกพี่กันว่าอะไรทำให้นางตัดสินใจแบบนี้ แล้วค่อยตัดสินกันอีกทีดีกว่า 
ว่าใครแพ้ แล้วใครที่ชนะ เอาไว้ตอนหน้าเจอกันเนอะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #130 minminkho (@minminkho) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 20:21
    เหย ดีอ่ะ 
    #130
    0
  2. #129 Kpug (@katepug) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 15:19
    โอ๊ยยยยย ฟินนนน ดีงามค่า ตอนต่อไปจะยิ่งหวานหรือเปล่าเนี่ย อิอิ
    #129
    0
  3. #128 The color ink (@wi_ponpong) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 11:27
    เธอเป็นแฟนฉันแล้ว รู้ตัวบางไหม 5555 ฟินแลนด์แดน GT ไปสิ
    #128
    0
  4. #127 ลูกหนู (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 10:31
    เอาเปนว่า ฟินนนนน มากกก ดีต่อใจ 😚😙😚😙
    #127
    0