กานดาอุ่นรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 19,804 Views

  • 20 Comments

  • 427 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    14,084

    Overall
    19,804

ตอนที่ 1 : อุ่นรัก 1/1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    6 ม.ค. 62





     "นี่มันเรื่องอะไรกัน....ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะไอด้า" เสียงเข้มที่แสนจะคุ้นหูกำลังงเรียกชื่อเธอ ใครกันนะช่างกล้าขัดจะหวะการอ้อนวอนขอเนื้อคู่ของเธอ เอะ! หรืิอว่าจะเป็นเสียงของท่านเทวดา หรือว่าท่านจะส่งเนื้อคู่มาให้เธอแล้ว กรี๊ด!ต้องใช่แน่ๆ


"ท่านเทวดารับคำขอของไอด้าแล้วใช่ไหมคะ" 

"......"

"ทำไมท่านเทวดาเงียบล่ะคะ ตอบไอด้าก่อนสิ"

"เทวดาดงเทวดาอะไรกันกันไอด้า ลืมตาขึ้นมาคุยกับพ่อเดียวนี้เลยนะ!" 

     สิ้นเสียงกังวาลที่แสนจะคุ้นหู กานดาค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างงงงวย และภาพที่เห็นคือคมสันต์ พ่อของเธอยืนทำหน้าถมึงทึงอยู่ข้างเตียง ท่าทางเหมือนโกรธมาเป็นชาติของท่าน ทำให้เธอยิ่งงงหนักกว่าเดิม ทำไมท่านเทวดาในความฝันถึงกลายเป็นพ่อไปได้นะ กานดาขยับปากเตรียมจะถามแต่เสียงของพ่อก็ดังขัดขึ้นก่อน

"แต่งตัว แล้วออกไปคุยกันข้างนอก ทั้งคู่เลย" กล่าวจบท่านก็หมุนตัวเดินออกไปจากห้องนอนของเธออย่างไม่สบอารมย์ทันที ทำไมพ่อของเธอต้องโกรธขนาดนี้นะ ทั้งๆที่ไม่เคยเป็นแบบนี้กับเธอสักครั้ง จริงอยู่ที่เมื่อก่อนเธอนิสัยไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ แต่นั่นก็นานมาแล้วนะ กานดาคิดในใจ แต่เดี๋ยวนะ เมื่อครู่พ่อของเธอบอกว่าให้แต่งตัวทั้งสองคนเหรอ? หนึ่งคือเธอแน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัย แต่อีกคนนี่สิใคร 

"เหม่ออะไรคุณกานดา รีบแต่งตัวสิ เดี๋ยวพ่อของคุณก็โกรธกว่าเดิมหรอก" เสียงทุ้มที่ดังขึ้นใกล้ๆ ทำให้กานดารีบหันกลับไปมองยังต้นเสียงทันที และไม่ใช่ใครที่ไหน เพราะเขาคือ

"คุณคริส คุณเข้ามาห้องไอด้าได้ยังไง แล้วทำไม..." คำถามของเธอค้างไว้แค่นั้น เพราะเหมือนจะเอะใจอะไรบางอย่าง ก่อนที่จะก้มดูสภาพของตัวเองทันที และใช่ เธอไม่มีเสืเช้อผ้า ไม่ต่างจากเขาเลย

"นี่คุณทำอะไรไอด้า บอกมาเดี๋ยวนี้นะ!" กานดาหันไปโวยวายใส่ชายหนุ่ม แต่ก็ต้องรีบเบือนหน้าหนีแทบไม่ทัน เมื่อคนหน้าหนาอย่างเขา เดินโทงๆไปหยิบเสื้อผ้าที่หล่นกระจายอยู่ตามพื้นขึ้นมาใส่ โดยไม่สนใจสายตาของเธอสักนิด กานดาหน้าแดงแจ๋ทันที ถึงจะเป็นแค่ด้านหลังก็เถอะ คนหน้าด้าน ไปแต่งตัวในที่ที่มันมิดชิดหน่อยไม่ได้หรือไง 

"เอ้าคุณ รีบแต่งตัวเข้าสิ ผู้ใหญ่รอเราอยู่นะ" คนแต่งตัวเพิ่งเสร็จว่าขึ้น

"คุณก็ออกไปก่อนสิ ยืนอยู่แบบนั้นไอด้าจะแต่งตัวได้ยังไงล่ะ"

"ก็แต่งไปสิ ผมไม่ได้ขวางทางคุณนี่"

"นี่คุณคริส!...ไอด้าเป็นผู้หญิงนะ จะให้แต่งตัวทั้งๆที่ผู้ชายบยังยืนอยู่ในห้องแบบนี้ได้ยังไง ไอด้าก็มียางอายนะคะ" กานดาอดไม่ได้ที่จะแหวใส่ คนที่ยืนทำหน้ามึนอยู่ ใช่สิ เขามันหัวนอกนี่ เขาเป็นฝรั่งนี่หน่า ถึงครึ่งนึงของเขาจะเป๋็นคนไทยก็เถอะ แต่เขาก้โตที่เมืองนอก ไม่แปลกหรอก แต่เธอไม่ใช่ไง

"อ่อ!... ผมต้องออกไปนอกห้องว่างั้น"

"ใช่ค่ะ เชิญ!....เห้อ!" กานดาถอนหายใจอย่างอ่อนแรง เมื่อได้อยู่กับตัวเองอีกครั้ง และอดที่จะตั้งคำถามกับตัวเองอีกครั้งไม่่ได้ 'นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมเธอจำอะไรไม่ได้เลย ฮือ!...' กานดารีบลุกขึ้นแต่งตัวเพื่อออกไปข้างนอกห้อง ที่ที่พ่อของเธอและตาเจ้านายจอมจู้จี้บ้าบอ หน้ามึนนั่นนั่งอยู่ 

     ในระหว่างที่แต่งตัว เธอก็พยายามที่จะเค้นความทรงจำของเธอออกมาอีกครั้ง แต่คิดยังไงก็ยังคิดไม่ออกเหมือนเดิม เธอจำได้แค่เธอไปงานแต่งของเพื่อนรักอย่างปิตาภรณ์ หรือเม็ดพลอย และเธอก็ได้รับช่อดอกไม้สมใจ หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรพิเศษ แค่ตอนงานเลี้ยงเลิก เขาขับรถกลับมาส่งเธอที่คอนโดส่วนตัวของเธอเอง หลังจากนั้น เธอกับเขาก็ขึ้นมาบนห้อง และก็....เธอชวนเขาดวนเหล้า เพราะตอนนั่งรถกลับมา เธอกับเขาเถียงกันเรื่องอะไรสักอย่างที่เธอคิดยังไม่ออก และนำมาสู่การท้าดวนกันในที่สุด หลังจากนั้นก็.....

     กานดาเดินวนไปวนมาในห้องของตัวเองอีกครู่เพื่อทำใจ ก่อนที่จะออกไปเจอหน้าพ่อของเธอ เอาตามตรง ท่าทางของพ่อวันนี้ทำให้เธอกลัวมาก แต่ไหรแต่ไรมาพ่อไม่เคยดุเธอเลยสักครั้ง ถึงแม้เธอจะทำนิสัยแย่ๆขนาดไหนก็ตาม แต่ก็อย่างว่าล่ะนะ ใครมาเห็นภาพแบบนั้นของลูกสาวก็คงโกรธทั้งนั้นแหละ

     ว่าแต่ เธอกับเขา ทำเรื่องอย่างว่ากันจริงๆเหรอ กานดาอดที่จะถามตัวเองอีกครั้งไม่ได้ ถึงสภาพที่ตื่นมาจะชวนให้คิดได้แบบนั้นอย่างเดียวก็เถอะ แต่เธอจะไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ ไหนใครๆก็บอกว่าครั้งแรกมันจะเจ็บไง นี่ก็ครั้งแรกของเธอนะ ทำไมเธอไม่รู้ล่ะ 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

     เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้น เรียกให้คนที่กำลังคิดไม่ตกหลุดจากภวังค์ กานดารีปสูดสายใจลึก แล้วเดินออกไปข้างนอกห้อง เพื่อที่จะเผชิญกับอะไรก้แล้วแต่ ที่รอเธออยู่ 

เอาหวะ! อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด สู้ๆไอด้า! กานดาให้กำลังใจตัวเอง แล้วเดินออกไปยังห้องรับแขกทันที







สวัสดีปีใหม่ค่ะ (ไม่ช้าไปใช่ไหม)

เอาไอด้ากับคุณคริสมาส่งค่ะ ฝากเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 มนญญ์พัชญ์ (@31122521) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:34

    รอไอด้านานมาก

    #1
    1