TIN | ธีร์อิน [สำนักพิมพ์ 2U] , E-Book

ตอนที่ 26 : TIN : 24 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 87,849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9,140 ครั้ง
    28 พ.ค. 62

TIN 24

นั่งตัก





          อีกครั้งแล้วที่ผมเข้ามาอาบน้ำและเตรียมตัวจะนอนในห้องกว้างที่มีเตียงสีน้ำเงินอยู่กลางห้อง จากปกติเป็นคนที่ไม่ชอบที่จะนอนค้างที่อื่น คิดว่าหอพักและบ้านตัวเองเป็นที่เดียวที่สามารถหลับได้สบายๆ ในตอนนี้คงต้องบอกว่าห้องนอนธีร์ก็เป็นอีกที่ที่ให้ความรู้สึกไม่ต่างกับหอพักตนเองเลย

          แล้ววันพฤหัสเขานัดธีร์แต่งตัวกี่โมงอะเหรอครับ ในตอนนี้ผมนอนอยู่บนเตียงกว้าง ส่วนเจ้าของห้องนั้นนั่งเปิดหนังสือเรียนมัธยมฯ 6 อยู่ที่โต๊ะอ่านหนังสือตัวเดิม และเรากำลังพูดถึงวันกีฬาสีของเขาที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

          ตีสาม

          โห..  ตอนที่ผมมีโอกาสได้แต่งตัวเดินขบวน ร้านแต่งหน้าแต่งตัวก็นัดเวลานี้แหละครับ แต่ที่ตกใจเพราะคิดว่าน้องจะตื่นไม่ไหว ธีร์ในวันปกติกว่าจะหลับก็เที่ยงคืน แม้ปกติเขาจะเป็นคนที่ตื่นง่ายและตื่นเช้า แต่ถ้าร่างกายนั้นนอนไม่พอ ผมก็กลัวน้องจะงอแงไม่ตื่นน่ะสิครับ

          อินละ

          ทำไมครับ

          กี่โมงมาดูธีร์ 

          อ่อ... ยังไม่เคยนั่งคิดจริงๆจังๆเลยว่าจะไปดูธีร์ในวันจริงยังไง แต่ในวันพฤหัสผมมีเรียน 10 โมงถึงเที่ยง จากนั้นก็มีรอบบ่ายโมงครึ่งถึงบ่ายสามอีกรอบ เดินขบวนกี่โมงเหรอครับ

          8

          งั้นพี่คงไปแต่เช้าแหละครับ แต่ว่าสิบโมงต้องกลับมาเรียน

          จริงนะ

          จริงครับ  แอบเห็นแววตาดีใจจากดวงตาคมเมื่อน้องหันมา ผมจึงยิ้มกว้างไปให้  ธีร์มีลงแข่งกีฬาไหมครับ

          มี

          อะไรเหรอครับ

          ไม่รู้

          เอ้า

          ติณชวน

          อ่อ รู้สึกดีใจที่ตุลย์ติณไม่ว่าจะมีอะไรก็จะนึกถึงธีร์ตลอด แม้ว่าบางทีผมก็จะแอบเห็นธีร์ทำหน้าดื้อๆ หน้ายุ่งๆใส่ก็เถอะ 

 

          Rrrrrr

          น้องเหมือนจะหันมาพูดอะไรบางอย่าง แต่ว่าเสียงโทรศัพท์ของผมเองที่วางอยู่บนโต๊ะอ่านหนังสือตัวนั้นก็แผดเสียงขึ้นมา คนบนโต๊ะเหลือบตามองเล็กน้อยก่อนที่ใบหน้าหล่อจะเรียบนิ่งลงไปและส่งสายตาไม่พอใจมาให้

          เท่านั้นแหละครับ ผมก็ลุกพรวดลงจากเตียงไปที่โทรศัพท์ในทันที ที่มาของอาการดังกล่าวก็คงจะเห็นหน้าจอที่ปรากฏเป็นสายโทรผ่านแอปพลิเคชั่นไลน์ของรุ่นน้องที่รู้จัก

 

          10

         

          พี่ขอรับสายสักครู่นะครับ  ผมบอกอย่างเกรงใจในสายตาที่ไม่รู้สึก เหลือบมองท่าทีของน้องเล็กน้อยก่อนจะกดรับลงไป

          [ฮัลโหลครับพี่อิน]

          ครับ ว่าไง

          [ผมอยากถามพี่อินเรื่องวันจริงน่ะครับ ผมจำที่เจ๊ออยบอกไม่ได้แล้ว]

          อ่อ..

          [ขอโทษที่โทรมาเลยนะครับ แต่ผมนึกได้ว่าเคยตกลงกันไว้แล้วว่าโทรได้]

          อืม.. ไม่เป็นไรครับ 

          [พี่อินสะดวกคุยใช่ไหมครับ]

          ก็.. อันที่จริงมันไม่ค่อยสะดวกเท่าไรในความคิดผม ห้องนี้เป็นห้องของธีร์ และเขากำลังอ่านหนังสืออยู่ ผมเป็นคนที่มารบกวนที่นอน แล้วถ้าจะยังคุยโทรศัพท์เสียงดังก็อาจจะทำลายสมาธิเจ้าของห้องอีกด้วย สักครู่นะครับ

          [ครับ]   เสียงขานรับดังมาแว่วๆจากปลายสาย ระหว่างที่ผมกำลังจะก้าวขาเดินห่างจากธีร์ หมายจะไปคุยที่ข้างนอกห้อง

          คุยในนี้  เสียงนิ่งดังขึ้นไล่หลังพร้อมกับการจับกุมที่ข้อมือ ตามด้วยการดึงที่แรงพอสมควรเพื่อให้ผมได้หย่อนตัวลงบนเก้าอี้ตัวเดียวกัน

         

          ใช่ครับ

          ตัวเดียวกัน

          มันไม่เหมือนกับห้องผมที่มี 2 ตัว ไว้สำหรับไอ้เกวที่ชอบมาอ่านหนังสือด้วยในวันสอบ ห้องธีร์มีเก้าอี้เพียงตัวเดียวก็คือตัวที่เขานั่งอ่านหนังสืออยู่ ซึ่งปกติก็จะมีคนหนึ่งคนบนเก้าอี้หนึ่งตัว แต่ตอนนี้ธีร์กำลังจะทำให้ไม่ปกติ โดยการดึงผมให้นั่งด้วยกัน 

 

          ธีร์พี่..

          นั่ง

          ครับ  ผมเลิกขืนตัวไว้และหย่อนตัวลงทับท่อนขาของอีกคน ใช้ขาทั้งสองข้างยันพื้นเอาไว้เพื่อที่จะไม่ทิ้งตัวเต็มแรงทับลงไป ไม่อย่างนั้นน้องอาจจะขาชาเพราะน้ำหนักตัวผมได้

          [มีอะไรหรือเปล่าครับพี่อิน]

          อ่อ เปล่าครับ ปฏิเสธพลางขยับตัวให้มันสบายขึ้นเล็กน้อย ซึ่งคนข้างล่างก็ช่วยเต็มที่จนได้ท่าทางที่โอเค ผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมจะต้องให้นั่งแบบนี้ แต่พอเห็นสีหน้าที่บึ้งตึงของธีร์ผมก็ไม่อยากจะขัดใจน้องแล้ว

          [แล้วเมื่อกี้พี่พูดกับใครเหรอครับ]

          กับธีร์  ไม่ใช่เสียงผมแต่เป็นเสียงเจ้าของลมหายใจที่ปะทะหลังคอ ผมนั่งทับเขาอยู่ ใกล้ชิดกันมากจนใจผมเริ่มที่จะเต้น มันไม่แปลกเลยที่เขาจะได้ยินเสียงลอดจากโทรศัพท์

          [น้องพี่อินน่ะเหรอครับ]

          ใช่ครับ ในเมื่อธีร์แสดงตัวไปแล้วว่าอยู่ด้วยกัน ผมก็ไม่มีเหตุจำเป็นที่จะต้องปกปิด จึงตอบไปตามจริง ได้ยินเสียงกระแอมสองสามทีจากปลายสายก่อนที่เขาจะพูดต่อ

          [ก็แค่น้องพี่อินใช่ไหมครับ]

 

          ปึง! เสียงกำปั้นกระแทกโต๊ะของคนข้างหลังทำเอาผมหลุดสะดุ้งออกมาเบาๆ ผมไม่แน่ใจว่าเนื่องจากอะอะไร จะเพราะคำพูดของสิบที่จงใจเน้นนั่นหรือเปล่า ถ้าใช่ก็คงต้องบอกว่าธีร์ไม่ใช่แค่น้องสำหรับผม เพราะถ้าเป็นคนแค่น้อง คงไม่รู้สึกรักขนาดนี้  

 

          เรียกน้องเพราะธีร์อายุน้อยกว่าเฉยๆครับ บอกกลับปลายสายไปพร้อมกับจับกำปั้นนั้นมากุมไว้ พลางจัดการขยับนิ้วเรียวให้กางออกเป็นปกติไปด้วย

          [...]

          สิบจะถามพี่เรื่องอะไรเหรอครับ

          [เอ่อ...ผม.. เรียงไม่ถูกน่ะครับว่าต้องทำอะไรบ้าง พี่อินพอจะไล่ให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ]

          อ่อ คืองี้ครับ..  ว่าแล้วผมก็จัดการเล่าให้สิบฟังทั้งหมด ไล่ตั้งแต่ในวันจันทร์ที่จะเป็นวันซ้อมใหญ่ จนถึงวันจริงในวันอังคาร  บอกสิ่งที่ต้องทำสำหรับตัวผู้เข้าประกวดอย่างเขา ไปจนถึงรุ่นพี่ดาวเดือนอย่างพวกว่าจะต้องทำอะไรกันบ้าง อะไรมากก่อนมาหลัง และจะสิ้นสุดกิจกรรมกันในตอนกี่โมง ซึ่งสิบก็เหมือนจะเข้าใจ เขาทวนคำพูดผมอยู่หลายรอบเหมือนกัน

          [ผมตื่นเต้นมากเลยครับ]

          เข้าใจครับ ตอนพี่ประกวดก็ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ

          [ผมโคตรอยากได้ตำแหน่งเลยครับ จะได้มีโอกาสทำงานร่วมกับพี่อินบ่อยๆ]

          ไม่บ่อยหรอกสิบ  ผมตอบไปพร้อมกับขำเล็กน้อย ได้ยินสิบขำในลำคอมาเช่นกัน ทำให้ความรู้สึกที่อึดอัดเล็กๆเริ่มมลายไป

          อิน...  เจ้าของห้องที่เงียบมานานส่งเสียงเบาๆพร้อมกับแรงรั้งจากทางด้านหลังให้เอนตัวลงไปทาบทับกับร่างธีร์ข้างใต้ ตามด้วยปลายคางเรียวที่วางลงมาบนหัวไหล่และจมูกโด่งซึ่งคลอเคลียแถวๆลำคอ

          ว่าไงครับ

          พอแล้ว

          ...

          ธีร์หวง ว่าจบก็สัมผัสแรงกด หน้าหล่อซ่อนลงที่หัวไหล่ เส้นผมนุ่มกระจายอยู่แถวแก้มผม ท่าทางและคำพูดน่าเอ็นดูที่สุดทำเอาผมอดไม่ได้ที่เอี้ยวหน้ากดปากตัวเองเป็นการหอมหัวไปหนึ่งทีแบบที่เขาไม่รู้ตัว

 

          ซึ่งก็คงไม่เป็นอะไรหรอกนะครับ

          เพราะน้อง..หอมแก้มผมไปแล้ว

 

          [พี่อิน] ถ้าไม่มีเสียงสิบดังขึ้นมา ผมคงเกือบลืมไปแล้วว่าตนเองยังถือสายสนทนาอยู่ อดคิดไม่ได้ว่าอีกคนจะได้ยินสิ่งที่พูดกันเมื่อกี้ไหม

          แล้วถ้าได้ยินเขาจะรู้สึกอย่างไร

          [งั้นแค่นี้นะครับ]

          อืม สู้ๆนะสิบ

          [ครับ จะสู้] น้ำเสียงที่เปลี่ยนไปเอ่ยขึ้นเบาๆก่อนสัญญาณวางสายจะดังขึ้น ความรู้สึกหน่วงในใจเกิดขึ้นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงหน้าปลายสาย

          อิน

          ครับ  หลุดจากห้วงความด้วยเสียงทุ้มจากคนข้างหลัง พอได้สติก็พึ่งรู้ตัวว่ามีท่อนแขนสองข้างโอบรัดช่วงเอวและประสานมือไว้ทางด้านหน้า แผ่นหลังสัมผัสกับแผ่นอกกว้างแบบพอดิบพอดี ซึ่งนั่นเท่ากับว่าผมนั่งบนตัวธีร์โดยสมบูรณ์แล้ว  

          ไอ้สิบ

          อย่าเรียกไอ้สิครับ ผมเอี้ยวหน้าไปมองเจ้าตัวโตซึ่งกำลังทำหน้าตาไม่สนใจกับที่ผมบอก

          พูดเยอะ

          ...

          ไม่ชอบ


 

          หืม? แสดงความสงสัยผ่านคิ้วที่ย่นเข้าบวกกับท่าเอียงหัวซึ่งติดมาจากธีร์เป็นการถามถึงคำอธิบาย ซึ่งน้องก็ดูไม่สนใจที่พูดต่อ แถมยังหมุนเก้าอี้ให้หันตรงเข้าโต๊ะทำงาน ให้พี่ลง---

          “ไม่ต้อง ที่ผมบอกไปก็เพราะว่าท่อนแขนที่ผ่านเอวกำลังจับปากกาขึ้นเตรียมเขียน มันจะลำบากเกินไปไหมถ้าน้องจะทำการบ้านทั้งๆที่ยังมีผมนั่งบนตักแบบนี้ แต่พอน้องตอบมาแบบนี้ผมก็คงขัดอะไรไม่ได้

          ครับ

          ธีร์ชอบ

          ครับ ธีร์ชอบผมก็ต้องยอมสิครับ ขัดใจไปเดี๋ยวจะหน้ายุ่งเอาเปล่าๆ แต่ถ้าบ่นปวดขาพี่จะตีนะครับ

          ไม่บ่น

         

          ชอบ  ลอบยิ้มกับตัวเองเล็กน้อยก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาใช้งาน ในระหว่างนั้นก็พยายามค้อมหัวตัวเองลงให้มากที่สุด ด้วยเหตุที่เราสองคนตัวเกือบจะเท่ากัน ถ้าผมนั่งหลังตรงๆก็คงจะเป็นการบังสายตาของเจ้าเด็กข้างหลังแน่นอน

 

          Sib Sirawit   5 นาทีที่แล้ว

          คงต้องพอแล้วครับ

          Like 256  Comment 14        

 

          สเตตัสหนึ่งปรากฏบนสุดของไทม์ไลน์เมื่อเปิดเฟสบุ๊คขึ้นมา มันมาจากรุ่นน้องคนสนิทนั่นคือสิบ ดูจากระยะเวลาก็คงจะเป็นหลังจากที่วางสายกันไป ไม่รู้ว่าในชีวิตเขามีเรื่องอะไรอีกไหมที่ควรจะพอ แต่ในหัวก็คิดไปแล้วว่าคงจะเป็นเรื่องของผม

 

          Mark Mark   ควรพอตั้งนานแล้วไอ้ควาย

          Sib Sirawit  ครับ ผมน่าจะเชื่อพี่ตั้งแต่แรก

          Mark Mark    เออ ไปตอบไลน์กู เดี๋ยวไปหา

         

          คอมเมนท์จากมาร์ค เดือนวิศวะซึ่งเป็นเพื่อนกันบ่งบอกว่าเขารับรู้เรื่องของสิบเรื่องนี้ ใจหนึ่งอยากจะไลน์ไปหาเพื่อสอบถามว่าสิบเป็นอะไร แต่พออ่านคอมเมนท์ต่อไปเรื่อยๆผมก็คิดว่าคงไม่จำเป็น 

         

          โซ่ ซีศรัณย์  หล่อๆอย่างมึงหาใหม่เลยน้อง

         

          ยังมีอีกหลายอันที่มาสไตล์เดียวกับโซ่ ผมยิ่งมั่นใจว่าต้องเป็นเรื่องความสัมพันธ์ของเราสองคนเป็นแน่ๆ พอคิดได้แบบนั้นใจที่แอบหน่วงไปเมื่อครู่ก็เริ่มเกิดขึ้นอีกครั้ง ความรู้สึกผิดท่วมท้นจนผมกลัวว่า สิบกับผมจะเป็นพี่น้องกันไม่ได้อีกแล้วเพราะผมทำร้ายความรู้สึกเขา         

 

          “ธีร์ เรียกชื่อออกมาเบาๆด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆนิ้วโป้งของอีกคนกดเข้ามาที่ปุ่มทำให้หลุดออกจากแอปพลิเคชั่น ต่อด้วยการกดเข้าสู่อีกแอปฯหนึ่ง และเข้าสู่แอคเคาท์ที่ผมติดตามล่าสุดเพื่อให้ดูรูปที่ตัวเองลงไปรูปเดียว

          นั่นคือรูปคู่ของผมกับที่ถ่ายกันวันนั้น

          ที่ใส่ชุดนอนสีเดียวกันนั่นแหละครับ 

 

          ดูธีร์ 

          ตัวจริงก็มีให้ดูครับ

          ดูไม่ได้        

          ทำไมครับ คราวนี้จะเอี้ยวหน้าไปถามก็ไม่ได้  ผมถูกล็อคเอาไว้แล้วด้วยวงแขนของอีกคน จึงได้แค่คุยไปแบบมองมือกันไป

          ทำการบ้าน

          ธีร์  ผมเคยบอกว่าธีร์เป็นเด็กดื้อ เด็กขี้อ้อน เด็กชอบงอแง แล้วก็เด็กขี้งอนไปแล้ว แต่ขอเพิ่มเด็กตลกไปด้วยได้ไหมครับ คำตอบเมื่อกี้ทำเอาผมหลุดขำออกมาเสียงดัง สาเหตุที่ดูธีร์ตัวจริงไม่ได้เพราะธีร์นั้นนั่งทำการบ้านอยู่ข้างหลัง สมมติว่านั่นไม่ใช่ธีร์พูดแต่เป็นไอ้เกว คงจะโดนผมด่าไปแล้ว

          ขำทำไม  ไม่รู้ตัวด้วยนะครับ ตลกหน้าตายของจริงเลยน้องคนนี้

          ไม่มีอะไรครับ

          อิน  เสียงเรียกสั้นๆคงเป็นการเค้นให้พูด ผมกลั้นขำอีกครั้งก่อนจะตอบไป

          รีบทำให้เสร็จดีกว่า พี่อยากเห็นหน้าธีร์ตัวจริงแล้ว

          ทำพรุ่งนี้

          อะไรนะครับ”  ถามงงเมื่อน้องมัธยมกำลังจะพับปิดสมุดจด เมื่อกี้ยังพูดอยู่เลยว่าต้องทำการบ้านไม่ใช่เหรอ

          อินอยากเห็นหน้า

          ธีร์... ผมลากเสียงเรียกพร้อมกับห้ามมือที่กำลังเก็บของเอาไว้ด้วย อดไม่ได้ที่จะยิ้มในความน่ารักของน้อง ไม่อยากห้ามหรอกนะครับเพราะการได้นั่งมองหน้าคุยกับธีร์ก็ทำให้ผมสบายใจและรู้สึกดีอยู่เสมอๆ  แต่ว่าการบ้านก็สำคัญ พรุ่งนี้วันอาทิตย์เห็นว่าน้องมีไปช่วยเพื่อนทำสีอีกด้วย เดี๋ยวพอไม่มีเวลาทำก็จะนอนดึกอีก  พอวันจันทร์ก็ต้องไปเรียนแบบง่วงๆ แล้วพอนั่นก็จะขยี้จนตาแดงอีก  ทำให้เสร็จไปเลยครับ

          นาน

          ไม่เป็นไรครับ พี่รอได้”  บอกไปอย่างติดตลก แต่ใครจะคิดว่าธีร์จะจริงจัง

          ธีร์ไม่รอ

          ไม่เอาครับ ธีร์รีบทำให้เสร็จดีกว่า

          ...

          ไม่ดื้อนะครับ  พูดไปพร้อมกับจับปากกาใส่เข้าในมือธีร์อีกรอบ ซึ่งแน่นอนว่าเด็กดื้อไม่มีทางทำตามที่ผมต้องการตั้งแต่ครั้งแรก มือใหญ่ขืนเอาไว้และคว้าโทรศัพท์ตัวเองที่มาข้างกันมาถือแทน ทำการบ้าน...  ใจจริงผมอยากจะพูดว่าทำการบ้านสิครับ  เพราะเห็นน้องจะเล่นโทรศัพท์

 

          แต่มันไม่ใช่ครับ                

 

          ธีร์แค่เปิดกล้องหน้าแล้วจัดการตั้งพิงกองโทรศัพท์ไว้ตรงหน้าเช่นเดียวกับตอนวิดีโอคอลด้วยกัน ภาพในจอปรากฏเป็นหน้าของผมที่ทำกำลังเหวอทำอะไรไม่ถูก โดยที่ด้านหลังมีหน้าธีร์ที่มีรอยยิ้มเล็กๆประดับมุมปาก

         เห็นแล้ว

         ...ครับ.. ไม่รู้จะพูดอะไรจึงได้แต่ขานในลำคอ ผมรู้สึกว่าทุกครั้งที่เห็นจอซึ่งสะท้อนท่าทางของเราสองคนในตอนนี้มันทำให้รู้สึกหน้าร้อนคล้ายกับกำลังเอาหน้าจ่อกับหม้อหุงข้าว ปกติผมกับธีร์ขนาดตัวเกือบจะเท่ากัน แต่ด้วยท่าทางและการงอตัวของผมมันทำให้ดูตัวเล็กแปลกๆ และน้องก็ตัวใหญ่แปลกๆ

         น่ารัก

         อะไรครับ  ถามไปในขณะที่ก้มมองมือตัวเองซึ่งประสานกันไว้ที่หน้าตัก ทุกอย่างตอนนี้เหมือนเป็นฟืนอย่างดีที่ทำให้หัวใจผมเต้นแรง ทั้งภาพในจอ ทั้งท่านั่ง ทั้งน้ำเสียงและลมหายใจที่ปะทะหลังหู ทุกอย่างล้วนมาจากธีร์

         อิน

         ...

         น่ารัก เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นมา พร้อมๆกับการเสียงสัญญาณการกดอัดวีดิโอซึ่งผมที่กำลังหัวใจเต้นระรัวขนาดนั้น ไม่ได้ยินมันเลยสักนิด

         ชมพี่ทั้งวันแล้วครับ

         ชอบ

         พี่ก็เขินเป็นนะครับ พูดจบผมก็จัดการทิ้งหัวตัวเองฟุบลงบนโต๊ะ ซ่อนใบหน้าตัวจากกล้องโทรศัพท์เพื่อหลบซ่อนความเขินอายจากสายตาคนด้านหลัง

         แต่เหมือนธีร์จะไม่เข้าใจ ถึงได้ฟุบทับลงมา แผ่นหลังและหน้าอกแนบสนิทแบบไร้ช่องว่าง ปลายคางเรียวของน้องซุกเข้าที่ซอกคอแทรกใบหน้าผ่านหัวไหล่มากจนแทบจะติดกัน จากเดิมที่ใกล้กันมากอยู่แล้ว พอน้องทำแบบนี้ยิ่งใกล้กว่าเดิม

 

         ถ้าพี่ช็อคตายก็ต้องโทษธีร์นั่นแหละครับ

 

 

 

 

 

 

 -------------------------------------------------------

เหมือนสายสนทนาที่พี่สิบอยากคุยนักคุยหนาจะส่งผลต่อหัวใจแล้วครับ ไม่ต้องเป็นห่วงพี่สิบนะครับ  มีคนดูแลแน่นอน


ส่วนพี่อิน ในตอนนี้ก็เกือบจะตายอีกแล้วรอบ

พี่ธีร์ไม่อ่อนโยนอีกต่อปัยยย /ดมยาดม 


หวังว่าทุกคนจะชอบนะครับ

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นและกำลังใจนะครับผม ในแท็ก #ธีร์อย่าดื้อ ด้วยนะครับบบ 

เวลาเรียนเหนื่อยๆกดดูตลอดเลย มีกำลังใจแบบฮึบๆ 


ฝากติดตามตอนต่อๆไปด้วยนะค้าบบ

รักคนอ่านทุกคนนะครับบ

        

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.14K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,026 ความคิดเห็น

  1. #15006 rattanalak44 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 07:02
    ธีร์เธอมันเด็กร้ายๆ
    #15,006
    0
  2. #14966 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 21:53
    สิบให้พี่มาร์คโอ๋ๆนะพี่อินมีธีร์แล้วนะครับ
    #14,966
    0
  3. #14919 Sudarak_sl (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 20:49
    ไรท์เทอมันร้าย
    #14,919
    0
  4. #14884 Choo_only (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 16:34
    นุบนิบใจมาก
    #14,884
    0
  5. #14812 faiza2547 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 10:28

    ไม่ดีต่อใตเล๊ยยยยยอ้ะ...งื้อิ
    #14,812
    0
  6. #14746 Saguramio (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 11:04
    เอ๊ะ!!! สิบมาร์ค!!!หรือมาร์คสิบ
    #14,746
    0
  7. #14685 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 16:41
    ม้ากกกกกกก แงงงงงงงงง
    #14,685
    0
  8. #14659 jhopeeeeeeeee (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 12:04
    เป็นเขินนนนนน
    #14,659
    0
  9. #14636 mmookhom (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 03:27
    ถ้าช็อคตายก็ต้องโทษธรีย์ จริงๆแหละ
    #14,636
    0
  10. #14618 เตเตชิต (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 00:03
    เบาลู้กเบาาาา สงสารสิบอยู่นะ แต่คู่กับมาคนะเตงงงง
    #14,618
    0
  11. #14435 CallistoJpt (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 20:08
    พี่อึนฮึบไว้ค่ะฮึบไว้ ทำใจดีๆก่อนน้าาาา เจอน้องแอดแทคเข้าไปเต็มๆเลย น้องธีร์ก็อ้อนเก่ง
    #14,435
    0
  12. #14407 eannysrr (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 02:04

    สงสารสิบนิดนึง

    #14,407
    0
  13. #14304 cectpa_n (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 11:53
    อย่าว่าแต่พี่อินที่ช็อคตายเลยค่ะ เราอ่านไปก็จะช็อคตายไปเหมือนกัน น้วยมาก เด็กขี้อ้อน ใจไม่ไหวววว
    #14,304
    0
  14. #14272 premmiii (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 21:15
    โอ๋สิบได้มั้ย แง สิบไม่เศร้านะ หาคนใหม่ได้อยู่แล้ว ♡♡♡♡
    #14,272
    0
  15. #14140 B'Bew (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 13:50
    หัวจัยของพิอินอ่ะ!!! ยังอยู่ดีใช่มั้ยยยยยยย ใจบางยิ่งกว่ากระดาษ จะเหลวแร้วววววววว อัยต้าวววว ._____.
    #14,140
    0
  16. #14106 Spices_smile (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 19:49
    พี่อินนนนน
    #14,106
    0
  17. #14027 MMBB37 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 08:31
    น้องธีร์น่ารักอะ
    #14,027
    0
  18. #13980 Nuthathai Por (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 23:40
    น้องทำไมขี้หวงขนาดนี้ครับ
    #13,980
    0
  19. #13965 Jhoooope (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 22:49
    โหหหหเจ้าเด่กเค้าหวงน่าดู ทำเอาสิบยอมถอย หึสยยขี้อ้อน
    #13,965
    0
  20. #13900 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 10:13
    เขินมาก เขินแบบโอ้ยยยยย
    #13,900
    0
  21. #13888 chalillxx_ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 23:12

    เด็กมันเอาว่ะค้าบ


    ละก้คือที่แซวกันวันนั้นก็คือพี่มาร์คชอบน้องหรอคะ อุแงงงงง่

    #13,888
    0
  22. #13854 weendy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 11:29
    โอ้ยยยยยย คนที่ตายคือหนุค่ะไรท์ อยากได้น้องธีร์5555
    #13,854
    0
  23. #13811 Poon_P21 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 14:12
    ทำไมเรารู้สึกว่าน้องธีร์มันหมาป่าห่มหนังแกะชัดๆ เจ้าเล่ห์จังน้าาา
    #13,811
    0
  24. #13777 tangthaiparichat (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 05:56
    มาร์คสิบ ต้องมาแล้ว
    #13,777
    0
  25. #13724 pcy921 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 21:53
    สิบไปหาพี่มาร์คค่ะ
    #13,724
    0