[YURI] ตัวตนของฉันเธอไม่มีวันเข้าใจหรอกค่ะ !

ตอนที่ 71 : มุ่งสู่ชั้นล่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    6 ก.ย. 63

     CHAPTER [71] มุ่งสู่ชั้นล่าง


     ลงไปลึกกว่าชั้นที่แปดสิบแปด...แต่ฉันไม่ใช่ผู้กล้าที่ครอบครองดาบศักดิ์สิทธิ์นะคะ


     เว้นเสียว่าจะวิ่งไปยังบันไดทางลงโดยตรง แต่แบบนั้นมัน...


     ‘[คำตอบ] ถูกต้องค่ะมาสเตอร์ ส่วนเรื่องวิธีการกลับขึ้นมานั้นมันมีเคล็ดลับอยู่ค่ะ’


     เคล็ดลับเหรอคะ ?


     แต่ถ้าจำไม่ผิด ประตูห้องบอสจะปิดโดยอัตโนมัติทันทีที่บุคคลหรือกลุ่มปาร์ตี้เข้ามาเพื่อพิชิตบอสประจำชั้นไม่ใช่เหรอคะ


     หรือว่าฉันจะต้องรอปาร์ตี้อื่นๆ...? แต่ก็ไม่น่าใช่ เพราะการที่จะปราบบอสประจำชั้นที่แปดสิบแปดหรือชั้นที่เก้าสิบเก้าได้จำเป็นที่จะต้องมีดาบศักดิ์สิทธิ์


     ก็คือต้องรอปาร์ตี้ผู้กล้าสถานเดียว


     อือ...ยังไงหว่า


     ‘[คำตอบ] ประตูห้องบอสจะเปิดออกอีกครั้งเมื่อไม่มีผู้พิชิตอยู่ภายในห้องค่ะ ด้วยความเร็วของมาสเตอร์แล้ว...การที่จะหลบหนีออกจากห้องบอสภายในไม่กี่วินาทีนั้นเป็นเรื่องที่มาสเตอร์สามารถทำได้ค่ะ’


     เอ๋...!


     ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอคะ !?


     เท่าที่รู้มาก็ไม่เคยเห็นนักผจญภัยคนไหนใช้วิธีแบบนี้เลยสักคนเดียว ไม่สิ ไม่มีใครกล้าลองใช้วิธีเสี่ยงๆ แบบนี้หรอก


     แต่ดูจากวิธีการแล้วมันก็น่าสนใจอยู่...แถมคุณโอเปอเรเตอร์ยังยืนยันแล้วด้วยว่าฉันสามารถหลบหนีออกจากห้องบอสได้


     ‘[แนะนำ] ประตูห้องบอสจะปิดสนิทโดยอัตโนมัติในระยะเวลาสิบวินาทีค่ะ’


     เห...แสดงว่าฉันต้องวิ่งราวๆ หนึ่งกิโลเมตรภายในสิบวินาทีสินะคะ


     ไหวไหมหว่า...น่าจะไหวล่ะ...มั้ง


     เดี๋ยวนะ หนึ่งกิโลเมตรนี่มัน...หนึ่งร้อยเมตรในหนี่งวินาทีเหรอคะ !?


     ไม่เคยลองวิ่งแบบเต็มสูบเลยอ่ะ แต่ถ้าคุณโอเปอเรเตอร์บอกมาแบบนั้น...


     เอ่อ...ว่าแต่คุณโอเปอเรเตอร์คะ วิธีที่ว่ามันมีโอกาสที่จะเกิดข้อผิดพลาดหรือเปล่าคะ


     อย่างประตูปิดเร็วเกินหรือวิ่งไม่ทัน อะไรประมาณนั้น...


     ‘[คำตอบ] หากมาสเตอร์ใช้เวทเสริมพลังแล้วสามารถหลบหลีกการโจมตีของบอสประจำชั้นได้ทั้งหมด...เท่านั้นก็ไม่มีปัญหาค่ะ’


     เห...หลบหลีกการโจมตี


     ฟังดูอันตรายนะคะนั่น


     แต่


     เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันจะลองดู


     ยังไงถ้ากลับไม่ได้จริงๆ ก็แค่รอปาร์ตี้ผู้กล้าก็เท่านั้นเอง ยังไงอาหารก็ยังมีอยู่เหลือๆ


     เด็กสาวดันหน้ากากเต้นรำเช็กอีกคราเพื่อให้แน่ใจว่ามันจะไม่หลุด เห็นว่าราวๆ ชั้นที่แปดสิบต้นๆ จะมีกลุ่มของนักผจญภัยระดับสูงอยู่


     คงจะเป็นปาร์ตี้ที่มีแต่พวกชนชั้นสูงอยู่แหงๆ เพราะงั้นกันไว้ก่อนย่อมดีที่สุด


     เด็กสาวรีบดื่มน้ำที่เหลือแล้วจึงเก็บแก้วน้ำเปล่าลงไปในไอเทมบ็อกซ์ พอมั่นใจว่าทุกอย่างพร้อมแล้วจึงเดินลงไปยังชั้นที่เจ็ดสิบสาม


     ถ้าเทียบกับชั้นต่ำๆ แล้ว จำนวนของมอนสเตอร์ค่อยๆ ลดลงมาหลายเท่าอย่างเห็นได้ชัด และส่วนใหญ่พวกมันมักจะอยู่แบบตัวเดียวโดดๆ เสียมากกว่าอยู่กันเป็นกลุ่ม


     อย่างเช่นในชั้นที่เจ็ดสิบสามนี้จะมีเพียงแค่มอนสเตอร์รูปแบบเดียว รูปร่างเหมือนกับม้าในขนาดปกติ แต่ส่วนหัวกลับเป็นเปลวเพลิงสีฟ้าอ่อน มีทั้งความเร็วอันเหนือชั้นและเวทโจมตีในระยะไกล สำหรับฉันที่มีแต่การโจมตีในระยะประชิดเลยทำให้ลำบากอยู่บ้าง แต่ถ้ามองดูดีๆ ก็จะเห็นว่าการโจมตีของพวกมันมักจะมีรูปแบบที่คล้ายๆ กันหมด


     พอทำความคุ้นชินนิดหน่อยก็รับมือได้แล้ว


     ความเข้มข้นของหินเวทมนตร์เองก็เข้มข้นพอๆ กับบอสประจำชั้นที่สี่สิบสี่ แต่ถ้าเทียบจากระยะเวลาที่ใช้ฆ่าแล้ว...ดูเหมือนการฆ่าบอสประจำชั้นจะใช้เวลานานกว่า


     ‘[คำตอบ] เพราะบอสประจำชั้นเป็นมอนสเตอร์ตัวเดียวที่อยู่ในชั้น ฉะนั้นพวกมันจึงมีพลังชีวิตที่มากกว่ามอนสเตอร์ปกติค่ะมาสเตอร์’


     หมายความว่ามอนสเตอร์จะแชร์มานาที่อยู่ในดันเจี้ยนชั้นนั้นๆ กันเหรอคะ ?


     ทั้งๆ ที่หินเวทมนตร์มีความเข้มข้นพอๆ กันเนี่ยนะ...?


     ‘[คำตอบ] ใช่ค่ะ ส่วนสาเหตุที่หินเวทมนตร์มีความเข้มข้นพอๆ กันนั่นเป็นเพราะยิ่งระดับชั้นที่ลึกลงมามากเท่าไร ความเข้มข้นของมานาในระดับชั้นนั้นๆ ก็จะเพิ่มมากยิ่งขึ้นค่ะมาสเตอร์’


     อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง เพราะยิ่งอยู่ใกล้กับจอมมารสินะคะ


     ขอบคุณสำหรับคำอธิบายนะคะคุณโอเปอเรเตอร์


     ว่าแล้วฉันก็ตรงต่อไปเรื่อยๆ โดยพยายามฆ่ามอนสเตอร์ทุกตัวที่เจอ แม้ว่ามอนสเตอร์ในชั้นสูงๆ จะรับมือยากพอสมควรแต่ก็ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรง แถมสมรรถภาพทางร่างกายที่สูงขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อจึงทำให้ฉันสามารถผ่านมาได้ไม่ยากเย็นกว่าที่คิดเอาไว้


     กระทั่งลงมาถึงห้องบอสประจำชั้นที่เจ็ดสิบเจ็ด


     อืม...ว่าแล้วเชียว


     ประตูห้องบอสที่เปิดอยู่อ้าซ่า ข้างในไร้ซึ่งบอสประจำชั้น วงเวทเทเลพอร์ตเองก็ไม่ได้ถูกเปิดให้ทำงาน


     แสดงว่ามีปาร์ตี้ระดับสูงคอยจำกัดบอสอยู่ทุกครั้งที่มันเกิด...แถมพวกเขาเองก็ไม่มีแผนที่จะกลับขึ้นไปด้านบนกิลด์เลยไม่ได้เปิดวงเวทเทเลพอร์ต


     อีกไม่นานฉันก็น่าจะเจอ เว้นเสียว่าจะใช้คนละเส้นทาง


     ฉันเก็บความคิดทั้งหลายเอาไว้แล้วมุ่งหน้าไปยังชั้นถัดไป


     หลังจากที่เด็กสาวลงมาถึงชั้นที่เจ็ดสิบแปด เธอพบว่ามันยังคงเป็นตอนกลางวันอยู่เพราะจุดพักผ่อนยังคงมีแสงแดดสว่างจ้า พอใช้เนตรเทพปีศาจมองไปรอบๆ ก็เห็นว่ามีกลุ่มคนอยู่ตรงหน้าบันไดทางลงไปยังชั้นที่เจ็ดสิบเก้า


     ฉันที่ทานข้าวเที่ยงและทานอาหารว่างมาโดยตลอดจึงไม่คิดที่จะหาจุดตั้งแคมป์สำหรับคืนนี้ ดังนั้นฉันเลยตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังชั้นถัดไป


     ตอนนี้สิ่งที่อยากรู้มากที่สุดก็คือบอสประจำชั้นที่แปดสิบแปดว่าพวกมันจะเป็นมอนสเตอร์แบบไหน ดังนั้นรีบมุ่งหน้าต่อไปคงจะดีกว่า


     ไว้ค่อยไปพักตอนถึงชั้นที่แปดสิบเก้าเอาทีเดียว


     ‘[พูดคุย] แต่มาสเตอร์ยังไม่ได้พักผ่อนจริงๆ จังๆ เลยนะคะ นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว’


     อะฮะฮะ นั่นสินะคะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมานาที่เพิ่มขี้นหรือเปล่าเลยไม่ค่อยรู้สึกล้าสักเท่าไร เวลาที่นอนหลับพักผ่อนก็ใช้เวลาเพียงชั่วโมงสองชั่วโมงตรงจุดบอดที่ไร้มอนสเตอร์


     แต่คิดว่าร่างกายไม่น่าจะมีปัญหาหรอกค่ะ


     ‘[คำตอบ] รับทราบค่ะมาสเตอร์’


     เด็กสาวมุ่งหน้าต่อไปเรื่อยๆ โดยหลังจากที่สังเกตมาในหลายๆ ชั้นก็พบว่าในชั้นที่เป็นจุดพักผ่อนมักมีความกว้างของชั้นที่มากกว่าชั้นอื่นๆ ที่มีมอนสเตอร์ ซึ่งถึงในชั้นปกติจะเป็นเหมือนกับถ้ำที่มีทางเดินอยู่หลายๆ ทางต่างจากชั้นที่เป็นจุดพักผ่อนที่ราวกับเป็นผืนป่ากว้าง แต่พอกะด้วยสายตาแล้วฉันก็เลยรู้ว่ามันมีความแตกต่าง


     บรรยากาศต่างกัน...อันนี้แหงอยู่แล้ว แต่ในชั้นที่เป็นจุดพักผ่อนจะมีความเข้มข้นของมานาที่มากกว่าชั้นปกติ


     มันแปลกจริงๆ ด้วยนั่นล่ะที่มอนสเตอร์ไม่เกิดในชั้นนี้...ซึ่งคุณโอเปอเรเตอร์เองก็ดูเหมือนจะไม่ทราบเช่นกัน


     ผ่านมาห้านาทีหลังจากชื่นชมบรรยากาศของสิ่งแวดล้อมที่ไม่ต่างไปจากป่าไม้ชื้นที่อยู่ด้านบน เด็กสาวก็เจอกลุ่มปาร์ตี้ของเผ่าปีศาจที่มีแต่ชนชั้นสูงกำลังนั่งประชุมกันอยู่


     ทั้งหมดก็สิบหกคน มีที่ไม่ใช่ชนชั้นสูงอยู่สามคนงั้นเหรอ...


     อืม...ไม่ค่อยคุ้นหน้าคุ้นตาเลย...แต่น่าจะมาจากตระกูลใหญ่กันล่ะมั้ง


     คงจะเป็นพวกลูกหลานของชนชั้นสูงเผ่าปีศาจมาฝึกฝนฝีมือ ซึ่งอายุโดยเฉลี่ยของพวกเขาก็อยู่ที่ราวๆ ยี่สิบถึงสามสิบปี


     ปาร์ตี้ที่ฆ่าบอสประจำชั้นไป...ก็น่าจะเป็นพวกเขาเนี่ยล่ะ


     แต่เพราะไม่ได้มีกิจธุระอะไรเป็นพิเศษ ดังนั้นฉันก็เลยมุ่งหน้าต่อเพื่อไปยังชั้นที่เจ็ดสิบเก้า


     “เดี๋ยวก่อน !”


     ก่อนที่ฉันจะก้าวลงบันไดเพื่อไปยังชั้นถัดไป เด็กสาวก็โดนเสียงเรียกจากด้านหลังหยุดรั้งเอาไว้


     ถ้าทำเป็นไม่สนใจก็คงจะเสียมารยาท ดังนั้นฉันจึงหันหน้ากลับไปเฉยๆ เพื่อรอดูว่าเขาจะพูดอะไรต่อ


     “ทะ...ท่านมาคนเดียวเหรอครับ ?”


     ท่าน ?


     เดี๋ยวนะ หน้ากากก็ยังอยู่ดี แสดงว่า...


     ชายหนุ่มเรือนผมสีดำ ดวงตาสีเขียวอ่อน ดูฉลาดเฉลียว สวมชุดเกราะพร้อมกับดาบใหญ่ที่พาดไว้ด้านหลัง ดูแล้วน่าจะเป็นหัวหน้าปาร์ตี้เพราะเขาเป็นคนที่ยืนหันหน้าเข้าหาคนอื่นๆ


     เห...เลือกใช้คำก่อนที่จะถามออกมางั้นเหรอ...ไม่เลว


     แค่คิดว่ามีเด็กสาวอายุแค่นี้มาลงดันเจี้ยนด้วยตัวคนเดียว...แถมมาได้ถึงขนาดนี้ก็นับว่าแปลกแล้ว


     พวกเขาคงระมัดระวังกันอยู่พอตัว


     เด็กสาวพยักหน้าลงเล็กน้อยเป็นคำตอบ


     ทางฝั่งนั้นเริ่มพูดคุยซุบซิบกันเสียงเบาด้วยความสงสัย ทางตัวชายที่เป็นหัวหน้าก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเพิ่มเติม


     เอ...ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันก็ไปล่ะนะคะ...


     ฉันเดินลงบันไดมาโดยไม่สนใจเสียงซุบซิบที่อยู่ด้านหลัง เห็นแบบนี้แต่หลังจากที่ร่างกายเปลี่ยนแปลงไปด้วยปริมาณของมานาที่เพิ่มมากขึ้น หนึ่งในความสามารถที่เพิ่มขึ้นแบบสูงลิ่วนั่นก็คือความสามารถในการได้ยิน


     ปกติฉันก็เป็นพวกหูดีอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เรียกได้ว่าการแอบฟังเรื่องซุบซิบนินทาหรือการแอบลอบฟังข่าวกลายเป็นเรื่องง่ายไปเลย


     ยิ่งถ้าใช้เวทเสริมพลังนะ...เรียกว่าสามารถรับรู้ได้ทุกกระเบียดนิ้ว


     พอลงมาถึงด้านล่างโดยยืนยันแล้วว่าไม่มีมอนสเตอร์หรือใครตามมา เด็กสาวจึงยกมือขึ้นเป็นสัญญาณ


     ฟุ่บ

     
     หญิงสาวในชุดรัดรูปสีดำทั้งสามคนพุ่งมานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็วราวกับเงา พวกเธอก้มหน้าลงพลางหลับตาเป็นการรอฟังคำสั่ง


     ตอนแรกฉันไม่ได้ยินเสียงของพวกเธอเลยด้วยซ้ำ แต่พอเป็นตอนนี้กลับได้ยินชัดเจนกว่าเดิม


     ถือเป็นอีกหนึ่งข้อยืนยันสำหรับร่างกายที่พัฒนา


     เฮ้อ สักวันหนึ่งฉันจะกลายพันธุ์หรือเปล่าคะเนี่ย...


     “หลังจากนี้จะอันตรายยิ่งกว่าเดิม ทุกคนกลับไปก่อนเถอะค่ะ”


     ถึงจริงๆ แล้วจะปล่อยให้พวกเธอรู้ไม่ได้ว่าฉันจะลงไปต่ำกว่าชั้นที่แปดสิบเจ็ดล่ะนะ...


     หญิงสาวหน่วยลับทั้งสามมองหน้ากันราวกับตกลงไม่ได้ ฉันเลยใส่คำพูดลงไปนิดหน่อยเพื่อขจัดความลังเล


     “ถือว่าเป็นคำสั่งนะคะ”


     เพียงแค่ประโยคเดียว เด็กสาวยิ้มอ่อนพลางจ้องมองหน้าพวกเธอ หน่วยลับทั้งสามรีบพยักหน้ากันคนละหนึ่งครั้งก่อนที่จะแวบหายไป


     พอเช็กด้วยเนตรเทพปีศาจก็เห็นได้ว่าพวกเธอยืนมองอยู่ตรงบันได เด็กสาวโบกมือลาครั้งหนึ่งก่อนที่จะก้าวไปด้านหน้าเพื่อทำเวลา


     พวกพี่สาวหน่วยลับไม่น่าจะตามมาอยู่แล้วเพราะคำสั่งที่ฉันกล่าวออกไป แต่...


     ‘[คำถาม] มาสเตอร์มีแผนจะทำอย่างไรกับคนพวกนั้นเหรอคะ ?’


     ก็นั่นล่ะ...ดูเหมือนจะตามมาเพราะความอยากรู้อยากเห็น


     ถึงกับส่งคนสะกดรอยระดับสูงมาเลยทีเดียว


     แต่อืม...ปล่อยไปละมั้งคะ


     ยังไงสิ่งที่ฉันจะทำต่อไปนี้นั้น...ถ้ามั่นใจในความเร็วก็ตามมาเถอะค่ะ


     ฉันเริ่มจากวอร์มร่างกายเล็กน้อยเพื่อป้องกันอาการบาดเจ็บก่อนออกกำลังกาย...ไม่สิ การทดสอบความเร็วของกำลังขาที่ไม่ได้ลองมานานแสนนาน


     พอเตรียมความพร้อมเสร็จเด็กสาวจึงร่ายเวทเสริมพลัง จากนั้นจึงเริ่มออกวิ่ง


     เริ่มจากช้าๆ ก่อนแล้วค่อยทำความเร็วขึ้นเรื่อยๆ


     หนึ่งวินาที...สองวินาที...สามวินาที...สี่...อ๊ะ อ่าว...ดูเหมือนจะตามมาไม่ทันแล้วสินะคะ


     ผ่านมาสี่วินาทีดูเหมือนว่าคนสะกดรอยจะยอมแพ้ไปเสียแล้ว เด็กสาวถอนหายใจเสียดายออกมาก่อนที่จะวิ่งไปยังชั้นต่อไป


     ความเร็วแบบนี้...หนีจากห้องบอสไหวแน่


     เผลอแป๊ปเดียว เด็กสาวก็มาอยู่ที่ชั้นแปดสิบเจ็ด


     มอนสเตอร์ชั้นก่อนๆ ไม่น่าสนใจสักเท่าไรก็เลยฆ่าไปไม่กี่ตัว


     แต่พอมานึกดูแล้ว ขนาดมอนสเตอร์ก็ตามไม่ทันเหรอคะเนี่ย...


     ส่วนชั้นนี้เป็นมอนสเตอร์ที่เหมือนกับ...เยลลี่ ?


     อะไรคะนั่น ?


     หยุบหยับหยุยๆ...


     มีหลายตัว แถมบางตัวยังมีหลากหลายสีสัน


     ถ้าจำไม่ผิด...


     สไลม์ ?


     ‘[คำตอบ] ถูกต้องค่ะ...ได้โปรดระมัดระวังด้วยนะคะมาสเตอร์’


     เฮะ


     เป็นครั้งแรกที่คุณโอเปอเรเตอร์เตือนเลยนะคะนั่น


     ว่าแล้วเด็กสาวก็หยิบน็อคซ์ออกมาจากไอเทมบ็อกซ์ก่อนที่จะตั้งท่าร่างเตรียมพร้อม


     จะว่ายังไงดีล่ะ


     ชักจะเริ่มรู้สึกหวั่นๆ ขึ้นมาแล้วล่ะค่ะ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

254 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 10:48

    เหมือนเทนทักเคิลซังซินะ!! ใครอ่านโดจะเข้าใจ

    #112
    0
  2. #111 ONONENAMELESS (@KamisamaMiyu) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 23:29
    สไลม์ มอนสเตอร์ที่น่ากลัวในหลายๆความหมาย...สังเกตได้จากท่านริมุรุและอีกหลายๆเรื่อง
    #111
    0