[Fic บารามอส] บทพูดบ้าๆบอๆของชาวป้อมอัศวิน - [Fic บารามอส] บทพูดบ้าๆบอๆของชาวป้อมอัศวิน นิยาย [Fic บารามอส] บทพูดบ้าๆบอๆของชาวป้อมอัศวิน : Dek-D.com - Writer

    [Fic บารามอส] บทพูดบ้าๆบอๆของชาวป้อมอัศวิน

    โดย Sa_Ya

    วันสบายๆของชาวป้อมอัศวินที่ไม่มีอะไรทำเลยคิดบทพูดอะไรๆมาเล่นกัน ป.ล.คนแต่งมันบ้าอ่านไปอย่าคิดมาก

    ผู้เข้าชมรวม

    3,201

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    3.2K

    ความคิดเห็น


    52

    คนติดตาม


    14
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  8 ม.ค. 50 / 13:33 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      ..........................................................................................................................................................................


          ยามเช้าอันสดใสของป้อมอัศวิน
          เฟลิโอน่าของเราตื่นแต่เช้า (มีหวังป้อมถล่ม) หลังจากสะสางภารกิจอะไรเสร็จแล้วก็มานั่งหวีผมหน้ากระจก
          หวีไปหวีมา...

          เฟริน : นี่ๆคาโล
          คาโล : หืม
          เฟริน : นายว่าผมฉันยาวรึยังเนี่ย
          คาโล : ก็...(มันจะมาไม้ไหนเนี่ย) ยาวจนดูเป็นผู้หญิงกับเค้ามั่งล่ะนะ
          เฟริน : แล้วยาวพอจะมัดใจนายได้รึยัง
          คาโล : ...... -_-;


              ................................................................................................................................................


          วันนี้เรนอนเจ้าหญิงคนสวยแห่งคาโนวาลมีใจจะทำขนมขึ้นมา  แต่ไม่ว่าจะชวนใครก็ไม่มีใครมาเอี่ยวด้วยสักคน
          หันซ้ายหันขวาไปเจอพ่อนักฆ่าไม่มีหัวคิดนั่งเหม่ออย่างคนว่างจัดเลยลากนักฆ่าผู้โชคร้าย (รึโชคดี) มาเป็นลูกมือด้วย

          ระหว่างที่ส่งคุกกี้เข้าเตาอบไปสักพัก...

          คิล : เรนอนๆ เธอได้กลิ่นอะไรไหม้ๆรึเปล่า
          เรนอน : (ทำท่าตกใจ) จริงเหรอคะ...คุกกี้เรนอนรึเปล่า
          คิล : .....หัวใจฉันมอดไหม้เพราะอยู่ใกล้เธอต่างหาก
          เรนอน : >///<


              ................................................................................................................................................

          วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เฟริน (จำใจ) มาสิงสถิตเป็นเงาของเจ้าห้องสมุดเคลื่อนที่   เพราะอะไรน่ะเหรอ...
          การบ้านที่กองเป็นภูเขานี่น่ะเซ่!!!
          จะหาข้อมูลเองก็ไม่รู้เรื่องว่ามันอะไร...ที่ไหน...ยังไง?  คาโลก็เอาแต่ประชุม  เลยต้องพึ่งเจ้านี่

          หลังจากนั่งทำการบ้านให้เฟรินไปได้สักครู่โรก็เงยหย้าขึ้นสีหน้าเหนื่อยล้าเต็มที

          โร : เฮ้อ...ทั้งอ่านทั้งเขียนงานคนอื่นเนี่ยเหนื่อยจังน้า...
          เฟริน : (ไอ้นี่!) แกจะบ่นอะไรมาก  ถือว่าทำเพื่อนายแห่งทริสทอร์รึอะไรก็ทำไปสิ
          โร : ไม่ไหวแล้วเบลอไปหมดแล้วเนี่ย  (พูดแล้วก็ยิ้มๆ)
          โร : เบลอว่ารักแถบ...แบบว่ารักเธอไง
          เฟริน : O_O


              ................................................................................................................................................


          เช้าวันหนึ่งในห้องอาหารดราก้อน   ขณะที่แองจี้ผู้ถือถาดข้าวมากำลังจะเดินมานั่งข้างๆ
          อยู่ๆครี้ดก็ร้องขึ้นมาดังลั่น

          ครี๊ด : หยุด! หยุ๊ดดด!! แองจี้ยกเท้าขึ้นนะ!!!!
          แองจี้ : อะ...อะไร !?!
          ครี๊ด : เธอเหยียบหัวใจฉันอยู่...
          แองจี้ : .......(โป๊ก !!!)

              ................................................................................................................................................


      555+วันนี้เอาหอมปากหอมคอแค่นี้ก่อนละกัน
      พอดีเพื่อนในห้องมันเล่นกันเลยปิ๊งขึ้นมาว่าให้พวกเฟรินพูดท่าจะหนุกดี
      ป.ล.ถ้าอยากได้ใครกับใครก็รีเควสมาได้นะ ^O^

      ว่าแล้วก็ล่องหนต่อไป...ซายะเอ๋ย...
      27/8/2005



              ................................................................................................................................................


      กลับมาอัพใหม่จากเวลาว่างเพียงน้อยนิด คิคิ
      คราวนี้มีแต่คำพูดกวนๆเฉยๆเพราะมีคนแก่บางคนบอกว่าอ่านหวานๆแล้วขนลุก ^o^


          ยามบ่ายอันแสนสบายวันหนึ่ง   คู่หูประจำป้อมนักบวชและซาตานแห่งป้อมอัศวินกำลังนั่งจิบน้ำชาอยู่ที่ลานตะวัน
          ขณะที่ดื่มชากับซาลาเปาเซเว่น-อีเลฟเว่นไปนั่นเอง...
          ลูคัสที่เห็นลอเรนซ์ตั้งหน้าตั้งตาตักมดออกจากน้ำชาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดก็...

          ลูคัส : นี่ๆลอรี่
          ลอเรนซ์ : (เฟี้ยว...ฉึก!) อย่าเรียกฉันแบบนั้น
          ลูคัส : แหม..แค่นี้ก็ไม่ได้ลอรี่...
          ลอเรนซ์ : ........
          ลูคัส : ก็ได้ๆ งั้น...นายว่าอะไรอยู่บนกระดาษ
          ลอเรนซ์ : ........ปากกามั้ง
          ลูคัส : ผิด...คำตอบก็ซาลาเปาไง ^_^
          ลอเรนซ์ : ........(ไอ้นี่!)
          ลูคัส : น่าๆพลาดไปก็เอาใหม่....คำถามต่อไปอะไรอยู่ใต้กระดาษ
          ลอเรนซ์ : ........ตัวหนังสือมั้ง
          ลูคัส : ผิด...คำตอบก็ซาลาปาคว่ำหน้าไง
          ลอเรนซ์ : ........(ขันติๆๆๆๆ)
          ลูคัส : น่าๆแก้ตัวใหม่   คำถามต่อไปทำไมซาลาเปาถึงหน้าแดง....นี่เอาคำถามสมัยพระเจ้าไม่มีเหาแล้วนะเนี่ย
          ลอเรนซ์ : ........เพราะจะได้แยกระหว่างไส้ถั่วกับไส้หมูสับไข่เค็มมั้ง
          ลูคัส : ผิด...คำตอบก็เพราะขนมจีบซาลาเปาไง 555+ แค่นี้ก็ตอบไม่ได้น่าสงสารจังนะลอรี่
          ลอเรนซ์ : ........(ใจเย็นๆ...นี่มันเวลาน้ำชาๆๆ!)
          ลูคัส : 555+ (หัวเราะอย่างไม่รู้ชะตากรรมตัวเอง) คำถามต่อไปแล้วทำไมขนมถึงจีบซาลาเปาล่ะ
          ลอเรนซ์ : .........เพราะเป็นของที่ต้องกินคู่กันมั้ง
          ลูคัส : ผิด...คำตอบก็คือเพราะซาลาเปาทั้งขาวทั้งอวบยังงั้ย!! 555  เป็นไงลอรี่ตะลึงไปเลยใช่ม.....
          (เฟี้ยว...ฉึก!  ฉึก!  ฉึก!  ฉึก!  ฉึก!)

          บ่ายวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผนังป้อมอัศวินเป็นรูโหว่เพราะเดชมีดบินลอรี่...โอ๊ย!! ฉึก!

      ................................................................................................................................................


      อัพเพิ่มนิดหน่อยอ่ะ  ทำสมุดจดหาย  คราวนี้เลยอาจแป๊กนิดหน่อย
      ว่าแล้วซายะก็ล่องหน !
      3/9/2005

      ป.ล.วันจันทร์ได้แข่งฟุตบอล...ตายแน่คราวนี้จะโดนจับลงตำแหน่งไหนเนี่ย
      (นัดแรกผู้รักษาประตู  นัดที่สองมิดฟิลด์  นัดที่สาม...ไม่อยากจะคิด)





                  ................................................................................................................................................


          หวัดดีค้าบ...ข้าน้อย heimheim มาอัพเพิ่มแทนซายะจังนะฮับ  เหอะๆไม่รู้ว่าจะเลี่ยนไปป่าวเนี่ย


          ยามบ่ายอันแสนสบายของชาวป้อมอัศวิน  คาโลนั่งจิบน้ำชาสบายๆ ณ ลานตะวันมองเฟรินไล่ฟัดกับคิลแย่งขนมเค้กที่เรนอนทำมาให้
          เจ้าชายแห่งคาโนวาลถอนหายใจ...สนุกกันเหลือเกิน

          คาโล : เฟริน...( คาโลส่งเรียกเมื่อความรำคาญเริ่มมีมากกว่า )
          เฟริน : อาราย~~~~~ ( ว่าแล้วก็กระดื๊บๆเข้ามาหา )
          คาโล : นายดูนั่นสิ  ( คาโลชี้ไปยังท้องฟ้าอันสดใส )
          เฟริน : ไหนๆอะไรอยู่บนฟ้าเหรอ ?
          คาโล : นายว่าท้องฟ้ากว้างมั้ย...( พูดแล้วก็ยิ้มแบบเป็นปริศนา )
          เฟริน : ก็...กว้างอ่ะนะ  ( มันกินอะไรผิดรึเปล่าฟะ )
          คาโล : กว้าง...แต่ก็เขียนคำว่าฉันรักเธอไม่พอ
          เฟริน : O_O ( ใบ้รับประทานดิ )


          ป.ล.มุกนี้คาโลคิดมาแก้เผ็ดเฟรินตั้งแต่โดนเล่นครั้งแรกแล้ว ^O^

                
                  ................................................................................................................................................


      บทสนทนาซายะ VS เฮมเฮม
      ซายะ : เฮม...วานอัพเรื่องให้หน่อย  เรื่องบทพูดบ้าบอฯนั่นน่ะ จดมาให้ละ
      เฮมเฮม : เฮ้ย...พูดเป็นเล่นขืนอัพไม่โดนXXXตื้บเรอะ (เซ็นเซอร์ฮับ)
      ซายะ : น่าๆนิดเดียว  XXXไม่ตื้บหรอก  แต่ถ้าไม่อัพโดนข้าตื้บแน่
      เฮมเฮม : -*- เดี๋ยวนี้บังคับนะแก


      ป.ล.ช่วงนี้ยัยซายะน่ากลัวมากเพื่อนฝูงแทบไม่อยากอยู่ใกล้  
      แต่มันขยันฝันเหลือเกิน ฝันบอกเหตุ ( เรียกว่าบอกพล็อตจะถูกกว่า ) แล้วก็มาบ่นว่าอยากเขียนๆ แต่แม่มันไม่ให้เขียน -*-
      ยังดีที่หน้าร้อนที่แล้วพาไปฉีดยาเรียบร้อย  ไม่งั้นคงลุกขึ้นมากัดเพื่อน


      ว่าแล้วเฮมก็แวบตามซายะสิเออ...
      27/11/48


                  ......................................................................................................................................


      หวัดดีค่า~~~วันนี้ซายะมาเอง 
      หลังจากทัศนาคะแนนมิดเทอมอันแสน-*-แล้วก็นึกอยากคลายเครียดขึ้นมานิดๆ
      นี่เลย !~ เริ่มภารกิจสารพัดรั่วของป้อมอัศวินอีกครา 
      คราวนี้ใครจะตกเป็นเหยื่อรั่วเชิญชมมมมมม


      ในยามพักเที่ยงของวันหนึ่ง  อากาศอุ่นสบายเจ้าหญิงหัวขโมยของเราก็หลบอะไรเย็นๆมาพักร้อนใต้ร่มไม้ที่สวนกลาง

      ตอนนั้นเองที่เฟรินเห็นโรเดินมาพร้อมกับหอบตั้งหนังสือมากมายเต็มสองมือ  ด้วยความเป็นพลเมืองดี (เพราะได้รับการเสี้ยมสอนมา) เจ้าตัวดีจึ้งร้องทักไป

      เฟริน : เฮ้ยยยย...โร ให้ช่วยมั้ย
      โร : (หันขวับมาทางต้นเสียงคอแทบเคล็ด) เหอะ..ตามสบายเถอะ  ลำบากนายเปล่าๆ
      เฟริน : บ๊ะ ! คนเขาคิดจะช่วยน่ะเอามาๆ  แกไม่หนักรึไงกันฟะ
      โร : (ยิ้มหวานปานน้ำผึ้งอาบด้วยเลศนัย)..ไม่หนักหรอก..แค่หัวใจของนายดวงเดียวเอง
      เฟริน : O_O...#$%!^&**&^$## (...เติมคำในช่องว่างตามสบาย)



           ว่าแล้วก็จรลีล่ะ...
               Sa'aya
             8/01/2550





      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×