นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [ INAZUMA ELEVEN ] Four Letters | OS

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


| AU |

| ANOTHER UNIVERSE |





Four Letters

เพียงสี่ตัวอักษรเท่านั้น



…ที่สามารถบอกออกไปให้นายรู้ได้






" If I had 5 more words I’d say ' I wish you were mine '

But it’s these four letters that hold me back every time

it might take 3 more drinks I’ll tell you what’s on my mind

But If I'm too late my heart breaks for this one thing "




Four letters -- Lawson




" ถ้าผมมีโอกาสได้พูดกับคุณอีกเพียงห้าคำ ผมอยากจะบอกคุณว่า ' ผมหวังว่าคุณจะเป็นของผม '

แต่พวกตัวอักษรสี่ตัวนี้ มันรั้งผมไว้ทุกครั้งเลย

มันอาจจะต้องพึ่งซักอีกสองสามแก้ว ผมถึงจะกล้าบอกสิ่งที่อยู่ในใจให้คุณได้รู้

แต่ถ้าผมช้าเกินไป หัวใจของผมก็คงจะแตกสลายเพราะสิ่งนี้ "



" You & I "




" คุณและผม "






sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 พ.ย. 63 / 19:50


I’ve been down this road before

The minute that we get closer

I get colder

ผมเคยขับผ่านถนนเส้นนี้มาก่อนแล้ว

นาทีที่เราใกล้ชิดกันมากขึ้น

ผมกลับรู้สึกหนาวกว่าเดิม

 

 

" นี่ ทัตสึยะ… "

 

ฮิโรโตะเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยเสียงที่ยานคาง เด็กหนุ่มที่ตอนนี้ไม่เด็กแล้ว กาลเวลาต่างพาให้พวกเราเติบโตขึ้น ตอนนี้ทัตสึยะสูงกว่าเขาแล้ว ร่างของอีกฝ่ายใส่ชุดสูธจบการศึกษามัธยมปลายพร้อม หันมามองเขาเล็กน้อย

 

" มีอะไรหรอ "

 

– ชุดนี้โคตรเข้ากับนายเลยว่ะ

 

" ไม่มีอะไร แค่แปลกตา… "

 

ฮิโรโตะทำได้แค่เก็บความรู้สึกทั้งหมดไว้ในใจ เขาไม่กล้าที่จะพูดออกไปจริงๆ เขากลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้ความรู้สึกนี้ของเขาแทบบ้า

 

 

 

 

Got an angel in my sight

But it's these demons deep inside

They can’t hold you

เหมือนมีนางฟ้าอยู่ในสายตาของผม

แต่ปีศาจที่ลึกลงไปข้างใน

พวกมันไม่สามารถกักขังคุณได้

 

 

ทัตสึยะมองฮิโรโตะด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

 

เขาช่างใจอย่างหนักว่าจะพูดออกไปดีไหม แต่สุดท้ายเขาก็พูดออกไป

 

" วันนี้… นายดูดีนะฮิโรโตะ "

 

– ใช่ นายยังดูดี เหมือนกับเมื่อหลายปีก่อน ครั้งแรกที่ฉันได้เจอกับนาย

 

ฮิโรโตะชะงัก ใบหน้าสวยของเขาขึ้นสีเล็กน้อย เขารีบสะบัดหน้าหนีไปทางอื่น ก่อนจะพูดเสียงตะกุกตะกักใส่เขา

 

" พูดบ้าๆ "

 

– แต่ไม่ว่านายจะทำอะไร นายก็ไม่เคยจะหนีสายตาของฉันพ้นหรอกนะ

 

" …นาย นายก็เหมือนกัน "

 

ฮิโรโตะพูดในระดับเสียงที่ถ้าไม่ตั้งใจฟังดีๆ ก็จะแทบไม่ได้ยินเลย ปากอมชมพูนั่นเม้มเล็กน้อย

 

– ให้ตายสิ

 

ฮิโรโตะ นายมันน่ารัก

 

 

 

 

And all my friends keep on wondering why I haven’t tried

( I ask myself that question over again )

It’s like your love keeps on counting down

Am I running out?

เพื่อนๆของผมก็ต่างสงสัยว่า ทำไมผมถึงไม่ลองพยายามดูก่อนล่ะ

( ผมก็ได้แต่ถามคำถามนั้นกับตัวเองซ้ำๆ )

ราวกับว่าความรักของคุณกำลังนับถอยหลังไปเรื่อยๆ

ใกล้หมดเวลาของผมแล้วเหรอ ?

 

 

" ไปกันเลยไหม ? "

 

ทัตสึยะหันมาถามเขา มาข้างนึงของเขายื่นออกมา เจ้าของผมแดงเพลิงส่งยิ้มหวานที่เข้ามากระแทกใจของเขาเข้าอย่างจัง ฮิโรโตะทำท่าขบคิดเล็กน้อย 

 

ความจริงเขาไม่รู้ว่าเขาจะเก๊กไปทำไม ในเมื่อ…

 

เขาก็จะไปกับทัตสึยะอยู่ดีนั่นแหละ

 

 

 

 

Wish my heart could talk

But its all in my head

อยากให้หัวใจของผมมีเสียงพูดได้จริงๆ 

แต่ทุกอย่างดันติดอยู่ในความคิดของผมเนี่ยสิ

 

 

" อื้ม ! "

 

ฮิโรโตะอมยิ้มเมื่อเห็นเขายิ้มมา ให้ตายเถอะ น่ารักอีกแล้วนะ

 

เขายิ้มกว้างกลับ ไม่คาดคิดว่าฮิโรโตะจะยกมือขึ้นมาประสานกับมือเขาไว้ เพื่อที่จะยกตัวของเขาขึ้น เขาไม่รู้ว่าตอนนี้หน้าของเขาจะเป็นยังไง แต่ที่แน่ๆ

 

– เขาต้องเผลอยิ้มแก้มปริแน่นอน

 

 

 

 

If I had 5 more words I’d say ' I wish you were mine '

But it’s these four letters that hold me back every time

it might take 3 more drinks I’ll tell you what’s on my mind

But If I'm too late my heart breaks for this one thing

 

 

" ยินดีกับการจบการศึกษาด้วยนะคะ รุ่นพี่ / ยินดีกับการจบการศึกษาด้วยนะครับ รุ่นพี่ "

 

" ขอบคุณ… "

 

ฮิโรโตะพูดเรียบๆ แต่เอาเข้าจริงก็อดแปลกใจไม่ได้ ที่มีคนมาแสดงความยินดีกับเขาเยอะขนาดนี้ เขารู้จักคนทั้งโรงเรียนเยอะขนาดนี้เลยรึยังไงนะ

 

" ขอถ่ายรูปกับรุ่นพี่ด้วยนะคะ ! "

 

เด็กสาวคนนึงรีบพูดขึ้นมาด้วยความเขินอายปนตื่นเต้น ยิ่งทำให้เขาแปลกใจจริงๆแหละ ที่มีคนอยากจะถ่ายรูปกับเขา เขาจะหันไปคุยกับทัตสึยะสักหน่อย แต่ไม่รู้ว่าทัตสึยะหายไปไหน เขาเลยพยักหน้าตกลงถ่ายรูปฆ่าเวลา

 

" จ-จริงหรอคะ ! ง-งั้นถ่ายรูปด้วยกันหน่อยนะคะ ! ฮ-เฮ้ ฮ-ฮิเมะถ่ายให้หน่อยสิ ! "

 

เมื่อเขาพยักหน้าไป เด็กสาวคนนั้นก็เกิดอาการประหม่าขึ้นมาอย่างชัดเจน เธอโยนโทรศัพท์ให้คนที่ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนสนิทของเธอที่หัวเราะคิกคัก

 

เพื่อนสนิทของเธอนับเลข

 

" หนึ่ง สอง ซั่ม !! "

 

" ข-ขอบคุณน-นะคะ "

 

เด็กสาวกล่าวขอบคุณเขา ก่อนจะลากเพื่อนสนิทของเธอออกไปอย่างรวดเร็ว ผมแดงของเธอไหวสะบัดจนเกือบโดนเขา

 

– อ่า เขาจำเพื่อนของน้องคนนี้ได้แล้ว ( เข้าใจว่าเป็นรุ่นน้องเนื่องจากเธอเรียกเขาว่ารุ่นพี่ ) เหมือนจะเป็นลูกสาวของใครสักคนที่หุ้นอยู่กับคุณพ่อของเขา

 

แต่ช่างมันเถอะ

 

– " ทัตสึยะอยู่ไหนนะ… "

 

 

 

 

ถ้าผมมีโอกาสได้พูดกับคุณอีกเพียงห้าคำ ผมอยากจะบอกคุณว่า ' ผมหวังว่าคุณจะเป็นของผม '

แต่พวกตัวอักษรสี่ตัวนี้ มันรั้งผมไว้ทุกครั้งเลย

มันอาจจะต้องพึ่งซักอีกสองสามแก้ว ผมถึงจะกล้าบอกสิ่งที่อยู่ในใจให้คุณได้รู้

แต่ถ้าผมช้าเกินไป หัวใจของผมก็คงจะแตกสลายเพราะสิ่งนี้

 

 

" #$%^&* #$%^& "

 

" @#$%^&*@#$%^& "

 

ทัตสึยะมองฮิโรโตะที่มองคนที่มาขอถ่ายรูปของเขาอย่างแปลกใจ เขาก็ไม่รู้เลยว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับสถานการณ์นี้

 

– เขาควรจะดีใจที่ฮิโรโตะมีเพื่อนใหม่… มากกว่าเขาจะหวงใช่ไหม ?

 

" เห้อ "

 

ทัตสึยะถอนหายใจเสียงดัง ฝูงชนและคนที่เขารู้จักที่รายล้อมอยู่ เมื่อเห็นเขาก็แสดงความยินดีหรือขอถ่ายรูป เขาพูดคุยและหัวเราะไปกับเหล่าคนรู้จัก

 

ฮิโรโตะยังคุยกับคนๆอื่นยังไม่เสร็จ เขาเลยไม่รู้ว่าควรจะไปไหนต่อดี

 

" รุ่นพี่คะ ! ขอถ่ายรูปด้วยค่ะ ! "

 

รุ่นน้องที่เขารู้จักโผล่มาหาเขาแล้วลากเขาออกไปถ่ายรูปที่อื่น เพราะเธอบอกว่าตรงนี้แสงไม่สวย เขาเลยยอมไปแต่โดยดี ( พี่ของรุ่นน้องคนนี้เป็นพี่รหัสคนโหดของทัตสึยะ )

 

เขาหันไปมองฮิโรโตะก่อนจะออกไป อยู่ๆก็มีความคิดนึงพุ่งพรวดออกมาจากหัวเขา

 

– จะมีคนมาสารภาพรักกับฮิโรโตะไหมนะ

 

 

 

 

You & I

คุณและผม

 

 

ฮิโรโตะกำลังเริ่มที่จะหงุดหงิดแล้วว่าทำไมเขายังหาตัวของทัตสึยะไม่เจอเลย เขากำลังจะยกมือมาขยี้หัวยุ่งด้วยความหงุดหงิด ก็ต้องยั้งใจเนื่องจากในมือถือดอกกุหลาบช่อใหญ่ไว้

 

– อ-อะไร ! ม-ไม่ได้เอามาสารภาพกับทัตสึยะสักหน่อย ! ท-ทำไมต้องมองเขาอย่างงั้นล่ะ !

 

ก-ก็ เป็นเพื่อนกัน มันก็ดีอยู่แล้ว ไม่เป็นไรหรอก

 

" ทัตสึยะ ! "

 

ทัตสึยะคงอยู่ตรงนั้นสิน –

 

" เป็นแฟนกับฉันนะคะ ! "

 

.

 

..

 

อืม ฮิโรโตะยอมรับก็ได้ เอาเข้าจริง ก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนขนาดนั้น

 

 

 

 

2 ปี ผ่านไป

 

 

I know you’d take my stubborn heart

And you would you heal all of these scars

If I let you in

ผมรู้ว่าคุณจะยอมรับหัวใจที่ด้านชาดวงนี้

และรักษารอยแผลเป็นทั้งหมด

ถ้าผมปล่อยให้คุณเดินเข้ามา

 

 

[ ทัตสึยะ ! รีบมาเร็ว ]

 

" รู้แล้วน่า อีกตั้ง 2 ชั่วโมงกว่าจะเริ่มงานไม่ใช่หรือไง "

 

เด็กหนุ่มที่ตอนนี้เป็นชายหนุ่มแล้ว เขาขยี้ผมสีแดงเพลิงของเขาด้วยความหงุดหงิดที่ถูกเพื่อนสนิทรบกวนเวลานอน แต่เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อเพื่อนตอบกลับมาด้วยความตกใจ

 

[ ไม่ใช่ ! ทัตสึยะ วันนี้เขามาที่นี่… ]

 

" เขา… ใครวะ "

 

[ โถ่ ไอโง่ ! แกคิดถึงใครบ่อยสุด ก็คนนั้นแหละ ]

 

ดวงตามรกตสว่างของทัตสึยะเบิกกว้าง ริมฝีปากหนาเปล่งเสียงเรียกชื่อของคนที่คิดถึงมาตลอดออกมาด้วยความสั่นไหว

 

" ฮิโรโตะ…? "

 

…และโคตรจะคิดถึง

 

[ เออ เพราะงั้นรีบมาได้แล้ว เฮ้ ได้ยินไหม ว้อย ให้ตายสิ ]

 

ปลายสายตะโกนแง้วๆ ทำเอาทัตสึยะตัดสายไปอย่างรวดเร็ว เขารีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ อาบน้ำแต่งตัว ใส่ชุดให้เร็วที่สุด

 

– ในที่สุด ก็จะได้เจอแล้ว

 

ฮิโรโตะ…

 

 

 

 

If I keep on holding back

You’d be the best I never had

And that haunts me

ถ้าผมยังคงดันทุรัง

คุณคงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมเคยมีมา

และมันกำลังหลอกหลอนผม

 

 

ฮิโรโตะเคยคิดว่าจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีกแล้ว แต่ด้วยความที่พ่อของเขาบอกว่าต้องไปทำธุระวันนี้ เขาก็เลยต้องมาเป็นตัวแทนของพ่อจนได้

 

งานเลี้ยง คืนสู่เหย้า

 

เรียกง่ายๆก็ งานเลี้ยงรวมรุ่นนั่นแหละ ปกติมันต้องให้ผู้อำนวยการมาเปิดงานด้วยหรอวะ เขาไม่เห็นเคยรู้เลย

 

" พี่คะ… ขอไปหาเพื่อนก่อนนะคะ "

 

" อืม "

 

เขาตอบรับประโยคของเธอสั้นๆ เธอหันตัวหมุนออกไปหาเพื่อนสนิทของเธอที่กระโดดกระดี้กระด้าอยู่ข้างหลัง และเริ่มเม้ามอยกันอย่างสนุกสนาน

 

– เขาเองก็อยากจะมีเพื่อนคุยแบบนั้นบ้างนะ แต่ล่าสุด…

 

ภาพของเด็กหนุ่มผมเพลิงที่คุ้นตาก็โผล่มาในความคิด ฮิโรโตะหรี่ตาด้วยความไม่ชอบใจกับความคิดนั้นเล็กน้อย แต่สุดท้ายเขาก็ถอนหายใจออกมา

 

– คิดถึงจริงๆแหละ

 

โดยที่ไม่ได้รับรู้ถึงสายตาหวาดระแวงที่มองมาเลย…

 

 

 

 

And all my friends keep on wondering why I haven’t tried

( I ask myself that question over again )

It’s like your love keeps on counting down

Am I running out?

เพื่อนๆของผมก็ต่างสงสัยว่า ทำไมผมถึงไม่ลองพยายามดูก่อนล่ะ

( ผมก็ได้แต่ถามคำถามนั้นกับตัวเองซ้ำๆ )

ราวกับว่าความรักของคุณกำลังนับถอยหลังไปเรื่อยๆ

ใกล้หมดเวลาของผมแล้วเหรอ ?

 

 

" เฮ้ ได้ยินไหม "

 

[ ทำไมเสียงฝั่งนั้นดังจัง หรือว่า นาย – ]

 

" อ่า ฉันขี่มอไซ' มาน่ะ ใช้สมอลทอร์คคุย "

 

[ ให้ตาย ทัตสึยะ ! เอาเถอะ ฮิโรโตะมากับผู้หญิงด้วยล่ะ ]

 

" อะไรนะ – ! "

 

เอี๊ยดดดดด

 

ร่างโปร่งที่คร่อมรถคันหรูอยู่แทบจะควบคุมการขับรถของเขาแทบไม่อยู่ เขาเผลอให้รถหรูของเขาไปปาดหน้ารถคันหนึ่งเพื่อที่จะต้องการข้อมูลของคนที่เพื่อนพูดมากขึ้น โดยไม่ได้ใส่ใจกับเสียงด่าของรถที่เขาปาดหน้าไป

 

" ผู้หญิงงั้นหรอ "

 

[ พระเจ้า เมื่อกี้ฉันสาบานว่าได้ยินเสียงปาดหน้ารถด้วย ทัตสึยะ นายบ้าไปแล้วหรอ ! ]

 

" พูดมาเถอะน่า ! "

 

[ เออๆ ใช่ ]

 

 

 

 

Wish my heart could talk

But its all in my head

อยากให้หัวใจของผมมีเสียงพูดได้จริงๆ 

แต่ทุกอย่างดันติดอยู่ในความคิดของผมเนี่ยสิ

 

 

" ทัตสึยะ ? "

 

ฮิโรโตะเรียกชื่อคนที่เขาพึ่งเจอเสียงแผ่ว มุมปากเผลอยกยิ้มยินดีที่ในที่สุดเราก็ได้เจอกัน แต่สุดท้ายแล้ว ดวงตาไวน์องุ่นเบิกกว้างเมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด

 

" ทัตสึยะ… ? "

 

เขาเรียกชื่ออีกฝ่ายอีกครั้งด้วยความมึนงง แขนของทัตสึยะที่โอบรอบตัวเขาไว้สั่นๆ เขารู้ว่าอีกฝ่ายคิดถึงเขา แต่เขาไม่ได้คิดว่าจะเป็นขนาดนี้

 

" …@#$%^& "

 

" อะไรนะ "

 

เขาเอียงคอเพื่อจะฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพยายามจะบอกเขาให้ชัด แต่ก็ต้องตกใจเมื่ออีกฝ่ายเงยหน้ามา ดวงตามรกตสว่างคู่นั้น… คลอไปด้วยหยาดน้ำตา

 

" ทำไมนายพึ่งโผล่หัวออกมา บ้าเอ้ย ! "

 

ทัตสึยะผละออกมา และตะโกนใส่เขาด้วยความโกรธแค้น

 

 

 

 

If I had 5 more words I’d say ' I wish you were mine '

But it’s these four letters that hold me back every time

it might take 3 more drinks I’ll tell you what’s on my mind

But If I'm too late my heart breaks for this one thing

 

 

" ทำไมนายพึ่งโผล่หัวออกมา บ้าเอ้ย ! "

 

ทัตสึยะรู้ตัวว่าตัวเองตะโกนออกไปด้วยความโกรธแค้น เขารู้อีกว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ที่จะไปถามอีกด้วย แต่เขาก็อยากจะถาม

 

" ไม่ตอบกลับมาเลย ไม่ได้เจอกัน นายหายไปไหนมา นายไม่คิดจะบอกฉันสักคำเลยหรอวะ ! "

 

ทัตสึยะเงยหน้าขึ้น แววตาแข็งกร้าวจากนัยน์ตามรกตสว่างทำเอาเจ้าของนัยน์ตาม่วงชมพูไปต่อไม่เป็น ฮิโรโตะพยายามจะเอ่ยต่อ

 

" ฉันแค่ยุ่งเอง เลยไม่ได้ติดต่อไป ขอโทษน – "

 

" นายกล้าพูดด้วยหรอ ฮิโรโตะ ! สองปี เชียวนะ !! ตั้งสองปี นายไม่คิดเลยหรอวะ… ว่าฉันจะคิดถึงนายขนาดไหน "

 

ทัตสึยะจ้องเข้าไปในดวงตาสีชมพูอ่อน เขาเห็นความวูบไหวในดวงตา ทำเอาเขายิ่งโกรธฮิโรโตะไปอีก

 

" นายไม่แคร์ฉันเลยหรอวะ ฉันเป็น… ฉันเป็น เพื่อนสนิท นายนะเว้ย ! "

 

ตอนแรกทัตสึยะไม่รู้เลยว่าเขาจะพูดประโยคนั้นออกไป เป็นเพื่อนสนิท เหอะ บ้าสิ้นดี ใครบอกว่าอยากเป็นเพื่อนสนิทวะ อยากเป็นแฟนเว้ย !

 

แต่เขาไม่คิดเหมือนกันว่าแววตาของฮิโรโตะจะเปลี่ยนไป

 

" เออ เพราะว่าแคร์ไงวะ ! ถึงได้เป็นแบบนี้ !! "

 

 

 

 

ถ้าผมมีโอกาสได้พูดกับคุณอีกเพียงห้าคำ ผมอยากจะบอกคุณว่า ' ผมหวังว่าคุณจะเป็นของผม '

แต่พวกตัวอักษรสี่ตัวนี้ มันรั้งผมไว้ทุกครั้งเลย

มันอาจจะต้องพึ่งซักอีกสองสามแก้ว ผมถึงจะกล้าบอกสิ่งที่อยู่ในใจให้คุณได้รู้

แต่ถ้าผมช้าเกินไป หัวใจของผมก็คงจะแตกสลายเพราะสิ่งนี้

 

 

ฮิโรโตะกลับมามีสติอีกครั้งเมื่อมือใหญ่ของเขาถูกทิ่มแทงโดยดอกกุหลาบที่เขากอบกุมอยู่ เขาเหลือบมองมือตัวเองก่อนจะจ้องเจ้าของหัวใจของเขาต่อ

 

" ขอโทษนะครับ "

 

ทัตสึยะปฏิเสธเด็กสาวคนนั้นออกไป ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวเขายินดีขนาดไหนกับคำตอบของทัตสึยะ แต่เด็กสาวคนนั้นเม้มปากแน่น ก่อนจะพูดต่อไป

 

" ท-ทำไมล่ะคะ ฉันไม่ดีตรงไหนหรอคะ ฉันมั่นใจว่าฉันสวยมากเลยนะคะ ล-แล้วฉันก็รวยมากด้วย "

 

นั่นเป็นความจริง เด็กสาวคนนั้นสวยมาก และเป็นที่พูดถึงไปทั่ว เธอยังมีครอบครัวติดอันดับท๊อปยี่สิบคนรวยในญี่ปุ่น พ่อของเขายังไม่มีเงินขนาดนั้นด้วยซ้ำ

 

ทัตสึยะส่ายหัวออกไป

 

" มันไม่ใช่ปัญหาเรื่องนั้นหรอกครับ… ผมไม่ได้ชอบคุณ…แค่นั้นเอง "

 

เธอช็อกตาตั้ง เธอล้มทั้งยืน คงจะเป็นการอกหักครั้งแรกของเธอล่ะมั้ง นี่ทำเอาฮิโรโตะรู้สึกแปลกๆ เขาอาจจะเป็นเหมือนคนๆนี้ก็ได้ถ้าเขาสารภาพไปกับทัตสึยะแบบนี้

 

แต่เด็กสาวคนนั้นยังไม่ละความพยายาม

 

" ง-งั้น ถ-ถ้าเรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาของฉันจริงๆล่ะก็ ท-ทัตสึยะสัญญาได้ไหมล่ะว-ว่า ต่อไปจะไม่เป็นแฟนกับคนที่จนกว่าฉัน "

 

เป็นคำพูดที่ทำให้ฮิโรโตะสะท้านไปทั้งตัว ใจนึงก็อยากให้ทัตสึยะปฏิเสธ อีกใจก็ให้ยอมรับไปเลยว่าจะไม่ชอบเธออย่างแน่นอน

 

แต่ทัตสึยะทำเรื่องที่น่าเชื่อถือกว่านั้น

 

ทัตสึยะแค่ปรายตามองเธอ ก่อนจะพูดว่า

 

" มันไม่ใช่เรื่องของเธอครับ ถ้าฉันจะชอบใครจริงๆ "

 

" แต่ถ้าฉันจะชอบจริงๆ ฉันไม่ชอบเพราะเงินหรอกครับ "

 

แล้วทัตสึยะก็จากไป

 

ฮิโรโตะรู้ว่ามันไม่เกี่ยวกับเขาหรอก… แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ ที่เขาจะเผลอคิด

 

ว่า เขาจะต้องหาเงินให้เยอะกว่านี้ให้ได้

 

 

 

 

You & I

คุณและผม

 

 

ทัตสึยะจ้องเขาอย่างมึนงง ฮิโรโตะไม่คิดว่าตัวเองจะขยายความคำพูดนั้นยังไง แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเป้าหมายของเขา เขายังไปต่อไม่ได้…

 

ฮิโรโตะจ้องเข้าไปในตาของทัตสึยะ เขาถอนหายใจ

 

– คงต้องไปแล้วสินะ

 

ขณะที่เขาจะไป ทัตสึยะก็รั้งเขาไว้…

 

" เดี๋ยวสิ ! "

 

 

 

 

Your eyes ,Your look

ตาของคุณ รูปร่างของคุณ

 

 

ถึงทัตสึยะจะไม่เข้าใจ แต่เขารู้ ว่าอีกเดี๋ยวฮิโรโตะก็อาจจะหายไปอีก… เหมือนที่ผ่านมา

 

ติดที่ว่า รอบนี้เขาไม่ยอมให้อีกฝ่ายไปหรอก !

 

ทัตสึยะพุ่งเข้าไปกอดฮิโรโตะอีกครั้ง เขาจ้องไปในตาของอีกฝ่าย ดวงตาคู่ที่เขาคิดถึงมาตลอด

 

ดวงตาที่สว่างไสวราวกับแสงดาว เมื่อสะท้อนแสงกับแผ่นพื้นทะเล

 

 

 

 

Your skin ,Your love

ผิวของคุณ ความรักของคุณ

 

 

" น-นายกำลังจะทำอะไรของนาย ทัตสึยะ "

 

ฮิโรโตะพยายามจะดิ้นออกไปจากอ้อมกอดแกร่งนี้ หัวใจของเขากระตุกขึ้นทุกทีเมื่อลมหายใจของอีกฝ่ายเข้าใกล้ เขาฝืนพยายามขืนตัวเองออกไป

 

" ฮิโรโตะ "

 

ฮิโรโตะรู้… ว่าดวงตาของทัตสึยะมันสวยยิ่งกว่าอะไร เหมือนดวงตาคู่นี้มีไว้เพื่อล่อลวงเขาโดยเฉพาะ

 

ดวงตามรกตที่มองเมื่อไหร่ จะรู้สึกเหมือนโดนออดอ้อนจนใจเผลอยวบยาบลงไปกองกับพื้น

 

และตอนนี้ดวงตาคู่นั้นมองที่เขา… เขาคนเดียวเท่านั้น

 

" นายรู้ไหม "

 

" รู้อะไร "

 

เขาพูดเสียงค่อย รู้ว่าตัวเองคงออกไปไม่ได้ถ้าทัตสึยะไม่ยอมปล่อย

 

" ฉันรักนาย… "

 

หลังจากทัตสึยะพูดประโยคนั้นจบ ฮิโรโตะก็รู้สึกเหมือนริมฝีปากโดนช่วงชิงไปทันที

 

– ไม่สิ มันเป็นจริงต่างหาก

 

 

 

 

It gets too much ( & I don’t know if I’ll be good enough )

มันมากเกินไป ( และผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นดีไปหรือเปล่า )

 

 

ริมฝีปากนุ่มหยุ่นของคนตรงหน้าถูกเขาช่วงชิงไปเป็นครั้งแรก ตอนแรกนัยน์ตาไวน์องุ่นมองเขาอย่างตกใจ แต่อีกสักพักก็ปิดมันลง

 

– เขาจะถือว่ามันแปลว่ายอมให้เขาจูบนะ ;))

 

ริมฝีปากทั้งสองประกบเข้าหากัน ก่อนทัตสึยะจะขยับเข้าไปหาอีกฝ่ายมากขึ้น เขาละเมียดละไมชิมริมฝีปากหอมหวานที่เขาหวังว่าตัวเองจะได้ชิมมันมาตลอดต่อไป

 

เขาหลับตาคู่สวยลง ประคองศรีษะของอีกฝ่ายให้เข้ากับองศาการจูบของเขามากที่สุด ทัตสึยะตวัดลิ้น ไล่เลี่ยคลอเคลียกับลิ้นของฮิโรโตะ ดวงตามรกตค่อยๆเลิกขึ้น พยายามจดจำช่วงเวลานี้ให้ได้มากที่สุด

 

 

 

 

Your eyes ,Your look

ตาของคุณ รูปร่างของคุณ

 

ทัตสึยะถอนปากออกไปจากปากของเขาแล้ว ดวงตาช่ำน้ำปรือตาขึ้นอย่างมึนงงปนสับสน ฮิโรโตะรู้สึกว่าตัวเองหัวตื้อไปหมด

 

รัก… ? ทัตสึยะชอบเขางั้นหรอ

 

Your skin ,Your love

ผิวของคุณ ความรักของคุณ

 

" นี่ ฮิโรโตะ… " ริมฝีปากอมชมพูเจ่อนิดๆขยับขึ้นเป็นคำพูด

 

" … "

 

It gets too much ( & I don’t know if I’ll be good enough )

มันมากเกินไป ( และผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นดีไปหรือเปล่า )

 

" …ขออีกได้ไหม "

 

" ไอโง่เอ้ย "

 

ฮิโรโตะดึงตัวคนที่เขาตกหลุมรักมาโดยตลอดเข้าใกล้ เขาสบถออกไปด้วยความหงุดหงิด หงุดหงิดที่คนตรงหน้าดูเหมือนจะไม่รู้ความรู้สึกของเขาเลย เขาขยับตัวขึ้นส่งริมฝีปากของเขาเข้าไปแนบอวัยวะเดียวกันของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

If I had 5 more words I’d say ' I wish you were mine '

ถ้าผมมีโอกาสได้พูดกับคุณอีกเพียงห้าคำ ผมอยากจะบอกคุณว่า ' ผมหวังว่าคุณจะเป็นของผม '

 

But it’s these four letters that hold me back every time

แต่พวกตัวอักษรสี่ตัวนี้ มันรั้งผมไว้ทุกครั้งเลย

 

 

ฮิโรโตะสอดลิ้นของเขาเข้าไปกวัดแกว่งในปากของอีกฝ่าย ตั้งใจจะลิ้มรสความหวานของอีกฝ่ายให้พอกับที่อีกฝ่ายช่วงชิงไปจากเขา ดวงตาไวน์องุ่นหรี่ลงพลางจ้องเข้าไปในดวงตามรกตคู่นั้น

 

เขาละออกจากปากบวมเจ่อของอีกฝ่ายอย่างช้าๆ หลังจากเขาพอใจกับความหวานนี้แล้ว เขากระซิบที่ใบหูอีกฝ่ายเสียงพร่า

 

" นายยังไม่เข้าใจอีกหรอวะ "

 

 

it might take 3 more drinks I’ll tell you what’s on my mind

มันอาจจะต้องพึ่งซักอีกสองสามแก้ว ผมถึงจะกล้าบอกสิ่งที่อยู่ในใจให้คุณได้รู้

 

But If I'm too late my heart breaks for this one thing

แต่ถ้าผมช้าเกินไป หัวใจของผมก็คงจะแตกสลายเพราะสิ่งนี้

 

 

" ฉันก็รักนาย… "

 

" … "

 

" ไอโง่เอ้ย "

 

 

 

 

You & I

คุณและผม

 

 

.

..

 

 

10/ 11 /2020

 

PERFECT

 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ GoldenFlute

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 - 6709.
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 17:58

    น่ารักกก เจ็บปวดแต่ก็อบอุ่น ถ้ายอมคุยกันดีๆแต่แรกก็ได้เป็นแฟนกันแล้ว

    #2
    1
    • #2-1 SSTgirl
      23 พฤศจิกายน 2563 / 20:51
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ความรักมันต้องมีอุปสรรค ถึงจะอยู่ด้วยกันนานค่ะคุณ ฮ่าฮ่า o((>ω< ))o
      #2-1
  2. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 12:59

    ถึงจะไม่ได้เป็นสาววาย(แน่ใจหรอ?)ก็เถอะนะคะ

    แต่ก็ฟินมากเลยค่ะ มาอ่านตามที่วี่บอกแล้วนะคะ

    #1
    1
    • #1-1 SSTgirl
      15 พฤศจิกายน 2563 / 18:04
      แหะๆ ขอบคุณที่ตามมาอ่านนะคะ ขอให้วันนี้ ( จะหมดวันอยู่แล้ว วันนี้ได้ที่ไหนเล่า! ) และพรุ่งนี้ของคุณมีความสุขนะคะ
      #1-1