ดั่งอัคนีร้อน ซีรี่ย์ สามีร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 323 Views

  • 1 Comments

  • 7 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12

    Overall
    323

ตอนที่ 7 : คนปากร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ก.พ. 62

                           



ทักคร้ารีดที่น่ารักทุกคน วันนี้มาต่อให้ฟินกันอีกแล้วจ้า ไปอ่านกันเล้ย

คุณ! คนปากร้าย กานต์มณีต่อว่าปนหอบหายใจเพราะเธอสุดจะทนกับความหยาบคายของเขาแล้ว มือบางกำเข้าหากันแน่นและชูขึ้นชกปากเสียๆ ของเขา แต่มือหนาจับกำปั้นนั้นไว้และยึดด้วยพละกำลังที่เหนือกว่า


หึๆ ฉันพลาดแค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว และอย่าคิดว่าเป็นผู้หญิงฉันจะไม่กล้าทำอะไร สวยๆ แบบนี้ฉันจัดการมานักต่อนักแล้ว จะต้องให้บอกมั้ยว่าจัดการยังไงเสียงเขาเย็นชาแววตาก็ดุดันแข็งกร้าว กานต์มณีหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดหวั่น นี่เธอหนีเสือปะจระเข้หรือยังไงกัน


ปล่อยฉันจะโทรให้คนที่บ้านมารับเธอรวบรวมแรงที่เหลือเพียงน้อยนิดผลักเขาออกห่าง แต่ร่างใหญ่ไม่สะดุ้งสะเทือน เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้นและเปิดเข้ามา ไผ่เห็นเจ้านายอยู่กับสาวสวยแถมนั่งชิดติดกันก็อมยิ้ม


มีอะไรวะ…” เสียงห้วนเอ่ยถาม บอกได้ทันทีว่าคนถามอยู่ในอารมณ์ไหน ไผ่ทำทีเดินหน้าจ๋อยเข้ามาพร้อมกับโทรศัพท์ กานต์มณีเห็นแล้วก็สงสาร


ทำไมต้องทำเสียงแบบนั้นใส่คนอื่นด้วย หรืออยากเบ่งอำนาจบารมีว่าข้าแน่


อัคนีหันขวับไปมองคนถามอย่างไม่พอใจ และกระชากเธอเข้ามาหาจนใบหน้าอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ ไผ่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบรายงาน


นายริวครับ คุณป้าใหญ่จะเรียนสายด้วยครับ


ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกวะไอ้ไผ่ อมพะนำให้ข้าโดนด่าอยู่ได้อัคนีปล่อยมือจากลำแขนกลมกลึง เดินไปรับโทรศัพท์มาแนบหู ทำให้กานต์มณีได้เห็นเขาในอีกมุมหนึ่ง


ครับป้าใหญ่


ริวเจอกับน้องพายหรือยังจ๊ะ เสียงคนเป็นป้าเอ่ยถามมาตามสาย อัคนีหันไปมองกานต์มณีที่นั่งมองอยู่ ริวฟังป้าอยู่หรือเปล่า เมื่อไม่มีเสียงตอบกลับคนเป็นป้าก็ถามขึ้นอีกครั้ง


เธอชื่อพายหรือเปล่าเขาถามไม่มีหางเสียง


ใช่…” เธอตอบสั้นๆ และเชิดหน้าใส่


เจอแล้วครับป้า แต่ผมว่าเธอน่าจะชื่อผีพรายมากกว่าจะเรียกน้องพายนะครับ อัคนีบอกขณะสบตาคมสวยที่จ้องเขม็งไม่กะพริบ


ปากร้ายจริงหลานฉัน คนนี้ล่ะที่ป้าอยากให้ริวฝึกขี่ม้าให้ ฝากดูแลด้วยนะจ๊ะหลานรัก บายป้าใหญ่ของเขามาไวไปไวจนปฏิเสธไม่ได้อีกตามเคย อัคนีส่งโทรศัพท์คืนให้ไผ่แล้วไล่ออกไปจากห้อง


เธอมาเรียนขี่ม้าหรือมาให้ท่าผู้ชาย ฉันจะได้ทำให้ถูก


กานต์มณีถูกดูถูกจนมีแรงฮึดสู้ ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับเขาทั้งๆ ที่ในใจกลัวจนเย็นไปทั่วสันหลัง แต่ความตั้งใจที่มาที่นี่ทำให้หยุดตัวเอง ยืนกำมือแน่นอยู่กับที่


ฉันมาเรียนขี่ม้าไม่ได้มาอ่อยใครเธอบอกเสียงอ่อนลง อัคนีมองเสี้ยวหน้าเนียนแล้วเดินเข้ามาหาใกล้ๆ เธอถอยไม่ทัน ถูกลำแขนแกร่งโอบเอวบางไว้


ฉันจะพยายามเชื่อ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เธออ่อยฉัน เธอจะต้องกลับไปทันทีเพราะฉันไม่อยากได้ผู้หญิงสวยใสแต่ไร้สมอง


ผู้ชายปากเสีย ฉันจะไม่ทนให้คุณมาด่าฉันอีกแล้วกานต์มณีหน้ามืดความกลัวเปลี่ยนเป็นความโกรธ ยกเข่าขึ้นกระแทกกล่องดวงใจเขา อัคนีไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำจึงไม่ทันระวังตัว


อ๊ากกก…” ร่างสูงลงไปนอนตัวงอเป็นกุ้ง ใบคมคล้ำเขียวในขณะที่มือกุมเป้ากางเกงยีนไว้ เธอ...เขาคำรามมองเธอตาแดงก่ำด้วยความโกรธ กานต์มณีตกใจรีบวิ่งออกจากห้อง สวนกับไผ่ที่ได้ยินเสียงเจ้านายจึงวิ่งขึ้นบันไดมา


นายริวเป็นอะไรครับไผ่เห็นหน้าเขียวคล้ำกับอาการกุมเป้าก็รู้ได้ทันทีว่าเจ้านายหนุ่มโดนเข้าให้แล้ว ถ้าเป็นเวลาปกติไอ้ไผ่คงจะหัวเราะจนตัวงอ แต่ดูท่าทางนายเจ็บมากทีเดียว


จับตัวผู้หญิงคนนั้นไว้อัคนีกัดฟันกรอดและพยุงตัวลุกขึ้น ไผ่จะวิ่งตามไปก็ห่วงเจ้านายจึงลังเล ไม่ต้องห่วงฉันจับตัวเธอมาให้ได้เร็ว


ครับนาย…”


ไผ่วิ่งตามกานต์มณีลงไป ปากก็ตะโกนเรียกคนงานที่อยู่ละแวกนั้นให้จับตัวหญิงสาวไว้ เฮ้ยจับตัวเธอไว้ เธอทำร้ายนายริวพอได้ยินว่ามีคนทำร้ายเจ้านาย คนงานที่ทำงานอยู่รอบบ้านหกเจ็ดคนก็วิ่งตามไป กานต์มณีวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต และหันไปมองหลังเป็นระยะจนพลาดขาไปเกี่ยวกับรากไม้ที่โผล่พ้นดินขึ้นมา


ว้าย…”


กานต์มณีร้องเสียงหลง ล้มกลิ้งไปกับพื้นหลายตลบจนไปกระแทกกับโคนต้นไม้ข้างทาง ความเจ็บและความตกอกตกใจทำให้เธอหมดสติ และไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น



                                        ขอบคุณทุกกำลังใจที่ติดตามและยอดโหลดงามๆจ้า


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น