มาเฟีย 'จ้าว' ชีวิต [Mafia's King]

ตอนที่ 12 : มาเฟียจ้าวชีวิต ตอน VI (ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    1 ส.ค. 62




ลีโอที่คอยมองหญิงสาวอย่างกระวนกระวายใจ เขาค่อนข้างมั่นใจว่าเธอคือคนที่เขากำลังตามหา เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงปฎิเสธมันต้องมีอะไรแน่ๆ และเขาจะต้องรู้ให้ได้ และลีโอก็ตัดสินใจว่าจะยังไม่บอกบดินทร์พี่ชายของหญิงสาวจนกว่าเขาจะมีรูปถ่ายปัจจุบันเธอ 

ลีโอต้องขมวดคิ้วเมื่อนายแบบที่ดึงตัวเธอไปเดินกลับมาคนเดียว     ลีโอเมื่อเห็นอดัมเดินไปตำแหน่งหน้ากล้อง เขาตัดสินใจเลี่ยงออกมาเพื่อที่จะไปยังห้องแต่งตัวของอดัม เพราะถ้าเธอไม่ได้มากับเขาเธอก็ต้องอยู่ในห้องแต่งตัวของอดัม โดยที่ลีโอไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเขาอยู่ในสายตาของเจอาร์ตลอด

เจอาร์เดินตามลีโอไปตามทิศทางที่เขารู้อยู่แล้วว่าชายตรงหน้ากำลังจะไปไหน 

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก” ลีโอขมวดคิ้ว เมื่อเขาเคาะประตูที่หน้าห้องติดป้ายชื่อว่า ‘อดัม’ แต่ก็ไม่มีใครเปิดมันจากด้านใน ลีโอจึงตัดสินใจเปิดมันเอง

“อ๊ะ!...” น้ำฟ้าร้องออกมาเมื่อเธอเดินกลับจากห้องน้ำ และตัดสินใจที่จะไม่ไปดูอดัมถ่ายแบบและจะกลับไปนั่งรอในห้องแต่งตัว ในขณะที่เธอกำลังจะเลี้ยวไปยังห้องดังกล่าว เจอาร์ก็เข้ามาดึงแขนเธอไว้และบอกให้เธอเดินตามเขามา

“มีอะไรเหรอคะ?” น้ำฟ้าถามเจอาร์ เมื่อเดินออกมาไกลจากห้องนั้น

“คุณไม่รู้จัก...เขาจริงๆเหรอครับ?” เจอาร์หันมาถามน้ำฟ้า

“เขา?” น้ำฟ้าถามกลับอย่างไม่เข้าใจ

“คุณลีโอ” เจอาร์เอ่ยชื่อ ชายคนที่พยายามจะตามหญิงสาวตรงหน้า 

“อ๋อ...ผู้ชายคนเมื่อกี้...คะ...ฉันไม่รู้จักเขาจริงๆคะ...พึ่งจะเห็นเขาที่นี่เป็นครั้งแรก” น้ำฟ้ายืนยันตามความจริง

“แต่เขารู้ว่าคุณคือใคร?” เจอาร์ถามกลับพร้อมสายตาที่จ้องจับพิรุธหญิงสาวตรงหน้า

“คุณได้ยิน!” เจอาร์พยักหน้า และเรื่องนี้เขาก็สงสัยในตัวหญิงสาวทันที เพราะดูจากอาการเธอตอนนั้น เธอพยายามปฎิเสธตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง ‘ทำไม?’ เกิดเป็นคำถามขึ้นในใจเขาตอนนี้อย่างมาก

“เจอาร์!” ก่อนที่ทั้งเจอาร์จะซักน้ำฟ้าต่อ เสียงของโอลิเวียก็ดังขึ้นใกล้ๆเขา

“สวัสดีครับ...โอลิเวีย” เจอาร์ทักกลับ

“เราสองคนดูห่างเหินกันจังนะคะ” โอลิเวียตอบกลับบ่งบอกถึงความน้อยใจอย่างเห็นได้ชัด ขนาดน้ำฟ้าที่เป็นผู้ฟังยังรู้สึกได้ เธอถึงกับเลิกคิ้วมองหญิงชายตรงหน้าสลับไปมา ถึงเธออายุจะแค่ยี่สิบถ้าเธอไม่โง่ต้องดูออกว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรกันแน่นอน

“ผมว่าคุณควรไปทำหน้าที่ของคุณจะดีกว่าครับ” เจอาร์ถึงแม้จะพูดออกมาอย่างสุภาพ แต่ในประโยคก็แฝงไว้ด้วยกระแสถึงคำสั่ง โอลิเวียได้แต่มองด้วยแววตาที่เศร้าอย่างเห็นได้ชัด และที่น่าแปลกของน้ำฟ้าคือนางแบบสาวทำตามคำสั่งนั้นหลังจากที่เธอพยักหน้ากับประโยคของเจอาร์

“สมเป็นเจ้านายลูกน้องกันจริง...”  น้ำฟ้าคิดในใจและเสมองไปทางอื่น เมื่อเจอาร์หันกลับมามองเธออีกครั้งหลังจากที่นางแบบสาวกลับไปทำหน้าที่ของตนตามคำสั่งของชายตรงหน้าเธอ

❣️ ❣️ ❣️ ❣️

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

12 ความคิดเห็น