คัดลอกลิงก์เเล้ว

พลังแห่งความขยัน

โดย White tell

เรื่องราวของสาวน้อยคนหนึ่งที่ต้องการตามหาฝันไปกับการได้เล่นดนตรี...ไวโอลินให้ทุกคนได้ฟังและวันหนึ่งโอกาสของเธอมาถึงเธอได้เข้าร่วมการแข่งขันแต่ก่อนหน้าการแข่งขันเธอกลับรู้สึกท้อแท้เสียนี่...

ยอดวิวรวม

498

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


498

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ม.ค. 53 / 11:48 น.
พลังแห่งความขยัน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ม.ค. 53 / 11:48


 ชื่อเรื่อง :: พลังแห่งความขยัน

                เสียงแหลมทุ้มสลับกันไปตามเนื้อโน้ตเพลงบรรเลงที่ดังก้องไปทั่วห้องสีฟ้าขนาดเล็กซึ่งในช่วงหลังมานี้มันถูกใช้การบ่อยมากยิ่งขึ้นเมื่อ ณ ตอนนี้ถึงเวลาแห่งการล่ารางวัลของเหล่านักล่ารางวัลของเหล่านักดนตรีและเธอก็เป็นหนึ่งในนั้น

                ... หนังตะลุง เด็กสาวผู้รักในเสียงดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ ...

                หญิงสาวร่างเล็กที่กำลังนักพิจารณาตัวโน้ตตรงหน้าอย่างคร่ำเคร่งเพราะนี่คือเพลงที่เธอจะเอามันไปประกวดแล้วก็หวังกับมันเอามากมากและในตอนนี้เธอยังไม่สามารถที่จะตีโจทย์ของเหล่าเนื้อเพลงนี้ได้เลยและมันคงจะยากยิ่งกว่าถ้าจะเล่นมันโดยไม่มีความเข้าใจในเนื้อเพลงซึ่งนั่นก็หมายความว่า เธอไม่สามารถเล่นมันออกมาจากใจ ของเธอได้

                ไม่ลองก็ไม่รู้ปากบางที่พึมพำบอกกับตัวเองเบาๆและร่างเล็กยืนขึ้นเต็มความสูงอันน้อยนิดพลางสูดลมหายใจเข้าลึกและปล่อยมันออกมาอย่างหนักหน่วงรอยยิ้มกว้างที่ถูกฉีกออกเพื่อเรียกกำลังใจให้กับตัวเธอเองและดูเหมือนมันจะได้ผล

                มือเล็กที่เริ่มที่เคลื่อนสีไวโอลินตัวโปรดสายตาก็ไล่ไปตามตัวโน้ตที่เรียงรายสลับระดับเสียงกันไปตามเนื้อเพลงที่สามารถสื่ออะไรออกมาได้มาหลายหลายอย่าง เสียงทุ้มแหลมที่ดังออกเป็นอันต้องหยุดลงเมื่อหญิงสาวหยุดมือลงพร้อมกับถอนหายใจออกมาหน้าเรียวมองออกข้างนอกเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ของตัวเอง

                หากก็ทำอย่างนั้นได้ไม่นานเมื่อสมองที่เริ่มสั่งบ่งบอกให้เธอรับรู้ว่าเธอเหลือเวลาในการฝึกซ้อมครั้งนี้น้อยเหลือเกินและถ้าเธอมัวแต่มองนกมองไม้อยู่อย่างนี้การประกวดครั้งเธอคงพลาดมันไปแน่ๆ

                เอาละ เอาละสู้ หนังตะลุงอีกครั้งกับการปลุกใจตัวเองแล้วสายตาก็หันกลับไปมองเนื้อเพลงและโน้ตเพลงหากสมองที่มีอยู่น้อยนิดของเธอก็ไม่ได้ทำงานเพื่อแปลข้อความที่เรียงรายอยู่ด้านนี้เลยหากมันกลับจดจ่ออยู่กับสิ่งๆหนึ่งและคงตลกน่าดูว่าสิ่งนั้นมันคือ ชายคนหนึ่งที่ยืนเล่นไวโอลินอยู่บนเวทีที่โรงเรียนของเธอ

                ในเมื่อคิดถึงมันมากก็ไปหามันเลยเอาให้มันรู้ไปเลยว่า ทำไมฉันถึงจดจ่อกับมันนักว่าแล้วร่างบางก็รีบฉวยเอาโน้ตไวโอลินและไวโอลินตัวโปรดเก็บเข้ากล่องแล้วสะพายมันยังหอบรรเลงของโรงเรียนเธอและมันคงยังเป็นอยู่ทุกวันจะมีชายคนหนึ่งมาเล่นไวโอลินที่นี่ เธอนั่งรอจนเขาเล่นไวโอลินจนจบและทุกคนออกไปขาบางก็ก้าวขาไปยังชายหนุ่มคนนั้น

                ขอโทษนะคะ ช่วยรับฉันเป็นลูกศิษย์ด้วยนะคะไม่รู้เพราะอะไรหากแต่จิตใจของเธอสั่งให้ทำมันลงไปและคงไม่ทันแล้วหากจะห้ามไม่ให้มันเกิดขึ้นเธอคงได้มองดูแต่ผลที่ออกมาเท่านั้นว่ามันจะเป็นเช่นไร ตากลมโตที่จ้องไปยังชายหนุ่มที่ยืนอึ้งอยู่พักใหญ่ก่อนที่เขาจะระบายยิ้มหวานที่ทำเอาใจเธอชื้นขึ้นมากเลยทีเดียวอย่างน้อยมันก็เป็นสัญญาณที่ดี

                ทำไมถึงให้ฉันเป็นอาจารย์ล่ะชายหนุ่มที่ยังไม่ชอบตอบคำถามเธอตรงกลับบ่ายเบี่ยงที่จะไปถามอีกเรื่องที่เขาอยากรู้

                ฉันเองก็ไม่ทราบค่ะ ได้โปรดรับฉันด้วยนะคะและนี่ก็เป็นอีกครั้งที่เธอทำไปโดยไม่รู้เหตุผลเธอรู้เพียงแต่ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายและมันจะเป็นทางที่ดีให้กับเธอและนี่เองคงเป็นตัวเลือกที่ไม่เลวถ้าเธอจะลองกับมันสักครั้ง

                ไม่มีคำตอบใดใดนอกจากการกดหน้าลงของชายหนุ่มพร้อมกับร้อยยิ้มหวานที่ส่งมาอีกครั้งและเธอก็ไม่รอช้ารีบชักเอาโน้ตเพลงออกมาและยื่นให้อาจารย์หมาดๆของเธอ หากเขาก็ไม่ได้รับไปทันทีทันใดเพียงแต่เลิกคิ้วเป็นเชิงสงสัยเท่านั้น

                คือ ฉันไม่เข้าใจเนื้อเพลงในนี้ อยากให้อาจารย์ช่วยหน่อยค่ะเสียงใสที่ทำให้คิ้วที่เลิกขึ้นกับเข้าที่เดิมหากเขาก็ไม่ยอมรับมันไปเพียงแต่พูดขึ้นว่า เธอต้องทำมันด้วยตัวเอง และส่งรอยยิ้มกลับมาให้เช่นเดิม

                ฤดูที่แตกต่าง ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ฤดูต่างๆมันเหมือนกับชีวิตคนนั่นแหละ ถ้าไม่รู้จักพยายามแล้วเมื่อไหร่เมฆครึ้มเหล่านั้นจะจากไปล่ะเขาเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับชี้ไปยังห้องดนตรีแต่ละห้องที่ตอนนี้มีคนดีซ้อมกันอย่างขันแข็ง แล้วเลื่อนมือไปยังอีกมุมหนึ่งที่ชี้ไปภาพใหญ่ของเหล่าศิษย์ที่รับมอบถ้วยจากนานาบุคคลสำคัญจากวงการดนตรี ไปกลับบ้าน แต่พรุ่งนี้ต้องหาคำตอบมาให้ได้ ถ้าไม่ได้ฉันจะไม่สอนอะไรให้เธออีก

                ร่างบางที่ตอนนี้มานั่งตากลมตากลมอยู่ระเบียงพลางครุ่นคิดไปถึงคำพูดของอาจารย์คนใหม่อย่างหนักสายตาที่กวาดมองยังภาพต่างที่อยู่เกิดขึ้นในบริเวณรอบๆภาพความอดทน ความสำเร็จต่างๆ

                ... ความอดทน ก็เหมือนกับช่วงเวลาที่เราต้องทุกข์ทนเพื่อรอคอยบางสิ่งบางอย่าง ความสำเร็จ ก็เหมือนฤดูที่สดใสเมื่อฟ้าหลังฝนที่เมฆครึ้มจากไป...

                “เห สุดยอดไปเลยฉันรู้แล้วร่างบางที่กระโดดโลดเต้นอย่างดีใจเมื่อเธอค้นพบแล้ว ฟ้าหลังฝนสดใสกว่าเสมอ

                                                                - 1 เดือน ผ่านไป

                หลังจากวันนั้นวันรุ่งขึ้นเธอก็ไปบอกคำตอบของเนื้อเพลงแกอาจารย์ผู้ชี้ทางสว่างและจากนั้นความอดทน ขยันขันแข็งของเธอก็หลอรวมเข้ากับความเคี่ยวกรำของอาจารย์แสนใจดีก็เริ่มขึ้นและวันนี้คือวันที่ ความอดทนเหล่านั้นจะแสดงผลออกมา

                เธอทำได้ หนังตะลุงยิ้มหวานๆที่มักจะถูกส่งมาให้เธอเสมอยามที่เธอท้อหรือตื่นกลัวกับสิ่งใดใด ขอบคุณค่ะ เธอสูดลมหายใจเข้าไปเฮือกสุดท้ายก่อนจะก้าวออกไปยังลานกว้างที่เป็นบริเวณการแข่งขันเธอส่งยิ้มไปยังคณะกรรมการและผู้ชมที่นั่งรายล้อมเธออยู่แล้วเริ่มบรรเลงเพลงที่เธอเล่นมันตลอด 1 เดือนที่ผ่านมาเพลงที่เริ่มออกมาด้วยใจและใช้ใจสื่อมามันออกมาอย่างดีที่สุดและสุดท้ายมันก็จบด้วยใจที่เบิกบาน

                ความพยายามทั้งหมดเธอแสดงมันออกมาแล้วนะ ที่เหลือก็แค่ไปเลี้ยงฉลอง ที่เธอชนะเสียงหัวเราะที่ตามมาด้วยประกาศนียบัตรแผ่นเล็กที่เขาเพิ่งได้รับจากคณะกรรมการเมื่อครู่ การแข่งขันเมื่อครู่จะไม่มีการประกาศผลหากจะให้ประกาศนียบัตรเท่านั้น

                จริงเหรอคะ เย้ๆๆ ขอบคุณอาจารย์มากนะคะ ฮ่าๆๆเสียงหัวเราะใสที่ดังขึ้นอย่างสุขใจในที่สุดความอดทนในช่วงเวลาที่ฝนตกหนักและรอในวันที่ฝนจางแล้วเธอก็ได้รู้ว่า มันคุ้มค่าที่จะอดทน

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ White tell จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น