นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fanfiction Fantastic beasts [GGAD]

โดย Riririn_L

คู่GGADกลับมาเกิดใหม่ แล้วบังเอิญวนมาเจอกันอีกครั้งเพราะแอปหาคู่

ยอดวิวรวม

52

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


52

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  27 ก.ย. 63 / 22:33 น.
นิยาย Fanfiction Fantastic beasts [GGAD]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 ก.ย. 63 / 22:33



จอห์นนี่ เดปป์รู้สึกเครียดขึ้นมาทันที เมื่อเจอหน้าคู่นอนที่นัดพบผ่านแอปพริเคชั่นหาคู่ชื่อดัง เขาก้มมองรูปโปรไฟล์สลับกับตัวจริงพลางขมวดคิ้ว เขาแค่อยากหากิจกรรมผ่อนคลายหลังทำงานหนัก แต่ต้องมาเจอเรื่องเสี่ยงคุกแบบนี้ก็ชักขำไม่ออกแล้วนะ

“บอกก่อนนะ ฉันไม่มีรสนิยมนอนกับเด็ก” เขาเค้นเสียงพูดลอดไรฟัน พยายามข่มความหงุดหงิดพลางบอกตัวเองว่าอีกฝ่ายเป็นแค่เด็ก คู่สนทนาของเขาเลิกคิ้วขึ้นนิดหน่อย

“ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกค่ะ เพราะฉันอายุครบยี่สิบแล้ว” เธอตอบเขาอย่างใจเย็น แม้จะเห็นคำว่าไม่เชื่อเขียนอยู่บนหน้าของชายหนุ่ม เธอเลยตัดสินใจหยิบบัตรประจำตัวออกมา ใช้นิ้วปิดตรงชื่อแต่ยังเห็นเลขวันเดือนปีเกิดและรูปในบัตรอย่างชัดเจน

จอห์นนี่พยักหน้าอย่างพอใจ อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องเสี่ยงข้อหาพรากผู้เยาว์ละหนึ่ง เขากวาดตามองผู้นอนคนนี้อย่างจริงจังอีกครั้ง ต้องบอกเลยว่าตัวจริงดูเด็กกว่าในรูป ทั้งดูสวยกว่า และน่าสนใจยิ่งกว่า

และเหนือสิ่งอื่นใดคือตรงเสปกเขามาก จอห์นนี่มีเสปกที่ชอบพอๆ กับรสอาหารหรือเครื่องดื่มที่ชอบ เขามักถูกใจคนที่มีลักษณะแบบเดียวกัน คือผมแดงตาฟ้าและผิวขาว

แต่หญิงสาวคนนี้เขารู้สึกถูกใจมากที่สุด เขารู้สึกสะดุดตาตั้งแต่เห็นรูปเป็นครั้งแรก ผมสีน้ำตาลแดงหยักเป็นลอนคลื่น ตาสีฟ้าเข้มทั้งใสกระจ่างแต่ก็ดูลึกลับอยู่ในที และรอยยิ้มที่เหมือนมีอะไรซ่อนอยู่ ทำให้เขาตัดสินใจติดต่อหาเธอและเกิดการนัดหมายกันขึ้นอย่างรวดเร็ว

หลังจัดการกับความเข้าใจผิดเรียบร้อย จอห์นนี่ตัดสินใจเชิญสาวน้อยนั่งพูดคุยทำความรู้จักพร้อมดื่มไวน์ไปด้วย ซึ่งเป็นเรื่องแปลกกับการนัดหมายที่มีจุดมุ่งหมายชัดเจนแบบนี้ แต่นับว่าเขาตัดสินใจที่ถูกต้อง เมื่อสาวน้อยดูจะผ่อนคลายมากขึ้น เธอเริ่มยิ้มอย่างเป็นกันเองและตอบคำถามอย่างไหลลื่น อาจเพราะมีแอลกอฮอล์ช่วย

ยิ่งคุยกันจอห์นนี่ก็ยิ่งรู้สึกแปลกใจ สาวน้อยตรงหน้าเขาดูจะไม่ค่อยเข้ากับการหาคู่นอนผ่านแอปแบบนี้ ทั้งที่ภาพลักษณ์ของเธอเหมาะกับการถือหนังสือเดินในมหาลัยมากกว่าเดินขึ้นห้องในโรงแรมกับชายแปลกหน้า

“จะเป็นการเสียมารยาทรึเปล่า ถ้าผมจะถามว่าทำไมคุณถึงเลือกหาคู่นอนด้วยวิธีนี้ ต้องขอโทษจริงๆ แต่คุณดูไม่เหมาะกับอะไรแบบนี้สักเท่าไหร่”

หญิงสาวยิ้มหนักใจเล็กน้อย เธอลงมือปลดนาฬิกาข้อมือออก เผยให้เห็นจุดแดงเข้มตัดกับสีผิวอย่างชัดเจน ในชีวิตของจอห์นนี่ เขาเคยเห็นแต้มจุดสีแดงนี่มานับครั้งไม่ถ้วน แน่นอนว่าเมื่อก่อนตัวเขาก็เคยมีมันในตำแหน่งเดียวกัน แต่แน่หล่ะว่าสุดท้ายจุดนั่นก็หายไปหลังมีเซ็กส์ครั้งแรก

“คงเพราะอยากกำจัดจุดนี่ไปมั้งคะ” เธอพูดแล้ววางนาฬิกาข้อมือลงบนโต๊ะแทนที่จะสวมกลับที่เดิม ขณะที่ชายหนุ่มเหมือนจะเข้าใจอะไรหลายๆ อย่างมากขึ้น

แม้จะผ่านช่วงวัยรุ่นมานานแต่เขาก็เข้าใจเรื่องนี้ เขาก็เคยมีช่วงที่กลุ่มเพื่อนอวดกันว่าใครที่รอยแต้มหายไป เหมือนแข่งกันว่าใครที่โตเป็นผู้ใหญ่ และใครที่ยังเป็นเด็ก การที่ยังมีรอยจุดสีแดงนี้อยู่บนข้อมือเหมือนเป็นการประกาศว่าตัวเองยังเวอร์จิ้นอยู่ ซึ่งมันออกจะน่าอายในกลุ่มวัยรุ่นที่คิดกันเองว่ายิ่งใครที่จุดแดงหายไปเร็วเท่าไหร่ยิ่งดูเท่ เขาอาจไม่รู้ว่าสังคมเด็กวัยรุ่นสมัยนี้เป็นยังไง ต่างจากยุคของเขารึเปล่า แต่ดูท่าทางอึดอัดใจของหญิงสาวเขาตัดสินใจที่จะไม่พูดเรื่องนี้อีก

“งั้นทำไมคุณถึงเลือกที่จะมีอะไรกับคนแปลกหน้าที่แทบจะไม่รู้จักกันหล่ะ”

“ฉันคิดว่ากับเรื่องนี้อะไรๆ มันคงจะง่ายกว่าที่จะทำกับคนรู้จัก” จอห์นนี่หลุดยิ้มทันทีเมื่อฟังจบ สาวน้อยคนนี้ดูน่าสนใจกว่าที่เขาคิดมาก

เขาเอื้อมมือไปคว้ามือซ้ายของเธอ แล้วก้มลงจูบที่จุดแดงโดยไม่ยอมละสายตาจากหญิงสาว ชายหนุ่มรู้สึกถึงหัวใจของตัวเองที่เต้นรวดขึ้นเมื่อเห็นสีแดงก่ำที่แก้มขาวนวล เขากระซิบเสียงแผ่วทั้งที่ริมฝีปากยังชิดอยู่ที่จุดเดิม

“งั้นมาลองดูกันว่าอะไรๆ ที่คุณว่ามันจะง่ายจริงรึเปล่า”

 

จากประสบการณ์ เขาไม่ควรประหม่าเมื่อมีเซ็กส์ แต่ครั้งนี้มันกลับต่างจากครั้งอื่นๆ มันไม่ได้มีเพียงอารมณ์ตัณหา เขารู้สึกเหมือนตัวเองถูกเติมเต็มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สุขล้นอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัส คล้ายเขาได้หาบางสิ่งบางอย่างพบ มันทั้งอบอุ่น ซาบซ่านและตื้นตัน เปี่ยมล้นด้วยอารมณ์และความสุข คงฟังดูประหลาดถ้าจะบอกว่าเซ็กส์เมื่อครู่ทำให้เขารู้สึกสงบอย่างน่าแปลก เหมือนคนที่เหนื่อยล้ามาทั้งวันแล้วได้ล้มตัวลงนอนหลับสนิท

บางทีอาจเพราะความเหนื่อยสะสมที่มีมาทั้งวัน กับกิจกรรมผลาญพลังงาน ทำให้จอห์นนี่หลับสนิททั้งคืนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ตอนเช้าของวันถัดมา ทั้งสองลุกจากเตียงเดียวกัน ทักอรุณสวัสดิ์กันอย่างเคอะเขิน ต่างคนต่างแยกกันไปทำธุระส่วนตัวโดยไม่พูดอะไรอีก และก่อนที่ทั้งคู่จะแยกย้ายจากกัน จอห์นนี่ตัดสินใจที่จะแลกเปลี่ยนช่องทางการติดต่อกับหญิงสาว ซึ่งเธอก็มีท่าทางยินดีที่จะสานสัมพันธ์กับเขาต่อ ชายหนุ่มคว้ามือซ้ายของเธอกดจูบลงตำแหน่งเดิมที่ไร้จุดแดง แล้วลงมือสวมนาฬิกาข้อมือที่ถูกทอดทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืนให้หญิงสาว จัดมันให้เข้าที่พร้อมชื่นชมแก้มที่ขึ้นสีของเธอ

 

หลังการเจอกันครั้งแรกจนเขาตัดสินใจที่จะสานสัมพันธ์ต่อ จอห์นนี่ส่งคนไปสืบเรื่องราวของสาวผมแดงเมื่อคืน ทำให้เขารู้ชื่อจริงของเธอ จูเลีย ลอว์ และอะไรที่ทำไมเธอจึงตัดสินใจหาคู่นอนชั่วคราว

จูเลีย ลอว์ ปีนี้อายุยี่สิบปี ปัจจุบันกำลังเรียนต่อในระดับปริญญาโท ไม่ใช่แค่นี้ เขายิ่งแปลกใจเมื่อรู้ว่านี่เป็นปริญญาโทใบที่สองของเธอ

แต่ก็นั่นหล่ะจูเลีย ลอว์ในวัยยี่สิบประสบความสำเร็จมากเกินไป เธอก้าวเร็วกว่าเพื่อนวัยเดียวกัน ทำให้หลายคนไม่พอใจ บางคนประสงค์ร้ายจนประกาศตัวเป็นศัตรูต่อเธอ และบางคนอยู่ในคราบมิตรที่ซ้อนมีดไว้ด้านหลัง รอเวลาที่จะหยิบมาทิ่มแทงตัวเธอ

แม้จูเลียจะมีไอคิวที่เป็นเลิศ แต่ยังไงเธอก็เป็นเพียงเด็กสาววัยเพิ่งจะยี่สิบ มันเป็นการยากที่เธอจะแยกแยะคนออกได้ และยากที่จะรับมือกับลมปากคนรอบข้างโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากกลุ่มคนที่เรียกว่าเพื่อน จูเลียยิ่งเสียความมั่นใจเมื่อเธอรู้ว่ามีเพียงเธอคนเดียวในกลุ่มเพื่อนที่ยังมีจุดสีแดงที่บอกว่าเธอยังเวอร์จิ้น และเพื่อนๆ ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกแปลกแยก มีแม้กระทั่งคนที่มีจุดประสงค์แอบแฝงอย่างการอยากมีเซ็กส์กับเธอ

ซึ่งนั่นนับว่าโชคดีอย่างมากที่ถึงจูเลียจะตัดสินในสละเวอร์จิ้น เธอก็เลือกที่จะเสียให้เขาดีกว่าหมาป่าในคราบเพื่อนพวกนั้น

 

 

หลังการนัดเจอครั้งแรกของทั้งคู่ ก็มีครั้งที่สองสามสี่และอีกหลายๆ ครั้งตามมาจนแทบจำไม่ได้ แม้จะไม่ได้นัดเจอกันแต่ทั้งคู่ก็ยังคงติดต่อพูดคุยกันเสมอ และทุกครั้งที่เจอกันก็ไม่จำเป็นต้องจบที่เตียงตลอด หลายครั้งเป็นเพียงการนัดเจอกันเพื่อให้ได้เห็นหน้าและได้ใช้เวลาร่วมกัน

และนี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายอาทิตย์ที่ทั้งคู่ว่างตรงกัน หญิงสาวยิ้มสดใสหลังอ่านข้อความของคนที่ไม่ได้พบหน้านาน เธอเร่งฝีเท้าขึ้นแต่ปากยังยิ้มและทักทายเพื่อนนักศึกษาทั้งที่รู้จักและไม่คุ้นหน้า แม้กระทั่งเดินผ่านกลุ่มเพื่อนร่วมคลาสเรียนที่มักจับกลุ่มนินทาเธอ หญิงสาวก็ยังส่งยิ้มเป็นมิตรให้ ก่อนเดินผ่านทิ้งทั้งกลุ่มที่มองตามเธอตาไม่กระพริบไว้เบื้องหลัง สีหน้าตื่นตกใจของพวกเขายิ่งทำให้เธออารมณ์ดีมากขึ้น

“คุณดูอารมณ์ดีมากเลยนะ” ชายหนุ่มพูดทักขณะที่เธอกำลังจะคาดเข็มขัด หญิงสาวหยุดมือทอดสายตามองคนด้านข้าง อืม...รู้สึกว่าหนวดจะยาวขึ้นกว่าครั้งล่าสุดที่เจอนะ เธอยิ้มกริ่มแล้วเอี้ยวตัวไปจูบที่สันกรามของเขาอย่างออดอ้อนไม่ให้ทันตั้งตัว ก่อนรีบกลับมานั่งและคาดเข็มขัดอย่างใจเย็น ทิ้งชายหนุ่มยังคงนิ่งอึ้งกับการจู่โจมอันรวดเร็ว

“เพราะจะได้เจอคุณยังไงหล่ะคะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงคำรามในลำคอของชายหนุ่มและคำพูดที่เรียกเธอว่าเด็กแสบ

การห่างหายจากกันยิ่งเพิ่มความโหยหาระหว่างทั้งคู่ หลังประตูห้องพักปิดลงทั้งสองก็โผเข้าหากันในทันที จอห์นนี่แสร้งทำเป็นไม่สนใจเสียงหัวเราะเอ็นดู แม้เขาจะรู้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายทำตัวเหมือนเด็กที่ไม่รู้จักอดทน ทั้งที่เขาอายุมากกว่าเธอเกือบยี่สิบปี แต่หลายครั้งเขากลับรู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายที่เด็กกว่า และถูกอีกฝ่ายควบคุมในความสัมพันธ์นี้ มันทั้งน่าหงุดหงิดและเจือความพอใจเบาบาง ซึ่งแปลกมากกับคนที่ชอบที่จะเป็นฝ่ายเหนือกว่าไม่ว่าจะกับเรื่องใดๆ ก็ตาม แม้ความรู้สึกยามมองหญิงสาวเคลื่อนไหวเหนือร่างเขามันจะไม่เลว

เขากำลังคิดทบทวนความสัมพันธ์นี้อย่างจริงจัง หลังจบกิจกรรมก่อนหน้า หญิงสาวยังนอนหลับแนบชิดในอ้อมแขนของเขา มันกลายเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ หรืออาจจะตั้งแต่ครั้งแรก เขาสนใจเธอมากกว่าแค่จะเป็นคู่นอน ความสัมพันธ์ที่ไม่มีคำเรียก แต่กลับหนักแน่นเต็มเปี่ยมด้วยความรู้สึกอันแรงกล้า นับวันยิ่งเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ เขาแค่แกล้งทำเป็นไม่สนใจหรือเข้าใจมัน ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่ามันคืออะไรแต่ก็แสร้งทำเป็นมองข้ามมัน จนวันนี้ความรู้สึกนี้มันยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ มากเกินที่เขาจะคาดการณ์ แม้ภายนอกเขาจะทำเป็นนิ่ง แต่ในใจเขารู้อยู่แล้วว่าตัวเองไม่สามารถควบคุมอะไรได้ในความสัมพันธ์นี้

ทุกอย่างมันอยู่เหนือความคาดหมายทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นที่เธอเจาะเข้าถึงตัวตนที่แท้จริงของเขาอย่างรวดเร็ว หรือเขาที่ยอมปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินมาจนถึงจุดนี้ เส้นที่เขาเคยขีดกั้นไว้ด้วยตัวเองไม่ว่าจะกับใคร และไม่เคยยอมให้ใครก้าวข้าม แม้จะเคยมีคนที่พยายามทะลายกำแพงที่เขาสร้างขึ้น แต่ก็ไม่มีใครทำสำเร็จสักคน ไม่สิ ต้องพูดว่าเขาไม่เคยยอมปล่อยให้ทำได้ต่างหาก

แต่กับเธอนั้นต่างไป เพราะเธอไม่เคยทำลายกำแพงที่ว่า แต่เป็นเขาที่ยอมเปิดประตูรับเธอเข้ามาด้วยตัวเอง

ถ้าเขาห่างจากเธอความรู้สึกพวกนี้มันจะหายไปรึเปล่านะ

 

เป็นเวลากว่าสามเดือนแล้วที่จอห์นนี่ เดปป์ตัดสินใจถอยห่างจากหญิงสาวได้สำเร็จ แม้จะพูดไม่ได้เต็มปาก เพราะเขายังส่งคนคอยตามสืบข่าวคราวของอีกฝ่ายอย่างใกล้ชิด

เขาทั้งโมโหและสมเพชตัวเองเมื่อรับรู้ว่าเธอยังดูสบายดี ไม่มีทีท่าร้อนใจหรือเศร้าเสียใจที่เขาหายไป เหมือนเขาเป็นไอ้งั่งที่กำลังเป็นบ้าอยู่ฝ่ายเดียว ไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายวัยสามสิบแปดจะต้องตกอยู่ในสภาพทุลนทุรายเพราะเด็กสาวอายุแค่ยี่สิบ

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็กลับไปเจอกับเธอก็ได้นี่คะ” ป๊อบปี้ คอร์บี-ทูเอช เลาขาคู่ใจพูดอย่างไร้เยื่อใย เธอนำเอกสารที่เขาต้องเซนต์วางไว้ข้างรูปแอบถ่ายของหญิงสาวผมแดง

“ป๊อบปี้คุณช่วยแนะนำที่ดีกว่านี้ไม่ได้เหรอ”

“มันจะมีอะไรมากกว่านี้คะ คุณคิดถึงเธอจนแทบทนไม่ไหว ทางแก้ก็มีแต่ต้องไปเจอเท่านั้นเอง” เลขาสาวพูดด้วยท่าทางนิ่งเฉย แต่ประกายสนุกยังฉายชัดในแววตา เขาคิดผิดรึเปล่าที่เอาเรื่องนี้มาปรึกษาเธอ

“หรือคุณคิดหนักที่ไปหลงเด็ก ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้หรอกค่ะ ตราบใดที่อีกฝ่ายบรรลุนิติภาวะแล้วคุณก็ไม่เห็นต้องกลัวอะไร ความจริงที่คุณควรกลัว คือระหว่างที่คุณกำลังนั่งดราม่ากลุ้มใจกับตัวเองอยู่แบบนี้ อาจจะกำลังมีผู้ชายคนอื่นเข้าหาเธอก็ได้ เธอทั้งสวยทั้งมีเสน่ห์ไม่แปลกที่คนอื่นๆ จะสนใจ จริงไหมคะบอส” ป๊อบปี้เอ่ยพร้อมยกริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงสดยิ้ม ก่อนเดินเฉิดฉายออกจากห้องไป ทิ้งให้จอห์นนี่นั่งเครียดอยู่ข้างหลังตามลำพัง

 

จนแล้วจนรอดลงเอยสุดท้ายก็มาจบที่นี่ จอห์นนี่นั่งหน้าเครียดอยู่ในรถคันเดิมที่เคยขับมารับหญิงสาวที่หน้าคณะ เขากำพวงมาลัยแน่ รู้สึกตื่นเต้นอย่างที่ไม่ได้เป็นมานาน รู้สึกแม้กระทั่งเหงื่อที่ซึมทั่วตัว สายตาจ้องมองไปยังจุดเดิมที่หญิงสาวต้องเดินผ่าน เอาน่าแค่มาเจอหน้าเท่านั้น แค่ได้เจอหน้าก็พอ

เขารู้สึกเกลียดตัวเองที่ต้องมานั่งกลัวเป็นหนุ่มน้อยแรกรัก ถึงเพิ่งจะมาเป็นเอาตอนอายุปาไป38 และยิ่งเกลียดเมื่อรู้สึกหัวใจเต้นรัวตอนเห็นเธอเดินมา แล้วเขาเอื้อมมือไปปลดล็อครถอย่างไม่รู้ตัว รู้สึกดีใจจนแทบคลั่งที่เธอยอมก้าวขึ้นมานั่งบนรถ เขาเกือบเผลอตัวฉีกยิ้มเมื่อเธอเอ่ยทักว่าไม่ได้เจอกันนาน

เขามารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่กำลังจูบกับเธออยู่ในห้องพักห้องเดิม หลังประตูบานเดิม เขาดันตัวเธอติดกับผนังห้อง จุดที่ไม่ไกลจากประตูหน้า มือข้างหนึ่งประคองใบหน้าเธอขณะไล้นิ้วโป้งที่ข้างแก้มระหว่างเพลิดเพลินกับรสจูบ ส่วนอีกข้างขยับลูบไล้ที่ต้นขาใต้กระโปรงสีขาว ก่อนที่เขาจะตัดสินใจอุ้มร่างเธอขึ้นเพื่อให้จูบถนัด ขาของเธอเกี่ยวกระหวัดรอบเอวเขาไว้แน่น

การจูบครั้งนี้ที่มันทั้งบ้าคลั่งและรุนแรง เธอโอนอ่อนตามเขาแต่โดยดี ไม่มีการต่อต้าน ไม่มีเสียงกรีดร้องถามว่าเขาหายหัวไปไหนมา เธอทั้งอ่อนโยนและนุ่มนวล ทุกการกระทำของเธอทำให้เขารู้สึกถึงการปลอบโยน เขารู้สึกสงบสุขในรอบหลายเดือน คล้ายว่าทุกอย่างมันควรจะเป็นอย่างนี้

“จะไม่ถามเหรอว่าผมหายไปไหน” เขาถามเสียงหอบขณะซบกับซอกคอของเธอ รับรู้ถึงแรงสั่นจากการหัวเราะในลำคอ หญิงสาวเลื่อนมือมาลูบที่ผมเขาแผ่วเบาแล้วพูดว่า

“ไม่จำเป็น เพราะตอนนี้คุณอยู่ที่นี่แล้ว” จอห์นนี่คำรามในลำคอคล้อยยอมจำนนทุกอย่าง เขายอมรับแล้วว่าตนพ่ายแพ้ต่อหญิงสาวตรงหน้าอย่างราบคาบ

ทุกอย่างจบลงอย่างแสนหวาน จากแรกเริ่มที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ขัดแย้ง แต่เมื่อเขายอมรับมันทุกอย่างก็ง่ายขึ้น ไม่ต้องสนทิฐิ วางความเย่อหยิ่งทะนงตน ช่างหัวเรื่องอายุ ความจริงมันมีแค่ว่าเขาตกหลุมรักคนๆ หนึ่งเท่านั้น

จอห์นนี่กอดร่างนุ่มในอ้อมแขนแน่นขึ้น เขาก้มลงจูบที่เส้นผมสีน้ำตาลแดงสวย แนบแก้มกับศีรษะของเธอแล้วนอนหลับไป

ภายในฝันครั้งนี้ของเขาเต็มไปด้วยเรื่องราวแสนแปลกประหลาด มันคล้ายหนังยาวๆ สักเรื่องมากกว่าจะเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง ใช่เรื่องทั้งหมดที่เขาเห็นในฝันหรือจะเรียกว่าเป็นการระลึกถึง มันคือเรื่องราวของเขาในอดีต ที่ใช้ชื่อว่าเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ แตกต่างทั้งยุคสมัยทั้งเรื่องที่ว่าเขาเป็นพ่อมดที่แสนชั่วร้ายที่เคยวางแผนยึดครองโลก และเป็นต้นเหตุสงครามครั้งยิ่งใหญ่ของทั้งผู้วิเศษและมักเกิ้ล นั่นมันฟังดูบ้ามากๆ

เขาตื่นมาพร้อมความสับสนเต็มหัว เรื่องราวมากมายตีกันวุ่น ทั้งชีวิตก่อนหน้าและตอนนี้ทำเขาสับสนว่าจริงๆ แล้วตัวเองเป็นใครกันแน่ พ่อมดศาสตร์มืดผู้แสนชั่วร้ายเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ หรือเป็นแค่จอห์นนี่ เดปป์คนธรรมดา ตกลงแล้วคนที่เขารักคือใคร จะเป็นเพื่อนรักเพื่อนแค้นอัลบัส ดัมเบิลดอร์ ที่ยึดครองหัวใจเขาไว้เกือบทั้งชีวิต หรือหญิงสาวในอ้อมกอดตอนนี้ หรือแท้ที่จริงแล้วเขารักเธอเพียงแค่เธอเหมือนกับอัลบัสเท่านั้น

ชายหนุ่มผุดตัวลุกขึ้นนั่งกุมหัว การขยับตัวกะทันหันทำให้คนที่กำลังนอนซบอกเขาตื่น เธอเงยหน้ามองเขาที่เต็มไปด้วยความสับสนและว้าวุ่น แต่ชายหนุ่มกลับเลี่ยงที่จะมองเธอ เขากลัวว่ามันจะเป็นอย่างที่คิด

เพราะแบบนี้เขาจึงไม่ทันเห็นดวงตาสีฟ้าเข้มที่กำลังประกายระยิบระยับ

“ไม่เป็นไรนะเกลเลิร์ตทุกอย่างจะโอเค” จอห์นนี่ไม่สิเกลเลิร์ตชะงักทันทีเมื่อเธอพูดจบ เขาหันมองดูเธอทันที เมื่อเขามองเธอ เขาก็เริ่มสังเกตเห็นหลายสิ่งหลายอย่างที่ช่วยให้ใจเขาสงบลงได้

รูปลักษณ์ภายนอกอาจเหมือนกันได้ แต่ไม่มีทางที่จะเหมือนยันวิญญาณภายใน ดวงตาสีฟ้าเข้มคู่นี้ไม่มีทางที่ใครจะมีเหมือนอัลบัสได้

“นาย...อัลบัส” เกลเลิร์ตพยายามดิ้นรนหาเสียงของตัวเอง “ตั้งแต่เมื่อไหร่” เขายกมือสัมผัสที่ข้างแก้มเธอ หญิงสาวเอื้อมมือมาจับมือข้างนั้นไว้แนบแก้มยิ่งขึ้น

“ตั้งแต่แรก ไม่สิ พูดให้ถูกคือตั้งแต่ที่ฉันจำความได้ในร่างนี้” จากนั้นอัลบัสก็เริ่มเล่าเรื่องราวของตัวเอง หลังจากที่เขาเกิดใหม่ในร่างของจูเลีย ลอว์ แม้ร่างเกิดใหม่ของอัลบัสจะเป็นผู้หญิงแตกต่างจากเดิม แต่ด้วยอายุในชีวิตก่อนและวุฒิภาวะที่มีอยู่ทำให้เขายอมรับสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้อย่างสงบและเยือกเย็น

ในขณะที่วิญญาณด้านในคือชายชราอายุร้อยกว่า ภายนอกเขาก็ยังเป็นเพียงเด็กผู้หญิงที่ต้องโตขึ้นตามลำดับ ต้องขอบคุณประสบการณ์ในฐานะอาจารย์ที่ทำให้เขาได้ใกล้ชิดกับเด็กๆ ทำให้เขาแสร้งทำตัวเป็นเด็กได้อย่างแนบเนียน แม้จะมีบางเรื่องที่ทำให้เขาเบื่อจนแสร้งทำเป็นเด็กไม่ไหว อย่างเรื่องการเรียนข้ามชั้นจนปัจจุบันเขาเรียนอยู่ในระดับนักศึกษาปริญญาโทใบที่สองด้วยวัยเพียงแค่20ปี

แต่มีเรื่องหนึ่งที่อัลบัสไม่กล้าเล่า คือการออกตามหาเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ หลังเขาเกิดใหม่ได้ราวๆ สามปีอัลบัสตัดสินใจแน่วแน่ที่จะตามหาอีกฝ่าย มันไม่มีอะไรที่จะบอกได้เลยว่าเกลเลิร์ตจะได้กลับมาเกิดใหม่เหมือนกัน หรือตอนนี้เขาอาจตายจากไปก่อนหรือยังไม่เกิดด้วยซ้ำ แต่อัลบัสไม่เคยหมดหวัง เขามักบอกตัวเองเสมอว่าเกลเลิร์ตอาจจะยังอยู่ แต่อาจอยู่ในชื่ออื่นหรือแม้กระทั่งเพศอื่นก็ได้ และความพยายามของเขาก็ไม่สูญเปล่า เมื่อเขาได้พบกับเกลเลิร์ตในชื่อและสถานะอื่น แม้อีกฝ่ายจะไม่มีความทรงจำเก่าอยู่ก็ตาม

“ที่เราเจอกันเป็นเพราะนายตั้งใจใช่ไหม” อย่างอัลบัสนะเหรอจะหวั่นไหวเพราะคำพูดของเจ้าพวกเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เขามั่นใจด้วยซ้ำว่าอัลบัสอ่านเจตนาพวกมันได้ทะลุปรุโปร่ง

“ใช่ นับว่าอังเอิญมากที่ฉันเจอโปรไฟล์ของนายจากในแอปหาคู่” ถึงอัลบัสจะดูไม่โกรธหรือไม่พอใจอะไร เกลเลิร์ตก็อดรู้สึกร้อนตัวขึ้นมาไม่ได้ เขารู้ว่าจุดประสงค์ของแอปหาคู่มันมีไว้ใช้ทำอะไร จึงพยายามเบี่ยงประเด็น

“แล้วนายจะมั่นใจได้ยังไงว่าเป็นฉันจริงๆ ไม่ใช่แค่คนหน้าเหมือน”

“อาจจะฟังดูเข้าข้างตัวเองไปหน่อย แต่ฉันมั่นใจ ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่มีทางจำนายไม่ได้” ดวงตาของอัลบัสดูเจิดจ้ารอยยิ้มมั่นอกมั่นใจ เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่เกลเลิร์ตคิดถึงเป็นที่สุด เหมือนอัลบัสในตอนแรกพบ เด็กหนุ่มผู้เต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน แม้เวลาที่พวกเขาได้อยู่รวมกันจริงๆ ช่างน้อยนิด ต่างจากอายุที่ยืนยาว และมากกว่านั้นคือการยืนอยู่ในฐานะศัตรู ความรู้ความเข้าใจในตัวกันและกันของพวกเขากลับมากกว่าที่เข้าใจตัวเองเสียอีก

อย่างที่อัลบัสพูด ต่อให้สลับเป็นเขา เขาก็มั่นใจว่าไม่มีทางที่เขาจะจำอีกฝ่ายไม่ได้

“แล้วถ้าเกิดว่าฉันจำเรื่องในอดีตไม่ได้หล่ะ”

“มันไม่จำเป็นแล้วเกลเลิร์ต เพราะตอนนี้นายก็จำมันได้แล้วไงที่รัก” อัลบัสเงยหน้าจูบที่สันกรามของเขาอย่างที่เคยชอบทำเมื่อก่อน เพราะส่วนสูงที่ต่างกันทำให้เวลาที่อัลบัสเงยหน้าขึ้นใกล้กับตำแหน่งกรามของเขาที่สุด เจ้าตัวเลยชอบจูบที่กรามของเขาเพราะไม่ต้องเขย่งหรือให้เขาย่อตัวลง

แม้กระทั้งตอนนี้ เมื่อนึกย้อนกลับไปทุกครั้งที่เจอกัน จูเลียก็ชอบจูบที่สันกรามของเขาเหมือนกัน

และใช่ มันไม่จำเป็นอีกแล้ว เพราะตอนนี้เขาได้อยู่กับอัลบัสอีกครั้ง ไม่ต้องยืนอยู่คนละฝั่งเหมือนเมื่อก่อน และไม่ต้องทนคิดถึงอีกฝ่ายโดยที่ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว

เกลเลิร์ตไม่สิ

จอห์นนี่ เดปป์ก้มหน้าลงจุมพิตจูเลีย ลอว์ ให้สมกับที่เขารอคอยมานาน

จากนี้ และตลอดไป

 

จบ.

 

อิมเมจGGADเกิดใหม่

-GG ป๋าจอห์น ตอนอายุ 38

-AD เจ๊จู๊ดร่างสาว ตอนอายุ 20


 

เป็นฟิคปั่นกันหูดับตับไหม้  จู่ๆคิดพล็อตได้ก็เขียนเลย  ขออภัยที่เนื้อหามันจะดูป้วงๆไปบ้าง  คนเขียนเกิดคึกเขียนโต้รุ่งจนไม่ได้นอน

อย่าหวังอะไรกับมันมาก  เราเขียนพรไม่เป็น  ทำได้แค่เขียนระดับเบบี้ไปก่อนนะคะ

เรื่องจุดแดงเราเมคขึ้นมาเพราะอยากให้มีอะไรเป็นจุดสังเกตถึงเวอร์จิ้น

อยากสารภาพว่าชื่ออัลตอนเกิดใหม่ในร่างซีก็เพิ่งคิดตอนจะเขียนใกล้จบนั่นแหล่ะ ไปๆมาๆเลยเอามาจากชื่อเจ๊จู๊ดคนสวย  เพราะไหนๆก็อัญเชิญป๋ามาเป็นร่างเกิดใหม่ของคุณGGแล้วก็เอาให้สุด ชงครบคู่ชิปพอดี

 


 

ผลงานอื่นๆ ของ Riririn_L

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 12:43

    ชอบมากเลยค่ะ เป็นฟิคที่น่ารักมากๆ( ╹▽╹ )

    #2
    0
  2. วันที่ 28 กันยายน 2563 / 22:04

    คุณไรท์คะน่ารักจังเลยแงง~


    #1
    0