คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Identity V] Birthday (White X Emily)

โดย Raptor007

17 มีนาคม วันเกิดของตัวละครสำคัญคนหนึ่งในคฤหาสน์ เอมิลี่ ไดเออร์

ยอดวิวรวม

179

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


179

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 มี.ค. 63 / 20:51 น.
นิยาย [Identity V] Birthday (White X Emily) [Identity V] Birthday (White X Emily) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฟิคสั้นเนื่องในวันเกิดคุณหมอนะครับ เป็นคู่ไวท์กับเอมิลี่

HBD คุณหมอนะคร้าบบบ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 มี.ค. 63 / 20:51


17 มีนาคม

เสียงนาฬิกาปลุกปลุกร่างของคุณหมอสาวให้ตื่นขึ้น

เอมิลี่ ไดเออร์จัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยแล้วเดินออกจากห้องไปรับประทานอาหารเช้าด้วยหน้าตายิ้มแย้ม

"วันนี้วันอะไรน่ะเวร่า" เธอถามเวร่า แนร์ นักปรุงน้ำหอมขณะเดินสวนกัน

"วันอังคารน่ะค่ะ" เวร่าตอบ

"อ๋อ" สีหน้ายิ้มแย้มเปลี่ยนเป็นสีหน้าผิดหวัง เอมิลี่เดินต่อและสวนทางกับเอ็มม่า วู้ด ชาวสวน

"เฮ้! เอ็มม่า วันนี้วันอะไรเอ่ย"

"วันนี้...วันที่เราต้องไปเล่นเกมเพื่อปั่นอีเว้นท์ไงคะ"

"อ๋อ" ดูท่าคำตอบของเอ็มม่าจะทำให้เอมิลี่ผิดหวังยิ่งกว่าเดิม

อันที่จริงวันนี้เป็นวันเกิดของเธอ เธอจึงรู้สึกผิดหวังมากที่ทั้งสองคนจำวันเกิดเธอไม่ได้ ทั้งๆที่ทั้งสองเป็นคนที่เธอสนิทที่สุดในคฤหาสน์

เอมิลี่ไปที่ห้องอาหารซึ่งมืดมิดเพราะม่านถูกปิดไว้

ปกติตอนนี้ต้องเปิดม่านแล้วนี่นา ทำไมผ้าม่านยังปิดอยู่ล่ะ เอมิลี่คิดขณะกำลังจะเดินไปเปิดผ้าม่าน

"แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู...."

ทุกคนในคฤหาสน์ร้องเพลงสุขสันต์วันเกิดให้เอมิลี่ เมื่อจบเพลง นอร์ตัน ครีชเชอร์และเคิร์ทวิ่งไปเปิดผ้าม่านให้แสงแดดเข้ามา มาร์กาเร็ตต้ายกเค้กวันเกิดมาให้ วิลเลียมใช้ไฟแช็คจุดเทียนให้

"เป่าเลย" มาร์กาเร็ตต้าบอก

"นึกว่าจะลืมกันซะเเล้ว" เอมิลี่พูดแล้วเป่าเทียนให้ดับ

"พวกเราจะลืมได้ยังไงล่ะครับ คุณหมอช่วยเหลือพวกเรามาตลอดเลย" นอร์ตันบอก

"ขอโทษนะคะคุณเอมิลี่ จริงๆฉันไม่ได้ลืมหรอกค่ะ กะจะทำให้เซอร์ไพรส์ อย่าโกรธกันเลยนะ" เวร่าบอก

"เอ็มม่าก็ด้วย ขอโทษนะคะ"

"ไม่เป็นไรๆ" เอมิลี่กล่าว สีหน้ากลับมายิ้มแย้มเหมือนเดิมแล้ว

เหล่าผู้รอดชีวิตในคฤหาสน์ต่างเข้ามาอวยพรเอมิลี่ บางคนก็มีของขวัญติดมือมาด้วย

"เอาล่ะ กินข้าวกันเถอะ อย่าลืมนะว่าเราต้้องไปเล่นเกมตอนเก้าโมงครึ่ง" นาอิบพูด "เราได้อยู่ทีมเดียวกันนะครับคุณหมอ ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวผมแบกเอง"

"ฝากด้วยนะคะ" เอมิลี่บอกแล้วลงมือรับประทานอาหาร

 

หลังเสาต้นหนึ่งในห้องอาหาร มีชายร่างสูงสองคนแอบมองเหล่าผู้รอดชีวิตอยู่

"วันนี้เป็นวันเกิดของเอมิลี่รึนี่" เชี่ยปี่อ้าน หรือฉายาคือไวท์ พูดขึ้นด้วยเสียงเบาไม่ให้ผู้รอดชีวิตได้ยิน

"ใช่แล้วล่ะ เดินไปสุขสันต์วันเกิดเธอหน่อยสิ" แจ็ค หรือฉายาคือเดอะริปเปอร์บอก

"จะดีรึ"

"เอ่อ...หาจังหวะตอนที่เธออยู่คนเดียวดีกว่า ไปบอกตอนนี้มีหวังกลับมาในสภาพยับเยิน"

"นางไม่เคยอยู่คนเดียวเลยนี่"

"ก็เกมไล่ล่าเกมหน้านายเจอกับเธอนี่ ถ้านายพาคนอื่นส่งคฤหาสน์ได้หมดนายก็สามารถคุยกับเธอได้โดยไม่มีใครกวน"

"ถ้าทำได้ก็ดีสิ"

"นายทำได้อยู่แล้ว ถือโอกาสนั้นบอกความในใจไปเลยก็ดีนะ นายชอบเธอไม่ใช่เหรอ อิอิ"

"พูดอะไรของเจ้าเนี่ย"

ถ้าอาวุธคู่กายของเชี่ยปี่อ้านอยู่ในมือ แจ็คคงถูกร่มตีก่อนที่จะพูดจบประโยค

ถึงประโยคนั้นจะเป็นความจริงก็เถอะ

 

เวลา 9 โมงครึ่ง

เกมไล่ล่าเริ่มขึ้นแล้ว

เอมิลี่เดินเข้ามาในห้องรอเพื่อเตรียมพร้อม เธอนั่งอยู่กับนาอิบ เอ็มม่าและวิลเลียม

"ตานี้เราออกไปได้แน่ครับคุณเอมิลี่" วิลเลียมบอก

ณ สวนสนุกธารแสงจันทร์

เอมิลี่เข้าไปปั่นไฟทีี่โดม เธอคาดว่าเธอน่าจะเกิดอยู่ห่างจากคนอื่นๆพอสมควร

"ผู้ล่าอยู่ใกล้ฉัน" เอ็มม่าส่งสัญญาณเมื่อถูกผู้ล่าตี โชคดีที่เอ็มม่ายังมีเกราะปกป้องอยู่ทำให้เอ็มม่าไม่ได้ติดสถานะบาดเจ็บ การตีครั้งนั้นยังทำให้เอมิลี่เห็นว่าผู้ล่าเป็นแฝดขาวดำ(ผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่เรียกกันแบบนั้น)อีกด้วย

เอ็มม่ายื้อเวลาจนเอมิลี่ถอดรหัสเสร็จเธอจึงล้มลง ตอนนี้มีเครื่องเข้ารหัสเหลืออยู่ 4 เครื่อง

"ฉันไปก่อน" นาอิบส่งสัญญาณบอกทันทีที่เอ็มม่าล้ม ตอนนี้เขาคงกำลังวิ่งไปช่วยเธอ

เอมิลี่ถอดรหัสต่อตรงเครื่องเข้ารหัสบริเวณบ้านผีสิง

ขณะที่นาอิบกำลังแกะเชือกช่วยเอ็มม่าให้หลุดจากเก้าอี้จรวด เชี่ยปี่อ้านก็ตีเขาพอดี นาอิบจึงโดน Terror shock เข้า แต่ด้วยความสามารถพิเศษของนาอิบเขาจึงไม่ล้มทันทีและแกะเชือกให้เอ็มม่าอีกครั้ง เอ็มม่าวิ่งไปได้ไม่ไกลก็ถูกตีอีกรอบ แต่ก็ไม่ล้มลงทันทีเพราะผลจากเปิร์ค Tide turner เธอจะล้มในอีกราวๆ 15 วินาทีข้างหน้า

ส่วนนาอิบวิ่งมาหาเอมิลี่ เขาล้มลงตรงหน้าเธอพอดี เอมิลี่จึงทำการรักษา ซึ่งทำได้ช้ามากๆ

วิลเลียมรอเข้าไปช่วยเหลือเอ็มม่า แต่ก็ถูกผู้ล่าไล่ล่าจนล้มลง ซึ่งนั่นก็ถ่วงเวลาให้เอ็มม่าทำการรักษาตัวเองและลุกขึ้นมาได้

เอมิลี่ซึ่งทำการรักษานาอิบเสร็จแล้วตรงเข้าไปช่วยวิลเลี่ยม ร่างขาวปาร่มตรงไปหาเอ็มม่าและไล่ล่าเธอต่อ ในที่สุดเธอก็ล้มลงและถูกจับนั่งเก้าอี้เป็นรอบที่สอง ร่างดำปาร่มไปยังจุดที่วิลเลี่ยมเคยนัั่่งเก้าอี้อยู่และเดินหาวิลเลี่ยมซึ่งถูกรักษาเรียบร้อยแล้ว นาอิบไปช่วยเอ็มม่า ส่วนเอมิลี่ก็ตรงไปถอดรหัสที่เดิม

เมื่อเอมิลี่ถอดรหัสเสร็จวิลเลี่ยมก็ยื้อเวลาต่อไปไม่ไหวและถูกตีล้มลง เขาถูกจับนั่งเป็นรอบที่สองแล้ว

เอ็มม่าซึ่งนาอิบได้ทำการรักษาแล้วรีบวิ่งเข้าไปช่วย แต่ก็ถูก Terror shock

เนื่องจากเธอไม่มีความสามารถพิเศษที่ช่วยยื้อเวลาบาดเจ็บแบบนาอิบ เธอจึงล้มลงและถูกส่งกลับคฤหาสน์เป็นคนแรก

นาอิบซึ่งอยู่อีกฟากของแม็พวิ่งไปช่วยวิลเลี่ยมแต่ก็มาไม่ทัน แถมผูู้ล่ายังเดินมาเจอเขาอีกด้วย เขากลายเป็นเป้าหมายต่อไปของผู้ล่าทันที นาอิบยื้อเวลาจนเอมิลี่ถอดรหัสเสร็จไปอีกหนึ่งเครื่องก็ล้มลงและถูกจับนั่งเก้าอี้

"เหลืออีกหนึ่งคนสินะ" เชี่ยปี่อ้านพูดแล้วเดินหา ใช้เวลาไม่นานก็เจอกับเอมิลี่ที่กำลังวิ่งมาช่วยนาอิบ ไวท์ไล่ล่าเอมิลี่ เอมิลี่เองก็พยายามหนีพลางหาทางลับไปด้วย แต่แล้วเธอก็พลาดท่าถูกร่มฟาดขณะปีนข้ามแผ่นไม้

Terror shock

"โอ๊ย..." เอมิลี่ร้องด้วยความเจ็บ

เชี่ยปี่อ้านพังแผ่นไม้ ก้มลงมองแพทย์สาว

"จับฉันส่งคฤหาสน์เลยสิคะ"

"ข้าคงทำแบบนั้นกับเจ้าไม่ได้"

เอ๊ะ หมายความว่ายังไง

"ก็วันนี้วันเกิดเจ้านี่ เจ้าควรจะได้ออกจากคฤหาสน์เป็นของขวัญ"

ร่างสูงใช้สองมืออุ้มร่างของแพทย์สาวตรงหน้าขึ้นไปบนกระดานลื่นที่อยู่ใกล้ๆ เมื่อขึ้นมาแล้วเขาก็ปล่อยให้แพทย์สาวดิ้นหลุดจากการอุ้ม

เดี๋ยวนะ ปกติต้องใช้ลูกโป่งนี่

"ขอโทษจริงๆที่ต้องส่งเพื่อนๆของเจ้ากลับคฤหาสน์ ข้าอยากใช้เวลาคุยกับเจ้าตอนเจ้าอยู่คนเดียวน่ะ สุขสันต์วันเกิดนะ"

"ขอบคุณค่ะ"

เชี่ยปี่อ้านรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นแรง

"ข้าส่งค่าเสียงสะท้อนจำนวนหนึ่งไปให้เจ้าด้วย มันคงพอที่จะใช้ซื้อเสื้อผ้าสวยๆสักหนึ่งชุด"

ค่าเสียงสะท้อนเป็นค่าที่ใช้ซื้อของต่างๆในร้านค้าของคฤหาสน์ เช่น เสื้อผ้า สัตว์เลี้ยง เครื่องประดับ

"ขอบคุณอีกครั้งค่ะคุณไวท์"

"เอาล่ะ มาเล่นเครื่องเล่นกันไหม"

"เล่นสักหน่อยก็ดีค่ะ"

 

แล้วทั้งสองก็ชวนกันไปเล่นเครื่องเล่นต่างๆในสวนสนุก ทั้งกระดานลื่น ม้าหมุนและรถไฟเหาะ จนเชี่ยปี่อ้านเห็นว่าเอมิลี่ควรจะกลับไปคฤหาสน์ได้แล้ว

"ข้าว่าเจ้าคงกลับได้แล้ว เดี๋ยวเพื่อนๆของเจ้าจะเป็นห่วง"

ทั้งสองเดินหาทางลับ และพบทางลับที่บริเวณบ้านผีสิง

"ก่อนจะไป ข้าขอบอกอะไรเจ้าอย่างหนึ่ง"

เชี่ยปี่อ้านยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหูของแพทย์สาว

"ข้ารักเจ้านะเอมิลี่"

"เช่นกันค่ะ"

ทั้งเชี่ยปี่อ้านและเอมิลี่ต่างก็หน้าแดงและเงียบไปพักหนึ่ง

"จริงรึเอมิลี่"

เอมิลี่พยักหน้า ใบหน้าของเธอยังคงแดงอยู่

เธอก็แอบชอบเขาจริงๆนั่นแหละ

เชี่ยปี่อ้านจับมือของแพทย์สาว

"เรามาเป็น...เอ่อ...เขาเรียกอะไรนะ"

"แฟน?"

"ใช่ เป็นแฟนกันไหมครับ"

"เป็นสิคะ"

เชี่ยปี่อ่านอยากจะร้องออกมาเสียงดังด้วยความดีใจ แต่คงต้องเก็บอาการไว้ก่อน

"เอ่อ..คืนนี้ไปเดทกันที่สวนดีไหม"

"ดีสิครับ ผมจะไปแน่"

"งั้น...ฉันไปก่อนนะคะ"

"อืม ลาก่อนนะ แล้วเจอกัน"

"แล้วเจอกันค่ะ"

แล้วแพทย์สาวก็กระโดดลงทางลับไป

 

ที่คฤหาสน์

"เอมิลี่ ทำไมหายไปนานจัง" นาอิบถาม

"ซ่อนตัวจากผู้ล่าอยู่น่ะสิ กว่าจะหาหลุมเจอนะแทบแย่เลย"

"อ๋อ เดี๋ยวรอบหน้าเอาใหม่นะ ตาหน้าเราต้องชนะ"

"หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะคะ"

"อ้าว! อยู่ที่นี่เองเหรอคะคุณหมอ" เอ็มม่าพูดขึ้น

"มีอะไรเหรอ"

"เอ็มม่าจะมาชวนไปที่ห้องคืนนี้น่ะค่ะ"

"ฉันคงไปไม่ได้น่ะ"

"อะ..อ้าว ถ้าอย่างนั้นก็...ไม่เป็นไรค่ะ"

 

 

 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ Raptor007

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น