ตอนที่ 59 : EP : 57 การทดสอบเข้าสำนักดาราจุติ ต่อภาคสอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2997
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 240 ครั้ง
    10 พ.ค. 62





EP : 57 การทดสอบเข้าสำนักดาราจุติ








“เตรียมครบทุกอย่างแล้วไปกันเถอะ” หรงซู่จินเอ่ยบอก หลายวันมานี่เธอเอาแต่วางแผนเรื่องต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนที่กำลังสร้างใกล้จะเสร็จ และยังต้องหลอมโอสถไปให้กับลูกน้องของตัวเอง ให้หรงลู่จินและหรงจางหนานฝึกซ้อมให้กับลูกน้องของเธอ


แถมเธอยังโชคดีได้ชายหนุ่มผู้เป็นอดีตบัณฑิตย์ที่ฉลาดหลักแหลมมาเป็นอาจารย์สอนหนังสือให้กับพวกเด็กๆ อีกด้วย ถือว่าคุ้มค้ากับการที่เธอช่วยเขารอดชีวิตมาได้


แต่ที่เธอยังไม่เข้าใจพวกลูกน้องของเธอก็คือ ให้ไปหาผู้คนมีแต่ได้ชายหนุ่มเด็กชาย แต่ไม่มีพวกหญิงสาวเลยสักคน เอาจริงๆ นะ เธอก็สงสัยอยู่ว่าลูกน้องของเธอมันเป็นหรือเปล่า ไม่สนใจหญิงสาวสักนิดเลย


“ท่านแม่ๆ ดูสิข้าได้เด็กมาด้วย” หรงลู่จินที่เห็นบอกว่าจะออกไปข้างนอกก็กลับมาพร้อมกับร้องเรียกเธอไปด้วย หรงซู่จินมองหรงลู่จินที่อุ้มเด็กสาววัยห้าปีเสื้อผ้ามอมแมมแต่ทว่าใบหน้ากลับดูน่ารักน่าเอ็นดู แววตาใส่ซื่อนั้นทำเอาเธอตัดสินใจที่จะเลี้ยง ถึงแม้ตอนนี้สถานการณ์จะไม่ปล่อยเท่าไร แต่จะปล่อยเด็กคนนี้ให้อยู่เพียงลำพังก็อย่างไรอยู่ เอาไปให้ท่านพ่อเสียยังดีกว่า


“มู่ตานฝากดูแลเด็กคนนี้ด้วย เดี๋ยวข้าจะกลับมาช่วงนี้ อย่าลืมเตรียมของให้เรียบร้อย พรุ่งนี้เราจะไปกันแล้ว” หรงซู่จินสั่งงานเสร็จก็เดินขึ้นรถม้าไป


 ตั้งแต่ที่พวกผู้อาวุโสบางคนตายไป พวกผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็ระมัดระวังตัวขึ้น เพราะตอนนี้ภายในตระกูลกำลังเปลี่ยนแปลงไป ถ้าบอกว่าตอนนี้ใครมีกำลังมากที่สุดในตระกูลก็คงหนีไม่พ้นเธอ เพราะมีลูกน้องกว่าร้อยชีวิต อยู่ในเขตปกครองของเธอ


“ถึงแล้วขอรับ” หรงเฉาเฉาที่เป็นคนบังคับม้ามาส่งเธอก็เอ่ยบอกเมื่อมาถึงอาคารที่ให้ช่างไม้สร้างไม่สิบห้าวันก็เกือบเสร็จแล้ว มันช่างรวดเร็วจริงๆ


 “เฉาเฉาท่านมากับข้า” หรงซู่จินที่ลงจากรถม้าก็เอ่ยขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าตอนนี้กำลังมีกำลังตามดูเธอสองคนอยู่เงียบๆ


“ขอรับ” หรงเฉาเฉาขานรับ พร้อมกับเดินตามหลังคุณหนูไปทันที พื้นที่ตรงนี้ไม่ไกลจากตระกูลมานักแถมยังไม่ไกลจากตัวเมืองหลวงอีกด้วย แต่ไม่ค่อยจะมีผู้คนมาอาศัยอยู่เท่าไร เป็นเพราะพื้นที่ต้นนี้ปลูกอะไรก็ไม่ขึ้น ที่ดินตรงนี้เลยถูกมาก


หรงซู่จินเดินสำรวจทุกซอกทุกมุมผลคือเป็นที่หน้าพึงพอใจ เธอจะสร้างเอาให้ใกล้เคียงกับโลกที่เธอจากมามากที่สุด


โต๊ะและเก้าอี้เธอก็ออกแบบเอาไว้ให้แล้ว รูปแบบการสอนเธอก็บอกเอาไว้กับท่านพ่อของเธอหมดแล้ว หรงซู่จินมองออกไปด้านนอก ที่นี่ไม่มีแม่แต่หญ้าหรือต้นไม้เลยสักต้นนั้นทำให้มันร้อนมาก แต่ถ้ามีสระน้ำด้วยจะคงพอทำให้หายร้อนได้ เฮ้อ พูดถึงก็ร้อนพอดี


“เฉาเฉาตอนนี้พวกท่านต้องมาสอนวรยุทธที่นี่ให้กับเด็กๆ ทำการแบ่งแบบนี้ข้าได้วางแผนเอาไว้มีปัญหาอะไรถามท่านพ่อของข้าได้ ข้าบอกท่านพ่อเอาไว้หมดแล้ว อย่าลืมดูแลตระกูลด้วย จริงสิ นี่เป็นแบบบ้านพัก ผู้ที่จะเข้าเรียนที่นี่ต้องเข้าพักเรือนที่ข้าจัดเอาไว้ให้ แยกชายหญิง พออาคารนี้สร้างเสร็จแล้วก็สร้างแบบนี้อีกสองอาคารให้ว่างตัวอาคารเป็นครึ่งวงกลมแบบนี้” หรงซู่จินอธิบายบอกพร้อมกับยืนแบบให้ดูแล้วก็วาดให้หรงเฉาเฉาดูเพื่อให้เข้าใจ


“ขอรับ” หรงเฉาเฉาพยักหน้าพร้อมกับเอ่ยรับคำไปด้วย เขาเต็มใจที่จะทำงานตามที่ได้รับมอบหมายจากคุณหนู และเขาไม่คิดเลยด้วยซ้ำว่าวันนี้เขาจะต้องมาสอนวรยุทธให้กับคนอื่น ซึ่งไม่ต่างจากการที่ถูกเรียกมาอาจารย์เลยสักนิด


“ไปเถอะ เดี๋ยวจะเดินดูรอบๆ แถวนี้หน่อย” หรงซู่จินเอ่ยปากไล่ให้หรงเฉาเฉาไปทำงาน ส่วนตัวเองก็เดินดูบริเวณที่จะทำสระน้ำขนาดใหญ่แล้วก็สร้างศาลาเอาไว้


หรงซู่จินแสร้งทำเป็นไม่รับรู้ว่ามีใครสะกดรอยตามตัวเอง ทำตัวตามปกติพลางหากิ่งไม้เล็กๆ ที่เป็นเศษไม้จากการสร้างอาคารโรงเรียน มาวาดเป็นวงกลมขนาดใหญ่ ที่ตรงนี้ก็ด้านหลังของอาคารเรียน


“พื้นที่นี่ต้องแห้งแล้งเพราะขาดน้ำ แต่ถ้ามีแหล่งน้ำก็จะสามารถปลูกผักปลูกต้นไม้ได้ เฮ้อ ข้านี่ทั้งงามแล้วก็ยังฉลาดหลักแหลมจริงๆ เลย” หรงซู่จินพูดไปก็เดินไป พลางเอ่ยชนตัวเองอย่างหน้าไม่อาย


ฝ่ายที่สะกดรอยตามหรงซู่จินมาก็ได้แต่กรอกตา นางเป็นคนเช่นนี้เองหรอกหรือ กงกงเสี่ยวที่ว่าจะมาขอเดินทางไปด้วยกับหรงซู่จินก็ต้องแอบสะกดรอยตามมา เพราะอยากรู้ว่าหรงซู่จินคิดจะไปที่ใดกัน


“เจ้าว่าเช่นนั้นหรือไม่” หรงซู่จินไม่ได้หันไปมองเพียงแต่เดินอยู่แถวนั้นเพื่อจะหาทางเอาน้ำเข้ามาอยู่ในสระให้ได้


ส่วนกงกงเสี่ยวที่ไม่รู้ว่าตัวเองถูกถามก็นั่งอยู่บนหลังคาเงียบ จนกระทั่งที่หรงซู่จินเอ่ยชื่อของเขานั้นทำให้เขาต้องตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะถูกนางจับได้


“กงเสี่ยวเจ้าจะแอบอีกนานหรือไม่”


“เจ้ารู้”


“อืม” หรงซู่จินเอ่ยตอบ พร้อมกับมองไปยังด้านหน้าที่จำได้ว่าห่างออกไปจะมีแม่น้ำให้ อืมถ้าไปซื้อที่ตรงนั้นเอาไว้ ก็จะได้ต้องลำบากเวลาลำเลียงน้ำมาพื้นที่ตรงนี้


“เอ่อ พอดีว่าข้าจะมาขอใช้ประตูมิติของเจ้านะ” กงกงเสี่ยวมองหรงซู่จินที่ยังคงหน้านิ่ง


“เอาสิ เจ้าก็จะเข้าสำนักดาราจุติสินะ”  หรงซู่จินเอ่ยตอบ ก่อนกล่าวถามอีกฝ่ายไปด้วย


“ใช่”


“คุณหนู” หรงเฉาเฉาร้องเรียก ก่อนจะมองชายอีกคนที่ไม่รู้ว่ามาอยู่ที่นี่กับคุณหนูของเขาได้อย่างไร


“มีอะไร”


“เรียบร้อยแล้วขอรับ” หรงเฉาเฉาเอ่ยพลางมองกงกงเสี่ยวไปด้วยอย่างสงสัย


“งั้นเรากลับกันเถอะ อ๋อ จริงสิไปซื้อที่แถวนั้นเอาไว้ด้วยนะ เดี๋ยวเย็นนี้จะกลับไปวางแผนไว้ให้ มาด้วยกันสิ” หรงซู่จินเดินไปพลางก็พูดไปไปพลาง ก่อนจะหันกลับไปมองกงกงเสี่ยวแล้วเรียกกลับด้วยกัน


“ไปส่งข้าก่อนแล้วค่อยไปส่งกงเสี่ยว” หรงซู่จินเอ่ยบอกเพราะเธอจะต้องทำการวางแผนเอาไว้ ค่อยดูเถอะหวางชูเจอหน้ากันเมื่อไร ท่านโดนดีแน่



 

เช้ามาเยือนหรงซู่จินเตรียมการทุกอย่างเสร็จแล้วดีที่เธอเข้ามิติ เธอทำให้มีเวลามากกว่าปกติ โรงเรียนที่เธอสร้างนั้นมีให้ทุกคนได้เลือกเรียนแต่ในนั้นจะต้องฝึกวรยุทธเป็นหลักเพราะคนที่ไม่ฝึกวรยุทธจะถูกมองเป็นคนไร้ค่าแบบเธอ จริงๆ แล้วเป้าหมายของเธอเพียงแค่อยากให้คนพวกนี้ป้องกันตัวเองเอาไว้ได้ก็เท่านั้นเอง


“หวังว่าวันนี้ราจะได้เจอหวางชูนะ” หรงซู่จินเอ่ยบอกเพราะไม่รู้จะได้เจอจริงๆ หรือเปล่า  เธอเดินไปยังเรือนของท่านพ่อพร้อมกับเอาแผนงานที่ตัวเองวางเอาไว้ พร้อมกับอธิบายบอกพร้อมกับนั่งท่านอาหารไปด้วยกันจนถึงเวลาที่ต้องออกเดินทาง


“พ่อจะดูแลโรงเรียนลูกให้ส่วนเรื่องที่ดินพ่อจะซื้อแถวนั้นให้หมดเลยก็แล้วกัน ลูกกลับมาอีกที่เราจะเปิดโรงเรียนทันที” หรงจินเฉินเอ่ยบอก เขารู้สึกทึ่งให้ความสามารถของลูกสาวของเขาจริงๆ ไม่มีเด็กสาวที่ไหนฉลาดหลักแหลมเท่าลูกสาวของเขาอีกแล้ว


“เจ้าค่ะ” หรงซู่จินยิ้มรับ ก่อนจะที่จะพากันเดินยังเรือนที่เอาไว้ประชุม เพราะที่นั้นมีประตูมิติ ทุกครั้งที่มีคนใช้มันจะแจ้งเตือนตลอด จึงไม่ค่อยใครมีคนใช้มากนักถ้าไม่ใช่เป็นการเดินทางไกล หรือเดินทางข้ามแคว้น


“ท่านแม่” หรงลู่จินวิ่งมาหาเธอพร้อมกับเรียกเธอเบาๆ เมื่อคืนนี้หรงลู่จินไม่ได้นอนกับเธอเพราะเห่อเด็กสาวตัวน้อยแถมยังบอกว่าเป็นลูกของเธอหับหวางชูอีกต่างหาก คิดเองเออเองทั้งนั้น แถมยังบอกว่าห้ามใครมายุ่งกับน้องตัวเองเด็ดขาด


“หรงชูจิน ต่อไปนี้ต้องอยู่กับท่านตาแล้วน้องต้องเป็นเด็กดีนะ” หรงลู่จินหันไปมองเด็กสาวที่มองตัวเองตาแป๋ว หรงชูจินเป็นชื่อที่เขาตั้งให้เอง เอาชื่อท่านพ่อกับท่านแม่มาร่วมก็เลยได้เป็นชื่อนี้


“เจ้าค่ะ” เสียงหวานเอ่ยบอก พร้อมกับมองหรงจินเฉิน ก่อนจะมองหน้าหรงซู่จินทำท่าจะให้เธออุ้ม


“เจ้าต้องเป็นเด็กดีนะ ถ้าเป็นเด็กดีแล้วท่านตาจะซื้อขนมให้เจ้าทาน” ได้ยินว่าขนมหรงชูจินก็พยักหน้ารับ พร้อมกับยิ้มหวานก่อนจะหอมแก้มของผู้เป็นแม่


“รอกงเสี่ยวก่อน แล้วค่อยไปกัน อ่าเจ้ามาพอดีเลยกงเสี่ยว พวกเจ้าต้องนึกถึงสำนักดาราจุติ ยืนต่อกันเข้าไปเลย” หรงจินเฉินเอ่ยบอก ก่อนจะหันไปเห็นสหายของตัวเองแล้วก็กงกงเสี่ยวที่กำลังเดินเข้ามาพอดี


ทั้งเจ็ดคนเดินต่อแถวเข้าไปยังประตูมิติ หรงซู่จินหันไปยิ้มให้กับผู้เป็นพ่อและลูกน้องของตัวเองที่พากันมาส่งเธอก่อนจะเดินเข้าไปให้ประตูมิติเป็นคนแรก


“โชคดีนะขอรับคุณหนู”


วูบ!


ทันทีที่ขาเรียวงามของหรงซู่จินก้าวเข้ามาในมิติ เธอนึกถึงสำนักดาราจุติทันที หลังจากนั้นร่างของเธอก็ถูกออย่างไรบ้างอย่างดูดไปทันที เพียงไม่กี่ลมหายใจ เธอก็โผล่มาที่ลานกว้าง เดาได้ว่านี้คงเป็นที่รับสมัครเป็นแน่ ว่าแต่ว่าทำไมไม่คนเลยละ


วูบ!!


มู่ตานก็ตามเธอมาไม่นานแล้วก็เป็นลี่เฟยและหรงหนานที่คว้ามือของหรงลู่จินมาแล้วก็กงกงเสี่ยวและสุดท้ายก็เป็นหลงเยียน


“ทำไมไม่มีใครเลยละ” มู่ตานเอ่ยถามทันที่อย่างงุนงง เพราะมันจะต้องมีคนจำนวนมากเป็นแน่ที่มารอการทดสอบเข้าสำนักดาราจุติ


“นี่คือภาพมายา ทางสำนักกำลังทดสอบพวกเราอยู่” หลงเยียนเอ่ยบอก กลกระจอกๆ พวกนี้ทำอะไรเขาไม่ได้หรอก


“อ่า ระวังตัวกันเอาไว้ด้วยละ” หรงซู่จินเอ่ยบอก เพราะภายในมายาแห่งนี้กำลังมีการเปลี่ยนแปลง จริงๆ แล้วเธอก็อยากจะให้หลงเยียนช่วยนะ เพราะเธอไม่อยากจะให้พวกอาจารย์มาสนใจหลงเยียนมากนัก เดี๋ยวเวลาเธอใช้ให้ไปทำงานให้มันจะลำบาก


ตู้ม!! 


หรงซู่จินมองภาพตรงหน้าที่มีการเปลี่ยนแปลงที่ต้องนี้พวกเธอได้มาอยู่ในป่า พร้อมกับสัตว์อสูรระดับปฐพี  อ่ายังดีที่เป็นระดับปฐพีขั้นกลาง


หรงซู่จินคิดว่ายังดีที่เธอกดระดับของเธอให้อยู่ในระดับนภาขั้นต้น ส่วนของคนอื่นๆ เธอให้กดอยู่ในระดับนภาขั้นกลาง เพราะว่าเธอไม่อยากเป็นจุดสนใจของใคร ยังดีที่มีกงกงเสี่ยวที่อยู่ในระดับเดียวกันกับเธอ ถือว่ากงกงเสี่ยวคนนี้ไม่ธรรมดาเลย นั้นคงจะเป็นเพราะท่านลุงเพิ่งจะไปประมูลโอสถของเธอที่เอาไปประมูลที่ของโรงมูลของท่านลุงโจโฉเหวยเป็นแน่ เลยอยู่ในระดับนี้ได้


“ข้าเพิ่งเคยเห็นสัตว์อสูรเป็นครั้งแรก” กงกงเสี่ยวเอ่ย พลางทำหน้าคิดหนัก ลำพังแค่ตัวเดียวก็อยากพอแล้ว แต่นี้สองตัวเลยนะ


“มู่ตานลี่เฟยหลงเยียน ไปจัดการตัวนั้น “ หรงซู่จินเอ่ยบอก พร้อมกับชี้ไปตัวที่อยู่ด้านซ้าย ที่เป็นสัตว์อสูรกระทิงปฐพี ก่อนจะหันไปบอกที่เหลือ


“ส่วนพวกเจ้าจัดการอีกตัว เดี๋ยวข้าจะกางม่านอักขระเอาไว้ให้”  พูดจบเธอก็กางม่านอักชระคลุมร่างกายทุกคนร่วมถึงตัวเองด้วย เธอเลือกงานที่สบายๆ ที่สุดแล้ว เล่นกับพวกนี้หน่อยก็แล้วกัน


“เบาๆ หน่อยละ” เธอเอ่ยบอกหรงลู่จินเบาๆ อย่างเข้าใจกัน ก่อนจะออกไปต่อสู้ เธอมองทั้งสองข้างที่กำลังสู้กันอย่างดุดัน ลี่เฟยกับมู่ตานสามาระรับมือได้อย่างง่ายด้าย นั้นเป็นเพราะเธอเคยฝึกกับสองสัตว์อสูรมาก่อน


ส่วนอีกด้านเธอเคยได้ชัดว่ากงกงเสี่ยวมีความกังวลอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มากนัก เพราะมีหรงลู่จินและหรงจางหนานค่อยช่วยอยู่


ตู้ม!!


โครม!!


“เอาไปลูกเตะพิฆาต” มู่ตานที่พุ่งเข้าหาพร้อมกับกระโดดขึ้นสูงก่อนจะร้องออกมาพร้อมกับลูกเตะที่เต็มไปด้วยลมปราณแน่นที่ขาและเท้าข้างขวา


โครม!!


สัตว์อสูรกระทิงปฐพีกระเด็นไปไกล แต่ลี่เฟยก็ไม่ยอมแพ้รีบตามไปเตะซ้ำอีกรอบ ตอนนี้ก็มองดูแล้ว เหมือนสามคนนี้กำลังเตะบอลกันอยู่เลย เพราะเมื่อลี่เหยเตะแล้วก็ส่งไปให้หลงเยียนเป็นคนปิดท้าย


ตู้ม!!


ส่วนทางด้านหรงลู่จินนั้นเป็นสัตว์อสูรวานรวายุที่มีการเคลื่อนรวดเร็วจนมองตามไม่ทันที แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นเนื้อมือของหรงจางหนานไปได้


หรงจางหนานเตะตัดขาของเจ้าสัตว์อสูรวานรวายุ ทำให้มันเสียการทรงตัวจนล้มไป แต่ก็ยังสามารถม้วนตัวแล้วก็กระโดดขึ้นมายืนเหมือนเดิมได้ ก่อนจะพุ่งเข้าหาหรงจางหนานแต่ก็ถูกหรงลู่จินที่รอจังหวะนั้นพุ่งเข้าไปหาแล้วซัดฝ่ามือไปยังหน้าอกของมันอย่างรุนแรง มันเจ้าสัตว์อสูรวานรวายุลอยขึ้นฟ้า กงกงเสี่ยวที่เห็นช่องว่างก็กระโดดขึ้นไปแล้วใช้ฝ่ามือซัดไปที่หลังของสัตว์อสูรวานรวายุตัวนั้น


ตู้ม!!


หรงซู่จินที่มองดูกลุ่มนี้ก็ได้แต่คิดว่านี้ก็การเล่นบาสเก็ตบอลเลย หรงซู่จินถอนหายใจก่อนจะรีบสร้างมานอักขระอีกขึ้นที่ใหญ่กว่าเดิม เมื่อสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างที่กำลังตรงมาที่เธอด้วยความรวดเร็ว


ตู้ม!!!


“อยากสู้ก็ทำลายม่านอักขระให้ได้เสียก่อน” หรงซู่จินเอ่ยบอกหญิงสาวที่หน้าตาเหมือนเธอทุกอย่าง ซึ่งเธอพอจะเดาได้ว่านี่มันคือการที่สู้กับตัวเองชัด แต่แล้วไงละ ถ้าเธอไม่สู้ยัยตัวปลอมจะทำอะไรเธอได้ละ เธอเปล่าจะกวนประสาทผู้ทดสอบนะ




ทุกคนนนนน เรามีเรื่องจะบอกจร้า พอดีเรากำลังแก้คำผิดภาคหนึ่งอยู่เลยไม่ได้มาอัพนะ เพื่อว่าต่อภาคสองแล้วจะได้ไม่งง แอบบอกเขาจะเจอกันแล้วววว





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 240 ครั้ง

734 ความคิดเห็น

  1. #594 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 20:00

    ดีจังเลยจะได้เจอกันแล้ววว

    #594
    0
  2. #569 t_t18414 (@t_t18414) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 21:08
    รออออออ
    #569
    0
  3. #568 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 16:23
    รอติดตามนะคะ
    #568
    0
  4. #567 Earnza2534 (@Earnza2534) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:16
    รอออออ
    #567
    0
  5. #565 singhkwang (@singhkwang) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 21:02
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #565
    0
  6. #563 tonkawsaw (@tonkawsaw) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 17:38
    พระเอกจะออกแล้วรอคะรีบมานะคะไรท์
    #563
    0
  7. #561 ILOVEMRCHU (@ILOVEMRCHU) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:27

    รีบๆไปแก้ให้เสร็จเร็วๆเลยนะไรท์เรารอได้เเต่ขี้เกียจรอเพราะงัเนรีบๆเลย
    #561
    0
  8. #560 ILOVEMRCHU (@ILOVEMRCHU) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:26

    คนที่ทดสอบน่ะคือหวางชูใช้มั้ย
    #560
    0
  9. #559 Nuengsupasit (@Nuengsupasit) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:18

    จะเจอหวางชูแล้ว
    #559
    0
  10. #558 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 11:51

    จะเจอกันแล้วววหวางชูระวังโดนทำโทษเด้อ~~~อิอิ^_^

    ปล.รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ^_^
    #558
    0
  11. #557 GallaryGril (@GararyGril) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 01:18
    เย่เขาจะเจอกันแล้ว
    #557
    0