ตอนที่ 20 : EP : 20 การช่วยที่หวังผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 444 ครั้ง
    16 พ.ค. 62




 

EP : 20 การช่วยที่หวังผล






 


 

“ใครดีขึ้นแล้วก็ดูแลคนอื่นๆ ด้วยข้าจะต้องไปหลอมโอสถให้กับพวกเขา ห้ามเสียงดัง” หรงซู่จินที่รักษาไปได้ห้าคนแล้วก็พูดขึ้น พร้อมกับทิ้งสมุนไพรเอาไว้ให้กับคนที่ลุกได้แล้ว


“เอาแปะไปตามบาดแผลที่ถูกตัดขาด เห็นที่ข้าทำก่อนหน้านี้หรือไม่ ดี ทำตามนั้นแหละ” หรงซู่จินสั่ง พร้อมกับถามคนที่หายดีแล้ว พอเห็นคนพวกนั้นพยักหน้ารับ


เธอเดินไปยังหมอหลอมโอสถที่ตอนนี้นั้นกำลังเดือดได้ที่แล้ว เธอเทน้ำวารีสวรรค์ไปขวดหนึ่งแม้เธอจะรู้สึกเสียดายก็ตาม แต่ว่า มันเป็นส่วนผสมที่สำคัญจริงๆ หรงซู่จินดึงเอาสมุนไพรต่างๆ ที่ต้องหลอมออกมา พลางใส่ลงไปในหม้อหลอมโอสถ มือข้างหนึ่งก็คอยควบคุมไฟในมืออีกมือที่ว่างเตรียมเอาขวดมาตั้งเอาไว้แล้วเธอก็ต้องใช้สมาธิอย่างมาก มือที่กำลังควบคุมไฟอยู่กำลังสั่นนิดๆ เพราะการหลอมโอสถของเธอครั้งนี้นั้นมันห้ามระดับไปอีกแล้ว  


แม้จะยากก็ตามแต่เธอก็รู้สึกตื่นเต้น เมื่อโอสถที่เธอกำลังหลอมอยู่ตอนนี้นั้นมันเป็นระดับเซียนราชันย์มันจึงจะใช้ลมปราณของเธอมากยิ่งขึ้น แล้วอีกอย่างเธอเพิ่งจะใช้ลมปราณรักษาคนทั้งห้าก่อนหน้านี้แล้ว มันเลยลำบากเธอนิดหน่อย


“อึก!” หรงซู่จินที่รู้สึกว่ากำลังจะกระอักเลือดออกมา แต่เธอก็กัดริมฝีปากแน่น เหงื่อไหลไปทั่วทั้งในหน้างาม เลือดที่มากเกินไปทำให้มันไหล่ออกมาที่มุมปาก หรงซู่จินไม่สนใจนัก เธอตั้งใจเพียงแค่หลอมโอสถตรงหน้าเพียงเท่านั้น อีกไม่นานก็จะเสร็จแล้ว


หวางชูที่มองหรงซู่จินที่กำลังตั้งใจในการหลอมโอสถอยู่นั้นก็ทำได้เพียงแต่ยืนมองนิ่งๆ ก่อนจะสะบัดมือเบาๆ เมื่อเห็นอาการของหรงซู่จินจะไม่ไหว ถ้าเขาหลอมโอสถเป็นก็ดีนะสิ แต่เผ่าพันธุ์ของพวกเขานั้นไม่ค่อยนิยมหลอมโอสถเท่าไร เพราะสถานที่อาศัยของพวกนั้นเต็มไปด้วยลมปราณที่แน่นหนากว่าโลกของมนุษย์มากนัก เลยไม่จำเป็นต้องหลอมโอสถอะไร เพราะการรักษาของพวกนั้นแตกต่างกับพวกมนุษย์ส่วนมากจะพวกจะใช้เป็นลมปราณรักษาไม่ได้ใช้โอสถเหมือนอย่างพวกมนุษย์

 



“ขอบคุณ” หรงซู่จินที่รู้สึกว่าอาการดีขึ้นก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นใครก็พึมพำบอกหวางชูเบาๆ พลางเพ่งสมาธิกับการหลอมโอสถในได้เป็นน้ำ สีของโอสถที่มีสีเขียวนั้นกำลังได้ที่พอดี ถ้าหลอมนานกว่านี้โอสถจะเป็นเม็ด ตอนนี้ต้องเอาโอสถแบบน้ำให้พวกนั้นดื่ม เพราะเป็นเม็ดมันจะต้องใช้ลมปราณ เพราะอาการของพวกนั้นไม่น่าจะใช้ลมปราณได้มากนัก


“เอาโอสถพวกนี้ไปให้เขาดื่มแล้วเขา” หรงซู่จินเอ่ยเสียงแหบหลังจากตรวจสอบความบริสุทธิ์ของโอสถได้เต็มสิบส่วนพอดี คือว่าโชคดีมากๆ


และคราวนี้พวกเขานั้นไม่รอช้ารีบทำตามทันที ใครที่พอลุกไหวก็มาช่วยสหายของตัวเอง เพราะไม่ว่าจะเหนื่อยยังไงตอนนี้ก็ต้องช่วยกันก่อน และยิ่งเห็นคุณหนูตัวน้อยๆ ของพวกเขานั้นกำลังเหนื่อยล้าเพื่อช่วยพวกเราทั้งที่ไม่จำเป็นก็ตาม แต่ก็ยังช่วยโดยไม่ปริปากบ่น


“เอาให้สิบคนนั้นดื่มไปก่อน ที่เหลือรอไปก่อน” หรงซู่จินกล่าวบอกสิบคนที่อาการหนัก เธอหลับตาพลางดึงเอาน้ำวารีสวรรค์มาดื่มเพื่อทดแทนลมปราณที่เสียไป


“ใครก็ได้ไปเอาน้ำมาที” หลังจากที่ลมปราณของตัวเองกลับมาเธอก็พูดขึ้น เมื่อเห็นอาการบางคนดีขึ้นเธอเดินไปยังคนทั้งสิบ แล้วก็เดินไปหาคนที่อาการหนักที่สุด


“ขอรับ”


“เอาส่วนที่ขาดไปต่อเสีย แล้วรีบโคจรลมปราณ” เธอบอกทุกคนที่หายแล้วให้ไปช่วยสหายของเองที่กำลังนอนอยู่ตอนนี้ ร่างบางพูดจบก็นั่งลงข้างกายที่เธอรักษาให้คนแรกเธอจับส่วนแขนที่ถูกตัดขาดมาต่อกันพลางช่วยอีกคนที่นอนอยู่แล้วช่วยโคจรลมปราณของอีกคนไปด้วย แต่เพราะร่างกายนี้เกือบจะไม่ไหวอยู่แล้วก็โคจรลมปราณไม่ได้มากนัก


หรงซู่จินที่เห็นว่าแขนอีกคนที่กำลังเชื่อมเธอเอาเม็ดยาที่สร้างและเชื่อมเส้นเลือดขึ้นมาให้อีกคน ก่อนจะขยับร่างกายไปจับขาที่ยังไม่ถูกรักษา เธอจับไปต่อให้แล้วก็ทำการโคจรลมปราณช่วยอีกคนเหมือนเดิม จนขาของชายคนนั้นต่อติดกันจนสำเร็จ เสียงแผ่วเบาที่แทบจะไม่มีแรงพูดขึ้น


“ขอบคุณขอรับ”


“อืม หายเร็วๆ เข้าละ ข้ารอใช้งานพวกท่านอยู่” หรงซู่จินเอ่ยบอกแค่นั้นก่อนจะเดินไปรักษาอีกคนที่อาการน่าเป็นห่วงไปแพ้กัน


“น้ำได้แล้วขอรับ” หรงซู่จินที่กำลังรักษาอีกคนอยู่ก็พยักหน้ารับทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ตอนนี้เธอต้องใช้สมาธินิดหน่อย เพราะต้องขับพิษออกจากร่างกายของคนผู้นี้ อาวุธของใครกันที่อาบพิษเอาไว้


“พวกท่านพอรู้หรือไม่ว่าใครชอบใช้อาวุธที่อาบไปด้วยพิษ” หรงซู่จินที่เงียบมานานจนขับพิษออกจากร่างของชายคนนั้นออกจนหมดก็ถามขึ้น พร้อมกับเอาโอสถอีกมีใส่ปากของอีกคนไป ถูกตัดแขนไม่พอยังถูกพิษอีก


ลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดที่ได้ยินแบบนั้น ก็พากันคิดทันทีว่าพวกเขาลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง ต้องมีสหายของพวกเขาที่ถูกพิษเป็นแน่


“คนของผู้อาวุธที่สองขอรับ” ชายคนหนึ่งที่นั่งไม่ไกลจากเธอพูดขึ้น หรงซู่จินพยักหน้ารับ พร้อมกับเอาโอสถต้านพิษพวกนี้ให้กับทุกคน เพราะถ้าจะให้เธอขับพิษออกให้ทุกคนตอนนี้คงไม่ไหว เพราะต้องต้องหลอมโอสถอีกรอบ


“หึ คนพวกนี้เองสินะ” หรงซู่จินแค่นเสียงออกมา ก่อนจะเดินไปต้มน้ำรอ ปานนี้ทั้งสามคนนั้นยังไม่มาเลย ทำไมมันนานแบบนี้นะ


“ขอโทษด้วยขอรับคุณหนูพอดีพวกเราถูกซุ่มทำร้ายมาขอรับ” หรงซู่จินหันไปมอง ก่อนเดินไปรับสมุนไพร มองตามร่างกายที่มีบาดแผลหลายจุด เธอยื่นโอสถให้กับทั้งสามที่ยังมึนงงอยู่ ได้แต่มองเม็ดโอสถที่บนมือนิ่งๆ คุณหนูให้พวกเขาอย่างนั้นหรือ


“จะยืนนิ่งอีกนานหรือไม่ ถ้าไม่เอางั้นก็เอาคืนมา” หรงซู่จินเอ่ยขึ้นเมื่อทั้งสามคนนั้นมัวแต่ยืนนิ่ง จะตกใจอะไรหนักหนาก็ไม่รู้ พอทั้งสามคนได้ยินแบบนั้นก็รีบเอาโอสถเข้าปากทันทีเพราะกลัวว่าคุณหนูของเขาจะเอาโอสถคืน


หรงซู่จินที่เห็นแบบนั้นก็ส่ายหน้าไปมาแล้วก็จัดแจงสมุนไพรเตรียมตัวที่จะหลอมโอสถอีกครั้ง หรงซู่จินดึงเอาน้ำวารีสวรรค์มาดื่มอย่างรวดเร็วจนไม่มีใครทันทีสังเกตเห็น เพราะทุกต่างพากันสนใจดูแลเพื่อนของตัวเอง


“แล้วรู้หรือไม่ว่าใครทำร้ายพวกท่าน” หรงซู่จินถามพลางคิดว่าจะต้องเป็นหนึ่งในพวกของผู้อาวุโสเป็นแน่ ที่ต้องการขัดขวางเธอ


“ข้าไม่รู้ขอรับ พวกมันอำพรางตัว แต่มีคนหนึ่งที่ถูกข้าตัดแขนขาดขอรับ” ชายที่นั่งอยู่ไม่ใกล้จากเธอพูดขึ้น เธอพยักหน้ารับ พลางคิดว่าวันรุ่งขึ้นใครที่หายหน้าหายตาไปก็คงจะเป็นคนผู้นั้นเป็นแน่


“พรุ่งนี้ลูกน้องของผู้อาวุโสคนไหนหายไปหรือไม่สบายมาบอกข้า” หรงซู่จินสั่งพลางหลับตาตั้งสมาธิมาที่การโอสถอีกครั้ง


มืออีกข้างควบคุมไฟ มืออีกข้างก็เตรียมใส่สมุนไพร โอสถสูตรนี่ง่ายกว่าก่อนหน้านี้มาเพระเธอได้หลอมมาแล้ว ใช้เวลาไม่นานก็เสร็จ โอสถสีเหลืองจำนวนสามสิบเม็ดก็ถูกหรงซู่จินตรวจสอบความบริสุทธิ์เมื่อได้เต็มสิบส่วนเธอก็ยิ้มนิดๆอย่างพอใจนอกจากจะได้โอสถหลายเม็ดยังได้ความบริสุทธิ์เต็มสิบส่วนอีกด้วย


หรงซู่จินใส่ขวดไว้ให้เรียบร้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองทุกคนนิดหน่อย แล้วพูดขึ้นเมื่อทกคนกำลังดูแลเหล่าสหายของตัวเองไม่เว้นแม้แต่อีกสามหนุ่มที่ไปหาซื้อสมุนไพรมาให้ก็ช่วยดูแลคนพวกนั้นอีกด้วย


“เอาโอสถไปทาน ยกเว้นสิบคนนั้น”


“ขอรับ” เมื่อโอสถเข้าสู่ร่างกาย พวกเขาก็พากันรีบโคจรลมปราณทันที หรงซู่จินเดินไปหาชายหนุ่มคนแรกที่อาการสาหัส เมื่อพบว่าลมหายใจกลับมาปกติแล้วแถมยังหลับสบายไปแล้วเธอไม่ได้กังวลอะไรมาก ก่อนจะเดินไปยังชายคนที่สองแล้วก็คนสามจนถึงคนที่สิบ เมื่ออาการทุกคนเป็นที่หน้าพอใจแถมยังหลับสบายอีก มันทำให้เธออดหมั่นไส้คนพวกนี้ไม่ได้


“มายืนต่อแถวข้าจะตรวจดูว่าพวกท่านถูกพิษหรือไม่” หรงซู่จินกล่าวพร้อมกับนั่งลงบนเตียงของใครก็ไม่รู้ เพราะไม่มีคนนอนอยู่เลยไม่รู้ว่าเป็นของใคร คนที่ยังลุกไหวก็เดินมาให้หรงซู่จินตรวจอย่างไม่อิดออด แม้จะยังตกใจว่าคุณหูนของพวกเขามีลมปราณระดับไหนกันแน่ เพราะพวกเราตรวจจับไม่ได้เลย


อีกอย่างพวกเราเพิ่งได้ข่าวว่าคุณหนูของพวกนั้นเพิ่งฝึกวรยุทธวันนี้เป็นวันแรก แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะสามารถหลอมโอสถที่เป็นการหลอมโอสถระดับสูงเท่านั้นที่ใช้ไฟให้ในการหลอมโอสถพวกนี้


“อืม ห้าคนที่ถูกพิษ นอกนั้นไม่มีอะไร” หรงซู่จินเอ่ยพร้อมกับยื่นเม็ดโอสถสีขาวสว่างไปให้คนทั้งห้า แล้วก็เดินไปตรวจคนที่ไม่สามาลุกขึ้นมาได้ พอไม่พบก็เดินมาที่เตียงเดิมที่นั่งลงก่อนหน้านี้ ใบหน้างามแสดงออกว่ามีความเหนื่อยล้าแต่ก็ไม่ปริปากพูดอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย พร้อมกับทิ้งตัวนอนลงกับเตียงอย่างไม่สนใจใคร


พรึบ!


 หวางชูที่ออกมาปรากฏตัวพร้อมกับช้อนหัวของหรงซู่จินนอนบนตักของเขาพร้อมกับดึงเอาผ้าห่มจากเรือนของเขามาห่มให้หรงซู่จินไปด้วยเพื่อปกปิดร่างกายของหรงซู่จินเอาไว้เพื่อไม่ให้ใครมองร่างกายของนาง


 การปรากฏตัวของหวางชูทำให้ทุกคนตกใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาจะมาที่นี่ก็ไม่แปลกเพราะคุณหนูของพวกเขานั้นเป็นลูกศิษย์ของหวางชู


“จงดีใจเสียที่นางใจดีช่วยพวกเจ้า” หวางชูเอ่ยแค่นั้นทุกคนก็เข้าใจในความหมายทันที พวกเขาเหลือบมองไปยังคุณหนูของพวกเขาที่เหนื่อยจนลงไปนอนกับเตียงที่ไม่ได้ดีอะไรของพวกเขาอย่างไม่รังเกียจ มันทำให้พวกเขาทราบซึ้งจนพูดไม่ออกจริงๆ เพราะถ้าไม่ได้คุณหนูที่ช่วยพวกเขาเอาไว้ ปานนี้พวกเขาคงจะถูกยมบาลรับตัวไปตั้งแต่ยังไม่แต่งงานเสียแล้ว


“พวกท่านว่าคุณหนูมีลมปราณระดับกันถึงได้หลอมโอสถระดับสูงได้” ชายคนที่จุดพลุมีนามว่าหรงเฉียงถามอย่างอยากจะรู้ เขาสงสัยคุณหนูของเขา ตั้งแต่ที่รู้ว่าพวกเขาฝึกซ้อมดาบอยู่ที่ลานประลองแล้ว


“ไม่รู้สิ ข้าตรวจจับไม่ได้เลย” ชายอีกคนที่เป็นลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดขยับมานั่งใกล้ๆ แล้วพูดขึ้นเพราะเขาถือว่ามีระดับลมปราณราชันย์ขั้นปลายถือว่าสูงที่สุดแล้วภายในเรือนแห่งนี้ ถ้าไม่นับหวางชูไปด้วย


“เป็นไปได้หรือไม่ที่คุณหนูจะมีลมปราณระดับสูงกว่าพวกเรา” ชายอีกที่เป็นคนไปซื้อสมุนไพรนามว่าหรงเฉาเฉาพูดขึ้นถึงจะไม่อยากจะเชื่อก็ตาม แต่เขาก็คิดไม่ออกแล้ว เพราะตรวจจับระดับลมปราณไม่ได้เลย


“เป็นไปไม่ได้ เพราคุณหนูเพิ่งจะฝึกวรยุทธวันนี้ ถ้ามีลมปราณระดับสูงกว่าพวกเรา งั้นคงเป็นยอดอัจฉริยะแล้วล่ะ” ชายอีกคนเริ่มขยับเข้ามานั่งร่วมวงพูดขึ้นคุณหนูที่พวกเขาเห็นว่าไร้ประโยชน์ แต่ก็เพิ่งจะรู้ว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นไม่จริงสักนิด เพราะพวกเขาเพิ่งจะถูกคุณหนูช่วยชีวิตเอาไว้


“อืมนั้นนะสิ แล้ว เอ่อ แล้วถ้าเกิดว่าคุณหนูฝึกวรยุทธมาตั้งนานแล้วล่ะ จะเป็นไปได้หรือไม่” ชายอีกคนที่ไปซื้อสมุนไพรด้วยเช่นกันก็พูดขึ้น


“มันจะเป็นไปได้อย่างไรหรงจ้าว คุณหนูจะเอาเวลาที่ไหนไปฝึกกัน” หรงเฉียงพูดขึ้น อย่างไม่เห็นด้วย ส่วนคนอื่นๆ ก็พากันพยักหน้าตามอย่างไม่อยากจะเชื่อ


“นั้นสินะ” หรงจ้าวเกาหัวแก้เก้อ ก่อนจะหันไปมองคุณหนูของพวกเราที่นอนหนุนตักของหวางชูดูยังไงก็ดูไม่เหมือนอาจารย์กับลูกศิษย์แต่เหมือนกับว่าเป็นคู่รักมากกว่า


“แต่มันมีโอกาสเป็นไปได้นะ พวกเจ้าก็เห็นว่าคุณหนูหลอมโอสถเก่งแค่ไหน นั้นมันนักหลอมโอสถระดับสูงแน่ๆ” ชายหนุ่มที่เป็นลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดพูดขึ้นอย่างมั่นใจ


“อืม บ้างทีคุณหนูอาจจะมีพรรค์สวรรค์ด้านนี้ก็เป็นไปได้ เพราะก่อนหน้านั้นคุณหนูชอบหลอมโอสถบ่อยๆ” หรงเฉียงพยักหน้ารับ เพราะเคยเห็นคุณหนูหลอมโอสถที่เรือนท่านผู้นำตระกูลบ่อยๆ


“เป็นไปได้ๆ ถึงกับรักษาแขนขาที่ขาดออกจากกันแล้วต่อกลับเข้ามาคืน คุณหนูจะต้องมีพรสวรรค์มากเป็นแน่”หรงเฉาเฉาพยักหน้าสนับสนุน พร้อมกับพูดในสิ่งที่เห็นกับตาของเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพราะผู้หลอมโอสถส่วนมากก็แต่รักษาโรคเท่านั้น ไม่เก่งถึงขนาดที่คุณหนูพวกเขาทำเลยสักนิดเดียว ถ้าใช่ผู้ที่มีระดับลมปราณสูงๆ


 “เอ่อ แล้วพรุ่งนี้พวกข้าต้องทำตัวยังไงกันละเนี่ย” ชายที่ระดับลมปราณสูงที่สุดเพราะเป็นลูกน้องผู้อาวุโสที่แปดพูดขึ้นอย่างไม่รู้จะทำตัวเช่นไรดี เพราะพวกเขาต่างก็ถูกทุกคนในตระกูลเพ่งเล็งอยู่ตอนนี้


“จะทำอย่างไรเล่า ตอนนี้ท่านน่ะเป็นคนของคุณหนูหรงซู่จินแล้วนะ คุณหนูเป็นเจ้านายคนใหม่ของพวกท่านแล้ว สั่งอะไรก็ต้องทำตามที่คุณหนูสั่งเท่านั้นนะขอรับ” หรงเฉียงพูดขึ้นด้วยท่าทีมั่นใจ เมื่อคนของผู้อาวุโสที่แปดที่ยังไม่หลับพอได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มขึ้นมานิดๆ ที่ได้เจ้านายใหม่


อย่างน้อยๆ พวกเขาก็ได้เป็นลูกน้องของคนที่ช่วยชีวิตของพวกเขาเอาไว้ ชีวิตนี้เขาไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ถ้าจะได้ตายเพื่อเจ้านายคนนี้ เพราะถ้ามันสามารถทดแทนบุญคุณที่คุณหนูช่วยชีวิตของเขาที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมได้ พวกเขาก็ดีใจแล้วอย่างน้อยก็ได้ตายเพื่อคุณหนูที่ช่วยพวกเขาเอาไว้


“นั้นสิ พวกท่านอย่าคิดมาก คุณหนูใจดีจะตายไป ข้ายังอยากจะเป็นลูกน้องของคุณหนูเลย” หรงเฉาเฉาพูดขึ้นอย่างอิจฉาคนของผู้อาวุโสที่แปดที่ได้เป็นลูกน้องของคุณหนู


“พวกเจ้าจะพูดกันอีกนานหรือไม่” หวางชูพูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ แม้ตาจะหลับแต่หูของเขาได้ยินนะ เขาไม่อยากให้คนพวกนี้มารบกวนการพักผ่อนของหรงซู่จิน เพราะนางเหนื่อยมามากแล้ว เป็นไปได้เขาอยากจะพานางกลับไปที่เรือนด้วยซ้ำ แต่เพราะไม่รู้ว่าอาการคนพวกนี้เป็นอย่างไร หรือว่ารอต้องให้หรงซู่จินตื่นขึ้นมาตรวจสอบอีกครั้งหรือไม่ เลยได้แต่ปล่อยให้นางนอนบนเตียงของใครก็ไม่รู้


“ขอโทษขอรับ” ทั้งหมดพากันพูดออย่างรวดเร็ว พร้อมกับสะลายตัวไปดูเพื่อนๆ ของตัวเอง ก่อนจะกลับมาลงร่วมวงเล่าถึงวินาทีความเป็นความตายของตัวเอง อย่างไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะรอดมาได้ โดยการที่พวกเขานั้นจะต้องเขียนตัวหนังสือแทนเพราะไม่อยากจะหลบกวนผู้เป็นเจ้านายหรือก็คือเป็นผู้มีพระคุณสำหรับพวกเขาที่กำลังหลับอยู่ตอนนี้

 

มาแล้วจร้าา หรงซู่จินนี่ไม่ค่อยจะทวงบุณคุณเลยนะ

 พี่หวางชูโผล่มาแล้วจร้า ค่าตัวแพง 

โผล่มาแป๊บเดียวแล้วยังจะได้พูดแค่นิดเดียวอีก ฮ่าๆๆ 

ชอบก็ได้หรือกดใจกำลังใจก็ได้จร้าแล้วแต่สะดวกเลย






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 444 ครั้ง

738 ความคิดเห็น

  1. #556 singhkwang (@singhkwang) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 21:17
    ฟินจิกหมอนเลยค่ะไรท์ ชอบๆมากๆค่ะ สู้ๆนะค่ะ
    #556
    0
  2. #414 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 06:47
    นางเอกเก่ง มาก สู้ๆ
    #414
    0
  3. #259 mai0867827216 (@mai0867827216) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 01:46
    พระเอกค่าตัวแพง
    #259
    0
  4. #237 Oiljang89 (@Oiljang89) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 03:38
    ได้พี่หวางซูดีสุดแล้วเพราะดูจากต้องมีสัญลักษณ์คู่แบบนี้แสดงว่าไม่ต้องกลัวนอกใจหมดปัญหาเรื่องมือที่3มีแต่พวกแมลงหวี่แมลงวันเท่านั้นที่จะมาสร้างความรำคาญ
    #237
    0
  5. #180 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 08:49
    สนุกค่ะ
    #180
    0
  6. #132 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 03:40
    ขออีกกกก
    #132
    0
  7. #83 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 14:01
    รอค่ะๆ
    #83
    0
  8. #82 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 22:27

    รอๆๆค่ะ
    #82
    0
  9. #81 Harmony18 (@Harmony18) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:57
    ถึงหวางชูจะโผล่มาแปปเดียวแต่ความฟินนี่กินขาดเลยจ้าาาา
    #81
    0
  10. #80 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:48

    คิดไปเองคนเดียวหรือป่าวว่าตั้งแต่ที่รู้ว่าเป็นเนื้อคู่ หรงซู่จินเนี่ย หวางชูอ่อนโยนขึ้นเยอะเลย
    #80
    0
  11. #79 นาน่านะ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:41

    แหมมม....พ่อมังกรสูงวัย มีความหวง 5555

    #79
    0