นางร้ายกลับชาติมาเกิด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 96,119 Views

  • 593 Comments

  • 1,889 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    17,999

    Overall
    96,119

ตอนที่ 19 : EP : 19 ไม่มีมิตรหรือศัตรูที่ถาวร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 379 ครั้ง
    16 พ.ค. 62







EP : 19 ไม่มีมิตรหรือศัตรูที่ถาวร

 





 

“หึหึ ข้าอยากรู้เสียจริงๆ ว่าใครเป็นคนจ้างพวกมันมา เห็นทีข้าจะต้องกวาดล้างพวกมันเสียแล้ว” เสียงทุ้มพูดขึ้นพร้อมกับประกายความโหดเหี้ยมก็แสดงให้ทุกคนได้ยินได้เห็นต่างพากันขนลุก


“ท่านพ่อลูกว่าเรามาเค้นคำตอบจากพวกมันดีกว่าเจ้าคะ” หรงอี้จินพูดขึ้นเมื่อเห็นท่าทางแบบนั้นของผู้เป็นท่านพ่อของนาง แต่เหมือนมันจะส่งไปไม่ถึงหรงจินเฉินเลย


“ท่านพ่อโปรดใจเย็นก่อนเจ้าค่ะ” หรงซู่จินพูดพร้อมกับลูบแขนแกร่งไปด้วย พลันทำให้หรงจินเฉินได้สติก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ


“อืม ใครจ้างพวกเจ้ามา” หรงจินเฉินถามน้ำเสียดุดันจนเหล่าชายุดดำตัวสั่นเทาอย่างห้ามไม่ได้ แม้แต่จะขยับร่างกายก็ทำไม่ได้เลย แต่พวกเขาก็ไม่อาจทำอะไรได้


และพวกเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าเป็นเพราะเหตุพวกเขาจึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ หรือว่าจะเป็นฝีมือของนางกัน


“เอ่อ” ยิ่งคนพวกนั้นอึกอักมากเท่าไร หรงจินเฉินยิ่งโมโหมากขึ้นเมื่อพวกมันไม่ตอบเขา


“ข้าถาม ทำไมเจ้าไปตอบ หรือข้าจะต้องทรมานเจ้าก่อน ดี! ไม่เอาแท่งเหล็กที่ทำโทษคนที่ทำผิดกฎมา” ไม่ต้องบอกว่าหรงจินเฉินสั่งใคร ชายหนุ่มที่เป็นคนจุดพุก็รีบไปหามาให้ทันที


“ข้าข้าจะบอกท่าน ได้โปรดปล่อยพวกเราไป” ชายที่เป็นหน้าหน้าพูดขึ้นด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นแท่งเหล็กที่ถูกนำมา และรู้ด้วยว่านำมาทำสิ่งใดกับพวกเขา แท่งเหล็กที่มองดูก็รู้ว่ามันมีความร้อนขนาดไหนดูจากปลายหัวของเหล็กนั้นที่เป็นสีส้ม และบอกได้เลยว่ามันร้อนเพียงใด ถ้าหากมาสัมผัสกับผิวกายของพวกเขา ความทรมานที่พวกเขาไม่อยากจะรับรู้ เลยต้องพูดออกไป เพื่อจะหาทางรอด


“งั้นบอกมา” หรงจินเฉินพูดขึ้นอย่างไม่ให้เสียเวลา ยามนี้ใบหน้าของเหล่าผู้อาวุโสนั้นตึงเครียดขึ้นมาทันที หรงซู่จินที่สังเกตเห็นก็พูดลอยๆ ขึ้นมา


“หวังว่าคงไม่มีหนอนบ่อนไส้หรอกนะเจ้าคะ” เมื่อได้ยินคำพูดของหรงซู่จินใบหน้าของเหล่าผู้อาวุโสก็ยิ่งตึงเครียดมากขึ้นกว่าเดิม แต่คงจะมีคนหนึ่งที่มันมากกว่าคนอื่น และมันก็หลบสายตาของหรงซู่จินไม่พ้น


“ข้าถูกจ้างโดยชายคนหนึ่งให้มากำจัดคุณหนูท่านนี้ แต่ข้าไม่รู้ว่าคนผู้นั้นเป็นใครขอรับ” ชายหัวหน้าของกลุ่มชุดดำพูดขึ้น เพราะยังมีคนคนนั้นอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย


“งั้นหรือ” หรงจินเฉินเอ่ยเสียงเหี้ยมพลางคว้าแท่งเหล็กจากมือชายหนุ่มคนนั้นมาอยู่ในมือก่อนจะประทับลงไปยังแขนข้างขวาของชายคนนั้นอย่างรวดเร็ว


“อ๊าก!! ขะข้า ยอมแล้วขอรับ” เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นทำเอาเหล่าลูกน้องของชายชุดดำที่เหลือยิ่งพากันตัวสั่นยิ่งขึ้นด้วยความกลัว พวกเขาไม่น่ามารับงานนี้เลยจริงๆ


“พูด!!


“คนคนนั้นคือผู้อาวุโสที่แปดขอรับ”


“เจ้าใส่ร้ายข้า! ท่านผู้นำตระกูลท่านต้องให้ความเป็นธรรมกับข้านะขอรับ ข้าถูกใส่ร้าย” ผู้อาวุโสที่แปดร้องบอกหรงจินเฉินทันที เมื่อได้ยินชายชุดดำพูดออกมาแบบนั้น


“เหตุใดท่านต้องร้อนตัวเจ้าคะ หากท่านไม่ได้ทำผิด” หรงซู่จินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ จนผู้คนที่ได้ยินแบบนั้นก็อดรู้แปลกใจไม่ได้ที่ได้ยินน้ำเสียงแบบนั้น


“ขะข้าเพียงแต่” ผู้อาวุโสที่แปดหาคำที่จะพูดไม่ออก เมื่อได้ยินหรงซู่จินพูดแบบนั้นใบหน้ากลมเหมือนซาลาเปาเต็มไปความหวั่นวิตกกังวลทันที เมื่อตัวเองถูกต้อน เขาจะมาจบแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด


“ท่านคิดจะทรยศตระกูลอย่างนั้นหรือ ผู้อาวุโสที่แปด” เป็นผู้อาวุโสที่หกพูดขึ้น ทำเอาผู้อาวุโสที่แปดมองผู้อาวุโสที่หกอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เขากำลังถูกหักหลังอย่างนั้นหรือ


“นั้นสิ เจ้านี่มันเลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ” แล้วก็เป็นผู้อาวุโสที่ห้าที่พูดขึ้นมาบ้างเพื่อจะซ้ำเติมอีกฝ่าย ในเหล่าผู้อาวุโสนี่ไม่มีมิตรหรือศัตรูที่ถาวรสำหรับพวกเขา


“ข้าไม่” ผู้อาวุโสที่แปดไม่มีแม้จะได้พูดแทรกขึ้นมาเหล่าผู้อาวุโสต่างๆ พากันซ้ำเติมเขา อย่างไม่ให้ลุกขึ้นมายืนตอบโต้อะไรเลยแม้แต่น้อย


“เจ้ามันงูพิษ” หรงจินเฉินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือนพร้อมกับมองผู้อาวุโสที่แปดราวกับว่าเป็นยมบาลที่มารอรับดวงวิญญาณของผู้อาวุโสที่แปด


“จัดการคนทรยศเสีย” สิ้นเสียงหรงจินเฉินผู้อาวุโสที่หกก็พุ่งไปหาผู้อาวุโสที่แปดเพื่อที่จะสังหารทันที ถ้าหากปล่อยเวลาให้ผ่านไปนานกว่านี้ มีหวังท่านผู้นำตระกูลรู้เรื่องเป็นแน่


ตู้ม!!


“แค่กๆ เจ้า พวกเจ้าทุกมันก็” ยังไม่ทันที่ผู้อาวุโสที่แปดจะพูดอะไรไปมากกว่านั้นผู้อาวุโสที่หกก็กระแทกฝ่ามือไปที่หน้าอกของผู้อาวุโสที่แปดทันที ผู้อาวุโสที่แปดเบิกตากว้างทันที เมื่อรู้สึกได้ถึงความตายที่กำลังมาเยือน


หรงซู่จินมองสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างนิ่งๆ พลางยิ้มในใจ เธอยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเองเลยด้วยซ้ำ พวกมันก็จัดการกันเองเสียแล้ว นี่สินนะที่เขาพูดกันว่าการยืมมือคนอื่น


หรงซู่จินมองภาพตรงหน้านิ่งพลางคิดว่ามันคงจะจริงที่ว่าไม่มีมิตรหรือศัตรูที่ถาวร คนเรานั้นสามารถทรยศอีกฝ่ายได้ทุกเมื่อถ้าเราหมดผลประโยชน์แล้ว


“พวกเราควรจะปล่อยหรือฆ่าคนพวกนี้ดีเจ้าคะท่านพ่อ” หรงซู่จินถามหรงจินเฉินนิ่ง ไม่ได้สนใจผู้อาวุโสที่แปด ที่ตอนนี้นอนนิ่งไปแล้วเลยสักนิด หรงจินเฉินยิ้มอ่อนให้ลูกสาวตัวน้อยของเขานิดหนึ่งก่อนจะพูดขึ้น


“ฆ่าพวกมันเสีย และใครที่มันคิดจะทรยศตระกูลมันจะต้องไม่ตายดี ส่วนคนที่เป็นลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปด ก็จัดการพวกมันเสีย อย่าให้รอดสักคน เพราะมันจะต้องรู้เห็นเหมือนเจ้านายมันแน่” ทันทีที่ทุกคนได้ยินคำสั่งของท่านผู้นำตระกูลลูกน้องของเหล่าผู้อาวุโสต่างๆ พากันพุ่งตรงไปยังชายชุดดำแล้วก็เหล่าลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดทันที อย่างไม่ให้ตั้งตัว


ลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดต่างก็พากันคิดไม่ตกทำไมเขาจะต้องมาตายตอนนี้ด้วย เรื่องนี้พวกเขาไม่รู้ไม่เห็นรู้อะไรเลยซ้ำ ทำไมพวกเขาจะต้องมาตายโดยที่ไม่ได้ทำผิดอะไรแม้แต่น้อย


แววตาของแต่ละคนสิ้นหวังแต่ก็ไม่คิดจะยอมแพ้เมื่อพวกเขานั้นไม่ได้รับความเป็นธรรม พวกเขาจะมายอมตายง่ายๆ ได้อย่างไรกัน อย่างน้อยพวกเขาก็มีศักดิ์ศรีพอ พวกเขาจะสู้จนกว่าจะถึงลมหายใจสุดท้าย แม้พวกเขาจะมีเพียงสี่สิบคนก็ตามที


เคล้ง!!


เสียงอาวุธกระทบกันไม่ต่างจากการเกิดสงครามขนาดย่อมๆ หรงซู่จินมองภาพตรงหน้านิ่ง คนพวกนี้ไม่คิดจะยอมแพ้แม้ว่าจะสิ้นหวังแค่ไหนก็ตาม หือ ดูเหมือนเธอจะได้ของดีเลยแล้วสิ


ตู้ม!!


เสียงของการต่อสู้ดังขึ้นและมันทำให้หรงซู่จินที่มองผู้คนตรงหน้าที่สู้กัน กำลังมาตรงมายังที่เธอกับท่านพ่อยืนอยู่ คนของผู้อาวุโสที่แปดไม่คิดจะยอมแพ้เลยสักนิด แม้แต่ตอนที่ถูกตัดแขนตัดขาก็ตามเหมือนคนเหล่านี้สู้จนกว่าจะหมดลมหายใจไปจริงๆ


“หยุด!!” เสียงหวานพูดขึ้นเสียงดัง ทำให้เล่าผู้อาวุโสต่างพากันมองไปยังต้นเสียงอย่างสงสัย เกิดอะไรขึ้น ทำไม ยัยคุณหนูไร้ประโยชน์คนนี้ถึงได้สั่งให้หยุดกัน เหล่าคนที่กำลังต่อสู้กันอยู่เมามันไม่ได้ฟังเสียงของหรงซู่จินแม้แต่น้อย ตั้งใจจะสังหารอีกฝ่ายให้ตกตายไปเสียเร็วๆ


“ข้าบอกให้หยุด!!” เสียงหวานพูดขึ้นอีกครั้งและครั้งนี้มันก็ดังกว่าเดิมจนผู้ที่กำลังต่อสู้กันออย่างเอาเป็นเอาตายหยุดตามอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าร่างกายของพวกเราจะหยุดตามคำสั่งของยัยคุณหนูของพวกเขา ลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดก็ได้แต่สงสัยว่าเหตุใดคุณหนูหรงซู่จินคนนี้ถึงสั่งให้หยุดกัน


“คำพูดของข้าไม่ได้มีความหมายเลยหรืออย่างไร หรือว่าพวกเจ้าหูหนวกกัน” น้ำเสียงหวานแต่ฟังดูแล้วมันทำให้พวกเขาเย็นยะเยือกจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ


หรงซู่จินที่เห็นว่าไม่มีใครตอบ ก็หันไปยิ้มให้กับท่านพ่อของเธอ ที่ไม่ถามอะไรแต่มองเธอนิ่ง เพื่อรอให้เธอพูด


“ลูกขอชีวิตของพวกเขาได้หรือไม่เจ้าคะ” เมื่อหรงซู่จินพูดแบบนั้นทำเอาทุกคนตกใจ โดยเฉพาะพวกลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปด นางจะทำอะไรกับพวกเขากัน


“ไม่ได้นะขอรับคุณหนูพวกมันเป็นลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดที่ทรยศพวกเรา ไม่แน่มันอาจจะแก้แค้นพวกเราทีหลังก็ได้นะขอรับ” ผู้อาวุโสที่สิบร้องบอกทันที ตอนนี้เขาไม่รู้ว่ายัยคุณหนูนี้คิดจะทำอะไร แต่พวกเขาจะไม่ปล่อยคนพวกนี้ไปแน่ เพราะมันอาจจะกลับมาแก้แค้นพวกเขาคืนก็เป็นไปได้


ถึงแม้พวกมันจะไม่ได้เก่งกาจมากนัก แต่ฝีมือของพวกมันไม่ธรรมดาเลยทีเดียว ลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดนั้นเก่งกาจกว่าลูกน้องของพวกเขาเป็นไหนๆ ขนาดต่อสู้กันจนปานนี้ยังไม่มีใครยอมตายไปสักคน แค่บาดเจ็บสาหัสก็เท่านั้นเอง


ลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดนั้นไม่ต่างจากกองกำลังของตระกูลพวกเขาเลย ถ้ากำจัดไปได้ พวกเขาก็จะทำงานง่ายขึ้น


“ลูกอยากจะได้คนพวกนี้ไปทำอะไรก็เอาไปเถอะ” หรงจินเฉินที่เห็นสายตาเปล่งประกายของลูกสาวตัวน้อยของเขาก็พูดขึ้น เพราะเขามั่นใจว่าหรงซู่จินจะต้องคิดทำอะไรบ้างอย่างแน่ๆ จริงๆ เขาก็เสียดายคนของผู้อาวุโสที่แปดเหมือนกัน


“ขอบคุณเจ้าค่ะ” หรงซู่จินยิ้มพร้อมกับพูดขึ้นอย่างดีใจ ผิดกับก่อนหน้านี้ลิบลับ


หรงอี้จินที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา นางหันไปมองผู้เป็นพ่อก่อนจะพูดแย้งขึ้นมา


“มันจะดีหรือเจ้าคะ ท่านพ่อ ถ้าเกิดว่าคนพวกนี้จะแว้งมากัดพวกเราอีกครั้งก็ได้นะเจ้าคะ” หรงซู่จินหันไปยิ้มให้หรงอี้จินนิดๆ ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม


“ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะพี่อี้จิน ข้าจัดการได้ เอาล่ะ พวกท่านลุกไหวหรือไม่ ถ้าพวกท่านคนไหนลุกไม่ไหวข้าจะให้คนพาท่านไปยังเรือนพักของพวกท่าน เก็บทุกอย่างที่เป็นของพวกท่านหรือของเพื่อนๆ ของท่านไปให้หมด” แม้ลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดจะยังมึนงงอยู่บ้างแต่ก็ยอมทำตาม แล้วก็เดินตามคุณหนูหรงซู่จินที่เดินไปยังเรือนพักของเหล่าลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปด


หรงจินเฉินที่เห็นแบบนั้นก็ยืนนิ่ง มองตามหลังของผู้เป็นลูกสาวของตัวเอง ลูกสาวของเขาโตขึ้นมากแล้วสินะ เขาอดที่จะดีใจไม่ได้ที่ลูกสาวของเขาเข้มแข็งขึ้นมาแล้ว


“แยกย้ายได้ เจ้าก็กลับไปยังเรือนเสียอี้เออร์” หรงจินเฉินบอกแค่นั้น ก่อนจะหันไปบอกหรงอี้จิน แล้วก็หายตัวไปจากตรงเพื่อกลับไปยังเรือนของเองทันที

 



“ว่างคนเจ็บไว้ที่เตียง ท่านไปหาสมุนไพรตามที่ข้าจดให้ตามนี้นะ เร็วที่สุด” หรงซู่จินบอกกับลูกน้องของผู้อาวุโสที่แปดก่อนจะจดรายชื่อสมุนไพรแล้วหันไปสั่งกับสามหนุ่มที่เดินตามเธอมาด้วย


“ขอรับคุณหนู” ทั้งสามรับคำก่อนจะก้มหัวให้หนึ่งครั้งแล้วก็พากันมุ่งตรงไปยังร้านที่ขายสมุนไพร เพราะรายชื่อที่คุณหนูให้มานั้นไม่มีที่ตระกูลเลยสักอย่าง


“นี่คือโอสถห้ามเลือด พวกท่านรีบทานไปก่อน ส่วนพวกท่านเอาแขนและขาของแต่ละคนไปให้เจ้าของเสียก่อน ข้าต้องรีบรักษาพวกเขา ไม่อย่างนั้นพวกเขาได้ไปเยือนยมบาลเป็นแน่” หรงซู่จินพูดพร้อมกับเดินไปตรงกลางของเรือนพักแห่งนี้ พร้อมกับเอาหม้อหลอมโอสถออกมาด้วย


“คุณหนูช่วยพวกข้าทำไมขอรับ” ชายคนหนึ่งพูดขึ้น เขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าคุณหนูคนนี้จะช่วยพวกเขาเอาไว้ทำไม มันไม่มีเหตุผลเลยจริงๆ เพราะพวกเขานั้นเป็นคนของผู้อาวุโสที่แปดที่คิดจะกำจัดคุณหนูแท้ๆ


“ไม่รู้สิ แววตาของพวกท่านละมั้ง” หรงซู่จินพูดขึ้นพร้อมกับยักไหล่พลางต้มน้ำรอ ก่อนจะเดินไปดูคนที่อาการหนักสุด หรงซู่จินทิ้งตัวนั่งลงกับเตียงของชายคนนั้นอย่างไม่รังเกียจเลือดพวกนั้นจะติดชุดสวยของตัวเอง มือบางเอื้อมไปจับที่ข้อมือของชายคนนั้นที่ตอนนี้ชีพจรนั้นเริ่มเต้นช้าลงเรื่อยๆ ท่าจะไม่ดีแล้วแหะ


ทุกคนที่เห็นท่าทางแบบนั้นของคุณหนูคนที่เพิ่งจะช่วยพวกเขาไป พลางนึกสงสัยว่านางไม่รังเกียจพวกเขาเลยหรืออย่างไร ไม่กลัวเลือดหรือ


“ท่านได้ยินข้าหรือไม่” หรงซู่จินถามชายที่นอนหายใจแผ่วๆ ที่ตอนนี้แขนและขาถูกตัดออก แต่ก็ไม่ส่งเสียงร้องราวกับกับยอมรับความตายที่กำลังมาเยือนอยู่ตรงหน้า เมื่อไม่มีทางเลือกมากนัก


หรงซู่จินเอาสมุนไพรในแหวนมิติมาแปะที่บาดแผลที่ถูกตัดขาดเพื่อห้ามเลือดเพราะคนผู้นี้ใช้ลมปราณไม่ได้อีกแล้ว สมุนไพรต้นนี้นั้นมันช่วยห้ามเลือดและยังช่วยรักษาเนื้อเยื่อไม่ให้ตายไปก่อนที่เธอจะรักษา


เมื่อแปะสมุนไพรเสร็จเธอพลางมือไปที่หน้าอกของชายคนนั้นที่ลมหายใจแผ่วขึ้นเรื่อยๆ ฝ่ามือบางถ่ายลมปราณให้อีกฝ่ายเพื่อช่วยพยุงอาการเอาไว้ฝ่ามือบางเรื่อยต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงบริเวณหน้าท้องที่เป็นจุดสวนรวมของลมปราณที่เรียกว่าตันเถียนเธออัดลมปราณของเธอเข้าไว้ในนั้นเพื่อให้ร่างกายไม่ต้องรับความเสียหายไปมากกว่านี้


"ท่านห้ามตายเด็ดขาด รู้หรือไม่ว่าสมุนไพรข้ามันแพงขนาดไหน ต้องฟื้นขึ้นมาจ่ายค่าสมุนไพรข้าด้วยล่ะ” หรงซู่จินพูดขึ้น ก่อนจะลุกขึ้นไปมองคนต่อไปที่อาการสาหัสไม่แพ้อีกคน


ร่างบางนั่งลงบนเตียงแล้วก็ทำเหมือนกับคนก่อนหน้านี้ ทุกคนที่เห็นและได้ยินไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดีกับคำพูดของหรงซู่จินเพราะให้ตายยังไง พวกเขาคงไม่มีทางได้ใช้สมุนไพรราคาแพงๆ แบบนั้นแน่นอน ขนาดโอสถที่คุณหนูให้พวกเขาก่อนหน้านั้น พวกเขายังไม่มีปัญญาจะแตะเลยด้วยซ้ำ


“เอาละ พวกท่านเอาโอสถเม็ดต่อไปทานเสีย เร็วเข้า อย่าให้เสียเวลา ท่านยังต้องพวกดูแลเพื่อนของพวกท่านอีกนะ” หรงซู่จินที่รักษาคนที่สองเสร็จก็เอาโอสถออกมาให้กับพวกที่พอจะลุกไหว เพราะจะได้มาช่วยเธอแบ่งเบาภาระตอนนี้บ้าง


“ขอรับ” คนทั้งสิบห้ารับคำก่อนจะลุกเดินมาเอาโอสถแล้วก็เอาไปแจกให้กับเพื่อนๆ ของตัวเองที่ยังมีบางคนที่ลุกไม่ไหว พวกเขาที่พากันทานโอสถพร้อมกับโคจรลมปราณไปด้วยก็รู้สึกว่าอาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้นั้นได้หายไปหมด โอสถนี้ต้องแพงมากแน่ๆ ถึงได้รักษาพวกเราได้หายเร็วปานนี้

 




ตอนนี้พี่หวางชูไม่ออกมานะจ๊ะ เพราะได้กำลังเงิน เอ๊ย กำลังใจเยอะกว่าคนอื่นๆ เขา พี่หวางชูเลยหยุดพัก เห็นบอกว่าจะเพิ่มค่าตัว เราไม่มีเงินจ้างตอนนี้เลยไม่มีฉากพี่หวางชูออกมาจร้า 

ชอบก็เม้นหรือจะให้กำลังใจแทนก็ได้จร้าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 379 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #570 KAILFREN (@KAILFREN) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:36
    ไหงงงหวยมาออกที่หวางชู
    #570
    0
  2. #409 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 19:39
    รวบรวมพรรคพวกไปตบเกรียนพวกแก่กะโหลกกะลาเลยจ้า
    #409
    0
  3. #291 SunnyBovii (@SunnyBovii) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 08:01
    สนุกมาก
    #291
    0
  4. #174 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 21:16
    สนุกค่ะ
    #174
    0
  5. #131 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 03:36
    ได้กองกำลังละ
    #131
    0
  6. #78 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 07:12

    ได้ข้ารับใช้ผู้ชื่อสัตว์มาเพิ่ม
    #78
    0
  7. #77 Ccmew (@Ccmew) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 01:21

    เชียร์หวางซู่ๆๆ


    #77
    0
  8. #76 หวังซีเจา (@Automatic32) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 01:17
    อะไรถาวาล หมายถึง ถาวร ป่าว
    #76
    0
  9. #75 Harmony18 (@Harmony18) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:57
    นางเอกกำลังรวมแกงค์รึเปล่าเนี่ยยย
    ปล.ถาวรเขียนแบบนี้นะคะหรือไรท์ตั้งใจเขียนคำว่าถาวาลรึเปล่าหว่า ไม่แน่ใจ555
    #75
    1
  10. #74 ชมชม (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:54

    คืดถึงกวางชูจิงๆๆๆๆ

    #74
    0