คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [SF] Good Wishes 4 - Seventeen [Ending Part]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ตัวหลักของเรื่อง Yoon Jeonghan
แรงบันดาลใจในการแต่งเรื่องนี้มาจาก
เดือนหน้าที่จะถึง 
อนึ่งคือวันเกิดเมนหมายเลขสอง 
เลยสนองตัณหา แต่ง SF พิจองซะเลย



WRITER: RENNYLH1999

เนื้อเรื่อง อัปเดต 24 ต.ค. 62 / 01:57


02/10/2019

9.00 PM

@ N Seoul Tower

 

ร้านอาหารชั้นบนสุดของโซลทาวเวอร์ตอนนี้ ถูกจัดเป็นงานปาร์ตี้เล็กๆ สำหรับผม เลี้ยงฉลองวันเกิดล่วงหน้าจากเอสคุปส์ หัวหน้าวง ภายในงานถูกเชิญมาแค่เพื่อนคนสนิทของผมเพียงไม่กี่คน กับบรรดาเพื่อนๆ ของเอสคุปส์ประมาณ 2-3 คน พร้อมกับพริตตี้สาวๆ ที่ถูกเชิญมาเอนเทอร์เทนเพื่องานนี้โดยเฉพาะ

 

เว้นซะแต่ว่าสมาชิกเซเว่นทีนคนอื่นๆ ไม่ได้ถูกเชิญมาร่วมงานด้วยก็เท่านั้น วันนี้คิวของเอสคุปส์ กติกาก็คือกติกา ดีแล้วล่ะ พี่ใหญ่จะได้จัดหนักจัดเต็มกันสองคน

 

บอกไว้ก่อนเลยว่า งานนี้ไม่เมา ป๋าไม่กลับนะครับ

 

ไวน์ยี่ห้อแพงถูกรินส่งต่อให้ผมแก้วแล้วแก้วเล่า ผมเพลิดเพลินกับงานที่ถูกปาร์ตี้เล็กๆ ที่ถูกจัดขึ้นมาโดยเฉพาะ พร้อมกับสาวๆ ที่ทยอยกันเข้ามาเอนเทอร์เทนไม่ขาดสาย ยืนว่างอยู่คนเดียวไม่ได้เลย ต้องมีสักคนสิน่ะที่เข้ามาคุยกับผม

 

พูดแล้วก็ได้แต่เขิน -///- อยากให้มีวันเกิดปีละหลายๆ หน

 

ปีหน้าขอแบบนี้อีกนะเพื่อนคุปส์

 

ไง สาวๆ ที่กูจ้างมา ถูกใจไหมวะ เพื่อนสนิทประจำวงอย่างเอสคุปส์เดินเข้ามาหาผม ขณะที่ผมกำลังยืนจิบไวน์อยู่ข้างนอก ดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืน

 

จะว่าไปโซลทาวเวอร์ตอนกลางคืนนี่ก็โรแมนติกใช้ได้เลยนะ

 

ถ้ามากับคนรัก

 

ยิ่งกว่าถูกใจซะอีก ว่าแต่มึงเหอะ ไปจ้างมาจากไหนวะ

 

รุ่นน้องที่มหาลัยกูทั้งนั้น ค่าตัวไม่แพงๆ เผลอๆบางคนทำให้ฟรี วันเกิดมึงทั้งที

 

โอ้โห วันเกิดกู มึงยังคิดเรื่องฟรีไม่ฟรีอีกนะ

 

วันนี้ไม่เมาไม่กลับเว่ย!” ไอ้เพื่อนตัวดีพูดพลางกระดกแก้วเหล้าสีอำพันเข้าปากรวดเดียวจนหมด

 

กลับกี่โมงก็ได้

 

แน่ใจนะว่าคนที่หอจะไม่ไลน์ตาม

 

เอ่อ

 

กูกะจะสนุกซะหน่อย เสียอารมณ์เลย

 

มันไม่ตามกูหรอก วันนี้ไม่ใช่คิวมัน ใบหน้าสวยลอยแว่บเข้ามาในหัว

 

พรุ่งนี้มึงก็รอละกัน ว่ามันจะให้อะไร วางตำแหน่งให้เป็นคนสุดท้ายเลยนะ

 

เออ พวกมึงคิดได้ไงวะ แผนเซอร์ไพรส์วันเกิดกู ถามซะหน่อย

 

ก็เล่นขำๆอ่ามึง ไม่มีไรมากหรอก อยากเปลี่ยนรูปแบบ ลองให้มึงอยู่กับเมมเบอร์ให้ครบๆ ปกติเห็นตัวติดอยู่กับแค่พวกกูแล้วก็ไอ้โจชัว

 

แต่กูก็ขอบใจพวกมึงนะ โคตรครีเอทเลยว่ะแต่ละคน นึกไปถึงวันก่อนๆ ที่ถูกเมมเบอร์แต่ละคนพาไปทำโน่นนี่นั่นแล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้

 

แต่กูก็ไม่มีใครรู้แผนของใครเลยนะ ตามที่แต่ละคนจะคิดเลย ส่วนของกู คือกูชอบปาร์ตี้ไง กูเลย…”

 

ผมลอบมองตามสายตาเจ้าคุปส์ที่มองไปยังสาวๆ ข้างใน ก่อนจะเอ่ยปากไล่ไอ้เพื่อนตัวดีให้เข้าไปข้างใน

 

เอาจริงๆนะ ผมล่ะตื่นเต้นกับเซอร์ไพรส์วันพรุ่งนี้ที่สุดเลย

 

คิวสุดท้าย

 

โจชัว

 

03/10/2019

ก่อนหน้าวันเกิดผมหนึ่งวัน

 

เมื่อคืนกว่าจะลากสังขารพากันกลับหอกะไอ้คุปส์ก็ปาไปเกือบตีสี่ ตื่นมาอีกทีก็เที่ยงแล้ว รอคอยวันนี้มานานแสนนาน ปกติไอ้โจชัวไม่ค่อยชอบการเซอร์ไพรส์อะไรสักเท่าไหร่ ยิ่งต้องมานั่งคิดทำให้คนอื่นอีก ยิ่งยากสำหรับเจ้าตัวเล็กนั่น

 

จะว่าไปนี่ก็เที่ยงแล้วนะ ไม่คิดจะเดินมาปลุกกันเลยรึไง

 

 

เดินออกมานอกห้อง สอดส่องร่างเล็กที่ปกติมักจะนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องนั่งเล่น หรือไม่ก็นั่งอ่านอะไรไปเรื่อยเปื่อยบนแล็บท็อปของตัวเอง แต่แปลกแหะ วันนี้กลับไม่เห็นเลย

 

เห็นโจชัวไหม วอนอูละสายตาจากหนังสือขึ้นมามองหน้าผม

 

พี่เขาบินกลับเมกาไปตั้งแต่เมื่อวานตอนกลางคืนแล้ว

 

อ้าวเหรอ? ทำไมมันเห็นบอกฉันเลยวะ

 

จะบอกได้ไงล่ะ เขากลับไปกระทันหัน เห็นว่าญาติป่วย

 

อะ อ้าว…” ไปไม่ลาเลยสักคำ แล้ววันนี้ผมจะอยู่เล่นกับใครล่ะนี่

 

จริงด้วยวันนี้คิวพี่จอชนี่หว่า เจ้าแห้งวอนอูทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้

 

ก็คงพักผ่อนอยู่บ้านแล้ววะ เจ้าตัวไม่อยู่นี่หว่า

 

แต่พวกผมจะไป Lotte World กันนะวันนี้ มีผม มินกยู แล้วก็โฮชิ ไปด้วยกันไหม

 

ไปทำอะไรวะ ไม่เอาอ่าขี้เกียจไป

 

แต่ของขวัญฮยองจากเจนเทิลแมนโจชัว อยู่ที่ไอ้มินกยูนะ พี่เขาฝากเอาไว้ก่อนไป

 

ของขวัญ

 

ของขวัญอะไร

 

ร้อยวันพันปีไม่เคยคิดจะเซอร์ไพรส์ ปีที่แล้วก็ซื้อให้แค่เค้กก้อนเท่ากำปั้น

 

แล้วไอ้มินกยูอยู่ไหน?

 

โอ่ย มันไปหาอะไรกินกับเจ้าซูน เดี๋ยวคงตามไป Lotte world แหละ

 

งั้นฉันไปด้วย จนได้อ่า ไม่ใช่อะไรหรอก กลัวไอ่เจ้าสองคนนั้นมันแอบเปิดของขวัญผมดูก่อน เดี๋ยวไม่เซอร์ไพรส์

 

4.00 PM

@Lotte World

 

ดีที่วันนี้ขับรถพาน้องๆ มาเอง แวะรับเจ้ามินกยูกะโฮชิที่คาเฟ่ขนมหวาน ก่อนจะขับพาตรงกันมาที่นี่ ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ ผมก็ไม่แน่ใจว่าวันหยุดแบบนี้เขาทำอะไรกัน คงจะมีแต่พวกผมกับไอ้ 3 ตัวบาทนี่แหละ ที่พากันมาเที่ยวไกลขนาดนี้

 

เอาของขวัญฉันมาได้ละ ทวงตั้งแต่ไปรับมาจากร้าน จนตอนนี้เจ้ามินกยูก็ยังคงเล่นตัว บอกแค่ว่า จะให้ตอนมาถึงสวนสนุก นี่ไง มาถึงแล้ว

 

ฮยองต้องเข้าไปข้างในไง ผมถึงจะเอาออกมาให้

 

ยัง ยังอีก

 

คือรู้แล้วไหมว่าไอ้จอชมันอยู่ข้างใน

 

ก็พล็อตเรื่องเดิม ผมเดินเข้าไปในสวนสนุก ตามหาโจชัว แล้วมันก็เซอร์ไพรส์วันเกิดผม

 

จบ

 

อ๊ะๆ เดินเข้าไปข้างในให้ก่อนก็ได้ หน้าเจ้ามินกยูบอกได้เลยว่า ผมกำลังจะทำแผนพวกมันแตก

 

เล่นตามสักหน่อยดีกว่า อ๊ะ! หยวนให้

 

จองฮันฮยองอ่า ผมกับมินกยูจะไปดู Musical Castle ไปด้วยกันไหม เป็นโฮชิเองที่หันมาชวนผม หลังจากที่พวกเราเล่นเครื่องเล่นไปได้สองตัว

 

เอาจริงๆนะ แค่นี้ผมก็เวียนหัวจะแย่อยู่แล้ว ยิ่งไอ่เครื่องที่พาขึ้นไปสูงๆแล้วดิ่งลงมาอ่านะ

 

บอกเลย ชาตินี้ขอบาย

 

ไม่เอาอีกแล้ว

 

เออ จะไปไหนก็ไปเถอะ ชั้นนั่งรอในคาเฟ่ละกันนะ เสร็จละก็โทรมา

 

เหนื่อย บอกได้คำเดียว

 

แล้วไอ้แห้งก็นะ ทำเป็นแผนสูง โกหกว่ากลับเมกา แต่จริงๆแล้วก็หลอกให้เจ้าพวกตัวแสบพาผมมาที่สวนสนุกนี่

กะเซอร์ไพรส์เต็มที่เลยงั้นสิ

 

จนเวลาผ่านไปเกือบ 3 ชั่วโมง

 

ไม่มีวี่แววว่าโจชัวจะออกมา หรือทำอะไรให้ผมแปลกใจเลยสักนิดเดียว

 

นั่งรอเหงาๆคนเดียวในคาเฟ่ มีเจ้าซูนยองที่โผล่มาฝากของมั่ง แว่บมาหาอะไรกินมั่ง

 

ก่อนเจ้าพวกนั้นจะไปหาเครื่องเล่นเล่นกันต่อ ผมก็นั่งเบื่อวนไปอ่าดิ

 

สักพักไม่ทันขาดคำ ก็พากันเดินหัวเราะ สีหน้ามีความสุขกลับมา

 

ต่างจากผมมากที่หน้าบอกบุญไม่รับ วันเกิดผมแท้ๆ แต่ดันพาผมมาทำอะไรที่นี่เนี่ย


"ป่ะ กลับกันเถอะฮยอง" มินกยูเอ่ยชวนผม คว้ากระเป๋าที่วางบนโต๊ะสะพายหลังออกไป


"เดี๋ยวๆ แล้วไหนไอ้โจชัว"


"อ่อ ฮยอง ไม่มีหรอก พวกผมแค่หลอกเล่นเฉยๆ อยากให้พามาเที่ยว" เป็นวอนอูเองที่บอกเหตุผลทั้งหมด ก่อนที่จะถูกตะครุบปากโดยคนร่างสูงกว่าอย่างเจ้ามินกยู


"หมายความว่าไงวะ"


"ก็จริงๆแล้ว โจชัวบินไปเมกาจริงๆ ที่พวกผมโกหกก็เพราะอยากให้ฮยองมาหาอะไรทำก็แค่นั้นแหละ" โฮชิเอ่ยเสียงแผ่ว


"ของขวัญอะไรก็ไม่มีหรอกนะ พวกผมแค่อยากให้ฮยองไม่ต้องนั่งๆนอนๆอยู่บ้าน เพราะยังไงโจชัวฮยองวันนี้ก็ไม่อยู่อยู่ดี" มินกยูเสริมอีกแรง


เอาเป็นว่า วันนี้ผมมาเสียเวลาเปล่า นั่งรอเจ้าพวกแสบนี่ฟรีๆเลยใช่ไหม 


อ่าาาา โอเคๆ ยอมแพ้แล้ว


มันก็แค่วันๆนึง จะอะไรนักหนาวะจองฮันเอ๊ย



ก่อนจะขับรถพากันกลับมายังหอพัก ก็ปาเข้าไปเกือบสามทุ่ม อาบน้ำ เปิดคอมนั่งหาอะไรอ่านเล่น อาจจะพอช่วยได้แหละมั้ง


ไม่สนุกเลยจริงๆ 


วันนี้ผมรอแค่คนๆเดียว แต่กลายเป็นว่าเขากลับติดธุระกระทันหันซะสิ


ทำไมต้องเป็นวันนี้สิน้า


ตรู๊ดดดดดดดดดด....


อยู่ๆ สไกป์ผมก็มาเฉยๆ คอลจาก Joshua เอ๊ะ! ไอ้แห้งนี่ 


กดรับแบบไม่ทันคิดเลย


ผมจะด่าให้เละเลยคอยดู


"Hello Mr. Jeong"


"มิสตงมิสเตอร์บ้านแกสิ กลับมาเลยนะ ไปไหนทำไมไม่บอก"


จะว่าโกรธก็ไม่ใช่ ผมออกจะงอนซะมากกว่า


"Calm down dude แค่จะโทรมาแฮปปี้เบิร์ทเดย์"


"อืม แล้ว...แล้วจะกลับมาวันไหนอ่ะ"


"เดี๋ยวก็กลับแล้ว ทำไม คิดถึงอ่ะดิ Do you miss me?"


"ใครเค้าจะไปคิดถึงแก ชั้นแค่อยากได้ของขวัญหรอกเว่ย"


เออไง คิดถึง! ยังจะมีหน้ามาถาม


"นี่ก็เกือบจะสี่ทุ่มแล้ว อยู่จนถึงวันเกิดนายเลยไหม ไอจะอยู่คอลเป็นเพื่อน"


อ่า อีกสองชม. วันเกิดผมแล้วนี่นา เข้าสู่วันที่ 4 ตุลาคม เต็มรูปแบบ


"อย่าหลับใส่ละกัน"


แล้วก็ตามนั้น 


คุยกันไปเรื่อยๆ สัพเพเหระ ส่วนใหญ่จะเถียงกันซะมากกว่า ไอ้แห้งเล่นกีตาร์ให้ผมฟังจบไปสองเพลง


ฝีมือใช้ได้เลยนะเนี่ย ถือซะว่าเป็นของขวัญวันเกิดผมละกัน


เจ้าตัวไม่อยู่นี่ แต่ส่งเพลงผ่านทางสไกป์มาก็ยังดี ดีกว่าไม่ได้อะไรวะ




เป็นไปตามคาด โจชัวเป็นคนบอก Happy Birthday ผมคนแรกในวันเกิดของผมเอง


พร้อมกับส่งผ่านรอยยิ้มหวานๆนั้นมาให้ผม 


ถ้าอยู่ใกล้นะ พ่อจะจับ...จับ...เอ่อ


ถือซะว่าไม่ได้คิดละกันนะ 


PASS 


"Hey Dude! ไอต้องวางสายละนะ ไว้เจอกัน"


"เดี๋ยวสิ จะไปแล้วหรอ"


"อื้ม ได้เวลาแล้ว" พร้อมกับกดวางสายโดยไม่ทันรอให้ผมได้พูดอะไรต่อ


ใจร้ายชะมัด


ผมพับฝาโน้ตบุ๊คลง พร้อมกับกำลังจะทิ้งตัวลงนอน 


ก่อนประตูห้องจะถูกแง้มเปิดออกโดยฝีมือใครบางคน


แอ๊ดดดด...


"S U R P R I S E!"


มึงเล่นอะไรของมึงเนี่ย ไอ้จอช!


กลายเป็นว่าคนตรงหน้าผม คือโจชัว ที่เดินเข้ามาพร้อมกับกล่องของขวัญเล็กๆในมือ


คืออะไร คือผมคุยกับไอ้จอชที่นั่งอยู่ห้องข้างๆกันงั้นเหรอ


"ไหนมึงบอกอยู่เมกาไง"


บทจะดีใจก็ดีใจมาก เจ้าตัวเล็กอยู่ตรงหน้าผมแล้ว


"ที่จริงวันนี้บอกให้ไอ้สามคนนั่นพานายออกไปเองแหละ เพราะฉันจะนั่งรถไปเอาของที่สนามบิน มันดันติดภาษี"


"ของอะไร" มีติดภาษีด้วยนะ 


"อื้ม" ไม่พูดเปล่า ก่อนจะยื่นของขวัญสีแดงที่ผูกโบว์ไว้อย่างหลวมๆมาให้ผม


ผมเปิดออกอย่างไม่รอช้า ลุ้นว่าข้างในจะเป็นอะไร


เห้ย!!!


Leica M10-P รุ่น ASC 100 Edition ลิมิเต็ดที่ผมอยากได้


มันไปเอามาให้ผมเลยหรอเนี่ย


"เห้ย ไปซื้อตอนไหนวะ"


มือสั่นไปหมดแล้วคร้าบบบบ อยากได้มานาน


"ฝากญาติที่เมกาซื้อให้อ่า แต่พอดีของมันติดอยู่สนามบิน วันนี้เลยต้องไปเอาออกมา นึกว่าจะไม่ทันวันเกิดแกซะแล้ว"


ไม่รู้ตอนไหนที่ผมเผลอคว้าเจ้าตัวเล็กตรงหน้ามากอดแน่น 


เป็นคนๆเดียวที่จำรายละเอียดผมได้ขนาดนี้ ช่วงที่เราไปงาน KCon ที่เมกา ผมกับโจชัวเดินผ่านร้านกล้อง แล้วผมก็ดันบ่นว่าอยากได้


แต่ไม่คิดว่าเจ้าตัวเล็กนี่จะซื้อมาให้ผมในวันเกิดซะงั้น


ราคามันค่อนข้างสูงเลยทีเดียว 


ไม่รู้จะขอบคุณยังไงเลย


อีกเรื่องที่สำคัญเลยคือ


ขอบคุณที่อยู่ข้างผมในวันสำคัญแบบนี้


"ย๊า...ไม่รู้จะขอบคุณยังไงเลย"


"อื้ม รู้แล้วน่า"


"โจชัวอ่า..."


"อะไรอีกล่ะ"


"นายอยากมาเป็นความทรงจำแรกในกล้องของชั้นไหม"




THE END

 

ขอจบไว้แต่เพียงเท่านี้ คิดไม่ออกแล้ว ตันมาก 

มัวแต่ตื่นเต้นกับการไปคอน


ใครไปคอนไปเจอกันได้นะ

ขอบคุณสำหรับทุกการอ่าน การเข้ามาดู

ไว้จะมาแต่งใหม่ในวันเกิดของคนถัดไป

555555555555

 

 

 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ RennyLh1999

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 yubbieyee (@TtTtTtTyyyyyyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 23:35
    ิ่่่่่่่่่่่่รนนนยนยยยย
    #4
    0
  2. #3 yubbieyee (@TtTtTtTyyyyyyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 23:35
    น่ารักมากเลยค่า🥺💖
    #3
    0
  3. #2 yubbieyee (@TtTtTtTyyyyyyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 23:35
    น่ารักมากเลยค่า🥺💖
    #2
    0
  4. #1 yubbieyee (@TtTtTtTyyyyyyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 23:35
    น่ารักมากๆเลยค่าส🥺💖
    #1
    0