วิวาห์ร้าง หัวใจมาร

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 1 หัวใจพ่ายรัก (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,945
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    20 ก.ค. 63




       “อ้อนไม่ไปค่ะ อ้อนจะอยู่รอพี่ปัณ”   

        หญิงสาวส่ายหน้าแล้วยืนยัน ทั้งที่รู้ว่าเธอจะถูกอีกฝ่ายเกลียดยิ่งกว่าเดิม ตลอดระยะเวลาที่ได้ตบแต่งกับปัณณภัทรเธอพยายามจะทำดีให้เห็นว่า ตนเองเหมาะสมและรักชายหนุ่มไม่แพ้กับใคร แต่ด้วยความชังทำให้ทุกอย่างไม่ดีขึ้น รสาเอาแต่ผลักไสให้ห่างออกไป หนำซ้ำยังด่าทอสารพัด

        “เธอ!! อย่าคิดว่าคุณแม่ให้ท้ายเธอแล้วจะมาทำแบบนี้ในบ้านของฉันได้นะ” รสากำมือแน่นในความกล้าของอดีตลูกสะใภ้และเกลียดจับใจ เพราะบุตรชายของตนสมควรจะได้มีความสุขตั้งนานแล้ว ไม่ใช่ถูกกักขังให้ทุกข์ทรมาน

        “อ้อนไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมคุณป้าต้องเกลียดอ้อนด้วย” หญิงสาวถามเสียงสั่นเครือแล้วอยากทราบเหตุผลยิ่งนักว่าชังเธอเข้ากระดูกดำเพราะอะไร 

        “ไม่ผิดอย่างนั้นเหรอและเพราะเธอมันเป็นมารขัดขวางความเจริญของลูกชายฉันไง ฉันถึงเกลียด” รสาจงใจใช้เสียงดังเพื่อให้กระทบเข้าไปในหัวใจของมธุรา จะได้รู้เสียทีว่าเจ้าหล่อนไม่เป็นที่ต้องการและคือความทุกข์ของทุกคนในบ้านหลังนี้

        “เพราะว่าคุณป้าเกลียดคุณย่าด้วยใช่ไหมคะ” มธุรายิ้มรับในวาจานั้นแล้วเปล่งเสียงพ้นลำคอ เพราะคิดว่ายังมีอีกเหตุผลซุกซ่อนอยู่แล้วจดจ้องใบหน้าของคนที่ชังเธอด้วยอาการสะท้านใจ ทำไมจะมองไม่ออกว่ารสานึกแค้นย่าอ่อนของเธอสักเท่าใด

        คนฟังถึงกับชะงักตัวไปในทันทีแล้วกัดเม้มปากเพราะถูกจี้ใจดำ คำพูดของมธุราถูกต้องทุกประการ เพราะไม่พอใจในตัวแม่สามีแล้วพานให้ไม่ชอบคนที่อยู่รอบๆ ข้าง เพียงแต่ในอึดใจนั้นกลับมีเสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด

        “พี่สั่งเธอแล้วไงว่าไม่ต้องลงมาให้เห็นหน้า”     

        “ก็อ้อนหิวข้าว”     
    

        หญิงสาวบอกไปตามความจริง มือกำแน่นเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่เคียงข้างผู้ชายที่เธอรัก นัยน์ตาวาวขึ้นด้วยความกลัวผสมกับความเจ็บ

        “ให้พรยกขึ้นไปให้บนห้อง อย่ามาเกะกะที่นี่” คนที่เพิ่งกลับมานั้นสั่งเสียงเฉียบแล้วช่างไร้หัวใจสิ้นดี ในเวลานี้การเอาคืนได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ ทำไมเขาต้องไยดีผู้หญิงที่ชอบปั่นหัวคนอื่นด้วย ถึงแม้ว่าค่ำคืนนั้นเธอจะมอบสิ่งสำคัญให้

        แต่มันจะมีประโยชน์อะไร ถ้าจิตใจของหญิงสาวสนุกกับการทำให้คนหลงรัก จนสุดท้ายแล้วความสูญเสียก็เกิดขึ้น แต่เขายอมรับว่าแคลงใจ ทว่าหลักฐานทุกอย่างก็ทำให้เชื่อได้ไม่ยาก โดยเฉพาะจากมารดาของเพื่อนรักและเขาก็ได้พยายามสืบหาตามคำกล่าวของหญิงสาวแล้ว

        แต่มันก็ไม่มีอะไรบ่งชี้ว่าปารมีจะผิดตามที่มธุราบอก พลันนึกปวดใจในความเอ็นดูที่มอบให้และแค่คิดก็เดือดดาลราวกับมีไฟสุมอยู่ในหัวใจ

        “อ้อนไม่ไปค่ะ” มธุราส่ายหน้าและจะไม่มีทางก้าวเท้าถอยหลัง ต่อให้เขาจะโกรธสักแค่ไหน เพราะที่ผ่านมาเธอยอมอ่อนข้อให้มาโดยตลอด แต่กลับยิ่งห่างออกไป เวลานี้จะขอดื้อบ้าง ทว่าอึดใจเดียวก็มีเสียงหวานๆ ที่เธอชังดังขึ้น

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #173 yoyeyin1711 (@yoyeyin1711) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 11:19
    รันคนเขียน แต่ขอมูฟ นางเอกยอกอย่างมีศักดิ์ศรีไม่ได้ ไม่ค่อยชอบ รอติดตามล่มอื่น่ะค่ะ
    #173
    0