เมทผมเป็นผู้หญิง!! (Nielong)

ตอนที่ 1 : บทนำ:โรงเรียนศานติบูรณ์กิจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 232 ครั้ง
    22 ม.ค. 61




***มีคำหยาบเพื่ออรรถรสนะจ๊ะ***






"เรื่องโรงเรียนไปถึงไหนแล้ว"เสียงทุ้มของร่างสูงในชุดสูทเต็มยศเอ่ยถามน้องชายคนกลางที่กำลังนั่งอ่านข้อมูลของอาชญากรรมข้ามชาติในแล็ปทอปอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น


จรินทร์
ลูกชายคนโตของตระกูลโสภณวิชญ์ ผู้บริหาร SPW จิวเวลรี่ บริษัทอัญมณีชื่อดังของประเทศทิ้งตัวลงนั่งข้างน้องชายบนโซฟาหนังตัวใหญ่ ขายาวยกขึ้นไขว่ห้างพลางเอนหลังพิงพนักสบายๆ


"พ่อให้ข้อมูลโรงเรียนไว้สองที่และผมเลือกไปแล้ว"คนถูกถามหันไปตอบพี่ชาย


มนินธ์ ลูกชายคนรองของตระกูลโสภณวิชญ์ปิดงานของตนที่กำลังอ่านอยู่ทิ้งไปก่อนจะเปิดข้อมูลโรงเรียนทั้งสองแล้วยื่นให้คนถามดู


"ชายล้วน?"จรินทร์เอ่ยถามออกมาอย่างแปลกใจ

"ครับ เป็นโรงเรียนประจำด้วยทั้งคู่เลย"

"แน่ใจว่าปลอดภัยนะ"

"สองโรงเรียนนี้ระบบความปลอดภัยและสังคมภายในดีที่สุดแล้ว"หลังจากสืบหาข้อมูลมาจนมากพอมนินธ์ก็แน่ใจว่าสิ่งที่ตนเลือกนั้นดีที่สุด

"แล้วเข้ากลางคันปีสุดท้ายแบบนี้ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม"

"เรื่องนั้นพี่ไม่ต้องห่วงครับ ไม่ต้องถึงมือพ่อผมก็จัดการให้ได้"

"โอเค ฝากนายจัดการด้วย ว่าแต่โรงเรียนไหนล่ะที่นายเลือก"

"นี่ครับ...ศานติบูรณ์กิจ"











ในวันที่สองของการเปิดเรียนภาคการศึกษาใหม่ เสียงออดพักเที่ยงดังขึ้นจนก้องไปทั่วทั้งโรงเรียน เหล่านักเรียนที่กำลังตั้งใจเรียนกับรายวิชาของตัวเองวางปากกาลงพร้อมกับเริ่มเก็บของเพื่อไปทานอาหารกลางวันส่วนอาจารย์ที่สอนอยู่ก็หยุดเนื้อหาไว้เพียงเท่านั้นเอ่ยลาเหล่านักเรียนแล้วเดินกลับห้องพักครูเพื่อเตรียมตัวไปทานอาหารเช่นกัน


นักเรียนหลายพันคนเริ่มทยอยลงจากอาคารเรียนของตนมุ่งหน้าไปยังโรงอาหารของเกรดตน เนื่องด้วยโรงเรียนศานติบูรณ์กิจแห่งนี้มีนักเรียนอยู่หลายพันคนโรงอาหารกลางเพียงที่เดียวคงไม่พอรองรับ ดังนั้นตั้งแต่เกรด 7 จนถึงเกรด 12 จึงมีโรงอาหารเฉพาะให้อีกเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่เหล่านักเรียน


แน่นอนว่าความหรูของโรงเรียนระดับนี้ค่าเทอมย่อมไม่ธรรมดา เด็กที่จะเข้ามาเรียนในโรงเรียนศานติบูรณ์กิจได้นั้นส่วนมากจึงเป็นเด็กที่เป็นทายาทผู้มีหน้ามีตาทางสังคมและมีฐานะทางบ้านสูงจนถึงสูงมาก และส่วนน้อยไม่ถึงสองเปอร์เซ็นคือเด็กที่ฉลาดจนถึงอัจฉริยะที่ได้ทุนเข้ามาเรียน


"ไอ้ดิฐ!ไก่กู!"เสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นที่โต๊ะกินข้าวหน้าร้านขายน้ำผลไม้


จุมพล เด็กหนุ่มเกรด 12 จิกดวงตากลมหวานของตนใส่เพื่อนหน้ามึนที่มาจิ๊กไก่ทอดในจานของตนไปต่อหน้าต่อตา


"อย่างกไปหน่อยเลยน่า"


ดิฐวัฒน์เคี้ยวไก่ตุ้ยๆเสียจนแก้มตุ่ยเอ่ยตอบเพื่อนไปแบบต่อว่าเล็กน้อยแต่ใบหน้าหล่อตี๋นั้นกลับกวนประสาทเสียจนจุมพลอยากลุกขึ้นมาตบ


"จุม..."ไก่ทอดชิ้นโตถูกส่งมาใส่จานให้คนที่กำลังโมโห


ลงกายอมสละไก่ทอดของตัวเองให้เพื่อนเพราะขี้เกียจฟังเสียงบ่น


"เหอะ!เพราะลงกาใจดีให้ไก่กูหรอกนะ ครั้งนี้กูจะปล่อยมึงไป"จุมพลชี้หน้าเพื่อนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างคาดโทษ

"หรอๆ"

"มึงนี่ก็ไปกวนตีนมันนะดิฐ ไม่รำคาญมันบ่นหรือไง"


จิณณ์ตบหัวคนที่นั่งอยู่ข้างๆเสียจนดิฐวัฒน์แทบหน้าทิ่มจานข้าว


"เออ ขอบใจมากจิณณ์ที่ตบมันแทนกู"

"มึงกบฏอ่อจิณณ์? ปกติมึงก็กวนตีนมันกับกูนี่"

"แหม่ กูก็ต้องมีอารมณ์รำคาญมันบ้างแหละครับเพื่อนครับ"

"ไอ้พวกเหี้ยนี่!!"จุมพลแทบถลามาตบเพื่อนสองคนที่กวนประสาทเสียเหลือเกิน


คิดว่าเขาไม่ได้ยินหรอนินทากันเสียงดังขนาดนี้! พ่อจะตบให้คว่ำ!!


ร่างอวบที่ลุกขึ้นเตรียมเอาเรื่องชะงักเพราะถูกคนข้างๆดึงให้นั่งลงตามเดิม


"รีบกินได้แล้ว"เป็นอีกครั้งที่ลงกาเปิดปากพูดให้เพื่อนที่มัวแต่เถียงกันกินข้าว


เป็นแบบนี้ทุกวันจนคนห้ามอย่างเขาเริ่มเหนื่อย


"เออว่ะ ไอ้พลับมันจะกินหมดจานแล้ว"ดิษวัฒน์มองเพื่อนอีกคนที่นั่งเงียบเป็นปกติกินข้าวพร่องไปค่อนจานแล้วก็ก้มหน้ากินของตนต่อ

"...."


พชรดนัยเหลือบตาขึ้นมองเพื่อนก่อนจะก้มลงกินข้าวต่อไม่สนใจ


พวกนี้เถียงกันเป็นปกติอยู่แล้วเดี๋ยวเหนื่อยก็หยุดกันเองนั่นแหละ


"ไปไหนกันอ่ะ"จุมพลเอ่ยถามเพื่อนๆร่างสูงของตนที่เดินนำอยู่ข้างหน้า


หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จก็ยังเหลือเวลาอีกพอสมควรก่อนจะเข้าเรียนในช่วงบ่ายทำให้นักเรียนสามารถที่จะไปทำกิจกรรมอื่นๆที่ชอบได้ตามใจ


"เล่นบาส"ดิฐวัฒน์ตอบก่อนจะยกแขนพาดไหล่จิณณ์ที่เดินอยู่ข้างๆ


จิณณ์เหมือนเป็นคู่หูตัวป่วนของเขาเพราะนิสัยคล้ายๆกัน จุมขี้บ่นไปกันไม่ค่อยได้ เพราะอยู่ใกล้แล้วปวดหู ส่วนลงกากับพลับเนี่ยอยู่ด้วยแล้วเหมือนเขาพูดคนเดียว


พวกเขานิสัยต่างกันมากจนถึงมากที่สุดแบบไม่น่าจะจูนกันติดจนเป็นเพื่อนกันได้แต่น่าแปลกที่มิตรภาพของพวกเขาอยู่มาอย่างยาวนานตั้งแต่สมัยเกรด 7 จนตอนนี้ก็เกือบหกปีแล้ว


"อยู่มาจะ 6 ปีละมึงจำทางในโรงเรียนไม่ได้หรอว่าทางนี้มันไปโรงยิม4"จิณณ์หันมาจิกตากวนประสาทเพื่อน

"ก็พวกมึงบังกูอ่ะ กูมองไม่เห็น!"จุมพลตวาดแวด


ตัวสูงกันอย่างกับกำแพงเมืองจีนบังจนเขาไม่เห็นอะไรเลยสักนิดได้แต่เดินตามพวกมันมาเนี่ย


"รู้ว่าเตี้ยยังไปเดินหลัง"จิณณ์ดึงแขนกลมของเพื่อนให้ขึ้นมาเดินด้วยกัน

"เดี๋ยวก็โบกให้หรอก"มือที่ง้างจะตบเพื่อนถูกร่างสูงอีกคนดึงลงตามเดิม

"เดินดูทางเดี๋ยวล้ม"

"ลงกามึงห้ามกูอีกแล้ว!"

"เดี๋ยวตบให้"จบคำฝ่ามือหนาก็ฟาดลงบนศีรษะของจิณณ์เน้นๆเสียจนผมกระจาย

"สัด!"

"ไอ้พลับมึงจะไปไหน"ดิฐวัฒน์ตะโกนถามเพื่อนที่เดินมาด้วยกันดีๆก็แยกตัวไปอีกทางคนเดียว


นับวันยิ่งปลีกวิเวกมากขึ้นทุกที จะไปไหนมาไหนก็บอกกันบ้างสิโว้ย ดอกพิกุลไม่ร่วงหรอก


"ไปหาเว"นิ้วยาวชี้ไปทางแยกที่เป็นทางไปห้องสมุดเป็นอันรู้กันว่าเจ้าตัวจะไปหาคนๆหนึ่งที่อยู่ที่ห้องสมุด

"ติดแฟนจริง"ดิฐวัฒน์บ่นเบาๆ


ในกลุ่มพวกเขามีแค่พลับคนเดียวที่มีแฟนแล้วแถมยังติดแฟนมากๆด้วย


เขาเคยเห็นแฟนเพื่อนแค่ไม่กี่ครั้งเวลาไปห้องมันเพราะพลับกับแฟนเป็นรูมเมทกัน และเวลาเขาไปทีไรก็จะโดนไล่ออกมาทุกที แต่เขาก็เห็นแล้วแหละว่าแฟนมันก็น่ารักดี


แต่ก็ไม่ใช่สเป็คเขา


"มึงอิจฉาหรอดิฐ"จุมพลแขวะเข้าให้

"ทำไมกูต้องอิจฉาวะ"

"เพราะมึงไม่มีใครเอาไง"จิณณ์ตอบให้และแทงใจดำดิฐวัฒน์เต็ม

"แล้วมึงมีคนเอาหรือไง!"

"มีสิ"

"ห้ะ??"คำตอบของจิณณ์ทำเอาเพื่อนอีกสามคนร้องห้ะออกมาพร้อมกัน

"งงไร กูว่าจะบอกพวกมึงพอดีอ่ะกูมีแฟนละ"จิณณ์ยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยว

"ใครวะ?"จุมพลถามอย่างไม่เชื่อหู


คนอย่างจิณณ์เนี่ยนะมีแฟน??!!น้ำหน้าอย่างมันอ่ะนะ??!!


"มึงจะรู้จักปะล่ะ"

"โรงเรียนเราหรอ"ลงกาถาม

"เออ"

"มึงคบกับผู้ชายหรอวะ??!!"ดิฐวัฒน์ถามอย่างตกใจ


พลับก็คบกับผู้ชายแล้วนี่จิณณ์ยังมีแฟนเป็นผู้ชายไปอีกคน เพื่อนเขาเป็นอะไรกันวะเนี่ย??!!!


"ตกใจเหี้ยไรครับ"จิณณ์มองอย่างหาเรื่อง

"มึงชอบผู้ชายอ่อวะ?"

"เปล่ากูแค่ชอบคนนี้แล้วเผอิญเขาเป็นผู้ชาย"

"เชี่ย..."

"ไอ้ดิฐโลกมันหมุนมาถึงไหนต่อไหนแล้วมึงอย่ามาหัวโบราณไอ้ควาย"

"มึง...แต่ผู้ชายกับผู้ชายมัน..."

"ความรักไม่จำเป็นต้องเป็นแค่ชายกับหญิง"ลงกาเอ่ยปากพูดขึ้น

"เออ ฟังไอ้ลงกามันไว้บ้างมึงนี่"จิณณ์ส่ายหน้าระอากับเพื่อน


ดิฐมันเป็นแบบนี้อยู่แล้วตั้งแต่ที่พลับมีแฟนมันก็ช็อกไปเลยที่เพื่อนมีแฟนเป็นผู้ชายแต่ยังดีที่มันยังมีสมองแยกแยะออกบ้างว่าอะไรเป็นอะไรเลยทำให้คบกับเป็นเพื่อนได้ต่อ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังบอกว่ารู้สึกแปลกๆที่ผู้ชายกับผู้ชายเป็นแฟนกัน


"แล้วสรุปใครวะ วันนี้กูจะรู้ไหมเนี่ย"จุมพลแทรกอาการอึ้งรับประทานของเพื่อนเพราะความอยากรู้

"ชื่อซูล อยู่ห้อง 10"

"น่ารักป่าววะ"

"จะเหลือหรอ...เออดิฐกูมีข่าวร้ายจะบอกกับมึง"จิณณ์ก้าวเข้ามาในโรงยิมพร้อมเพื่อนก่อนจะเอ่ยบอกคนที่กอดคอตนอยู่

"อะไรอีกล่ะ"มีข่าวที่ร้ายมากกว่าเพื่อนมีแฟนเป็นผู้ชายอีกหรอ

"เมทแฟนกูไปแลกเปลี่ยนต่างประเทศแล้วเหมือนจะจบจากนู่นเลยอ่ะ กูเลยว่าจะย้ายไปอยู่เป็นเพื่อนเพราะซูลอยู่คนเดียวไม่ได้"

"ไอ้จิณณ์...มึงจะทิ้งกูอยู่คนเดียวเรอะ!!"

"แหม่ ผู้ชายแมนๆอย่างมึงจะกลัวไรอ่ะครับ กูบอกเฉยๆไม่ได้ขอเพราะยังไงกูก็จะไป"

"เพื่อนเหี้ย"ดิฐวัฒน์เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยากกระทืบเพื่อนเต็มทน

"ไม่สะทกสะท้านครับ อยากอยู่กับแฟนเพราะงั้นเย็นนี้ช่วยกูเก็บของด้วย"

"ไม่มีทาง!!!"









"เป็นไงบ้างเพื่อนอยู่ห้องคนเดียว"จิณณ์กอดคอเพื่อนถามไถ่ทันทีที่เดินเข้ามาในห้องเรียน

"ก็ดี ไม่ต้องเหม็นขี้หน้ามึง"ดิฐวัฒน์ยักไหล่ตอบ


เกือบสองอาทิตย์แล้วที่จิณณ์ซึ่งเคยเป็นรูมเมทของเขาย้ายห้อง เขาที่เหงาๆไม่มีเพื่อนคุยเลยไปขลุกอยู่ห้องตรงข้ามซึ่งก็คือห้องของลงกากับจุมจนโดนจุมมันบ่นซะจนหูแฉะ


"โอ๋เอ๋น้าาา"

"พ่อมึงเหอะ"

"พ่อกูไปคุมทีมที่ฮ่องกงว่ะ"จิณณ์หัวเราะออกมาก่อนจะถูกเพื่อนถีบจนเซไปชนกับพชรดนัยที่พึ่งเดินเข้ามาในห้อง

"เล่นเหี้ยไรกัน"ริมฝีปากที่ปกติจะปิดอยู่เสมออ้าออกด่าเพื่อน

"มึงนี่นะ..."ดิฐวัฒน์พึมพำ


เวลาปกตินี่เงียบเหมือนกลัวดอกพิกุลร่วงแต่พอจะด่านี่ชัดถ้อยชัดคำจริงๆ


"ไอ้ดิฐ"ลงกาวางกระเป๋าที่สะพายอยู่บนบ่าลงบนโต๊ะของตนก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้แล้วหันมาเรียกเพื่อน

"อะไร"

"พ่อกูบอกว่ามีนักเรียนย้ายเข้ามาใหม่และจะให้อยู่ห้องเดียวกับมึง"

"เฮ้ยได้ไง ห้องอื่นไม่มีว่างแล้วหรอวะเอามาอยู่กับกูทำไม"

"ห้องว่างก็มีแหละ แต่กูบอกให้พ่อเอามาอยู่กับมึงเอง"

"อ้าวไอ้นี่ ไม่เอาเว้ยเอาไปอยู่ห้องอื่นเลย"

"ไม่ กูรำคาญมึงมาห้องกูอยู่นั่น มีเมทจะได้ไม่เหงา"

"ไม่ดิๆ จุมมึงบอกลงกามันหน่อยว่าให้ไปบอกพ่อมันใหม่"ดิฐวัฒน์หันไปอ้อนเพื่อนอีกคนที่ดูแล้วถูกลงกาตามใจมากที่สุดให้ช่วยพูดให้

"ทำไมกูต้องทำงั้น กู รำ คาญ มึง มาก!"

"พวกมึงแม่ง..."

"โชคดีนะเพื่อนรัก"จิณณ์หัวเราะร่าโชว์เขี้ยวเสน่ห์อย่างชอบใจ แม้แต่พชรดนัยก็ยังขำในลำคอด้วยความสมน้ำหน้าเพื่อน

"เพราะมึงคนเดียวเลยไอ้จิณณ์ไอ้สัด!"







100%







เจิมไว้ก่อนนนนนนน
ฟิคนี้มีความเว่อร์ระดับร้อยเพราะตัวละครทุกตัวรวยค่ะ5555555
ใครที่หลงเข้ามาฝากฟิคเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจแหน่เด้อจ้าาาา




***แนะนำตัวละคร+อิมเมจ&คาแร็กเตอร์***


ดิฐวัฒน์ ก้องกิดากรกุล (ดิฐ) อายุ18ปี เกรด 12 โรงเรียนศานติบูรณ์กิจ
อิมเมจ แดเนียล คาแร็กเตอร์ตามรูปเลยจ้า




ลงกา ศานติบูรณ์กิจ (ลงกา)อายุ18ปี เกรด 12 โรงเรียนศานติบูรณ์กิจ
อิมเมจ ควานลิน คาแร็กเตอร์ตามรูปเลยจ้า




จุมพล โตษณาการ (จุม) อายุ18ปี เกรด 12 โรงเรียนศานติบูรณ์กิจ
อิมเมจ จีฮุน คาแร็กเตอร์ตามรูปเลยจ้า
 



พชรดนัย ภพนิพิฐวัฒน์ (พลับ) อายุ18ปี เกรด 12 โรงเรียนศานติบูรณ์กิจ
อิมเมจ จินยอง คาแร็กเตอร์ตามรูปเลยจ้า




จิณณ์ ฐิติชญานันย์ (จิณณ์) อายุ18ปี เกรด 12 โรงเรียนศานติบูรณ์กิจ
อิมเมจ อูจิน คาแร็กเตอร์ตามรูปเลยจ้า





ส่วนสองพี่น้องโสภณวิชญ์เราจะแนะนำหลังจากมีบทมากกว่านี้น้า
และคนอื่นๆก็จะมาเมื่อมีบท55555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 232 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

378 ความคิดเห็น

  1. #354 porpeach (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 09:24
    อ่านตอนแรก คือมึนชื่อ
    #354
    0
  2. #287 nakwun_nn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:25

    5555555555555555555คืออ่านตอนแรกนี้เลื่อนแบบไวๆอะเพราะจำชื่อแต่ละคนไม่ได้บวกคิดไม่ออกว่าอิมเมจคือใครพอมาตอนท้ายก็อ้อออ กลับไปอ่านย้อนอีกรอบ

    #287
    0
  3. #219 SupisaraFiws (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 20:49
    คือแบบตอนอ่านแรกๆก็งงว่าใครเป็นใครนะ ยังไม่ค่อยรู้จักตัวละคร ก็เลยอ่านมาแบบงงๆก่อน พอมาตอนล่างๆไรท์แนะนำตัวละคร อ่ากลับไปอ่านอีกรอบจ้า
    #219
    0
  4. #191 Serin71228 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 17:31
    โอเคค่ะเราจะพยายามจำชื่อนะ 5555
    #191
    0
  5. #168 aomkunsr47 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 21:39

    55555555

    #168
    0
  6. #5 เจ้าข้าวเจ้าของ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 13:21
    สงสารคนโดนเพื่อนทิ้งจังเลยค่ะ 55555555 พูดมาก ช่างจ้อนะพี่ดิฐ
    #5
    0
  7. #2 WindSH (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 20:37
    โอ้ยยย ไรท์มาต่อไวๆเด้ออ เราชอบมากก ชื่อแต่ละคนมีความอลังในการอ่าน555 แต่เราก็เคยแต่งนิยายแล้วชอบชื่อเท่ๆยาวๆแบบนี้เลย เข้าทาง ตอนแรกเราเดาว่าคนนี้ชื่อนี้เป็นใครในwan แต่ถูก2คนเอง55 สู้ๆนะค้าบบ
    #2
    0