(Assassination Classroom)ผมหลงรักคุณเข้าให้แล้ว (korosensei x oc)

ตอนที่ 2 : 1 (10%) กลับมาแล้วหลังจากหายไปนาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    7 ก.พ. 64

     กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้หอมอบอวลไปทั่วทั้งภูเขาสีเขียวภายในยามมืดมิดนี้ บนท้องฟ้าไร้แสงของดวงจันทร์สาดส่องเหมือนทุกที ราวกับว่ามันมืดเพื่อต้อนรับการมาของใครสักคน คนที่จะมาเป็นตัวแปรของเรื่องราวต่อจากนี้ เป็นคนที่อยู่เหนือความคาดหมายของทุกคน แม้แต่คนที่เป็นต้นตอของเรื่องทั้งหมดนี้ก็ยังคาดเดาไม่ได้เช่นกัน


     "อ่า กลิ่นของธรรมชาติที่ไม่ได้กลิ่นมานาน อื้มมม คิดถึงจังเลย"ร่างบอบบางของชายหนุ่มกำลังยืนยืดเส้นยืดสายคลายกล้ามเนื้ออยู่ภายในป่า แม้ว่าจะอยู่ตรงนี้มานานแล้วแต่กลับไม่มีควาทคิดว่าจะขยับออกจากตรงนี้้ลยสักนิด ถ้าไม่ติดว่าเจ้าเพื่อนตัวดีมาไล่...


     "เรย์ อย่าปล่อยกลิ่นสิ เดี๋ยวก็ตายกันหมดเมืองหรอก"เสียงเอ็ดเบาๆดังขึ้นมาในหัวตามมาด้วยห่าฝนใหญ่ตกลงมาเพื่อใช้กลิ่นดินเปียกหลังฝนตกกลบกลิ่นหอมเฉพาะตัวของร่างบางจนหมด


     ซ่า ซ่า ซ่า


     "เฮ้!! เราเปียกหมดแล้วนะ"ร่างบางพูดออกมาเบาๆจนเสียงฝนกลบแต่เจ้าเพื่อนสนิทก็ยังได้ยินเนื่องจากเจ้าตัวนั้นได้ฟังเสียงจากดวงจิตอีกทีหนึ่ง


     "ก็ใครบอกให้เจ้าปล่อยกลิ่นล่ะเรย์"ผู้กระทำนั้นก็ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านกับผู้เปียกปอนเลยสักนิด ราวกับเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องราวทั่วไปเหมือนเริ่องทักทายในตอนเช้า


     "แล้วทำไมนายไม่ใช้วิธีลบกลิ่นล่ะ แล้วมาทำให้เปียกแบบนี้จะไปยังไงล่ะ ยิ่งใส่ชุดสีขาวอยู่ด้วย เขาเห็นหมดกันพอดี"ร่างบางบ่นออกมาอย่างอดไม่ได้แต่ก็ยอมเดินลงจากเขาแม้ไม่รู้ทางก็ตามที 


     "ไปอีกทาง ทางนั้นเข้าป่าเว้ย"ด้วยความที่เป็นเพื่อนรักกันมาอย่างยาวนาน ก็ได้เสนอทางที่(เหมือนจะ)ถูกให้เดินไป แม้ร่างบางจะรู้ว่าบางทีมันอาจจะไม่ถูกแต่ด้วยความที่ไม่รู้จะไปไหนดีก็ยอมเดินไปตามที่บอกแต่โดยดี...


(10%)






ช่วงคุยกับไรท์


ิหลังจากที่หนีไปบวชชีมาอาทิตย์หนึ่งแล้วเรียนยิงยาวเลย ดีนะที่นึกขึ้นได้ว่าอยากแต่งนิยายเลยโหลดแอพมา พอกดเข้าก็เจอรหัสนี้ เรียกได้ว่าโชคชะตานำพาให้กลับมาเจอกัน555


ตอนแรกนึกว่ายังไม่ได้แต่งเรื่องนี้ คือในหัวอ่ะยังจำพล็อตได้ เป็นคนพล็อตเยอะมาก แต่ไม่ได้แต่งต่อ หลังจากนี้ก็จะกลับมาต่อยาวๆเลย 


สำหรับใครที่อยากทวงนิยายไรท์ แต่ไม่รู้จะทวงไหนบอกได้ว่าวิธีง่ายๆ คือทวงในนี้แหละ(แล้วสรุปจะทวงไง // ไรท์:ก็ในนี้ไง รีด:อย่ากวน**ดิ!! )


นั่นแหละ ไม่ยากแต่ไรท์แค่ขี้ลืมแค่นั้น อ่อๆๆ ไรท์แต่งในโทรศัพท์นะ พอดีคอมพัง(เศร้าแปป) อาจจะแปลกๆหน่อย ก็ขอกราบอภัยด้วยค่ะ















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #14 K_k.O.J. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:06
    ดีใจที่ไรท์กลับมา~ /กระโดดจุ๊บเหม่ง
    #14
    0