Hell-o (Minkyung x Yebin)

ตอนที่ 7 : CHAPTER 6: WARM

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 ต.ค. 60

มินคยองนั่งสั่นขาอยู่บนโซฟาแบรนด์ดัง เธอคิดถึงเรื่องที่ยูฮาพูดเมื่อตอนนั้น ถ้าเยบินไม่ได้ห้ามเอาไว้เธออาจจะพลั้งมือฆ่าพี่น้องร่วมสายเลือดไปเสียแล้ว ถึงยูฮาจะเป็นลูกคนละแม่กับเธอแต่ก็เติบโตมาด้วยกัน ความจริงแล้วยูฮาก็ไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไรเลยแต่หลังจากการประกาศตำแหน่งรัชทายาททำให้ยูฮาเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ถึงอย่างนั้นก็เถอะเธอก็ไม่คิดว่ายูฮาจะโกรธแค้นเธอจนสามารถทำร้ายเยบินได้ ต่อจากนี้เธอคงต้องระวังมากกว่านี้หน่อย ระหว่างที่เธอคิดอะไรเพลินๆอยู่นั้นก็รู้สึกได้ถึงของเหลวบางอย่างที่หยดลงมาบนหัวมินคยองเงยหน้าขึ้นไปมองและก็พบกับต้นเหตุซึ่งก็คือคังเยบินที่กำลังบิดน้ำจากเส้นผมสีบลอนด์ของเธอให้มันหยดลงมาโดนหัวของมินคยอง เยบินหัวเราะชอบใจที่แผนของเธอสำเร็จ

อาบเสร็จแล้วเนี่ย ไปอาบต่อเร็วๆ เยบินเดินไปกดเครื่องทำชาร้อนในครัว เธอมีเพียงผ้าเช็ดตัวสีขาวห่อหุ้มร่างกายเอาไว้เท่านั้นซึ่งนั่นทำเอามินคยองไม่สามารถละสายตาไปได้เลย

อ่าว ยังไม่ไปอีก ถ้าไม่อาบน้ำฉันไม่ให้เข้าห้องนอนนะ เยบินเท้าสะเอว

ฉันนอนข้างนอกก็ได้

แต่ฉันไม่ให้นอน

งั้นฉันกลับ มินคยองทำท่าเหมือนจะลุกไปที่ประตูแต่เมื่อหันไปเจอเยบินที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ก็นั่งลงเหมือนเดิม

ล้อเล่นน่า เธอมาให้ฉันเช็ดผมให้ก่อนมา ถ้าผมเธอแห้งแล้วเดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำ ฉันสัญญา มินคยองกวักมือเรียกเยบินให้มานั่งข้างๆและเริ่มชยี้ผ้าขนหนูบนเส้นผมสีบลอนด์ของเยบินซึ่งใช้เวลาไม่นานนักก็แห้ง มินคยองหยิบหวีที่วางอยู่ใกล้ๆรีโมททีวีมาเตรียมจะหวีให้ แต่เยบินหันมาสนทนากับเธอก่อน

ฉันหวีเองได้ไม่เป็นไรหรอก เธอไปอาบน้ำเถอะ จะได้นอนกัน เยบินยื่นมือไปรับหวีมาจากมินคยอง

ผ้าเช็ดตัวอยู่ไหนอ่ะ

แขวนไว้ให้ในห้องน้ำแล้ว

แล้วจะให้ฉันใส่อะไรนอนเนี่ย

ชุดฉันไง ไปหาเอาในนั้นแล้วกัน เยบินชี้ไปที่ห้องเสื้อผ้าที่อยู่ใกล้ๆกับห้องน้ำ มินคยองพยักหน้าว่าเข้าใจและเดินตรงไปที่ห้องน้ำ เธอเปิดน้ำลงอ่างจากุชชี่ก่อนที่จะเริ่มปลดเปลิ้องอาภรณ์ออกทีละชิ้นจนหมด น้ำใกล้ที่จะปริ่มขอบอ่างแล้วมินคยองจึงเดินไปปิดน้ำและเตรียมตัวลงไปแช่แต่เธอเหลือบไปเห็นหนังสือเล่มนึงที่วางไว้ตรงอ่างล้างหน้าเสียก่อนมินคยองเดินไปหยิบมันขึ้นมาดูอย่างสนใจ

โรมิโอจูเลียตงั้นหรอ คลาสสิคดีนะ มินคยองหัวเราะนิดๆและเปิดมันอ่านระหว่างที่แช่น้ำ เรื่องราวความรักต้องห้ามระหว่างชายหญิงคู่นึ้ยังคงเป็นหนังสืออมตะที่คนทั่วไปรู้จักเกือบจะทุกคน แต่น้อยคนนักที่จะมานั่งอ่านภาษากวียากๆแบบนี้ทั้งเล่ม ถือว่าคังเยบินต้องมีความสนใจในการอ่านระดับหนึ่งเลยล่ะถึงได้เลือกซื้อเล่มที่ยังเป็นเวอร์ชั่นบทกวีดั้งเดิมของเช็คสเปียร์มา เธอพบรอยขีดเขียนในเล่มหลายแห่ง ส่วนมากจะเป็นโควตที่เด็ดๆในหนังสือทั้งนั้น

มินคยองงง หลับหรือไง เยบินตะโกนเรียกแต่ไม่มีเสียงตอบรับเพราะมินคยองกำลังมัวแต่สนใจหนังสือ

นี่ มินคยอง เธอเข้าไปเป็นชั่วโมงแล้วนะ ยังคงไม่มีเสียงตอบรับจากในห้องน้ำ

ฉันจะเข้าไปแล้วนะ เยบินเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปและพบกับมินคยองที่กำลังอ่านหนังสือในมืออย่างใจจดใจจ่อ

นี่! มินคยอง! เธออยู่ในนี้เป็นชั่วโมงแล้วนะ!” มินคยองสะดุ้งโหยงและหันไปเห็นเยบินยืนกอดอกทำหน้าบึ้งอยู่

ขอโทษทีๆ จะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ มินคยองลุกขึ้นจากอ่างพรวดพราดทำเอาเอาเยบินเอามือมาปิดตาแทบไม่ทัน มินคยองนึกสนุกเลยเดินไปใกล้ๆเยบินและพยายามแกะมือที่เยบินปิดตาเอาไว้ออก

จะแกะทำไม!!!!!!! ไปนุ่งผ้าเช็ดตัวเดี๋ยวนี้!!!!!!!” เยบินหวีดร้อง

อยู่ไหนอ่า หาไม่เห็นเจอเลยยย มินคยองแกล้งทำเป็นไม่เห็นทำให้เยบินต้องลดมือลงมามองหาผ้าขนหนูที่เธอแขวนเอาไว้

นั่นไง! ตาบอดหรือไงล่ะ!” เยบินชี้ไปที่ผ้าขนหนูที่แขวนอยู่ใกล้ๆอ่างล้างหน้า

ไหนอ่ะ ไม่เห็นเห็นเลย หยิบให้หน่อยสิ มินคยองยังคงแกล้งต่อไป เยบินเดินไปที่ข้างๆอ่างล้างหน้าและพยายามเอื้อมไปที่ที่แขวนผ้าขนหนูไว้ทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่ เธอพยายามคว้ามันอยู่สักพักแต่ก็ไม่ได้ซะทีเธอจึงเปิดตาขึ้นเล็กน้อยและพบว่ามันไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว และเมื่อเธอหันกลับมาก็พบมินคยองที่นุ่งผ้าเช็ดตัวกำลังกลั้นขำอยู่

มินคยอง!!!!!” เยบินเดินตรงเข้าไปหาร่างสูงอย่างเร็วและง้างมือเตรียมจะฟาดสักที แต่พื้นห้องน้ำไม่เป็นใจนักเลยทำให้ตอนนี้เธอลื่นไปซบอกขาวๆของมินคยองแทน หน้าของคังเยบินเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อมินคยองนึกสนุกเลยจูบที่เส้นผมของคนตัวเล็กกว่าไปหนึ่งทีทำให้เยบินตีไปที่ไหล่ซ้ายของคนตัวสูงและวิ่งหนีออกจากห้องน้ำในทันทีมินคยองหัวเราะนิดๆและเดินออกไปที่ห้องเสื้อผ้า เธอแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยว่าคนๆนึงจะมีเสื้อผ้าได้เยอะขนาดนี้เชียวหรอ เธอรู้มาว่าคังเยบินชอบช็อปปิ้งเป็นชีวิตจิตใจแต่ก็ไม่คิดว่ามันจะมากมายขนาดนี้ เธอพยายามคุ้ยหาอะไรที่ใส่สบายๆมาจากในตู้และก็ได้เสื้อสเวตเตอร์สีเทาและกางเกงขาสั้นตัวหนึ่งมา เธอจัดการสวมใส่มันและเดินออกมาหาเยบินที่กำลังจิบชาร้อนๆและนั่งกระดิกขาดูทีวีอย่างสบายใจ

ฉันชงเผื่อเธอด้วย มานั่งนี่สิ เยบินผายมือไปที่ชาร้อนอีกแก้วที่วางไว้บนโต๊ะ

ขอบคุณนะ มินคยองเดินไปหยิบชาและนั่งลงข้างๆเยบิน

นี่เรื่องอะไรหรอ มินคยองถามเยบินที่กำลังใจจดใจจ่อกับหนังในทีวี

“A Walk To Remember ถ้าเธอง่วงเข้าไปนอนก่อนได้เลยนะ ฉันขอดูหนังให้จบก่อน เยบินตอบโดยไม่หันหลับมามอง มินคยองนั่งอยู่ดูหนังต่อ เรื่องราวของชายหนุ่มเกเรที่ตกหลุมรักหญิงสาวผู้ที่เปลี่ยนเขาไปตลอดกาล เยบินซับน้ำตาเล็กน้อยในตอนจบของหนัง มินคยองกอดเธอและลูบผมสีบลอนด์ของเธอเบาๆ

ฉวยโอกาส เยบินพูดทั้งๆที่ซบอกคนตัวโตกว่าอยู่

เขาเรียกว่าคนรู้งานต่างหากเยบิน มินคยองลูบหัวเยบินต่อ เยบินผละออก

ฉันอยากมีโอกาสได้ดูดาวแบบนั้นบ้างจัง

เธอไม่เคยดูดาวเลยหรอ

เคย แต่ก็ได้แต่มองตาเปล่าแบบปกตินั่นแหละ ไม่เคยใช้กล้องดูดาวแบบในหนังเรื่องเมื่อกี้หรอก

งั้นไปดูดาวกัน

ห้ะ จะไปดูที่ไหน

ขึ้นไปรอที่ระเบียงข้างบนเลย เดี๋ยวฉันตามไป ขอเวลาเดี๋ยวนึง เยบินมองมินคยองอย่างงงๆแต่ก็ยอมขึ้นไปรอที่ระเบียงแต่โดยดี อากาศตอนกลางคืนค่อนข้างเย็น ยืนอยู่นี่นานๆอาจจะไม่สบายเลยก็ได้ มินคยองจะไปเอากล้องดูดาวมาจากไหนกันนะ คงจะเสกมาล่ะมั้ง เยบินรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ปกคลุมไปทั่วตัว มินคยองนำผ้ามาคลุมให้เธอนั่นเอง ในมือของเธอมีสิ่งของที่คล้ายๆกับท่อสีดำขนาดสั้นอยู่

เอ้า ลองดู มินคยองยื่นสิ่งของที่คล้ายท่อมาให้เยบิน เยบินรับมันมาและหมุนสำรวจมันดู

ลองส่องดูสิ แบบนี้อ่ะ มินคยองทำท่าเหมือนเอาท่อนั้นมาทาบตาและหลับตาข้างนึง เยบินทำตาม

โห สวยอ่ะ

ฉันสวยกว่าอีก มินคยองพูดอย่างกวนๆ

หลงตัวเอง เยบินหันมาเบ้าปากใส่หนึ่งทีก่อนที่จะกลับไปสนใจกับของเล่นใหม่ต่อ

เธอรู้จักดาวพวกนี้ไหมมินคยอง

ก็รู้จักบ้างนะ

ตรงนั้นดาวอะไรน่ะ เยบินชี้ไปที่จุดๆนึง

ฉันมองไม่เห็นหรอกนะ

นี่ไง เยบินยื่นกล้องให้มินคยองเอาไปส่อง

ไหนอ่ะ มินคยองก็ยังไม่เห็นอยู่ดีว่าเยบินชี้ไปที่ไหนเธอเลยเอียงตัวให้หัวอยู่ใกล้ๆเยบินและส่องอีกที

อ๋อ นั่นน่ะหรอ นั่นดาวในกลุ่มดาวหมีเล็ก เป็นดาวที่มีประโยชน์มากเลยนา มันช่วยให้เธอไม่หลงทางได้เวลาล่องเรือ

มันเหมือนหมีตรงไหนอ่ะ

นี่ไง เธอต้องดูให้ครบทุกดวงในกลุ่มแล้วจะได้รูปออกมาเป็นแบบนี้ มินคยองวาดเส้นดาวด้วยพลังของเธอให้เยบินดู

โห จริงด้วย เยบินมองภาพตรงหน้าอย่างสนอกสนใจ

แล้วในกลุ่มดาวหมีเล็กเนี่ยจะทำให้เธอเจอดาวเหนือ ดาวที่สว่างที่สุดดวงนี้แหละ มินคยองชี้และอธิบาย เยบินพยักหน้า

แล้วนั่นดาวอะไรอ่ะ เยบินชี้ไปที่ดาวเล็กๆดวงหนึ่ง

ดาวเยบิน

ตลกละ

นี่ไง ด-----บิ- มินคยองเสกกระดาษออกมาเขียนใบรับรองชื่อดาวทำเอาเยบินหลุดขำ

ไม่ลงทุนเล้ย

ฉันไม่มีเวลาพอที่จะไปซื้อให้เธอได้แบบในหนังหรอก มินคยองยักไหล่หนึ่งที

งั้นฉันก็ต้องตอบแทนด้วยอะไรที่มันไม่ค่อยลงทุนสินะ เยบินยิ้มบางๆเธอเอาแขนคล้องคอมินคยองไว้และเริ่มโยกช้าๆ ทั้งสองเต้นรำกันโดยมีแต่เสียงของลมและจิ้งหรีดในยามค่ำคืน มินคยองหมุนตัวเยบินและประคองเอวเธอเอาไว้

เพิ่งรู้ว่ายมทูตเต้นรำเป็นนะ

แล้วรู้ไหมว่ายมทูตเก่งเรื่องอะไร มินคยองถาม เยบินส่ายหัว

ขโมยจุมพิตนางฟ้า มินคยองยิ้มมุมปากและโน้มตัวลงหาเยบินที่หลับตาพริ้มเหมือนรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ร่างสูงค่อยๆประทับริมฝีปากกับร่างเล็กในอ้อมแขน จูบแสนหวานจบลงโดยการที่คนตัวเล็กถอนริมฝีปากออกมาก่อน เธอไม่กล้ามองหน้ามินคยองและเอาหน้าซุกอกคนตัวสูงเอาไว้ มินคยองหัวเราะอย่างเอ็นดูและกอดร่างเล็ก

ไปนอนกันเถอะ ดึกแล้ว มินคยองคลายอ้อมกอดและจูงมือเยบินไปที่ห้องนอน เธอห่มผ้าให้เยบินและเดินไปนอนที่โซฟาข้างๆเตียง

ราตรีสวัสดิ์นะคังเยบิน มินคยองหลับตา

ราตรีสวัสดิ์คุณยมทูตบ้า เยบินหลับตาไปพร้อมกับรอยยิ้ม






ปล. กีสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

ขอแนบเพลงที่เหมาะกับตอนนี้ให้คร่ะ


กล้องที่มินคยองทำให้เยบิน



ดาวหมีเล็ก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #6 twirp。 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 13:04
    โอ้โหหหหก ละมุนเว่อออออ
    อยากจิได้คุณยมแบบนี้สักคนจังเลยอะค่ะะะ อิจสาเมนขั้นสุด
    #6
    1
    • #6-1 PraiseTheKrown(จากตอนที่ 7)
      7 ตุลาคม 2560 / 21:57
      เราอิจฉาคยอลคยองค่ะ ได้เก็บเกือบทุกโมเม้นท์แบบสดๆ 555555
      #6-1