[🚫งดอัพชั่วคราว] เป็นแฟนกันต์มั๊ย? MarkBam

ตอนที่ 3 : คุมมี๊จะไปไหน!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    27 เม.ย. 61

คุมมี๊จะไปไหน!?




บ้านกันต์พิมุกต์เองจ้า

            "แบม ไปตามพี่มาร์คมากินข้าวซิลูก"
            โดนอีกแล้วไอ้แบมเอ้ยยย ทำไมต้องให้ไอ้พี่มาร์คมากินข้าวบ้านเราทุกวันเลยเนี่ย ตลาดแถวนี้ก็มีตั้งเกลื่อน ทำไมต้องมาแย่งผมกินด้วย ผมยิ่งกินน้อยๆอยู่
            แต่ก็นั่นแหละครับ.... ขืนพูดออกไปนะ ได้โดนฝ่ามืออรหันต์ของเสด็จแม่อันเป็นที่รักยิ่งของผม แน่ๆ
            เหอะๆ ...ไม่เสี่ยงดีกว่า

            "โห่ แม่อ่ะ! ทำไมต้องแบมด้วย บ้านพี่มาร์คก็อยู่ตั้งไกล แบมหิว แบมเมื่อย แบมเหนื่อยอ่ะแม่"

            ผมบ่นอิดออดด้วยความขี้เกียจที่มีอยู่ในตัวเสียเต็มประดา

                     'เพี๊ยะ!'

            "พูดเว่อร์ไปละ บ้านพี่เค้าห่างไปแค่ 3 หลัง รีบไปตามมาเดี๋ยวนี้เลยแบม ไปช้าได้กินช้านะแม่บอกก่อน"
  
            นั่นไง... โดนจนได้ ขนาดเลี่ยงการปะทะแล้วนะนั่น...
                     เต็ม!! เต็ม!!
       
            "ก็ด่ะๆ แบมยอมแล้ววว~" 
    
            เรื่องอะไรจะอยู่ให้โดนตีฟรีอีกเล่าาา แม่นะแม่ เห็นพี่มาร์คดีกว่าลูกตัวเองได้ไงเนี่ย 
ทั้งๆที่ลูกตัวเองก็ออกจะหล่อ น่ารัก เพอร์เฟ็คซะขนาดนี้~

            แต่ก็นั่นแหละครับ...  อย่าเสียเวลาเลย รีบไปตามพี่มันแล้วกลับมากินข้าวดีกว่า
            ว่าแล้วผมก็เดินดุ๊กดิ๊กไปหาพี่มาร์คที่บ้านทันที

            "พี่มาร์คคคคค!! กินข้าววว!!" 
  
            เมื่อผมเดินไปถึงบ้านพี่มาร์ค ผมก็เปิดประตูเดินเข้าไปในบ้านพี่มันด้วยความเคยชิน เพื่อตามตัวเจ้าของบ้านจอมกวน ไปกินข้าวที่บ้านผม (ตามคำสั่งแม่)

            "เร็วเร๊ววววววววววว!!"
           
            "รู้แล้วๆ รีบจังเล้ยยยย กลัวกับข้าววิ่งหนีหรอจ๊ะ?"  
            "หิวข้าวต่างหากเว้ย!! พี่อ่ะช้า ไปกันได้แล้ว เร็วๆ"
            "อ้วนเป็นหมูขนาดนั้นละ ยังจะกินอีก?"

            ปากหรอนั่น.... ถ้าไม่ติดว่าพี่มันอายุมากกว่านี่ด่าไปแล้วนะเนี่ย

            "ปากเสีย นิสัยไม่ดี ผมอ้วนตรงไหน! หุ่นออกจะผอมเพรียว ขาเรียวดูดี เชอะ!!"

            นี่ไม่ได้ด่านะ แค่พลั้งปากเฉย ....จริงๆนะ

            "ปากจัดแบบนี้ สงสัยจะเป็นเมียที่ดีแน่เลย"
            "ห๊ะ!? พี่ว่าอะไรนะ?"
            "ป๊าวววววว!!" 
 
            ผมทำเป็นไม่สนใจคนที่ปฏิเสธเสียงสูง แล้วรีบเดินนำพี่มันไปยังบ้านตัวเองทันที เมียเมออะไรกันเล่าาา ผมได้ยินนะ!! 
            เหอะ! คนอย่างกันต์พิมุกต์อ่ะ ต้องได้เมียเว้ย! ไม่ใช่เป็นเมีย!

           หลังจากที่พวกเรากินข้าวกันเสร็จแล้ว แทนที่แม่ผมจะปล่อยพี่มาร์คกลับบ้านพร้อมกับข้าว เหมือนอย่างเคย แต่คราวนี้แม่กลับรั้งตัวพี่มันไว้ พร้อมกับบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย เรื่องอะไรน้อออ

           "มาร์คลูก ช่วยมาอยู่เป็นเพื่อนน้องซัก 6 เดือนได้มั๊ย?"
           "ครับ?/ห๊ะ!!?"

           ผมถึงกับเผลออุทานออกมาอย่างดัง ตอนที่(ตั้งใจ)เดินผ่านโซฟาที่แม่กับพี่มาร์คนั่งอยู่ อะไรกันอ่ะ!? มาอยู่เป็นเพื่อนผม? อยู่ทำไม๊!! เพื่ออะไร๊!!? ใครตอบกันต์พิมุกต์ได้บ้าง?

           "ทำไมอ่ะแม่!?"   ...ปากไวเท่าความคิดครับ
           "ก็แม่ต้องเปลี่ยนที่ทำงานชั่วคราวอ่ะ ห้ามแย้งนะ เว้นซะแต่ว่าพี่เค้าจะไม่ตกลง"

           พอได้ยินอย่างนั้น ผมจึงหันไปหาพี่มาร์ค แล้วส่งสายตา ท่าทาง อะไรก็ช่าง เพื่อเป็นสัญญาณให้พี่มันรู้ว่า
           'อย่าได้ตอบตกลงเชียวนะ'
           เมื่อพี่มาร์คเห็นท่าทีที่ดูทรมานราวกับกุ้งโดนน้ำร้อนลวกของผม พี่มันจึงไม่ลังเลที่จะตอบแม่ผมไปว่า....
         
           "ตกลงครับแม่ ผมจะดูแลน้อง เป็น! อย่าง! ดี! เลยครับ ^ ^ วางใจได้"

           เหอะๆ เน้น! ทุก! คำ!  ถ้าแม่ไม่อยู่ กูจะรอดมั๊ยเนี๊ยะ!! ไม่ได้ๆคงต้องรีบถามแม่ก่อนว่าไปวันไหน

           "แล้วแม่จะไปตอนไหนอ่ะ แบมจะได้เตรียมตัวเตรียมใจ โดนพี่มันแกล้งทั้งวันทั้งคืน ฮืออออ~"  
           ผมแกล้งบีบน้ำตา พร้อมเอามือก่ายหน้าผาก แล้วทำท่าทางให้หน้าสงสารที่สุด

           "เว่อร์/เว่อร์"
           "แหมมม~ เข้ากันดีขนาดนี้ ไม่เป็นแม่ลูกกันจริงๆเลยล่ะครับ!? เชอะ!!" 

           ผมเอ่ยถ้อยคำประชดประชันออกมาด้วยความน้อยใจในแม่ของตัวเอง 

           "อ้าว?  แล้วมึงก็ไม่บอกกู แม่ครับ ไอ้เด็กแก้มยุ้ยคนนี้เป็นใครอ่ะครับ? แล้วมาอยู่ในบ้านเราได้ไง?"

           พูดจบพี่มันก็เอาหัวมาถูกับแขนแม่ผมไปมาอย่างออดอ้อน หึ้ย!! หมันไส้!!

           "พอๆๆ เลิกแกล้งกันได้แล้วเด็กๆ แม่จะไปคืนนี้นะ นี่ก็ใกล้เวลาแล้วด้วย แม่ว่าแม่ไปอาบน้ำดีกว่า"

           "ไม่จริ๊งงงงง!! แม่ ทำไมไปเร็วอ่ะ!!?"  
           รับไม่ได้ๆๆๆ มันเร็วเกินไปกันต์พิมุกต์รับไม่ทันน ฮื่อออออ เรื่องมันเศร้า เล่าทั้งวันก็ไม่หมด

           แม่ผมได้แต่ส่ายหัวด้วยความเหนื่อยใจ และไม่ได้ตอบคำถามของผม แต่กลับเดินขึ้นไปอาบน้ำเพื่อเตรียมออกเดินทางแทน 
           ....ผมถูกแม่ทิ้งแล้วครับทุกคน 

           "งั้นคืนนี้กูมานอนเป็นเพื่อนมึงเลยละกันเนาะ!"
           "คืออ...ผมว่าไม่....... "

           ไม่........   ไม่...ทันแล้วครับ  พี่แม่งวิ่งไปนู่นแล้ว ว๊อยยยย!! ทั้งแม่ ทั้งไอ้พี่เลย ขัดใจ!!
       
   ตั้ง 6 เดือนเชียวหรอวะเนี่ย? 
  ตายแน่ไอ้แบมเอ้ยยยยยย

-----------------
#เป็นแฟนกันต์มั๊ย
#ฟิคแฟนกันต์

สนุกมั๊ยอ่ะ? เม้นบอกหน่อย 555555
อย่าลืมเล่นแท็กกันเด้อ จิไปส่อง

@MTBBgot7Ahgase
ทักมาคุยมาทวงฟิคได้เด้อ

อ่าน เฟป เม้น เย้!!
1 เม้น 1 กำลังใจเด้อ

แฮร่ๆ

ขอบคุณที่(หลง)เข้ามาอ่านค่ะ และ Enjoy reading!!!









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #13 Facebook12345 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 15:20

    เริ่มและรุ้นแล้ว

    #13
    0
  2. #5 080547 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 10:47

    เขินกลิ้้งไปกลิ้งมาจนพื้นสะอาดละมาต่อไวๆน้า

    #5
    2
  3. #2 Titima124 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 23:37
    ต่อนะค่ะไรท์รอ :)อยุ่ฟินมากกก
    #2
    1