Sf/Os | ChanChen

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,176 Views

  • 31 Comments

  • 62 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    39

    Overall
    2,176

ตอนที่ 7 : Os.Crazy Sexy Cool

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

"ก็น่ารักดี..." ชานยอลหันตอบเพื่อน


 อ๋อ! ไม่ต้องสงสัยน่ะเพราะว่าเรื่องที่เขากำลังคุยกับเพื่อนอยู่คือน้องในชมรมของพวกเขาเอง 


 น้องเฉิน ม.4/2 นั้นคือชื่อน้องแต่คนในชมรมชอบเรียกน้องว่าน้องแมว...


 เพราะน้องน่ารักยิ้มที...โลกสดใส


 "ชอบน้องเขาอ่ะดี!" ผมนี้น่ะ! 


 "เพ้อเจ้อนะมึงไอ้โฮป" 


 "เอ่อๆไปดูไอ้จินซ้อมร้องเพลงดีกว่าาาา" 


 "งานชมรมมึงไม่มีทำหรือไง ถึงได้เอาเวลาไปนั้งม่อแฟนกูอยู่นั้นแหละ!" นี้ไม่ใช่เสียงผมนะครับ นู้น~~เสียงหวานใจของคนที่ไอ้โฮปจะไปดูเขา เดินหน้าบึงอย่างกับคนไปกินรังแตนมานู้นแล้วครับ 


 มิน ยุนกิ


 "น้อยๆหน่อยครับบเพื่อนกิ คบกันได้ก็เพราะกู~~กลายเป็นคนลืมบุญคุณคนไปเมื่อไหร่ครับบ หืมมม" ร่างสูงของชานยอลที่กำลังนั้งทำงานของชมรมอยู่ส่ายหน้า ให้กลับความกวนโอ๊ยของเจโฮป ดันไปท้าทายอำนาจมืดซะงั้น 


 ไม่ช่วยนะครับ...บอกไว้ก่อน



 ผัวะ! 


 กลางกะบาลเน้นๆครับ...


 "กวนตีน นู้น!อาจารย์บอกให้มึงไปเล็มหญ้าตรงนั้นดิ หนีกูมาได้หน้าด้านมากกก ปล่อยให้กูทำคนเดียวงกๆไปนู้น! งานมึงอยู่นู้น" เจโฮปมีท่าทีกระฟัดกระเฟียดนิดหน่อย อาจารย์นะอาจาย์อยู่ชมรมเกษตรมา3ปี ม.4ยันม.6 ให้แต่เขาถางหญ้า 


 จาร์ยเห็นเขาเป็นควายหรืออย่างไร(?) หืม? เปรียบเทียบตัวกูได้ดีมาก...


 "เอ่อๆกูไปก็ได้แม่งง อยู่มา3ปีได้แต่ถางหญ้า...โว้ยยยยย!!!" เจโฮปตะโกนออกมายังดัง เหมือนว่าสิ่งที่ตัวเองเก็บไว้มันหนักใจมาก เลยต้องระบายเสียหน่อยแต่เหมือนคนโวยวายจะลืมไปว่า...


 "นายเป็นอะไรของนาย...นายจักรินทร์" นั้นไง...


 "ป..เปล่าครับจารย์ผมแค่รู้สึกว่าอยากทำงานเพิ่มนะครับ แหม! ได้แต่ถางหญ้าอย่างเดียวมันเลยไม่โออ่ะครับจารย์ ฮ่าฮ่าๆ งานน้อยมากกๆๆฮ่าฮ่าๆ" 


 "ก็ไม่บอกครู" 


 "ห...ห๊ะ?" เจโฮปมีสีหน้างงเล็กน้อยและเริ่มรู้ตัวแล้วว่า เขานั้นได้ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ไปแล้ว...


 "งั้นหลังจากนี้ไป...จักรินทร์ไปขนปุ๋ยขี้ควายที่หลังโรงเรียนนะ ตอนแรกอ่ะน่ะครูก็ว่าจะให้เธอทำสองอย่างแหละแต่กลัวเธอเมื่อย ใช้งานเธอหนักอีก แต่เมื่อได้ยินคำขอจากเธอครูก็ไม่เกรงใจแล้วนะ" 


 "นั้นไงชิปหายมาหากูแล้ว...ฮ่าฮ่าๆครับ ฮ่าฮ่าๆ" คนโดนเพิ่มงานหันไปกระซิบเบาๆกับเพื่อนสองคนด้านหลัง ที่กำลังรู้สึกขำปนสะใจหลังจากที่ได้เห็นเพื่อนตัวเองโดนอาจารย์เล่นงานฮ่าฮ่าๆ อยู่ดีไม่ว่าดีนะมึง



 "อ้าว เฉินจะเอาไปไหนหรอลูก" อาจารย์สาวที่กำลังขำสีหน้าของลูกศิลษ์ของเธอ หลังจากโดนเธอเพิ่มงานไปให้ทำอย่างขัดอะไรไม่ได้ สายตาของครูสูงวัยก็ดันไปเห็นสิ่งของที่ลูกศิลป์อีกคนในชมรมเธอกำลังถืออยู่ และดูวท่าว่ามันน่าจะหนักมากสำหรับผู้ชายตัวเล็กขนาดนั้น ไม่ได้เล็กมากแต่ของที่ถืออยู่ก็ไม่น่าไหว"เอาไปให้ห้องกีฬานะครับ อาจารย์มีอะไรหรือเปล่าครับ?" คนโดนถามเอียงคออย่างน่ารักและถามครูของเขาด้วยความสงสัย


 "ถือไหวไหมนะลูกให้พี่ๆไปช่วยถือไหม ชานยอลๆยุนกิๆ ไปช่วยน้องหน่อยลูก" 


 "ม..ไม่เป็นอะไรครับอาจารย์แค่นี้ ผมถือไหวครับที่าำคัญผมเป็นผู้ชายนะครับอาจารย์" ร่างบางปฏิเสธด้วยความเกรงใจ


 "เดี๋ยวช่วยน้องถือเองครับจารย์" 


 "อ่าๆถ้างั้นฝากด้วยนะชานยอล ยุนกิ น้องเป็นคนขี้เกรงใจแบบนี้แหละลูก" 


 "งั้นเดี๋ยวผม...." เจโฮปกำลังจะเสนอหน้า...


 "จักรินทร์ต้องไปจนปุ๋ยนี้ลูก ไปๆๆอยากทำงานเพิ่มก็ไม่บอกครู แค่สองอย่างที่ครูให้ไปยังไม่พออีกหรอลูก" เจโอปละอยากตะโกนว่า....




 พอเถอะครับจารย์!!!!!! 





TBC.


 - เดี๋ยวมาต่อจร้าาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น