ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 31 : บทที่ 4 —- 10%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,044
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    18 ก.พ. 63

บทที่ 4

“เมื่อวานคนงานคัดมะม่วงงอมจัดได้หลายเข่ง ป้าเลยให้เขาแยกมาให้ วันนี้จะทำส้มลิ้มให้รีกับน้องลินชิมกัน”
          “ส้มลิ้มของป้ามนอร่อยที่สุดเลยค่ะ” ว่าที่ลูกสะใภ้ในอนาคตยิ้มหวานที่สุดเมื่อได้ยินว่าจะได้ชิมของโปรดที่เธอมักจะได้รับเป็นของฝากทุกครั้งที่ท่านไปเยี่ยมลูกชายที่กรุงเทพ ดวงตากลมเป็นประกายสดใสก่อนจะหันไปเจอกับอีกคนที่เพิ่งขับกระบะมาจอดแล้ววิ่งปร๋อเข้ามาหาที่ใต้ถุนเรือน
          “ทำอะไรกันอยู่คร้าบ”
          พูดเหมือนถามทุกคนที่อยู่ในที่นี้ แต่สายตากลับตรงดิ่งไปยังร่างบอบบางที่นั่งอยู่บนตั่งโบราณและมีเด็กแก้มกลมเอนตัวคลอเคลียไม่ห่าง
          “กินมะม่วงค่า ป้าลินปอกให้น้องพราว”
          ปากเล็กๆ เอ่ยบอกเสียงแจ๋ว ในมือที่กำชิ้นมะม่วงสุกสีหวานยกขึ้นกัดไปด้วยอย่างเอร็ดอร่อย
          “หืม กินอีกแล้ว ขอลุงกินบ้างสิคะ” คนที่รับหน้าที่ลำเลียงมะม่วงหลายสิบเข่งไปส่งตลาดในเมืองแทนพ่อที่ท่านมีประชุมเอ่ยแซวหลานอย่างมันเขี้ยว ร่างสูงเดินไปนั่งลงข้างๆ คนกลางที่ยิ้มให้น้อยๆ แก้มสีชมพูที่เขาเคยเป็นเจ้าของอยู่หลายครั้งหลายครามองแล้วเย้ายวนจนอยากจะขยับเข้าไปฟัดให้สมความต้องการสักทีสองที
          ติดที่แม่ๆ นั่งกันอยู่เต็มบ้านนี่สิ
          “เหลือฉองอันค่ะ ของน้องพราวกับป้าลิน” เด็กทานอร่อยจับมือคุณป้าที่กำของอร่อยของเธอไว้ให้เพื่อยกขึ้นโชว์คุณลุงที่มาขอแบ่งชิมได้เห็น  
          “ของลุงโบ๋เบ๋เหรอคะ โอย ลุงหิวจังเลยค่ะ ปวดท้องมากๆ ด้วย” ว่าแล้วคนเจ้าบทบาทก็ล้มตัวทั้งชุดคนงานส่งผลไม้ลงบนตักนิ่มของคุณป้าหลานสาว กลิ่นหอมจากเนื้อตัวแฟนของเขานี่มันชวนให้อยากอุ้มไปซ่อนไว้จริงๆ... จู่ๆ ความรู้สึกหวงก็แล่นเข้ามาในความคิด
          “เอาของน้องพราวก็ได้ค่ะ เดี๋ยวป้าลินปอกใหม่” เด็กน้อยรีบชะโงกหน้าเข้าไปดูคุณลุงใกล้ๆ ด้วยความเป็นห่วง ใจหนึ่งก็รู้สึกอร่อยอยู่ไม่น้อย ครั้นจะเอาของคุณป้ามาแบ่งก่อนก็กลัวคุณป้าจะหิว เลยเสียสละของตนเองที่ได้กินไปแล้วหลายชิ้นแทน แม้ว่าท้องกลมๆ จะยังบรรจุได้อีกก็ตาม
          “ช่างพูดจริงๆ เลย หลานใครเนี่ย”
          คุณลุงที่ประทับใจกับมะม่วงชิ้นน้อยของหลานสาวยื่นมือไปจับแก้มยุ้ยอย่างแสนรัก... ความคิดอยากมีเป็นของตัวเองบ้าง เพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ
          “พาไปเลี้ยงที่โน่นมั้ยภู น้องพราวเลี้ยงง่ายจะตาย ขนมไม่เปลือง จะเปลืองก็แค่ไข่เจียว เนอะลูกเนอะ” คุณย่าน้องพราวมองภาพตรงหน้าแล้วแซวยิ้มๆ ใบหน้าเอิบอิ่มของท่านดูมีความสุขเป็นที่สุด
          “อยากพาไปอยู่หรอกครับ แต่ติดที่ภูก็ต้องทำงาน เอาไวโตแล้วไปเรียนที่โน่นดีกว่าเนอะ... อีกหน่อยถ้าเข้าโรงเรียนลุงภูจะพาไปกรุงเทพดีไหมคะ ไปเป็นสาวกรุงเทพกับป้าลินกัน”
          “ฉาวกรุงเทพคืออะไรคะ” สีหน้าของเด็กแก้มป่องที่กำลังสงสัยในคำศัพท์ที่ไม่รู้จักทำให้คนที่อยู่ในวงสนทนาพากันหัวเราะครืนอย่างเอ็นดู
          “สาวกรุงเทพคือคนสวยแบบป้าลินค่ะ ป้าลินเป็นสาวกรุงเทพ น้องพราวอยากไปเป็นสาวกรุงเทพมั้ยคะ” คุณลุงช่างหยอดพูดอธิบายอย่างเจ้าเล่ห์ เด็กน้อยที่ไม่รู้เดียงสาจึงมองสาวกรุงเทพที่สวยมากๆ ด้วยแววตาเป็นประกาย
          “เป็นค่า น้องพราวอยากเป็นฉาวกรุงเทพ... อยากเป็นคนฉวย”


***********************************
มานิดมาหน่อยก็มานะคะ>< ขอบคุณรีดเดอร์ที่ยังติดตามอ่านกันน้า
แนะนำติชมได้ค่า
สำหรับคืนนี้ Sweet Dream นะคะ

... ภณิตา ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #178 aranyaorchid (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:17
    อยากฉวยเหมือนป้าลิน
    #178
    0
  2. #177 berrybobie (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:00
    อยากเป็นสาวกรุงเทพมั่ง
    #177
    0
  3. #176 amawasee123 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:32

    น่ารัก

    #176
    0
  4. #175 ondara (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:41
    ฝันดีมากมากค่ะ
    #175
    1
    • #175-1 PaniWinn(จากตอนที่ 31)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:49
      ฝันดีค่าาาาา
      #175-1