ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 32 : บทที่ 4 —- 20%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    20 ก.พ. 63

“อยากมาอยู่ที่นี่มั้ย สวนผักกับร่องน้ำธรรมชาติที่ลินชอบแบบนี้ที่กรุงเทพไม่มีนะ คิดผิดคิดใหม่ได้”
          เจ้าของบ้านที่พาสาวมาเที่ยวครั้งแรกขยับนิ้วมือแผ่วเบา ตอนนี้เขากำลังบรรจงถักเปียบนกลุ่มผมนุ่มมืออย่างตั้งอกตั้งใจ มีอากาศเย็นชื้นพัดอยู่รอบๆ ตัว จากร่องน้ำไหลที่ถูกขุดไว้เป็นแถวยาวหลายเส้น ความจริงทั้งเช้านี้น้องพราวก็ตามติดแฟนเขาแจ แต่โชคดีที่หลานสาวตัวน้อยถึงเวลานอนกลางวัน เขาจึงได้รับโอกาสหลบพาอีกคนมาสวีทกันก่อนที่แม่คนติดป้าจะตื่น
          เพราะถ้าถึงตอนนั้นเวลาของเขาก็จะถูกปิดสวิตช์ไปโดยอัตโนมัติ
          “แล้วร้านล่ะ ใครจะทำ ไหนจะบ้านที่โน่นอีก งานภูเองก็ด้วย” คนฟังถ้อยคำโน้มน้าวถามยิ้มๆ นี่ยังเบาใจไปเปลาะใหญ่ที่ได้พาข้าวตูมาด้วย เพราะถ้าปล่อยไว้ที่โน่นแล้วมาต่างจังหวัดกันนานๆ แบบนี้ก็คงเป็นห่วงมันน่าดู
          “อืม นั่นสิ ภูอยู่ไหนลินก็ต้องอยู่ด้วยแหละ งั้นเอาไว้อีกหน่อยถ้าเบื่อกรุงเทพแล้วเราค่อยย้ายมากัน พาน้ารีมาด้วย ลินจะเปิดร้านที่นี่ก็ได้นะ เดี๋ยวภูจะเป็นลูกมือเอง” ดอกกุหลาบมอญสีชมพูที่บางคนแอบเด็ดมาด้วยถูกเสียบทัดที่ข้างหูของแม่ยอดยาหยีของเขาอย่าเบามือ
          สวย
          “ทำได้แน่เหรอ... จะไม่ไปมองสาวอื่นก่อนแน่นะ” ประโยคแรกว่าสบประมาทแล้ว ประโยคต่อมายิ่งทำให้คนที่เตรียมพร้อมเข้ามากวนตัวกวนใจถลาเข้ามากอดเธอจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว
          “แน่ะ หึงเหรอ คนสวยหึงภูเหรอ” สาวที่ถูกกอดคร้านจะบิดเนื้อบิดตัวออกจากอ้อมแขนของคนมากเล่ห์ เพราะในใจรู้ว่าดิ้นไปก็เท่านั้น ยังไงเขาก็คงไม่ปล่อยอยู่ดี
          ที่สำคัญ เธอเองก็รู้สึกเขินอยู่หน่อยๆ... เขา เอ่อ กอดกันแบบนี้ก็เลยอยากนั่งนิ่งๆ คุยสักพัก
          “เปล่า ก็แซวเล่นเฉยๆ”
          “แซวได้นะ แต่ห้ามคิดจริง... รู้หรือเปล่า” คนที่วางคางตัวเองไว้บนไหล่คนอื่นถือโอกาสโยกตัวเล็กน้อย ขับกล่อมช่วงเวลาดีๆ บนกระท่อมพักผ่อนแบบเปิดโล่งที่พ่อสร้างไว้หลายหลังในสวนแห่งนี้ด้วยสัมผัสแนบชิดข้างๆ แก้มสาว
          “อะไรที่สงสัย อะไรที่ไม่แน่ใจ ลินมีสิทธิ์ที่จะถามทุกอย่าง... ภูเคยบอกไปแล้ว หวังว่าคงไม่ลืม”
          “อื้อ ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก คิดมากไปได้ ลินแค่แซวเล่น” ที่ผ่านมาระหว่างเธอและเขาอาจจะมีการล้อเล่น หรือแซวกันตามประสาเพื่อนสนิทบ้าง แต่นับตั้งแต่ที่เธอเปิดใจยอมรับเขา มันก็จะต้องมีแต่คำว่าเคลียร์ ความยุ่งยากใจที่สามารถบั่นทอนความรู้สึกเขาจะพยายามไม่ให้มันเกิดขึ้นโดยเด็ดขาด
          “ก็คนมันจริงจังอ่ะ ทำไงได้ กลัวแฟนคิดมาก กลัวแฟนไม่รัก กลัว...”
          “เว่อร์ไปละ”
          เมลินดาอดไม่ได้ที่จะเอี้ยวตัวไปบีบแก้มคนช่างพูดจนบู้บี้คามือ น่าหมั่นไส้น้อยเสียเมื่อไหร่กับคารมคมคายที่ไม่เคยลดลงเลย ระหว่างที่คบกันมา
          ร้ายขึ้นทุกวันแล้วรู้ตัวบ้างไหม
          “ถ้ากลัวขนาดนั้น กลับไปเป็นเพื่อนกันดีกว่า... ลินไม่อยากฝืนใจใครให้ทรมาน” กลีบปากสีชมพูย่นยู่ใส่เขาอย่างลืมตัว ซึ่งนั่นก็หมายถึงความน่ารักน่าหลงได้ถูกถ่ายทอดออกมาด้วย ภูเขาสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะบอกเธอด้วยการหันไปกระซิบน้ำเสียงแหบพร่าที่ข้างหูของอีกฝ่าย จงใจหาเศษหาเลยเล็กน้อยตรงแก้มนุ่มอย่างแนบเนียน
          “ไม่ทรมานแน่ แต่เพื่อนอ่ะไม่เป็นแล้วนะ... เป็นเมียเลยดีกว่า แม่กับพ่อภูอยากอุ้มหลาน”
          “...”

***********************************
บอกเขารอบที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย อ้างพ่อกับแม่อยากอุ้มหลานตลอด 5555
นอนกันยังคะเนี่ยยยย พาพี่ภูมาบอกฝันดีค่ะ

Sweet Dream นะคะรีดเดอร์

... ภณิตา ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #181 berrybobie (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:42
    หวาน...มากๆๆๆ
    #181
    1
    • #181-1 PaniWinn(จากตอนที่ 32)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:56
      งื้อออ ขอบคุณค่าาา
      #181-1
  2. #180 Kanokwan Ruenarom (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:57
    เพื่อนอ่ะไมาเป็นแล้วนะ เป็นอีบุ๊คเลยดีกว่า
    #180
    1
    • #180-1 PaniWinn(จากตอนที่ 32)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:55
      55555 ใจเย็นน้าาาาาา
      #180-1
  3. #179 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:19
    มีความอยากข้ามขั้นอย่างพุ่งพรวด 555
    #179
    1
    • #179-1 PaniWinn(จากตอนที่ 32)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:55
      รอคอยมาน้านนานค่า 555
      #179-1