ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 16 : บทที่ 2 —- 10%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,750
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

บทที่ 2


“กินแค่นี้อิ่มแล้วเหรอ ไม่ต้องเขินกันหรอกน่า เพราะยังไงภูก็อยากบอกลินว่าภูยังเหมือนเดิม ไม่อยากให้ลินรู้สึกว่าต้องเปลี่ยนอะไร”

          คนที่ใจลอยไปกับพฤติกรรมของคนข้างๆ มองไข่เจียวที่ถูกตักมาวางใส่ในจานของตัวเองแล้วก็พยายามสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป มือบางเสขยับช้อนเขี่ยกับข้าวในจาน ก่อนจะปรายตามองเล็กน้อยแล้วหันกลับมาสนใจจานข้าวเหมือนเดิม

          “ใครตกลงตอนไหน พูดมั่วแล้ว” บ่นหงุงหงิงโดยมีอีกคนคอยเอียงคอฟังอย่างใส่ใจทุกรายละเอียด และก่อนที่จะได้ตกหลุมพลางของเขาไปมากกว่านี้ เธอคงต้องทำอะไรสักอย่าง

          “คนพูดเรื่องจริง เขินกันเหรอครับ” เขายังไม่หยุดหยอก ยิ่งเห็นเธอจนด้วยคำพูดเพราะหน้าตาดูหวั่นไหวอยู่ไม่น้อยเขาก็ยิ่งได้ใจ

          “ภู... ไหนๆ ก็ขยับมาใกล้ขนาดนี้แล้ว ขยับเข้ามาอีกนิด ลินมีอะไรจะบอก” คนอยากรู้และลืมตัวตื่นเต้นกับประโยคแรกที่อีกฝ่ายคิดอยากจะคุยกับเขา เอียงตัวยื่นหน้าเข้าไปตามคำชวนอย่างเบิกบาน

          “หืม อะไรเหรอ จะพูดอะไรนะ โอ๊ย! หู หูขาด หูขาดแล้วลิน อูยยย” นิ้วเล็กๆ ที่ยื่นไปบิดติ่งเนื้อนิ่มข้างแก้มของคนตรงหน้าไม่ยอมปล่อย ภูเขาทำท่าร้องโอดโอย ทั้งมารยาทั้งตกใจจริงๆ ที่วันนี้ผ้าลูกไม้ลายอ่อนหวานของเขากลายเป็นผ้าซาตินสีสันเปรี้ยวจี๊ดโดยไม่ทันได้ตั้งตัว

          “ยังจะพูดมากอีกไหม หา” ข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเหี้ยมโหดจนเสือป่าที่กำลังถูกกระทำต้องแอบกลั้นยิ้มสุดฤทธิ์

          “แต๊ะอั๋งกันแบบนี้ผิดผีนะลิน รับผิดชอบภูด้วย โอ๊ย! เจ็บ เจ็บลินเจ็บ เจ็บจริงๆ!” ยังไม่ทันจะมีคำตอบ แรงดึงก็เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว เมลินดาอดหมั่นไส้คนที่เอาแต่สร้างความว้าวุ่นให้เธอไม่หยุดหย่อนไม่ได้

          เขาจะต้อง...

          “ห้ามพูดแบบนี้อีกนะ ความรู้สึกคนเราไม่ใช่เรื่องล้อเล่น” เสียงเบาหลุดออกมาจากปากเธอ

          “แล้วใครบอกว่าเล่น จำได้ว่าพูดชัดเจนไปแล้วนะ... หรือต้องให้อธิบายใหม่อีก”

          คนที่เปลี่ยนอารมณ์มาทำหน้าตาจริงจังยกมือขึ้นกุมมือที่จับหูของเขาอยู่ ฝ่ายที่ต้องฟังมองเขานิ่ง ก่อนจะเห็นว่าคนที่เธอคิดว่าเขาแค่ป่วนกัน อีกเดี๋ยวก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมมีแววตามุ่งมั่น ใบหน้าที่เคยยิ้มอยู่เสมอเปลี่ยนเป็นราบเรียบอย่างรวดเร็วจนปากเล็กที่กำลังจะเอ่ยคำตำหนินึกหาคำพูดไม่ออก... ท่าทางของเขามัน

          “แต่ถ้าจะเอาอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหา อธิบายกี่รอบก็ได้ ถ้ามันจะทำให้ลินจำได้ขึ้นใจว่าภูเคยพูดอะไรไว้บ้าง”

          หมับ!

          คนที่ไม่ได้แกล้งแต่อยู่ในอารมณ์จริงจังเอื้อมมืออีกข้างไปดึงมือคนที่ยังอึ้งกับคำพูดของเขามาจับไว้ กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มอ่อนๆ ลอยเข้ามาปะทะกับจมูกจนความคิดด้านลบในตัวอยากจะทำงานขึ้นมาทันที

          “จะ จะทำอะไร”

          ดวงตาคู่นี้... ที่มีเงาของเขาอยู่ข้างในนั้น

          จมูกแสนงอนแบบนี้... น่ารักที่สุดตอนที่เธอขยี้มันเวลาเขิน

          และริมฝีปากที่คอยแต่จะห้ามปรามและปฏิเสธเขาอยู่ตรงนี้... ทำอย่างไรถึงจะได้เป็นเจ้าของ ทำอย่างไรถึงจะลบความรู้สึกหวงแหนและอยากครอบครองนี้ออกไปได้

          เขาต้องทำอย่างไร


*******

สวัสดีค่ะรีดเดอร์ ช่วงนี้เค้าหายไปบ่อยๆ กำลังแอบซุ่มทำหนังสือ หนึ่งรักที่กลางใจ (หมอกรัก 2) อยู่ค่ะ สนใจสั่งจองได้ที่เพจน้า


แล้วจะแวะมาอีกค่า


ภณิตา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #86 berrybobie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 14:47
    หวานไปอิ้กกก
    #86
    1
    • #86-1 PaniWinn(จากตอนที่ 16)
      25 พฤศจิกายน 2562 / 15:43
      นิดนึงน้าาาา
      #86-1
  2. #85 SalinCH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 13:43
    หวานน่ารักกกรุบกริบย
    #85
    1
    • #85-1 PaniWinn(จากตอนที่ 16)
      25 พฤศจิกายน 2562 / 15:43
      อิอิ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
      #85-1
  3. #84 ondara (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 10:32
    น้ำตาลร่วงกราว
    #84
    1
    • #84-1 PaniWinn(จากตอนที่ 16)
      22 พฤศจิกายน 2562 / 11:05
      55555 หวานๆอ่ะเน้อออออออ
      #84-1