ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 15 : บทที่ 1 —- 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

หลายชั่วโมงแล้วที่ประโยคเดิมๆ ยังเฝ้าวนเวียนอยู่ในห้วงความคิด มืออบอุ่นกับแววตาจริงจังแบบนั้นมันคืออะไร คำตอบแบบไหนที่เธอจะให้กับเขาได้
          ตอบได้ไหมว่าไม่รู้
          ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเป็นแบบนี้ เธอคิดว่าคำพูดของเขามาเร็วจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว อยากจะบอกชอบก็บอกได้แบบไม่อายสักนิด แถมยังขอคำตอบกลับด้วย
          “จะให้ตอบบ้าอะไรของเขานะ” คนที่จมอยู่กับความคิดตัวเองรำพึงเบาๆ หลังจากกลับมาจากทริปอลวนหัวใจในวันนี้ เธอก็ขอหลบมาอยู่ในพื้นที่ของตัวเองเงียบๆ พักใหญ่ อยากคิดทบทวนอะไรที่ผ่านมา อยากรู้ว่าความรู้สึกที่เกินเลยกว่าคำว่าเพื่อนของตัวเองจะมีวันพัฒนาไปได้บ้างไหม
          ก๊อกๆๆ
          “ลิน หลับอยู่หรือเปล่าลูก แม่ทำกับข้าวไว้ให้บนโต๊ะนะ เย็นนี้มีประชุมที่ศาลาการเปรียญ อย่าลืมโทรเรียกภูมากินข้าวด้วยล่ะ หรือไม่ก็ตักแบ่งไปนะจ๊ะ แม่เตรียมปิ่นโตไว้ให้แล้ว”
          “ค่ะแม่ ขอบคุณค่ะ”
          แม่ปิดประตูให้และเดินออกจากบ้านไปยังสถานที่ประชุมตามวาระของกลุ่มสมาชิกผู้ประกอบการร้านค้าในแหล่งท่องเที่ยวประจำตำบลแล้ว เมลินดาสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป ก่อนจะเดินลงมาเปิดดูเมนูกับข้าวที่อยู่ภายใต้ฝาชีครอบ มีน้ำพริกปลาทู ไข่เจียวดอกโสน แล้วก็แกงเทโพหมูที่อุ่นมาจากมื้อกลางวัน
          “ไข่เจียวนี่ของภูอีกแน่นอน” เขาชอบนัก เมนูไข่เจียวต่างๆ ที่ทำให้ แต่ถ้าไปซื้อจากร้านอาหารตามสั่งข้างนอก พ่อคุณจะรีบโบกไม้โบกมือว่าไม่เอาทันที
          “ไม่อร่อย ไว้กลับไปให้ลินกับน้ารีทำให้กินดีกว่า”
          นึกไปถึงตรงนี้แล้วแก้มก็ร้อนๆ ขึ้นมาอีกแล้ว นี่แม่สั่งว่าให้โทรเรียกเขามากินข้าว งั้นเดี๋ยวก็ต้องเจอหน้ากันอีกน่ะสิ... ทำไงดี
          ขณะมองปิ่นโตที่แม่เตรียมไว้ให้ หากลูกชายคนโปรดไม่ว่างมาทานที่นี่ เธอก็ตัดสินใจได้ว่าตัวเองไม่ควรจะมาฟุ้งซ่านเกินกว่าเหตุ ลองให้เวลาผ่านไปสักนิด คนขี้แกล้งอาจจะเฉลยว่าเขาแค่อำเล่นก็ได้... อย่าเพิ่งวู่วามโดยที่ไม่ได้ใช้สติโดยเด็ดขาด
          ร่างบอบบางจัดการตักกับข้าวใส่ปิ่นโตเถาเดิมสำหรับสองที่และหยิบผลไม้ติดไปด้วยนิดหน่อย เวลานี้      พระอาทิตย์ใกล้จะลาลับขอบฟ้า ถนนเส้นเดิมที่คุ้นเคยดูสั้นลง หัวจิตหัวใจที่ประคองไว้ช่างไม่แน่จริงอย่างที่คิดจะทำ
          มือบางยื่นไปเลื่อนประตูหน้าบ้านของคนที่เธอจะมาทานข้าวเย็นด้วยให้เปิดออก เสียงเห่าทักทายเล็กๆ ก่อนจะมีตัวตนอ้วนตุ๊บวิ่งเข้ามาปะทะที่หน้าเท้า เมลินดายิ้มกว้าง ลืมไปเลยว่ากำลังคิดมากเรื่องใดอยู่
          “ข้าวตูทำอะไรอยู่ หือ นี่มาทักลินเหรอ คิดถึงจังเลย ไม่ได้เจอสองสามวันแล้วเนอะ”
          บางเย็นเธอก็ไม่ได้แวะมา แต่จะวานดาให้เอาข้าวมาให้เจ้าตูบน้อย เพราะรู้ว่าเจ้าของของมันติดงาน เขาฝากฝังมันกับเธอแล้ว เธอก็จะต้องดูแลให้ดีที่สุด แม้ว่าจะยุ่งแค่ไหนก็ต้องมีคนมาทำหน้าที่แทน
          “ลิน... นึกว่าจะปล่อยภูหิวไส้ขาดซะแล้ว”
          เสียงที่ดังมาจากประตูหน้าต่างตรงหน้า เรียกให้ดวงหน้าหวานเงยสบกับสายตาที่มีแววยินดีอยู่เต็มเปี่ยม หากว่าเป็นวันปกติเขาก็รอคอยเธอแบบนี้ โดยที่ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเท่าไหร่
          แต่ตอนนี้... วันนี้ บางอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว
          อย่างแรกเลยก็คือความรู้สึกของตัวเอง ความรู้สึกที่มั่นใจมาสักพักใหญ่ๆ แต่ก็เพิ่งมีได้โอกาสโพล่งมันออกไปวันนี้เอง... อีกอย่างต่อมา ก็คงเป็นแววตาของคนตรงหน้าเขานี่ล่ะ
          โจทย์ใหญ่
          ไม่รู้ว่าจะออกหัวหรือออกก้อย... แต่บอกไว้ก่อนว่ายังไงก็ไม่ท้อและถอยแน่นอน
          จากประสบการณ์ยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา ความจริงบนโลกใบนี้สอนให้เขารู้ว่าการเป็นคนดีและหลีกทางให้แบบพระเอกในละคร คนๆ นั้นมักจะถูกคาบสิ่งที่ควรจะเป็นของเขาไปแดกแบบหน้าตาเฉย...
          สอนอีกว่าความไม่กล้า จะทำให้สิ่งที่ควรจะดำเนินไปด้วยดี พังไม่เป็นท่าได้ด้วยเหมือนกัน
          ฉะนั้น ถ้าไม่เริ่มอะไรที่ถูกที่ควรในตอนนี้ กว่าลูกจะโต เขาก็คงแก่หง่อมกันพอดี... ไม่ได้ๆ
          “เย็นนี้ทำอะไรมาอ่ะ ห้อมหอม”
          เว่อร์มาก ไม่เห็นจะได้กลิ่นเลย และที่สำคัญคือยังไม่ได้เปิดปิ่นโตสักหน่อย เขาจะมาได้กลิ่นกับข้าวข้างในนี้ได้ยังไง
          “ไข่ต้ม ไม่น่าจะมีกลิ่นให้หอมนะ”
          รอยยิ้มที่ฉีกกว้างไว้รอเธอยังคงค้างไว้แบบนั้น คนที่หัดอำเป็นบ้างนิดหน่อยจึงแอบอมยิ้มมองอย่างเป็นฝ่ายที่เหนือกว่า
          “จริงเหรอ แต่ภูได้กลิ่นไข่เจียวนะ” เขาทำจมูกฟุดฟิดแล้วเดินเข้ามาใกล้ เจ้าปั๊กน้อยที่คิดว่าเจ้าของกำลังจะออกมาวิ่งเล่นด้วยรีบส่ายหางดุ๊กดิ๊ก ก่อนจะกระโดดเข้าไปคลอเคลียที่เท้าของเขาทันที
          “จมูกดีเหมือนข้าวตูเลย”
          “ลินว่าไงนะ”
          “เปล่า จะบอกว่าไข่ต้มไม่มี แค่ล้อเล่นเฉยๆ” รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง เช่นเดียวกันกับคนที่ทำเป็นไม่ได้ยินบางคำที่เธอเหน็บ แต่จริงๆ แล้วเขาตั้งใจฟังจนได้ยินชัดแจ๋วเลยนั่นล่ะ
          “อ้อ งั้นกินกันเลยมั้ย หิวแล้ว”
          “อื้อ เอาสิ”
          “ถือว่าตกลงแล้วนะ ไม่ให้เปลี่ยนใจแล้วด้วย อย่าลืมล่ะ” คนที่กุลีกุจอรับปิ่นโตไปจากมือบางรีบบอก ก่อนจะผลุบหายเข้าไปข้างใน เขาทิ้งประโยคแปลกๆ เอาไว้ให้คนฟังงงกับความหมายนั้นอีกครั้ง และกว่าที่หญิงสาวจะไหวตัวทัน ก็กลายเป็นการเปล่งเสียงตะโกนถามตามไปในที่สุด
          “หมายความว่ายังไงภู ที่บอกว่าไม่ให้เปลี่ยนใจ”
          “ก็เรื่องคบกันไง ภูบอกไปแล้วนะว่าถ้าเจอกันอีกครั้ง ความหมายมีอย่างเดียวคือลินจะเซย์เยสน่ะ จำได้ใช่ไหม”
          “...” ตอนไหน เธอยังไม่เห็นรู้เรื่องเลย
          “คบกันนะ เราไม่ใช่เด็กหรือคนแปลกหน้าที่จะต้องมาเริ่มศึกษาดูใจกันใหม่ ทุกอย่างเกี่ยวกับภูลินรู้หมดแล้ว เรื่องทุกเรื่องของลินก็ไม่มีอะไรที่ภูไม่รู้... ให้โอกาสภูนะ”
          “คือ...”
          “ยังไม่ต้องตอบก็ได้ ภูไม่อยากให้ลินรีบปฏิเสธเพราะคิดแต่ว่าเราควรเป็นแค่เพื่อนกัน”
          “...”
          “ภูจะรอ... โอกาสที่จะให้กัน เอาแบบตัดคำว่าคนกันเองออกไป เริ่มนับตอนที่มาเจอกันอีกครั้ง ตอนนั้นถ้าหากว่าตกลงเดินเข้ามาหาภูแล้ว ภูไม่ให้โอกาสเดินออกไปแล้วนะ”



*******************
ไม่คิดว่ามุขมัดมือชกขอหญิงเป็นแฟนของพี่ภูจะเริ่ดขนาดนี้ 555 >< หมั่นไส้

ชอบไม่ชอบยังไง บอกได้นะคะ


คืนนี้ดึกมากๆ ^^ เช้าวันใหม่แล้วด้วยง่า ฝันดีนะคะรีด

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #82 berrybobie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 19:54
    เซย์เยสเรย
    #82
    1
    • #82-1 PaniWinn(จากตอนที่ 15)
      13 พฤศจิกายน 2562 / 08:23
      อิอิ ยังไงดีน้าาาาาาา
      #82-1
  2. #81 aunruan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 19:07
    น่ารักดีค่ะ มาบ่อยๆก็จะดีมากเลย😁
    #81
    1
    • #81-1 PaniWinn(จากตอนที่ 15)
      13 พฤศจิกายน 2562 / 08:23
      แฮ่ๆ ขอบคุณมากนะคะ ดีใจจังเลยที่ชอบบบบ
      #81-1
  3. #79 aod1234 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 06:55
    น่ารักค่ะไรท์
    #79
    1
    • #79-1 PaniWinn(จากตอนที่ 15)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 09:09
      ขอบคุณค่าาาา ><
      #79-1
  4. #78 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 02:04

    ตัวเลือกมีแต่ ตกลง ตกลง และตกลงสินะ 555
    #78
    1
    • #78-1 PaniWinn(จากตอนที่ 15)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 09:09
      555555 ต้องตอบแค่คำตอบนี้เท่าน้านนนนนน
      #78-1
  5. #77 Oipaka (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 01:33
    ชอบค่ะ มาบ่อยบ่อยนะคะ
    #77
    3
    • #77-1 PaniWinn(จากตอนที่ 15)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 01:46
      หืมมมม​ นอนดึกจังเลยค่าา​ ขอบคุณและดีใจที่ชอบนะคะ​ ปลื้มเล้ยยยยยยย
      #77-1
    • #77-3 PaniWinn(จากตอนที่ 15)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 02:01
      งื้ออออ​ ที่นี่ตีสองค่าาาา​ ไรท์เป็นหมีแพนด้ามาก​ 555​
      พบกันใหม่คืนนี้​ (เวลาไทยแลนด์)​ น้า
      ขอบคุณมากจริงๆ​ ที่ติดตามค่ะ​ ><
      #77-3