คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [One Shot] [Leon x Ada] Take Care of Yourself

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะ ฟิคสั้นจบในตอน คู่ลีออน เอด้า เนื้อเรื่องสปอยเกมเล็กน้อยเพราะอิงไทม์ไลน์จากตัวเกมค่ะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 ก.พ. 62 / 14:33






1 ปีแล้วที่คุณจากไป (1999)

ไม่น่าเชื่อว่าผมจะเป็นผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์แรคคูนซิตี้ ภาพของคนติดเชื้อและอาวุธชีวะภาพที่ผมประชันหน้ายังคงหลอกหลอนผมอยู่ทุกครั้งเมื่อหลับตาลง และการสูญเสียคุณไป โดยที่ผมไม่สามารถช่วยไว้ได้ เป็นเรื่องที่ผมให้อภัยตัวเองไม่ได้จริงๆ ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นสปาย ผมไม่สนใจตรงจุดนั้นเลยสักนิด 1ปีผ่านไปเร็วยังกับโกหก ขอให้คุณหลับสบายนะเอด้า




2 ปีแล้วที่จำคุณได้ดี (2000)

หน้าของคุณผมไม่มีวันลืม คุณเป็นคนเอเชียหรือไม่ก็ลูกครึ่งเอเชีย ตารูปอัลมอนด์ จมูกนิดๆ ปากเป็นรูปกระจับ ผมสั้นสีดำทำให้คุณดูน่าหลงใหล คุณเป็นผู้หญิงสูงแต่ก็ยังตัวเล็กกว่าผมอยู่ดี เจอกันครั้งแรกคุณใส่แว่นกันแดดในที่มืด ใส่ส้นสูงเดินไปมา บอกว่าเป็น FBI ผมเชื่อสนิท เสื้อสีแดงตัวนั้นเข้ากับคุณมาก แล้วขอโทษที่ไม่ได้หยิบเสื้อโค้ทมาคืนคุณ




4 ปีแล้วที่ให้คุณเป็นแรงบันดาลใจ (2002)

แผลที่ผมโดนยิงหายสนิทดีแล้ว ช่วงนี้งานรัดตัว พักผ่อนก็น้อยแถมยังต้องฝึกฝนร่างกายและเรียนรู้สกิลการต่อสู้ไปพร้อมๆกันอีก ผมได้เข้ามาทำงานกับหน่วยงานของรัฐบาล แสดงว่าผมเป็นศัตรูกับคุณน่ะสิ ระวังตัวไว้ให้ดี ผมจะจับคุณ แต่ก่อนอื่นอยากเป็นคนที่ปกป้องคุณได้เสียก่อน แต่ไม่มีโอกาสอีกแล้ว




6 ปีแล้วที่คุณหลอกลวง (2004)

ตกใจที่เห็นคุณตัวเป็นๆ คุณที่มีลมหายใจ ยังเป็นมนุษย์ แต่ทำไมคุณไม่คิดจะบอกผมเลยสักคำ ผมเชื่อว่าคุณตายแล้วตลอดระยะเวลา6ปีเต็ม และเป็นเรื่องจริงสินะ คุณทำงานให้เวสเกอร์ คิดอะไรของคุณอยู่ ขโมยตัวอย่างไวรัสไปด้วย ผมไม่เข้าใจคุณจริงๆ ความรู้สึกของผมตอนนี้มีทั้งทุกข์และสุข ทุกข์ที่คุณปิดบังผม หลอกผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า และสุขที่ได้เจอคุณอีกครั้ง ขอบคุณที่ยังมีชีวิตอยู่




10 ปีแล้วที่ผมยังไม่ได้บอกคุณ (2008)

ผมมีเรื่องมากมายที่อยากบอก แต่มากเกินไปที่จะเอ่ยเพราะเราเจอกันแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ผมอยากเจอคุณอีก คุณรู้ไหม พวงกุญแจหมีที่คุณโยนมา ผมเก็บรักษาไว้อย่างดี อยากให้คุณมาเอาคืนไปด้วย เอด้า... คุณอยู่ที่ไหนกัน ปลอดภัยดีไหม สบายดีหรือเปล่า 




13 ปีแล้วที่เฝ้าคิดถึงคุณ (2011)

เห้อ... ผู้หญิง 'เรื่องของคืนนั้นเมื่อไรดี คุณโกรธฉันอยู่ใช่ไหม' พูดออกมาได้ เฮงซวย! คำถามที่คุณรู้คำตอบอยู่แล้ว ค่ำคืนนั้นคุณมาหาและจากไป เรานอนมองหน้ากัน คุณได้ยินเสียงหัวใจผมใช่ไหม ผมแทบจะลืมหายใจ โลกเหมือนหยุดหมุน ผมอยากสัมผัสคุณ ผมต้องการคุณ เป็นความผิดคุณคนเดียวที่ทำให้ผมคิดถึงคุณจนแทบคลั่ง และคุณคิดถึงผมบ้างไหม แค่ในฝันก็ยังดี




13.5 ปีแล้วที่อยากอยู่เคียงข้างคุณ (2011)

ผมไม่ใช่ตำรวจหน้าใหม่เหมือนเมื่อ13ปีก่อนอีกแล้ว คุณไม่ต้องขอ ผมก็เต็มใจสละชีวิตเพื่อคุณ เป็นบอร์ดี้การ์ดส่วนตัวก็จะน้ำเน่าไป ผมรู้ว่าคุณแข็งแกร่ง ถึงอย่างงั้นขอให้ผมได้ปกป้องคุณบ้างในฐานะอะไรก็ได้ และถึงคุณไม่บอก ผมก็รู้ว่าคุณยื่นมือเข้ามาช่วยผมเสมอ ผมมักจะช้ากว่าคุณหนึ่งก้าว จริงๆแล้วคุณกำลังวางแผนจะทำอะไรอยู่กันแน่ ท่ามกลางโลกที่โหดร้ายใบนี้ ผมเชื่อใจคุณได้ใช่ไหม คุณคือเอด้าตัวจริง คุณทำได้ พวกเราสองคนทำได้ เราต้องผ่านไปด้วยกัน




19 ปีแล้วที่รักคุณ (2017)

การรอคอยทำให้ผมไม่มั่นใจ บางทีผมเข้าใจและก็ไม่เข้าใจในตัวเอง สับสนระหว่างความรู้สึกและความเป็นจริง ถ้าเกิดเราหนีตามกันไปคงไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก โลกที่ปราศจากเชื้อไวรัสคงเป็นได้แค่ในจินตนาการ ผมเคยวาดฝันอนาคตของเราแต่ตอนนี้กลับนึกไม่ออก เรื่องราวของเราสองคนจะเป็นยังไงต่อ เอด้าจริงๆแล้วคุณรักผมบ้างไหมหรือเป็นผมที่คิดไปเอง




25 ปีแล้วที่ควรหยุดรักคุณ 2023

ถึงเวลาแล้ว หลายปีแห่งความทุกข์เมื่อคิดว่าคุณมาอยู่ข้างกายไม่ได้ ความสัมพันธ์เส้นขนานแบบนี้ควรจบลงไปได้ซักที มันเป็นเกมที่ผมเป็นผู้แพ้ แพ้ตั้งแต่เริ่มและคุณเป็นผู้ชนะที่ผมไม่สารถเอาชนะได้เลยสักครั้งเดียว การเดินไปข้างหน้าถึงแม้จะยอมทิ้งสิ่งสำคัญไปก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย 


ผมเลือกแล้ว เลือกเธอที่ไม่ใช่คุณมาอยู่เป็นคู่ชีวิต เลือกเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตผม เราสองคนเจอกันตอนผมไปปฎิบัติภารกิจที่เยอรมัน เธอเป็นคนดี ฉลาด อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ ทำอาหารอร่อย เป็นที่รักของเพื่อนฝูง เธอพร้อมที่จะมาอยู่เคียงข้างผม ผิดกับคุณเลยใช่ไหมล่ะ ผมอยากจะรู้ว่าคุณอิจฉาเธอไหม คุณมันเห็นแก่ตัว ผมอยู่ตรงนั้น รอคุณมาตลอดแต่รอแล้วรออีก รอมานานแสนนาน นี่ควรจะเป็นจุดจบของการเริ่มต้นใหม่สักที เริ่มต้นชีวิตแบบไม่มีคุณ



'ลีออน นายต้องสู้' สู้กับความจริงที่หยุดรักคุณไม่ได้ 







Ada's Part

ความรักคือจุดอ่อนและความสัมพันธ์ผูกมัดก็เช่นกัน เจ็บตัวมาหลายหนแต่ยอมรับว่าถ้าให้เลือก ขอเจ็บตัวดีกว่า ราวกับมีดแทงลงมากลางหัวใจซ้ำแล้วซ้ำอีก ร้องไห้จนไม่มีน้ำตา คุณคิดว่ามันเป็นเกมที่คุณแพ้มาตลอดแต่เปล่าเลย เราทั้งคู่ต่างหากที่แพ้ แพ้ให้กับความรู้สึก ถ้าความรู้สึกจัดการง่ายเหมือนเกมก็น่าจะดี ฉันคงหยุดความสัมพันธ์บ้าบอนี้ได้ตั้งแต่เราเจอกันครั้งแรก



ผิดหวังที่ปล่อยให้เป็นแบบนี้ ฉันผิดเองที่เผลอมีใจให้ทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ผิดเองที่ไม่ห้ามใจคิดแต่เรื่องคุณ ผิดเองที่ทิ้งให้คุณตายไม่ได้ หัวใจมันเจ็บอยู่ตรงอกทุกๆครั้งที่เราสบตากัน หรือบางทีลึกๆในใจ ฉันคาดหวังจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น คนที่อ่อนแอไม่ใช่คุณ แต่เป็นฉันเอง


'ปฏิหาริย์ไม่มีจริง'









เธอหลับไปแล้ว เธอเหนื่อยมาทั้งวัน ลีออนกำลังนั่งเขียนไดอารี่หรือเรียกให้ถูกก็เยียร์อารี่จะดีกว่าเพราะเขาจะเขียนเมื่อมีอะไรสำคัญๆอย่างเช่นงานแต่งงานของเขาในวันนี้ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีงานแต่งเป็นของตัวเอง มือของลีออนหยุดและวางปากกาลงบ่งบอกได้ว่าเรื่องราวที่บันทึกไว้จบลงไปแล้ว เขายืดเส้นยืดสายก่อนจะพลิกหน้ากระดาษสมุดไดอารี่เปิดที่หน้าแรก เขาใช้เวลาอ่านอดีตตัวเองทุกครั้งเมื่อมีโอกาสได้เปิดมัน 



'ลายมือไก่เขี่ยจริงๆ' เขาพูดในใจเพราะไม่อยากให้อีกคนตื่น



สายตากวาดมาถึงประโยคล่าสุดที่เขาเพิ่งเขียนลงไป ลีออนหาวนอนฟอดใหญ่ มองดูนาฬิกาที่เข็มสั้นชี้เลข2แล้ว เสียงหายใจเป็นจังหวะของคนที่หลับอยู่บนเตียงยิ่งตอกย้ำว่าถึงเวลานอน เขาจึงหยิบไดอารี่ขึ้นเพื่อเอาไปเก็บที่ชั้น แต่ทันใดนั้นเขาสังเกตเห็นจดหมายที่สอดไว้คั่นกลางเล่ม นั่งจับนั่งอ่านมาตั้งนานเพิ่งจะมาเห็นเอาตอนนี้ เขาพลิกดูว่าเป็นของใครแต่กลับไม่มีชื่อจ่าหน้าเลย หรือเป็นจดหมายที่เขาเขียนทิ้งไว้เองแต่ดันลืมไว้ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆออกมาจากจดหมายทำให้หัวใจเขาเต้นผิดจังหวะ ลีออนสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนเปิดซองดู ข้างในเป็นการ์ดข้อความ





ยินดีด้วยกับงานแต่งงาน

จุดเริ่มต้นของชีวิต ขอให้ก้าวไปด้วยกัน

ทุกๆปีต่อจากนี้มีแต่ความสุข



เราคงไม่ต้องพบกันอีก ตลอดไป


ดูแลตัวเองด้วยนะ ลีออน






"ให้ตายเถอะ เปิดไดอารี่คนอื่น นิสัยไม่ดีเอาซะเลย"









ผลงานอื่นๆ ของ Phakchie

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. #8 Medsaai
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:13

    แงงงง มันถูกกำหนดเอาไว้ให้เป็นแบบนี้~

    #8
    0
  2. #7 ~•王丽房•~ (@lolioipopscandy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:28
    ฮืออออ เรือหนู;-;
    #7
    1
    • #7-1 Phakchie (@Phakchie) (จากตอนที่ 1)
      18 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:18
      กอดๆนะคะ ;_;
      #7-1
  3. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:08

    โอยย จบได้แบบ ฮื้อ คิดว่าถ้าเชื้อไวรัสไม่หมดเสียที เกมส์อาจจะจบแบบนี้ก็ได้ แต่แบบไปจิจ๊ะกันตอนพักร้อนก็ได้นะ 55555

    #6
    1
    • 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:10
      ถ้ามีตอนจิจ๊ะ หลังไมค์มาด้วยนะคะ5555555555
      #6-1
  4. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:15

    ทำไมจบเศร้าล่ะT^T สงสารทั้งคู่ นั่งคิดๆดูแล้วมันไม่มีทางบรรจบกันได้เลย เชื้อไวรัสรีบๆหมดสักทีเถอะ5555555

    #5
    1
    • 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:37
      จริงๆแล้วเพราะเหตุผลนี้เราถึงชอบคู่นี้ค่ะ5555555 //สูดกาว
      #5-1
  5. วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:57

    ถือว่าแต่งได้ดีเลยนะคะ แต่คาร์ของลีออนก็ยังไม่ค่อยตรงซักเท่าไหร่น่ะค่ะ แต่รวมๆแล้วก็โอเคค่ะ><

    ในฐานะคนชิปaeonอยากบอกว่า...

    ตอนจบเศร้าจังเลยค่ะ T T อาจจะเป็นอย่างที่ไรท์แต่งก็ได้ อยากให้สองคนนี้สมหวังกันสุดๆ แต่คงเป็นไปได้ยาก

    อฟช.ก็ชงสุดๆแล้ว ทั้งมองแคลร์,เฮเลน่า หญิงอื่นๆเป็นแค่เพื่อนกะคู่หู

    จุกจริงๆเลยค่ะคู่นี้//กุมใจ

    ปล.ตอนอ่านจบแอบจิตตกนิดๆค่ะ555

    #4
    1
    • 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:17
      ขอบคุณสำหรับคำติชมนะคะ เราคิดอย่างงั้นเหมือนกันค่ะ5555 นิสัยนุ่มนิ่มเกินไป
      ความสัมพันธ์คือผูกพันแต่ไม่ผูกมัดอ่ะค่ะ เห้อมมมม อยากเห็นทั้งสองมีความสุขด้วยกันจังเลยค่ะ ;_; ถึง อฟช ชงหนักมาก แต่ก็ฟินไม่สุดจริงๆค่ะ พอคิดว่าหลังจากนี้จะลงเอยยังไง เจ็บปวด
      #4-1
  6. #3 เอ็มๆ
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:12

    ในเนื้อเรื่องหลักสองคนนี้คงจะมีพบกันหลังไมค์บ้างแหละครับยิ่งพาก6นี่หวานกันเกิ๊นบางที่โผล่มาอีกทีอาจแต่งงานกันแล้วก็ได้5555

    #3
    1
    • 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:18
      พบกันหลังไมค์แน่นอนค่ะ อิงจากหนังภาค Damnation แต่จะถึงขั้นแต่งงานเนี่ย5555 ในความคิดเรายากอยู่เหมือนกัน ถ้าเชื้อไวรัสยังไม่หมด ภาค6เหมือนจะหวานให้กรุ้มกริ่มบ้างแต่จริงๆสายตาที่เขามองกันดูเศร้ามากๆเลยนะคะ
      #3-1
  7. วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:59

    เศร้ามากกก สงสารทั้งคู่เลย อยากให้สมหวังกันบ้างT-T

    #2
    1
    • 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:38
      น่าเสียดายตรงที่เขารักกันแต่อะไรหลายๆอย่างทำให้อยู่ด้วยกันไม่ได้ค่ะ ;_;
      #2-1
  8. #1 Anna
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:53

    น้ำตาไหลเบาๆ //แด่ความอวยมาหลายปีและไม่มีทางสมหวัง

    #1
    1
    • 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:32
      ถึงแม้ อฟช ชงหนักมากแต่นึกอนาคตของสองคนนี้ไม่ออกเลยค่ะ ;_; เส้า
      #1-1