บทที่0 - นิยาย บทที่0 : Dek-D.com - Writer
×

    บทที่0

    โดย PTCRCH

    ผมมีนัดที่คาเฟ่ชื่อดังในกรุงเทพฯเพื่อคุยธุระในหนังสือพิมพ์ ให้ตาย กรุงเทพฯมันไกลมากเลยนะ แต่เอาเถอะ ยังไงผมก็ต้องไปล่ะนะ..

    ผู้เข้าชมรวม

    37

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    37

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    จำนวนตอน :  0 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  26 มิ.ย. 59 / 09:27 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    บทที่0

    น้ำสักแก้วไหมครับ?”

    ชายหนุ่มชุดสูทสีดำพร้อมโบว์สีขาวตัดกับชุดอย่างสิ้นเชิงแต่แลดูเข้ากันอย่างไม่น่า เชื่อเอ่ยปากถามผม แน่นอนว่าตอนนี้ผมกำลังคอแห้งและต้องการน้ำดื่มสักแก้ว

    ครับ ผมผยักหน้าเป็นเชิงให้หนุ่มเสริฟคนนั้น ผมขอลาเต้ร้อนครับ

    ครับ สักครู่นะครับ หนุ่มเสริฟหยิบปากกาและสมุดจดพร้อมเขียนยิกๆบนกระดาษก่อนจะนำไปให้เคาท์เตอร์ที่อยู่ไกลจากผมไม่มากนัก

    สักพักเสียงไลน์ของผมก็ดังขึ้นพร้อมข้อความที่ถูกส่งมา

    ฉันกำลังไปนะ รอแป็ปนึง

    คนส่งคือSWEDEN

    ครับ ผมถูกนัดมาที่นี่ ณ.ใจกลางเมืองที่แห่งนี้ ณ. คาเฟ่ชื่อดัง ผมว่าในGOOGLE MAP ก็น่าจะมีบอกนะว่ามาทางไหน เป็นคาเฟ่แพงที่สุดในย่านเลยล่ะ  ผมก็คิดไม่ออกทำไมคุณสวีเดนถึงนัดมาที่นี่ แต่ก็นะ คนรวยทำอะไรมักถูกเสมอ

    ฉันมาแล้ว~รอนานรึเปล่าคะ~?” เสียงแหลมลอยมาแต่ไกลตั้งแต่หน้าประตูร้านและลากเสียงยาวมายันโต๊ะผม จะเป็นใครไม่ได้นอกจากคุณสวีเดนที่นัดผมมาที่นี่แต่ดันมาช้าซะเอง

    ไม่นานครับ ผมพึ่งมาถึงเอง ผมตอบด้วยน้ำเสียงปกติเพื่อไม่ให้คุณสวีเดนรู้ว่าผมน่ะมารอเธอนานแล้ว

    คุณมานานแล้วสินะคะ สงสัยว่าคุณต้องโกหกให้เนียนกว่านี้หน่อยนะคะ

    คุณสวีเด็นคลี่ยิ้มบางๆก่อนจะหัวเราะเบาๆอย่างชอบใจราวกับผู้มีเวทย์มนต์ชนะศึกอย่างง่ายดาย ผมก็สงสัยว่าเธอรู้ได้ยังไง สงสัยผมต้องโกหกให้เนียนกว่านี้หน่อย

    ผมก็มารอคุณนั่นแหละครับ ว่าแต่คุณมีเรื่องอะไรถึงนัดผมมาที่นี่หรอครับ

    พอดีว่าเห็นข่าวหน้าหนึ่งในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับคดีคนหายน่ะ เลยอยากรู้ว่าคุณได้สืบสวนเรื่องนี้บ้างรึเปล่า รู้สึกว่าจะมีชื่อของคุณอยู่ในเนื้อหาข่าวด้วยนะ

    คุณสวีเด็นสะบัดผ้าพันคอขนมิงค์ อาจเพราะมันเกะกะ ทำไมคนรวยชอบใส่กันนักผมคิดพลางจิบลาเต้ที่มาตอนไหนก็ไม่รู้

    คุณคงคิดว่าทำไมฉันถึงชอบใส่สินะคะ มันเป็นรสนิยมน่ะค่ะ มันแยกแยะได้ระหว่างคนรวยอย่างฉันกับคนธรรมดาๆอย่างสามัญชนทั่วไป แต่ก็นะ มันเกะกะจริงๆแหล่ะค่ะ

    ผมนี่สะดุ้งเลย เธอรู้ได้ยังไง เธออ่านใจคนออกหรอ

    เห? ฉันเปล่าซะหน่อย ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้ตกใจ

     หรา ถ้าอ่านใจคนไม่ออกแล้วบอกทำไมมิทราบครับมาดาม  เธอหยิบหนังสือพิมพ์ในกระเป๋าออกมาคลี่หน้าที่หนึ่งให้ผมดู

    นี่ไง อ่านสิ คุณสวีเด็นเชิญชวนผมให้อ่าน ผมก็อ่านไปตามน้ำ

    คดีคนหายได้เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งในขณะที่ตำรวจยังหาเบาะแสไม่ได้ คนหายไปอีกหนึ่งคนทำให้รวมยอดทั้งหมดเป็น11คนแล้ว ตำรวจยังหาหลักฐานไม่ได้และกำลังพึ่งนักสืบผู้เก่งกาจในเมือง วุติสวะ ณาทิศักดิ์ (วุทผมอ่านออกเสียงดังฟังชัดทำเอาคนในร้านหันมามอง

    ชื่อในหนังสือพิมพ์ที่ผมอ่านน่ะชื่อของผมเองครับ ผมชื่อวุท ทายาทของตระกูล    ณาทิศักดิ์


    TO BE CONTINUE.

                                                                                             PTCRCH

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น