คัดลอกลิงก์เเล้ว

เป็นทุกอย่าง BONLU

โดย PPlsz15

ฉันชอบพี่โบนาที่สุดเลย พี่ทำทุกอย่างให้ฉัน เป็นได้ทุกอย่างโดยที่ฉันไม่ต้องขอเลย

ยอดวิวรวม

632

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


632

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


7
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  11 พ.ค. 60 / 00:48 น.
นิยาย 繷ءҧ BONLU เป็นทุกอย่าง BONLU | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฉันชอบพี่โบนาที่สุดเลย พี่ทำทุกอย่างให้ฉัน เป็นได้ทุกอย่างโดยที่ฉันไม่ต้องขอเลย



*เรื่องนี้เป็นจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้นค่ะ*
cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 พ.ค. 60 / 00:48








15:00 . สนามบินโซล

 

        

  

ผู้คนที่เดินออกมาจากช่องผู้โดยสารขาเข้าในตอนนี้มีอยู่บ้างเพียงประปราย ทำให้กลุ่มผู้ชายในชุดสูทสีดำสนิทเป็นที่สนใจของคนที่อยู่ในสนามบินไม่น้อย และกลางวงล้อมการรักษาความปลอดภัยของการ์ดก็มีกลุ่มเด็กสาวกำลังทยอยเดินตามกันมา พวกเธอดูสวยและมีชีวิตชีวามากจนคนที่อยู่แถวนั้นอดจะหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายภาพเก็บไว้ไม่ได้ ตอนที่สาวๆพวกนั้นเดินผ่านกลุ่มคนที่เหมือนจะมารอพวกเธอก็มีทั้งเสียงกรี๊ดและคนที่พยายามจะเข้าไปหา



 

ลูดาย่าห์ วันนี้เธอน่ารักมากๆเลยนะ



 

โบนาออนนี่ อย่ายิ้มแบบนั้นสิคะ ฉันจะละลายอยู่แล้ว



 

ซอลอา ขอลายเซ็นให้ฉันเถอะนะ!”



 

          กลุ่มคนพวกนั้นพยายามจะเข้ามาถ่ายรูปและขอลายเซ็นพวกเธอ แต่ก็ได้รับเพียงแค่รอยยิ้มขอบคุณจากพวกเธอเท่านั้น เพราะสาวๆยังต้องไปทำงานกันต่อ ถึงอยากจะอยู่คุยกับแฟนๆมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้ โชคดีที่การ์ดของบริษัททำงานกันได้อย่างดีเยี่ยมจึงไม่มีใครผ่านเข้ามาได้ แต่ถึงอย่างนั้นแรงที่วงล้อมข้างนอกดันเข้ามาก็ทำเอาการ์ดบางคนถึงกับเซจนไปชนยัยตัวเล็กทีกำลังกดเครื่องเล่นเกมที่พึ่งได้มาจากแฟนๆจนเกือบล้มหน้าคะมำ



 

นี่ อย่ามัวแต่ห่วงเกมสิลูดา ถ้าพี่รับไม่ทันจะเป็นยังไงหื้อ



 

          โชคดีของยัยตัวเปี๊ยกที่ข้างๆเธอมีพี่สาวใจดีอย่างโบนา ถ้าเธอเอาแขนเกี่ยวเอวลูดาไว้ไม่ทันได้มีคนเห็นไอดอลสาวสุดน่ารักหน้าคว่ำกลางสนามบินแน่ แต่เจ้าตัวแค่เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เหมือนไม่ได้ตกใจกับเหตุการณ์เมื่อกี้นี้เลยซักนิด



 

อย่าดุนักสิ ฉันก็แค่อยากเล่นเกมให้ผ่านไวๆเท่านั้นเองนะ อีกอย่าง ยังไงพี่ก็ตั้งช่วยฉันทันอยู่แล้ว ฉันรู้



 

          พูดจบลูดาก็ก้มลงกดเกมในมือต่อจนคนเป็นพี่ได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอากับความหัวรั้นของเธอ ถึงยังไงโบนาก็ยังคอยดูแลลูดาไปเหมือนเดิม แต่ถ้าโบนาสังเกตซักนิดคงเห็นว่ายัยตัวเปี๊ยกนั่นขยับเข้ามายืนใกล้เธอมากขึ้นแล้วยังอมยิ้มไปตลอดทางจนกระทั่งขึ้นรถกลับบริษัทเชียวล่ะ




          วันพรุ่งนี้เป็นวันวาเลนไทน์ วันที่สำคัญของคู่รักหลายๆคู่และอาจจะเป็นวันสำคัญของคนที่กำลังแอบชอบใครซักคนอยู่ด้วย แต่สำหรับไอดอลสาวที่กำลังมาแรงอย่างพวกเธออย่างหวังเรื่องแบบนั้นเลย แค่หาเวลาพักให้ได้ก็ถือว่ายากมากแล้ว



 

เหนื่อยจังเลยย นี่พวกเราต้องทำงานอีกเยอะแค่ไหนเนี่ย



 

          คนที่ปกติจะกระตือรือร้นที่สุดในวงอย่างอึนซอกำลังคว่ำหน้าลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่นอย่างหมดแรง ต่อให้จะกระตือรือร้นขนาดไหนลองมาเจองานมีตกับงานคอนเสิร์ตติดกันตั้งสามงานรวดแล้วยังไงก็ไม่รอดหรอก ท่าทางเหมือนหมาหอบแดดของเธออดทำให้เมเนเจอร์สงสารไม่ได้จนต้องบอกว่าเหลืองานมีตสำหรับวาเลนไทน์ของพรุ่งนี้เป็นงานสุดท้ายก่อนที่พวกเธอจะได้พักกันไปหลายวันก็พอทำให้อึนซอมีแรงกลับมาก่อกวนคนอื่นเหมือนเดิม



 

นี่พี่ลูดา ทำอะไรอยู่น่ะ



 

          หลังได้รับคำตอบที่พอใจจากเมเนเจอร์ อึนซอก็เดินไปหยิบขนมในตู้เย็นมากินระบายความหิวไปพลางดันเหลือบไปเห็นลูดาที่ดูจะเงียบผิดปกติเพราะมัวแต่สนใจของในมือ



 

อย่าพึ่งมายุ่งน่าอึนซอ ฉันกำลังจะผ่านด่านอยู่แล้ว



 

อย่ามัวแต่เล่นเกมสิพี่ เดี๋ยวก็ต้องทำงานต่อแล้ว ทำไมไม่พักผ่อนล่ะ



 

          เธอเห็นยัยคนขนาดตัวไม่สมอายุนี่เล่นเกมตั้งแต่ก่อนขึ้นเครื่องจนตอนนี้ถึงบ้านแล้วก็ยังไม่หยุดเล่นอีกก็อดจะเข้ามากวนไม่ได้ ไอ้เกมนี่มันสำคัญกว่าเวลาพักผ่อนยังไงนะ เธอล่ะไม่เข้าใจจริงๆ ทุกคนในวงเหนื่อยกันจะตายแต่พี่ลูดาทำเหมือนว่า แค่มีเกมให้เล่นจะให้ทำอะไรก็ว่ามาเถอะอย่างนั้นแหละ ถ้าไม่เป็นห่วงเธอก็คงไม่มากวนหรอก



 

นี่ ฉันบอกว่าอย่าพึ่งไง อ๊า! ฉันแพ้เลย! เพราะเธอนั่นแหละอึนซอ!”



 

          พอโดนกวนมากๆเข้าจากที่กำลังมีสมาธิก็กลายเป็นว่าเธอยิงพลาดจนแพ้เกมที่พยายามเล่นติดต่อกันมาหลายชั่วโมงจนต้องหันไปหงุดหงิดใส่ตัวต้นเหตุที่ทำเอาสมาธิเธอแตกกระจายอย่างอึนซอไม่ได้



 

ฉันเปล่านะ พี่ยิงพลาดเองนี่



 

ก็เธอมากวนฉันนี่! รู้มั้ยว่าฉันกำลังจะทำลายสถิติอยู่แล้วนะ!”



 

เอาน่าลูดา อึนซอไม่ได้ตั้งใจหรอก หงุดหงิดไปก็ไม่ช่วยอะไรนะ



 

          โบนาที่เห็นท่าไม่ดีก็เลยส่งสายไปขอความช่วยเหลือจากซอลอา แต่ซอลอาก็ยักไหล่กลับมาเหมือนช่วยอะไรไม่ได้จนเธอต้องพูดกับลูดาเอง ไม่งั้นลูดาต้องโวยวายหนักกว่านี้แน่ๆ พอเห็นว่ามีคนเข้าข้างตัวเองก็เลยลุกขึ้นสะบัดหน้าเดินหนีอึนซอไปนั่งเล่นเกมข้างๆโบนาแทน เธอน่ะชอบพี่โบนามากกว่าใครๆเลย เพราะพี่โบนาคอยตามใจแล้วก็ดูแลเธอทุกอย่างโดยที่เธอไม่ได้ขอด้วยซ้ำ ส่วนโบนาพอเห็นลูดาเดินมานั่งข้างๆก็แค่ยกมือขึ้นลูบหัวเล็กๆนั่นด้วยความเอ็นดู

 

.


.


17:00 . – บ้านพัก


.


.

 


          วันนี้พวกเธอต้องตื่นกันแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวไปงานมีตในช่วงสายและงานแจกลายเซ็นต่อในช่วงบ่าย ดีที่หลังเสร็จงานพวกเธอมีเวลาพักกันอีกหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ และเพราะวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์เหล่าเมมเบอร์เลยได้ช็อกโกแลตมาคนละหลายกล่อง แต่ละคนขนเข้ามาในบ้านกันเต็มไม้เต็มมือไปหมด มีแค่ลูดาที่ของในมือเกือบจะเป็นครึ่งหนึ่งของคนอื่นๆด้วยซ้ำ เมมเบอร์หลายคนเกือบทักว่าช็อกโกแลตของเธอหายไปไหนทั้งๆที่ตอนงานมีตและงานแจกลายเซ็นเธอได้ช็อกโกแลตเยอะมาก แต่ก็เดากันออกตอนเห็นโบนาขนกล่องช็อกโกแลตที่เกือบจะสูงเลยหัวเธออยู่แล้วเดินตามหลังลูดาเข้ามาด้วย

 



ฉันก็บอกพี่แล้วว่าให้ฉันถือเองพี่ก็ไม่ฟัง หนักล่ะสิ



 

ก็นิดหน่อย แต่ถ้าให้เธอถือมาเองได้ตัวเตี้ยกว่าเดิมแน่



 

ฉันไม่ได้เตี้ยนะ!”



 

          พอเห็นคนที่วางกล่องช็อกโกแลตทั้งหมดลงบนพื้นอย่างระวังแล้วยืนบิดแขนไม่มาเหมือนเมื่อยมากลูดาก็อดจะพูดจาแขวะไปไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะให้โบนามาแขวะเธอตอบซักหน่อย ไหนๆพี่โบนาก็ช่วยเธอยกของเข้ามาในบ้านแล้วเธอก็เลยยื่นน้ำผลไม้ให้เขาไปขวดหนึ่งแล้วดันโบนาให้เข้าห้องตัวเองไป หลังโบนาเข้าห้องตัวเองไปแล้วลูดาก็รีบเข้าไปในห้องตัวเองแล้วหยิบช็อกโกแลตในกล่องสีชมพูที่เธอเก็บเอาไว้อย่างดีออกมา เพราะตั้งแต่วันพรุ่งนี้พวกเธอจะได้หยุดยาวหนึ่งสัปดาห์ ทำให้เมมเบอร์เข้ามาเก็บของขวัญจากแฟนๆแล้วออกไปหาอะไรกินกันข้างนอกหมดแล้ว ถ้าเธอจะให้ช็อกโกแลตกับพี่โบนาก็มีแค่ตอนนี้เท่านั้นเอง



 

          ลูดาเดินมาที่หน้าห้องโบนาแล้วผ่อนลมหายใจอกแรงๆ มือเธอตอนนี้ทั้งเย็นทั้งสั่นไปหมด การบอกชอบใครซักคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายอันนี้เธอก็รู้อยู่แล้ว แต่พอต้องมาทำแบบนี้เองก็อดตื่นเต้นไม่ได้จริงๆ ลูดายกมือที่กำลังจะเคาะประตูห้องค้างไว้แล้วตัดสินใจค่อยๆเปิดเข้าไปแทน ภาพในห้องนั้นทำเอาลมหายใจเธอสะดุด จากที่เธอคิดว่าในบ้านเหลือแค่เธอพี่โบนา แต่ภาพตรงหน้าเธอ ภาพที่พี่โบนากำลังยื่นช็อกโกแลตในพี่ซอลอาด้วยหน้าแดงๆแล้วกัดริมฝีปากไว้แน่นนี่มันอะไรกัน



 

อะไรน่ะโบนาเธอให้ช็อกโกแลตพี่ทำไมน่ะ

 



 

ขอบคุณน่ะค่ะ หลายๆเรื่องเลย แล้วก็..ฉันชอบพี่ค่ะ



 

          คำสารภาพที่ได้ยินเต็มๆสองหูทำเอาลูดาแทบจะยืนไม่อยู่ พี่โบนาชอบพี่ซอลอาหรอ? งั้น..มาทำดีกับเธอทำไมล่ะ จะมาแสดงท่าทีว่าห่วงเธอทำไมถ้าไม่ได้คิดอะไรกับเธอ? พี่โบนาดูแลเธอมากกว่าทุกคนในวงด้วยซ้ำ..ทำไมกันล่ะ..



 

ไม่เอาน่าโบนา เธอบอกพี่ว่าเธอชอบลูดาไม่ใช่หรอ ทำไมถึงมาแกล้งพี่แบบนี้ล่ะ



 

ไม่ได้แกล้งนะคะ! ตอนที่ฉันปรึกษาพี่น่ะฉันชอบลูดาจริงๆ แต่ว่า..ตอนนี้คนที่ฉันชอบคือพี่จริงๆนะ



 

ทำไมเธอถึงชอบพี่ล่ะ? ทำไมถึงได้ตัดใจจากลูดา?



 

เพราะฉันทนไม่ไหวค่ะ..ฉันทำทุกๆอย่างให้ลูดา ดูแลเธอดีกว่าใครๆ แต่เธอไม่เคยสนใจด้วยซ้ำ เธอเห็นแค่ว่ามันเป็นเรื่องปกติที่ทำให้กัน เธอแค่พูดขอบคุณฉันในเรื่องที่ฉันทำ ไม่เหมือนพี่ที่คอยอยู่ข้างฉัน คอยบอกว่าสิ่งที่ฉันทำมันดีแล้ว คอยให้กำลังใจฉันมาตลอด สำหรับฉัน การดูแลลูดาเลยกลายเป็นการดูแลน้องสาวคนหนึ่งค่ะ เพราะงั้นตอนนี้ฉันชอบพี่ค่ะ ไม่ใช่ลูดาอีกแล้ว..”



 

          สิ่งที่ได้ยินทำให้สองขาของลูดาไม่มีแรงแม้แต่จะยืนต่อ เธอทรุดขาลงที่หน้าห้อง เอามือปิดปากกลั้นก้อนสะอื้นที่กำลังขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ น้ำตารื้นท่วมตาทั้งสองข้างจนภาพตรงหน้าพร่าเรือน ยิ่งตอนที่เห็นพี่ซอลอายื่นมือออกไปรับช็อกโกแลตจากคนที่เธออยากจะให้เขาที่สุด มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนการกลั้นน้ำตาและความเสียใจไว้เป็นเรื่องที่ยากที่สุดในชีวิต ฉันมองไม่เห็นค่าของพี่หรอ? ฉันได้แต่ขอบคุณไปงั้นๆหรอ? ดูแลฉันเพราะเป็นแค่น้องสาวหรอ? ทำไมพี่ถึงไม่เคยมาถามฉันล่ะ ไม่เคยถามความรู้สึกของฉัน ไม่เคยสารภาพกับฉันเหมือนที่พี่ทำกับพี่ซอลอาด้วยซ้ำ ใครกันแน่ที่หลอกให้ฉันรักแล้วก็ทิ้งไปน่ะ พี่โบนา..พี่น่ะ..พี่มันขี้โกง..  



 

          ลูดาทำได้แค่กำช็อกโกแลตจนมันเละคามือตอนที่โบนาเอื้อมมือออกไปเชยคางพี่ซอลอาขึ้นแล้วประกบริมฝีปากลงไป เธออยู่ตรงนี้ไม่ไหวอีกแล้ว เธอทนดูเขาต้องจูบกับใครไม่ได้ อยากจะลุกหนีออกไปแต่ขาก็ไม่มีแรงด้วยซ้ำ ทำได้แค่พยายามเอามือที่เปื้อนช็อกโกแลตลากตัวเองออกจากตรงนั้นด้วยความยากลำบาก เธอจิกเล็บลงกับพื้นไม้ในทุกครั้งที่ลากตัวเองออกไป น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลอาบเต็มสองแก้ม เธอไม่มีแรงจะวิ่งหนีเรื่องตรงหน้าด้วยซ้ำ แม้แต่แรงจะปล่อยเสียงร้องไห้ออกมายังแทบไม่มี เธอลากร่างตัวเองไปจนถึงหน้าประตูทางเข้าเป็นจังหวะเดียวกับที่มีคนเปิดประตูเข้ามาพอดี



 

พี่ลูดา! เกิดอะไรขึ้น!”



 

อึน..ซอ..”



 

บอกฉันมา ใครทำอะไรพี่!”



 

เอาพี่..ออกไป..พี่จะ ฮึก ออกไป.. ออกไปจากที่นี่..ออกไป พี่จะออกไป..อึนซอ



 

 “ฉันเข้าใจแล้ว พี่หยุดร้องไห้เถอะนะ ไปนะ ออกไปกับฉัน



 

         อึนซอสอดแขนเข้าช้อนตัวคนที่ไร้แรงจะพยุงตัวขึ้นมาอุ้มไว้แนบอก เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สภาพของคนตรงหน้าเธอมันแย่มากๆ มีช็อกโกแลตเลอะไปทั่ว บนหน้ามีน้ำตาผสมกับคราบช็อกโกแลตเต็มไปหมด เธอสงสารพี่ลูดาจนแทบจะร้องไห้ออกมา ส่วนลูดาในตอนนี้แทบจะไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว จากตอนแรกที่แรงสะอื้นแทบไม่มี แต่พอได้ร้องไห้ น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าก็ไหลออกมาไม่หยุด เธอซุกตัวลงกับอกของอึนซอแล้วปล่อยเสียงสะอื้นออกมาดังๆ ร้อไห้จนหมดแรงสลบไปคาอ้อมกอด สิ่งสุดท้ายที่เธอนึกออกและจะจำไปตลอดคือ พี่โบนา เป็นแค่คนขี้โกง..’

 

 


end

ผลงานอื่นๆ ของ PPlsz15

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 22:47
    พิโบใจร้ายมากค่ะ. . .    ตอนแรกก็น่ารักอยู่หรอก แต่ตอนจบนี่พีคไปอีก เฮ้ออออ~~ ลูดา.. พิโบเค้ามองลูดาเป็นคนแบบนั้น ลูดาก็ไม่ต้องไปสนใจคนนั้นหรอก เนอะ~
    #1
    0