ตอนที่ 9 : หึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    22 เม.ย. 62

ตะวันคล้อยใกล้ลับขอบฟ้าปริมออกมายืนที่ระเบียงห้องนอนมองไปยังท้องทะเลกว้างไกลบวกกับบรรยากาศที่สดชื่นทำให้ปริมคิดอะไรเพลินๆพรางคิดว่าถ้าได้ไปเดินเล่นที่ชายหาดตอนนี้น่าจะดีเพราะตอนนี้เริ่มจะไม่มีแสงแดดแล้ว พอคิดได้อย่างนั้น ปริมก็รีบไปเปลี่ยนชุดทันที ปริมเลือกใส่ชุดทูพีทสีแดงทับด้วยชุดกระโปรงน่ารักไว้ ทำให้กริซไม่สงสัยคิดว่าปริมใส่ชุดกระโปรงนั้นออกไปเดินเล่น

"นี่นายออกไปเดินเล่นกันไหม ฉันว่าจะออกไปเดินแถวๆนี้สักหน่อย ถ้านายจะไปค่อยตามมานะ" ปริมชวนกริซไปเดินเล่น

"ปริมไปก่อนเลยนะเดี๋ยวตามไป ขอทำงานตรงนี้ให้เสร็จก่อน" กริซตอบปริม ถึงแม้ว่ากริซจะมาเที่ยวพักร้อน กริซก็ยังหอบเอางานและเอกสารต่างๆมาทำด้วย เพราะหน้าที่ผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์เขาจึงต้องตรวจสอบเอกสารอย่างถี่ถ้วน

"งั้นไปก่อนนะ รีบๆตามไปล่ะ" ปริมพูด

"ครับผม" กริซตอบปริมแล้วยิ้มให้

ส่วนปริมบอกกริซแล้วก็เดินออกจากห้องไป ปริมเดินไปตามทางเดินแล้วเข้าห้องน้ำที่ใกล้ชายหาด เพื่อไปถอดชุดกระโปรง ปริมจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำหญิงแล้วถอดชุดออกใส่แต่ทูพีทเพียงสองชิ้นเท่านั้นพอปริมถอดชุดเสร็จแล้วก็เดินไปที่ชายหาดผู้คนเดินเล่นกันมีทั้งฝรั่งและคนไทย ปริมเลยเดินไปตรงที่คนไม่ค่อยเยอะ ระหว่างที่เดินเล่นอยู่นั้นมีหนุ่มๆมองมาทางปริมกันตาไม่กระพิบเพราะปริมใส่ชุดทูพีทแล้วทำให้เห็นสัดส่วนแทบทุกตารางนิ้ว ไหนจะหน้าอกที่ใหญ่จนแทบจะทะลักออกมาจากเสื้ออีก ปริมทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินต่อไป

"สวัสดีครับผมชื่อแจ๊คสันครับ แล้วคุณชื่ออะไรครับ " ฝรั่งคนหนึ่งทักทายปริมเป็นภาษาอังกฤษ

"ปริมค่ะ" ปริมตอบสั้นๆกลับเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมรรยาท

"ไม่ทราบว่าคุณมาคนเดียวเหรอครับ" แจ๊คสันถามปริม

"เปล่าค่ะมากับแฟนค่ะ พอดีแฟนไปเข้าห้องน้ำอยู่เดี๋ยวตามมาทีหลังค่ะ" ปริมพูดพร้อมกับชี้มือไปทางห้องน้ำบอกแจ๊คสัน

"งั้นถ้าไม่รังเกียจผมขออยู่คุยกับคุณระหว่างรอแฟนคุณมานะครับ" แจ๊คสันพูดรวบรัดไม่ให้ปริมปฏิเสธตนเองได้

"ค่ะ" ปริมตอบรับสั้นๆ  แล้วแจ๊คสันก็ชวนปริมคุยเรื่องต่างๆอย่างถูกคอกัน

ทางด้านกริซนั้นตอนนี้เคลียร์งานเสร็จพอดีเลยเดินไปหาปริมที่ชายหาดเห็นปริมกำลังพูดคุยกับฝรั่งคนหนึ่งเสียงหัวเราะกันระริกระลี้ พรางสำรวจดูปริมที่ตอนนี้แต่งตัวใส่แต่ทูพีทเพียงสองชิ้นเท่านั้น ไหนจะหน้าอกที่ใหญ่อิ๋มนั้นอีก ทำให้กริซโมโหขึ้นมาทันทีเห็นหน้าไอ้ฝรั่งแล้วอยากจะไปต่อยหน้ามันสักทีกล้าดียังไยที่คิดจะมาจีบคู่หมั้นของเขา "หนอยตอนอยู่กับเราทำเป็นแต่งตัวดีน่ารัก พอลับตาเท่านั้นแหละ หึ จะทำโทษซะให้เข็ดเลย" กริซบ่นกับตัวเองแล้วรีบเดินไปหาปริมทันที

"ขอโทษนะครับไม่ทราบว่ามีธุระอะไรกับแฟนผมหรือเปล่าครับ" กริซพูดเป็นภาษาอังกฤษ

"เปล่าครับพอดีเห็นคุณปริมเดินเล่นอยู่คนเดียวเลยมาคุยเป็นเพื่อนน่ะครับ" แจ๊คสันตอบ

"ขอบคุณนะครับที่มาคุยเป็นเพื่อนแฟนผม แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้วล่ะ ผมมาแล้ว" กริซพูดแล้วก็โอบกอดปริม

"ครับ งั้นผมไปแล้วนะครับ คุณปริมไว้โอกาสหน้าหวังว่าเราคงได้เจอกันอีกนะครับ" แจ๊คสันพูด

"คงไม่ต้องมีโอกาสหน้าแล้วมั้งครับ" กริซพูดพร้อมกับกอดปริมแน่นขึ้นกว่าเดิม

แจ๊คสันไม่พูดอะไรได้แต่ยิ้มให้ปริมแล้วเดินไปทางอื่น ฝ่ายกริซนั้นพอแจ๊คสันไปแล้วก็หันมาถามปริมทันที "ปริมใครบอกให้คุณใส่ชุดนี้ออกมา ตอนอยู่กับผมไม่เห็นจะใส่ แต่พอออกมาข้างนอกเท่านั้นแหละ คุณจะใส่ไปอ่อยใครแค่กับผมก็พอแล้วถ้าคุณต้องการ ผมก็ทำให้คุณได้นะตอนนี้ยังได้เลย" กริซพูดด้วยความโมโห แล้วถอดเสื้อของตนเองออกมาใส่ให้ปริมพร้อมกับจับแขนปริมลากกลับห้อง

"นี่นายปล่อยได้แล้ว ฉันเจ็บนะ ฉันไม่ได้ใส่ไปอ่อยใครสักหน่อยฉันก็ใส่แบบนี้ตั้งแต่ออกมาแล้วถ้าฉันมาพร้อมนายฉันก็ใส่ชุดนี้อยู่ดี" ปริมพูดกับกริซ

"ไม่ต้องมาพูดเลยต่อไปนี้ห้ามใส่แบบนี้เด็ดขาด ถ้าผมเห็นใส่อีกละก็ได้เห็นดีแน่" กริซพูด

"ทำไมฉันต้องทำตามที่นายสั่งด้วยล่ะ แล้วนายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน ฉันจะใส่อะไรก็ได้ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย" ปริมพูดต่อว่ากริซ

"ถามว่าผมมีสิทธิ์อะไรเหรอ ผมจะบอกให้นะก็สิทธิ์ของคู่หมั้นยังไงล่ะแล้วถ้าบอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ได้! ผมจะจัดให้รับรองได้เลยว่าผมจะมีสิทธ์ในตัวคุณ ตามผมมา อย่าดิ้น ไม่งั้นผมทำตรงนี้จริงๆด้วย" กริซต่อว่าปริมพร้อมกับฉุดให้เดินตามไปที่ห้องพัก

"ปล่อยเดี่ยวนี่นะนายกริซ นายมันบ้าไปแล้ว ปล่อยเดี่ยวนี้นะ ฉันบอกให้ปล่อยไง" ปริมตะโกนต่อว่ากริซและใช้มืออีกข้างตีแขนกริซ

"ไม่! อยากตีก็ตีไปเลยเอาตามใจคุณเลยอย่าให้ถึงตาผมบ้างล่ะอย่าหาว่าผมไม่เตือนนะ" กริซพูด แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งเปิดกระเป๋าหยิบกุญแจห้องแล้วไขประตูเข้าไป กริซดึงแขนปริมเข้าไปในห้องแล้วปล่อยแขนปริมผลักให้ปริมลงไปนอนที่เตียง

"โอ๊ย! นี่นายทำบ้าอะไรของนายเนี่ยฉันเก็บนะ" ปริมพูดต่อว่ากริซ

"ก็ปล่อยแขนคุณไงคุณบอกให้ผมปล่อยไม่ใช่เหรอแล้วคุณยังจะมาว่าผมอีก" กริซพูดแล้วเดินเข้ามาหาปริมใกล้ๆ

"นี่นายจะทำอะไรน่ะ ออกไปไกลๆหน่อยได้ไหม" ปริมพูดกับกริซเชิงขอร้อง

"ก็คุณบอกกับผมเองว่าผมไม่มีสิทธ์ในตัวคุณไม่ใช่เหรอผมก็กำลังจะทำให้มีสิทธิ์ในตัวคุณยังไงล่ะ" กริซเริ่มขยับเข้ามาประชิดตัวปริมขึ้นเรื่อยๆ

"ฉันขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่านายแบบนั้น นายช่วยออกไปให้ห่างๆหน่อยได้ไหมและอีกอย่างนะเอาไว้เราแต่งงานกันก่อนนะเดี๋ยวคุณพ่อกับคุณแม่จะเสื่อมเสียได้นะ" ปริมพูด

"ไม่เป็นไรถึงคุณจะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจแต่ผมตั้งใจนะ แล้วอีกอย่างเรื่องของคุณพ่อ คุณแม่ของเราน่ะไม่ต้องกลัวพวกท่านจะเสื่อมเสียหรอกเพราะที่เรามาเที่ยวในครั้งนี้ก็เป็นแผนการของพวกท่านทั้งนั้นแหละแล้วถ้าผมจะทำอะไรคุณมันก็ไม่แปลกเพราะยังไงเราก็จะแต่งงานกันอยู่แล้ว คุณพ่อกับคุณแม่ของเราน่ะอยากจะอุ้มหลานจะตายถ้าผมมีอะไรกับคุณพวกท่านก็ไม่ว่าหรอกเพียงแต่ว่ามันอาจจะทำให้เราได้แต่งงานกันเร็วขึ้นก็เท่านั้นเอง" กริซพูดแล้วเข้าไปกอดปริมพร้อมกับซุกไซร้ที่ซอกคอเลื่อนขึ้นมาที่ริมฝีปากแล้วจูบปริม

ปริมพอรู้ตัวว่าตัวเองถูกกริซจูบก็ต่อต้าน ใช้มือผลักใสกริซเป็นพัลวัล "ปล่อยเดี่ยวนี้นะฉันยังไม่พร้อม ฉันขอโทษต่อไปนี้ฉันจะไม่แต่งตัวแบบนี้ออกไปข้างนอกอีก" ปริมพูดแล้วร้องไห้ออกมา

กริซพอเห็นน้ำตาของปริมก็เริ่มรู้ตัวว่าตัวเองทำอะไรลงไปเลยใช้มือไปเช็ดน้ำตาให้แล้วพูดขึ้นว่า "ปริมพี่ขอโทษนะที่พี่ทำแบบนี้ก็เพราะว่าพี่หวงปริมไม่อยากให้ปริมไปคุยและแต่งตัวแบบนี้กับผู้ชายคนไหนนอกจากพี่ เป็นความผิดของพี่เองที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ยกโทษให้พี่นะ" กริซพูดแล้วจูบซับน้ำตาให้ปริมแล้วดึงเข้ามากอด ปริมไม่พูดอะไรเอาแต่ร้องไห้

"ปริมไปอาบน้ำล้างหน้าเถอะตาบวมหมดแล้วเดี๋ยวไม่สวยนะ" กริซพูด

"ที่ปริมเป็นแบบนี้ก็เพราะใครล่ะ" ปริมพูดแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

กริซมองตามหลังได้แต่รู้สึกผิดที่คิดจะทำอะไรที่ไม่สมควร และแถมยังทำให้หญิงสาวโกรธอีกทีนี้จะทำยังไงดีล่ะถึงจะหายโกรธดูจากท่าทางของหญิงสาวแล้วคงจะหายโกรธยากแน่ๆเลย กริซคิดในใจ แล้วเดินออกมานอกระเบียงพลางคิดหาวิธีต่างๆไว้ง้อปริม



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น