คู่หมั้นแสนร้าย ภาค 1

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,882 Views

  • 2 Comments

  • 48 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    73

    Overall
    2,882

ตอนที่ 8 : ขุ่นเคือง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 พ.ย. 61

เช้าวันใหม่ที่สดใส ปริมตื่นขึ้นมารู้สึกว่ามีอะไรหนักๆมาพาดอยู่ที่ตัวจะขยับก็ขยับไม่ได้ปริมเลยมองไปยังต้นเหตุว่ามันคืออะไรพอปริมรู้ว่าคืออะไรก็ปรี๊ดทันที "อีตาบ้ากริซ นายมานอนกอดฉันทำไม ฉันบอกว่าไม่ให้นายข้ามมาฝั่งของฉันไม่ใช่เหรอ นี่แหนะๆตื่นเดี่ยวนี้นะอีตาบ้า ฉันบอกให้นายตื่นไง" ปริมพูดพร้อมกับเอาหมอนมาตีกริซ

"โอ้ย เจ็บนะอะไรของเธอเนี่ยคนจะหลับจะนอน โวยวายอยู่นั่นแหละ" กริซพูด

"ก็นายมาลวนลามฉันก่อน นายมานอนกอดฉันทำไม" ปริมพูด

"นี่เธอจะบ้าเหรอฉันไปข้ามเขตของเธอตั้งแต่เมื่อไร ฉันจำได้ว่าเธอขยับเข้ามาหาฉันเอง แล้วก็มาซบที่อกฉันเหมือนต้องการความอบอุ่น ฉันก็เลยกอดให้เธออุ่นไง" กริซพูดแล้วยิ้ม

"อีตาบ้า นายมันพูดเอาแต่ได้นี่แหนะๆ" ปริมพูดพร้อมเอาหมอนวิ่งไล่ตีกริซอีกครั้ง

"เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะก็แค่กอดเอง ทีวันนั้นเธอยังมากอดฉันเธอยังไม่เห็นว่าอะไรเลย" กริซพูด

"นี่นายก็มันไม่เหมือนกันนี่นา ตอนนั้นฉันตกใจและเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ตอนนี้เราไม่ควรทำแบบนั้นอีกเพราะเรายังไม่ได้แต่งงานกันนะ" ปริมพูด

"ก็ไม่เห็นเป็นอะไรสักหน่อยเราเป็นคู่หมั้นกันนะ และนี่ก็ถือว่าซ้อมก่อนแต่งแล้วกันนะ ฮ่าๆๆ" กริซหัวเราะแล้วรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำทันที ขืนอยู่ต่อคงเจ็บตัวกว่านี้แน่ 

หลังจากทั้งสองผลัดกันอาบน้ำเสร็จแล้ว กริซก็ชวนปริมไปทานอาหารเช้าร้านที่ไปทานกันเมื่อคืนนี้เพระมันอยู่ใกล้ที่พักเลยทำให้เดินไปสะดวกกว่าร้านอื่นๆ "ปริมเราไปทานข้าวกันเถอะ วันนี้อยากกินอะไรไปทานร้านเมื่อคืนนี้กันนะ" กริซถามปริม

"อะไรก็ได้แล้วแต่นายละกัน" ปริมตอบ แล้วทั้งสองก็เดินไปร้านอาหาร

"น้องขอเมนูหน่อย ปริมจะสั่งอะไรเลือกเลยนะ" กริซเรียกพนักงานเอาเมนูอาหารมาให้ดูแล้วถามปริม

"นายสั่งเถอะฉันไม่ค่อยหิวเท่าไร นายสั่งอะไรมาฉันก็กินได้ทั้งนั้นแหละ" ปริมพูด กริซหยิบเมนูอาหารมาสั่ง สี่ ห้าอย่างเผื่อปริมด้วย

"นี่จะสั่งอะไรเยอะแยะ จะกินหมดไหมเนี่ย" ปริมพูด

"ก็สั่งมาเผื่อคุณไง กลัวคุณจะไม่อิ่ม" กริซพูด

"ฉันบอกว่าฉันไม่ค่อยหิว นายไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลยเหรอ นายสั่งมาแล้วก็กินให้หมดด้วยนะ" ปริมพูดใส่อารมณ์

"ได้ไงล่ะคนอุดส่าเป็นห่วง อยากจะให้กินข้าวเดี๋ยวจะปวดท้องเอา กลับกลายเป็นแบบนี้ซะงั้น เธอจะเกลียดฉันหรือไม่เห็นความหวังดีของฉันก็ไม่เป็นไรนะ แต่อย่าลงโทษตัวเองด้วยการไม่ทานข้าวเลย" กริซพูดแบบเคืองๆ

"ฉันไม่ได้เกลียดนาย ฉันต้องขอโทษนายด้วยที่พูดใส่อารมณ์และขอบใจในความหวังดีที่นายทำให้ เพียงแต่ว่าบางทีฉันก็คิดว่าฉันมาทำอะไรที่นี่ ฉันควรจะทำตามความรู้สึกของตนเองมากกว่าทำตามที่พ่อกับแม่สั่ง" ปริมพูดขึ้นแต่ยังพูดไม่ทันจบกริซก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

"เธอไม่อยากแต่งงานกับฉันขนาดนี้เลยเหรอ ฉันคงไม่ดีในสายตาเธอใช่ไหม" กริซพูดแบบงอนๆ

"ไม่ใช่สักหน่อยฉันยังพูดไม่ทันจบเลยนายก็พูดแทรกขึ้นมาก่อนฉันจะบอกว่าฉันคงทำให้พ่อกับแม่เสียใจไม่ได้ถึงจะต้องแต่งงานกับนายก็ตาม แต่ฉันอยากให้เราแต่งกันแค่ในนามเท่านั้น เพราะฉะนั้นนายยังสามารถหาผู้หญิงที่ดีๆและเพียบพร้อมสำหรับนายได้ ฉันไม่อยากให้นายเอาคำสัญญาของผู้ใหญ่มาเป็นการบังคับให้นายต้องมาแต่งงานกับฉันหรอกนะ" ปริมพูด

"ฉันก็ไม่ได้เห็นว่าคำสัญญานั่นมันจะเป็นการบังคับฉันเลยนะ แล้วถ้าฉันบอกเธอว่าฉันเต็มใจที่จะแต่งงานกับเธอเองล่ะเธอจะว่าไง" กริซพูด

"เอ่อ เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ" ปริมถามกริซ

"ก็อย่างที่เธอได้ยินน่ะแหละ" กริซพูด 

ปริมได้แต่หน้าแดงและหยิบน้ำขึ้นมาดื่มแล้วมองไปทางอื่น กริซมองปริมแล้วยิ้มพร้อมกับบอกตัวเองว่าเขาคงเข้าใจไม่ผิดใช่ไหมที่คิดว่าปริมเริ่มมีใจให้ ถึงแม้จะยังปากแข็งอยู่ก็ตามแต่เขาคิดไม่ผิดแน่นอน "เราทานข้าวกันเถอะ เรายังมีเรื่องคุยกันอีกยาว" กริซพูดแบบมีเลศนัย ส่วนปริมได้แต่พนักหน้าหลังจากที่ทานข้าวกันเสร็จแล้วทั้งสองก็ไปเดินเล่นที่ชายหาด

"ปริม เรื่องที่คุยกันร้านอาหารน่ะพี่พูดจริงๆนะ เรื่องที่พี่บอกเราว่าพี่เต็มใจที่จะแต่งงานด้วยน่ะ เราลองศึกษาดูใจกัน 3 เดือน ตามที่ได้ตกลงกันไว้นะ ระหว่างนี้เรามาพูดกันดีๆ OK นะ" กริซพูดขึ้น

ปริมหน้าแดงเขินกับคำพูดของกริซที่แทนตัวเองว่าพี่เพราะปกติแล้วจะไม่พูดแบบนี้แถมทุกครั้งยังต้องมีแต่เรื่องทะเลาะกันอีกด้วย "ฉันขอเวลาคิดดูก่อน แต่ก็คงไม่มีทางเลือกแล้วแหละ" ปริมพูดแล้วยิ้มให้กริซ

"ที่นี่อากาศดีนะไว้เรามาเที่ยวกันอีกนะ จะว่าไปแล้วก็อยากจะให้ถึง 3 เดือน เร็วๆจังอยากจะมีเมียจะแย่แล้ว" กริซพูดแล้วยิ้ม

"ใครจะแต่งกับนายกัน" ปริมพูดแล้วเขิน

"ก็คุณไง คนที่จะมาเป็นแม่ของลูกผมในอนาคต อย่าลืมนะว่ายังไงเราก็จะต้องแต่งงานกันเรามาเริ่มทำตัวให้ชินกันตั้งแต่วันนี้เลยดีไหม" กริซพูด

"แล้วทำไมฉันต้องทำตามที่นายบอกด้วยล่ะ" ปริมถามกริซ

"ก็เพราะว่าจะได้คุ้นเคยกันไงครับว่าที่ภรรยาคนสวย ฮ่าๆๆ" กริซพูดอย่างอารมณ์ดี

"บ้าฉันไม่เอากับนายด้วยหรอก" ปริมพูดแบบเขินๆแล้วรีบเดินหนีกริซ

"จะรีบไปไหนล่ะรอด้วยสิ" กริซพูดแล้วรีบเดินตามปริมไป

"ปริมครับ ต่อไปนี้ให้แทนตัวเองว่าปริมเฉยๆได้ไหม ส่วนปริมนั้นต้องเรียกพี่ว่าพี่กริซนะ นะ นะ ได้ไหม"

"ไว้คิดดูก่อนนะถ้าทำตัวดี ไม่หาเรื่องทะเลาะก็อาจจะเรียกพี่ก็ได้นะ" ปริมพูดแล้วก็เขินเลยหันหน้าไปมองทางอื่น

"ถ้าอย่างนั้นก็เตรียมตัวเรียกพี่ได้เลย" กริซบอกปริมแบบยิ้มๆ ปริมไม่พูดอะไรได้แต่แอบยิ้มกับตัวเอง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น