จบ [สนพ.Nana NaRis YBooks] │The Gear ใส่ช็อปเซอร์ๆ จะมีสิทธิ์ชอบหมอรึเปล่า? [Yaoi]

ตอนที่ 11 : เกียร์ที่ 8 เข้าทางแม่ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 818 ครั้ง
    12 มิ.ย. 60

-8-



[หยุดฝน]

“เอ่อ คือ

“ว้าย! พ่อหนุ่มเป็นใครจ๊ะเนี่ย เปียกหมดแล้ว” แม่ผมอุทานด้วยน้ำเสียงตกใจเมื่อเห็นพี่กลในสภาพเปียกปอนแบบนั้น ฝีมือผมเองแหละแต่ทำไมเขาต้องแสดงสีหน้าแบบนั้นด้วย ทำหน้าราวกับผมแกล้งเขาไง แง ~ หม่อมแม่ยิ่งบ้าผู้ชายหล่อๆ อยู่ด้วย ยิ่งหนุ่มเกาหลีแม่ยิ่งกรี๊ด

“เขาเป็น

“ชะว้าย! เปียกหมดแล้ว เข้ามาในบ้านก่อนเถอะพ่อหนุ่ม” แม่ไม่ฟังเสียงผมเลย เธอเดินตรงดิ่งไปเปิดประตูบ้านให้พี่กลพร้อมกับเนียนจับแขนด้วย เหอะ เนียนไปแล้วนะ!

“ขอบคุณครับ”

“แม่ๆ นี่แม่รู้จักเขาเหรอครับ ผมตัดสินใจทักท้วง แม่หันมามองพร้อมส่งยิ้มให้ทันที

“เอ้า เพื่อนลูกไม่ใช่เหรอ”

“ไม่

“ครับ เรารู้จักกัน”

พี่กล! ผมจิกตาแรงเลยแต่พี่แกก็ยังเป็นพี่กล หน้าด้านหน้าหนายิ่งกว่าปูนซีเมนต์

“ค่อยคุยดีกว่า ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะจ๊ะ ไปๆ จูงรถเข้ามาเลย”

พี่กลจูงรถมอเตอร์ไซค์เข้ามาในบ้านทันที ก่อนผ่านร่างผมเขายังมีการยักคิ้วกวนๆ ให้ด้วย โอ๊ย! นอกจากผมจะยังไม่หายโกรธพี่แกยังมาตีเนียนสนิทกับแม่อีก อย่าแผนสูงคิดจะเข้าทางแม่ไปหน่อยเลย ฮึ่ย! ท้ายที่สุดผมก็ต้องเดินไปปิดน้ำและเข้าบ้านตามแม่จนได้

“ชื่ออะไรพ่อหนุ่ม เรียนคณะแพทย์ใช่ไหม” แม่ถามและส่งผ้าขนหนูให้พี่กลเช็ดตัว

“ผมชื่อกลครับ เรียนคณะวิศวะปีสอง”

“อุ้ยตาย! เด็กวิศวะด้วย แม่ละช๊อบชอบ เด็กวิศวะมันเท่มากเลยว่าไหมลูกหยุดฝน” แม่หันมาถามความเห็นผมเลยทำเพียงแค่ถอนหายใจให้

“เฮ้อ ~ ”

“ว่าแต่พ่อหนุ่มใช่คนที่ให้ลูกแม่ลืมเสื้อช็อปหรือเปล่าจ๊ะ”

“อ่อ ครับ” ดูเขาสิครับ ทำเป็นสนิทสนมกับแม่ อย่าคิดว่ามันจะสำเร็จ เอ๊ะ! หรือพี่กลจะแอบปิ๊งแม่ผมเข้า ไม่ๆ ถึงแม่ผมจะสวยแต่แม่ผมมีผัวแล้ว เขาคงไม่สนหรอก...มั้ง

“หล่อจริงๆ หยุดฝนพาพี่เขาไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าซะสิ”

“ทำไมต้องเป็นผมล่ะครับ ผมถามอย่างไม่เข้าใจ แม่เลยหันมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์...อีกแล้ว

“แล้วแม่จะใช้ใครล่ะจ๊ะลูก เมื่อคืนพี่เขาก็ดูแลเรา ให้ยืมเสื้อช็อปอีก จะมีอีกไหมคนที่ใจดีแบบนี้”

“เฮ้อ ~ ” ทั้งแม่ทั้งพี่กล เข้ากันได้ดีจริงๆ เล๊ย!

“อย่าถอนหายใจสิลูก เดี๋ยวอายุสั้นก่อนมีผัว เอ้ย เมียสิ”

“เหอะ งั้นพาไปอาบน้ำห้องน้องนะ” ผมบอกเพื่อตัดปัญหาแต่แม่ก็ยังไม่ยอมอยู่ดี

“เดี๋ยวตีตายเลยหยุดฝน พาไปห้องเราสิลูก เร็วๆ เดี๋ยวพี่เขาป่วยเอา เปียกไปทั้งตัวแล้วเนี่ย”

“ผม

“เอ๊ะ หรือเรากำลังคิดอกุศลอยู่”

เฮือก!

ผมสะดุ้งทีนทีที่แม่เอ่ยแบบนั้นจนเผลอไปมองร่างกายอีกฝ่าย วันนี้พี่กลใส่เสื้อยืดสีขาวซึ่งมันบางมาก ส่วนเสื้อช็อปพี่แกไม่ได้ใส่หรอก ทำไมมันบังเอิญจังวะตอนถูกน้ำทีไรต้องใส่เสื้อสีขาวทุกที พอใส่แล้วใช่ไหมมันก็เห็น ถึงเป็นผู้ชายก็เซ็กซี่ได้

แง ~ ดูสายตาล้อเลียนของแม่กับพี่กลสิครับ เขารวมหัวแกล้งผมชัดๆ

“อะไรครับ!”

“เอ้า ก็ดูเสื้อยืดที่พี่เขาใส่สิ เปียกแนบเนื้อแบบเนี่ย ว้าย! ลูกแม่มองแบบนี้กินพี่เขาเลยไหม” ดูแม่พูดสิ นี่ผมเป็นลูกไหมทำไมพูดจาทำร้ายเยี่ยงนี้

“แม่อ่า ผมเปล่ามองนะ”

“ลูกกลของแม่ต้องระวังนะลูกเอ๋ย หน้าหยุดฝนแดงแบบนี้แปลว่าคิดลึกชัวร์” แม่เล่นงานผมไม่พอใช่ไหมถึงไปเสี่ยมสอนให้พี่กลเชื่ออะไรแบบนั้น ผมมองหน้าพี่กลก็รีบเสมองไปทางอื่นทันที เขาทำผมเขินอ่ะ ผมควรโกรธไม่ใช่หรือไง

“ฮ่าๆ ไม่เป็นไรครับ ผมก็อยาก อ่อย เหมือนกัน”

พี่กล!!!

“หือ? อ่อย อะไรยังไงลูกกล”

“คือ

“ใช่ๆ พี่กลต้องรีบไปอาบน้ำฮะ เดี๋ยวประปาน้ำไม่ไหลเอา”

ผมรีบออกแรงกระชากแขนหนาไปทางบันไดทันทีโดยแม่มองตามก็ส่ายหน้าเบาๆ เหมือนเอ็นดูแต่ขอบอกเลยว่าไอ้ท่าทางแบบนั้นมันทำผมเขินมากกว่าเดิมแล้วครับ

พอมาถึงห้องนอนตัวเองที่อยู่ริมสุดทางเดินก็ยัดคนตัวสูงเข้าไปทันที จากนั้นก็คุ้ยหาผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่เพื่อให้เขาเอาไปเปลี่ยนตอนอาบน้ำ อ่า เจอพอดีเลยแฮะแต่พอหันกลับไปพี่กลดันมายืนซ้อนด้านหลังซะงั้น แม่งตกใจหมด ถึงจะหล่อมากแต่โปรดอย่าอ่อยเยอะเลย

“แอบมองเหรอเรา”

“ใครม๊อง!” ผมวพูดสียงสูง

“เสียงสูงเชียว เดี๋ยวถอดให้มองเลยก็ได้”

“พี่กล!

ฮือ ~ หยุดฝนจิร้องไห้ครับ

นั่นนะหรือที่เรียกว่าหน้าท้องเป็นลอน แม่งโคตรน่ามองชะมัด แผ่นอกขาวน่าซบจริงๆ แม้แต่ผมยังอายเลยเพราะตัวเองไม่มีหรอกแบบเป็นลอนสวยงามขนาดนี้ จะว่าไม่มีมันก็ไม่ใช่มันเป็นแค่กล้ามหน้าท้องซึ่งถ้ามองไม่ดีจะไม่เห็น ของผมอ่ะมันแบนราบอย่างกับผู้หญิง

แต่ผมไม่ใช่ผู้หญิงเว้ย!

แล้วพี่แกจะถอดทำไม ถ้าเป็นคนอื่นเชื่อเลยเถอะว่าพี่แกไม่มีทางได้ยืนยิ้มแป้นแบบนี้แน่ เตียงอยู่ข้างๆ พี่แกโดนฉุดกระชากเสร็จโรงเรียนคนนั้นเรียบร้อย แต่ผมมันใสๆ อ่ะน่ะ ไม่เอาหรอกไม่มีโรงเรียนเป็นของตัวเอ๊ง!

“ไปอาบน้ำซะ”

“อยากมองก็ถอดให้ดู อยากลูบก็ไม่ว่า พี่ชอบ”

“ทะลึ่ง!” ผมบอกแล้วทำท่าจะเดินหนีแต่พี่กลไม่ยอม เขาดันผมจนแผ่นหลังชิดตู้จากนั้นก็ใช้แขนทั้งสองข้างกักร่างผมไว้ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเจ้าตัวมันทำเอาผมหน้าร้อนอีกแล้ว

“เอ้า คิดลึกตลอด” ผมเกลียดเขาจัง ชอบรู้ทันความคิดไม่ดี

“ผมจะโกรธแล้วนะ”

“อ่าๆ โอเค งั้นฟังอะไรจากกูก่อนสิ” พี่กลบอกด้วยเสียงจริงจังจนผมต้องเงยหน้ามอง ถ้าก้มหน้าเดี๋ยวหาว่าลามก โรคจิต คิดลึก พี่หยุดฝนทำใจไม่ได้

“อย่าเสี่ยวได้ป่ะ

“เปล่า พูดจากใจ กูขอโทษ”

ผมหายโกรธตั้งแต่พี่แกเสนอหน้ามาแล้วแหละ แค่มาก็รู้แล้วว่ามาง้อ ง้อมันใช้กับแฟนไม่ใช่เหรอแต่ช่างมันเถอะ ผมจะถือว่าเขาตั้งใจแต่ไม่โอเคมากๆ เลย ทำไมต้องไปตีซี้กับแม่ด้วยถึงแม้เจ้าตัวจะบอกว่าเป็นคนจริง เหอะ ผมยังไม่พร้อมเปิดตัวใครให้คนในครอบครัวรู้จักหรอก

พี่กลก็แค่มาจีบ

และผมเองผมยังไม่รู้สึกว่าชอบด้วย ถึงจะหล่อ จะรวย จะเท่ เออดูดีไปหมดแต่บางทีความเขินไม่สามารถการันตีได้ว่าคนเนี่ยเราชอบ เราต้องดูๆ กันไปก่อน มันเร็วไป ยังไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ

“ขอโทษที่พูดจาไม่ดี ไม่โกรธน้าคุณหมอ ดีกันนะ”

“เหอะ”

“ขอโทษ รู้ไหมว่าคำพูดง่ายๆ อย่างคำว่าขอโทษเนี่ยกูไม่เคยบอกใคร กูบอกมึงคนแรกเลยนะเว้ย อยากให้รู้ไว้ว่ามึงโคตรสำคัญกับกูมาก”

พี่กลพูดด้วยใบหน้าจริงจังเช่นเดียวกับการกระทำที่ค่อนข้างจะจริงจังตามไป มืออ่ะครับมือจะเลื่อนมาโอบเอวทำบ้าอะไรวะ ผมรีบคว้ามือหนาก่อนจะหยิกมันเบาๆ เพื่อเตือนสติว่าห้ามลวนลามกนเด็ดขาด

“ดีกันนะ นะ” พี่แกพูดแล้วยื่นหน้ามาใกล้จนลมหายใจผมสะดุดกึก ฮือๆ รู้แล้วว่าหล่อเยอะและเท่มากมายแต่คุณพี่ไม่จำเป็นต้องยื่นหน้ามาใกล้ให้ผมสำรวจก็ได้

“อือ ไปอาบน้ำสิ”

“ดีกันยัง” ยังไม่ยอมถอย ปากยังคงถามและยกยิ้มอ่อยให้เช่นเคย

“ดีแล้ว ไปได้แล้ว” ผมบอกและแกะมืออีกข้างที่เขาบีบไว้จนเผลอเหลือบไปมองหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อนั่น ขาวจั๊วะเชียว เลือดกำเดาผมมันจะไหลไหมวะถ้าไหลก็มีเฮแน่งานนี้ กล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นลอนสวยงาม ถ้าเป็นคนอื่นก็อย่างที่บอก พี่กลเสร็จแน่ๆ แต่กับผมพี่กลก็ไม่น่ารอด

คือยังไงดีวะ

ผมไม่ได้คิดอะไรเลยเว้ย!

“อยากลูบไหม เผื่อตัวเองอยากมี”

“อ้าว พูดแบบนี้พี่เคยโดนหมอเอาเข็มจิ้มก้นป่ะ” ผมถามเสียงห้วนด้วยความไม่พอใจ ถึงผมจะไม่มีหน้าท้องเป็นลอนแต่มันก็มีบ้างนิดๆ พอดูดีไม่ให้อายใคร

“ยังพูดไม่หมดเลย กำลังจะพูดว่า เผื่อตัวเองอยากมีมีกูอยู่ข้างๆ ไง”

งื้อออ ~ เก็บพี่กลไปทีเถอะครับ

“ห้องน้ำอยู่นู่น ไปสิ แล้วถอดเสื้อผ้าออกด้วยผมจะเอาไปซักให้”

“ครับๆ” ผมไม่รู้จะทำอะไรเลยชี้โบ้เบ้ไปทางห้องน้ำ พี่กลก็ตอบรับเสียงไพเราะนุ่มนวลก่อนจะผละตัวออกห่างและทำท่าจะดึงกางเกงลง ลงจนเห็นขอบกางเกงบ็อกเซอร์แล้วเว้ย อ๊ากกก! ทำร้ายสายตา

“อย่าถอดกางเกงนะ! เดี๋ยวโป๊!

“เอ้า ไม่ให้ถอดกางเกงจะอาบน้ำยังไง หยุดฝนจะเอาไปซักยังไงล่ะวะ” ถามได้หน้าซื่อตาใสมาก รู้นะว่าคิดจะอ่อยแต่ขอโทษเถอะ แค่เห็นถอดเสื้ออย่างเดียวผมก็แทบบ้าแล้ว

“ไปถอดในห้องน้ำ แล้วค่อยเอาออกมาให้ทีหลัง”

“เหรอ หึๆ”

เสียงหัวเราะแบบนี้ ผมขอซื้อไปขว้างทิ้งทีเถอะ

ตอนนี้พี่กลอาบน้ำอยู่ผมก็เลือกเตรียมเสื้อผ้าตัวใหญ่ที่ใส่ไม่ได้ แม่ผมเป็นคนซื้อมาให้แหละเธอบอกว่าสักวันตัวผมอาจจะขยายใหญ่ขึ้น เหอะๆ สักวันของหม่อมแม่ดูท่าจะไม่มีนะครับเพราะตัวผมสูงเท่านี้ น้ำหนักก็เท่านี้ ไม่มีวี่แววของการเปลี่ยนแปลงเลยสักนิดเดียว

ซ่า ~

เย้ๆ ฝนตกครับ

ประชดเว้ย!

แล้วแบบนี้พี่แกจะขี่รถกลับบ้านยังไงวะ ขอวอนเถอะฟ้าช่วยสั่งให้ฝนหยุด ~ หัวใจของหยุดฝนกำลังชำรุดหากพี่กลอยู่ด้วยคืนนี้ ~ กระซิกๆ ไม่น้าผมต้องท่องคาถาไหนฝนถึงจะหยุดตก

แอด

เขาออกมาแล้ว

“ใส่กางเกงบ๊อกเซอร์ไปก่อนนะ เสื้อนี่ก็เสื้อกล้ามตัวใหญ่ ผมไม่มีเสื้อที่ตัวใหญ่กว่านี้แล้วอ่ะ เสื้อกล้ามนั่นแม่ก็ซื้อมาให้ผิดขนาด เอ่อ ใส่ไปก่อน ไปสิ ไปๆ” ผมบอกแบบปัดๆ เพราะตอนนี้พี่กลมีแค่ผ้าขนหนูพันช่วงล่างไว้เท่านั้น โอ๊ย หน้าจิระเบิดครับ อยากจะมุดลงดินหนีพี่กลจริงๆ

“ทำไมหยุดฝนไม่หันมามองล่ะ กลัวคิดอกุศลกับกูเหรอ”

“อย่ามาบ้าแถวนี้นะ” ผมบอกและหันหลังหนีแม่ง ถึงจะเป็นผู้ชายเหมือนกันก็เถอะ

“ก็ได้”

พี่กลใส่เสื้อผ้าเงียบๆ ผมก็ไม่อยากจะเล่าความจริงในตอนนี้ว่าตัวเองเปล่าโรคจิต เปล่าม๊อง! แต่ภาพมันสะท้อนแก่สายตา คือผมหันหลังให้เขาก็ยังมองเห็นอยู่ โปรดอย่าคิดว่าพี่หยุดฝนคนนี้มีสิบหน้าเหมือนทศกัณฑ์คือยังไงดีวะ ยืนตรงนี้ใช่ไหมันมีกระจก พอเหลือบสายตาไปมอง

อื้อหื้อ แม่งโคตรขาวมากแบบขาวฉิบหายวายหวอดเลย

แต่ผมไม่เห็นส่วนล่างนะ อย่ามองแบบนั้น ผมไม่ใช่โรคจิตเสียหน่อย

“เสร็จแล้ว หิว หิวแล้วว่ะ”

“เดี๋ยวผมไปเอาข้าวมาให้” เฮ้อ ~ กว่าจะเสร็จ ผมบอกจบก็หันไปมอง

ยังไงดี

ใส่เสื้อกล้าม ก็เห็นกล้ามเนื้อโผล่มาวับแวม ใส่กางเกงบ็อกเซอร์ก็เห็นขาขาวๆ อยู่ดี อาจไม่เนียนเหมือนผู้หญิงแต่มันดูดีในแบบผู้ชายคนหนึ่ง

“เอ้า แล้วทำไมไม่ให้กูลงไปด้วยล่ะ หรือกลัวกูบอกแม่ว่ากำลังตามจีบลูกเขาอยู่”

“ไม่ใช่ หัดดูสภาพตัวเองบ้าง แต่งตัวแบบนี้จะไปโชว์ใครเล่า” พี่หยุดฝนพูดอะหยังออกไป๊!

“อ๋อออ หวงก็ไม่บอก”

!

ว่าแล้วว่าต้องมาพูดแบบนี้ ผมไม่หวงนะเว้ยไม่ได้หวงอะไรใครทั้งนั้น

“โอเค กูโชว์ให้มึงดูคนเดียวแหละ”

“ใครอยากจะไปดู นอนข้างบนนี่แหละ” ผมบอกปัดๆ แต่พี่กลดันเรียกไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวๆ แล้วเสื้อผ้ากูจะแห้งตอนไหนวะ หรือต้องนอนห้องมึง”

“ไม่มีทาง”

ผมบอกและหมุนตัวลงไปชั้นล่างโดยไม่ลืมปิดประตูไว้ด้วย ไม่ได้ๆ เดี๋ยวพี่กลเสนอหน้าลงมา พอลงมาชั้นล่างก็เห็นแม่กำลังจัดโต๊ะอาหารให้อยู่พอดีเลย ฝนก็ตกไม่หยุด เฮ้อแล้วพี่กลจะขี่รถกลับบ้านยังไงล่ะเนี่ย

“แล้วลูกกลล่ะหยุดฝน ไม่มากินข้าวเย็นล่ะ”

“คือแม่ไปเอาเสื้อผ้าตัวใหญ่ของพ่อให้หยุดฝนหน่อยสิครับ พี่กลเค้าจะได้กลับบ้าน”

“อ้าว จริงด้วยสินะ เสื้อผ้ากลเปียกนี่นา” แม่หันมามองก็ทำตาโต ก่อนจะวางถ้วยวางชามบนโต๊ะ

“ใช่ฮะ ดังนั้นแม่ๆ ไปไหนฮะ”

ตึก ตึก ตึก

เฮ้ยๆ แม่จะวิ่งไปไหนล่ะนั่น ผมวิ่งตามขึ้นห้องไปกับแม่ด้วยความสงสัย เธออาจจะไปเอาเสื้อผ้าให้พี่กลที่ห้องคุณพ่อก็ได้แต่เปล่า เฮ้ยๆ วิ่งไปทางห้องผมทำไมวะ อย่าบอกนะว่าจะเคาะประตู

ก๊อกๆ

“รู้แล้วๆ ไม่เปิดมาล่ะ อ้าว” พี่กลเปิดประตูก็มองผมกับแม่สลับกันแต่ผมสิอยากจะบ้าตาย

“อุ๊ยตาย สภาพแบบนี้นี่เองหยุดฝนถึงไม่ยอมให้ลงไปด้วย” น่าน! ผมว่าแล้วว่าแม่ต้องพูดอะไรทำนองนี้แล้วพี่กลเนี่ยจะยืนอมยิ้มทำเพื่อ?

“แม่อ่า ลงไปข้างล่างเลยนะครับ”

“หวงอะไรนักหนาฮึหยุดฝน”

หม่อมแม่หันมามองจนผมปั้นหน้าไม่ถูก คือผมเปล่าหวงเลยนะก็แค่ไม่ชอบให้ใครมามอง เอ๊ะ! ทำไมยิ่งพูดคำมันยิ่งวกกลับมาคำที่หวงล่ะ ไม่ๆ ก็แม่อ่ะชอบมองพี่กลตลอด เป็นผู้หญิงไม่ควรใช้สายตาแบบนี้เดี๋ยวพ่อเสียใจ พ่อจะหวงเอา

“พรุ่งนี้ลูกกลรีบไปไหนแต่เช้าหรือเปล่าลูก”

“พรุ่งนี้วันอาทิตย์ ผมไม่ไปไหนหรอกครับ”

“งั้นลูกกลนอนที่บ้านได้ไหม ฝนมันตกหนักด้วย”

“ครับ ขอบคุณครับ”

ฮะ? ผมอ้าปากพะงาบๆ กับบทสนทนาข้างต้นของแม่และพี่กล มันฟังคล้ายกับการเชิญชวนเขานอนที่บ้านเลย เขากำลังยิ้มกรุ่มกริ่มให้ผม แม่ก็ส่งสายตาวิงวับมาให้ อย่ารวมหัวกันเชียวถ้าพ่อรู้เรื่องมันจะจบไม่สวยเอาน่า พ่อผมค่อนข้างหวงลูกชายมากด้วย

“ลงมาเถอะลูก ไปข้างล่างเถอะ ไม่มีใครมาหรอก”

“พ่อล่ะครับ น้องอีก” ผมท้วงแม่เลยหันมามอง

“เรานี่น้าหวงพี่เขาจัง”

“ไม่ได้หวงสักหน่อย”

“เอาเถอะๆ พ่อไปอบรมต่างจังหวัดสามวัน ลูกหยุดฝันนอนกับเพื่อนที่หอ”

อะไรจะเป็นใจปานนี้ ถ้าพ่ออยู่พ่อต้องช่วยห้ามแน่เพราะไม่เคยมีเพื่อนคนไหนได้มานอนที่บ้านหรอก อย่างมากก็แค่ปาร์ตี้อ่านหนังสือที่บ้านเท่านั้น ไม่มีใครเคยได้นอนค้างอ้างแรมสักคน

“ไปๆ เราจะได้คุยกันด้วย”

แม่บอกพี่กลก็เดินลงตามไปทันทีโดยไม่ลืมคว้ามือผมตามไปด้วย พยายามจะดึงออกแล้วแต่คนตัวสูงกลับไม่ยอมปล่อยโดยง่ายแต่พอมาถึงห้องกินข้าว นั่นแหละถึงจะยอมปล่อย เหอะ กลัวแม่ผมเข้าใจผิดงั้นสิ เอ๊ะ! แล้วทำไมผมต้องคิดอะไรทำนองนี้ด้วยเนี่ย แม่งโคตรบาป

“กินเยอะๆ นะลูกกล จะได้หล่อขึ้น ลูกหยุดฝนจะได้หลงรักหัวปักหัวปำ”

“แม่ครับ ~ ” ผมท้าวคางมองใบหน้าสวยหวานของแม่ทันที โปรดอย่างอ้างอิงนักสิ

“ไม่ต้องๆ ไหนเล่าให้แม่ฟังสิว่าเมื่อวันศุกร์เป็นยังไงบ้าง แม่ขอโทษนะลูกที่ทำให้ลูกต้องเป็นลม แม่นี่นะอยากจะไปด่าไอ้คนที่สั่งทำโทษลูกจริงๆ”

“แค่กๆ” พี่กลที่กำลังดื่มน้ำจำต้องสำลักทันที แหมหน้าแดงเชียวนะครับ

“อุ๊ย! เป็นอะไรเหรอครับพี่กล”

“กินน้ำสิลูก” แม่บอกด้วยความเอ็นดูจนผมหมั่นไส้ ทำไมต้องเอาอกเอาใจกันขนาดนั้น นี่ผมลูกไหมไม่เคยหรอกไม่เคยจะอ่อนหวานนุ่มนวลขนาดนี้ ใช่ซี้ ~ ผมมันไม่หล่อ ไม่ดูดีเท่าที่พี่กลแบบนี้มันต้องแฉสิวะ อย่างน้อยก็ต้องมีดุหรือด่าสักหน่อย

“แม่ฮะ ที่ผมเป็นลมเพราะเพราะพี่กล” ผมบอกและชี้หน้าร่างสูงข้างตัวไปด้วย แม่เลยมองผมด้วยสายตาตำหนิทันที สายตาแบบนี้คืออะไร๊! ไม่เชื่อเหรอ

“หยุดฝนพูดอะไรกัน ใส่ร้ายพี่เขาเหรอ”

“ผมเป็นคนสั่งทำโทษเองล่ะครับ” พี่กลแทรกขึ้นมาด้วยใบหน้าสำนึกผิดจนผมอยากจะมอบถ้วยรางวัลการแสดงยอดเยี่ยมให้ แม่ผมหันไปมองเธอต้องโกรธแน่ ต้องโกรธชัวร์แต่

“หือ? ทำไมล่ะ” แม่ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พี่กลก็ตีหน้าเศร้าไงล่ะครับ โอ๊ยๆ หมั่นไส้

“มันเป็นการลงโทษเพื่อให้ปีหนึ่งทุกคนเป็นระเบียบ ไม่มาเข้ารับน้องสายอีก”

“อย่าบอกนะว่าลูกกลเป็น

“ใช่! พี่กลเป็นเฮดว้ากครับแม่ งั้นแม่ก็ด่า

“ชะว้าย! เป็นเด็กวิศวะด้วย เป็นเฮดว้ากอีก เท่จริงๆ”

ฮือ ผมอยากจะเบะปากร้องไห้จริงๆ ที่แม่พูดจาตัดรอนทำร้ายจิตใจผมเยี่ยงนี้ ไม่รักผมแล้วเหรอแล้วทำไมต้องตื่นเต้นนักหนา ผมเริ่มจะไม่ปลื้มพี่กลแล้วเว้ยที่เข้ามาแย่งความรักของแม่ไป เดี๋ยวก็ไล่ตะเพิดออกจากบ้านซะหรอก จีบเจิบก็ยกเลิกไปซะ

ชิชะ งอนจริงๆ กอดอกจ้องหน้าพี่แกแม่งเลย อยากบอกให้รู้ไว้ ~ หัวใจมันโกรธอยู่ เหอะ!

“แม่ ~ ”

“ฮ่าๆ ครับ ขอโทษนะครับที่ทำให้หยุดฝนเป็นลมนะฮะ” นี่ขนาดผมจิกตาใส่เขายังมีหน้ามาออเซาะแม่อีกนะ แล้วดูแม่สิครับ ทำไมไม่มีใครรักใครสนใจผมบ้างเลย

“ไม่เป็นไร ลูกกลดูแลหยุดฝนเป็นอย่างดี แม่ไม่ถือ”

ดูแลอย่างดี? อ๊ะๆ ยอมก็ได้

“ว่าแต่มีตำแหน่งอะไรอีกไหมลูกกล” แม่ถามขณะกำลังกินข้าวกัน ผมก็นั่งกินข้าวไปเงียบๆ โดยไม่คิดจะเข้าร่วมวงการสนทนาด้วย เอ้า! พูดกันให้เต็มที่

“อ๋อ เดือนมหาวิทยาลัยนะครับ”

“ว้าย! หล่อถึงเบอร์นี้เชียว มีแฟนหรือยังลูกกล”

“ยังครับ”

“สนใจลูกแม่ไหม หยุดฝันเรียนวิศวะด้วย” หยุดฝันเหรอ เหอะ นั่นมันของดรอปต่างหาก

“น้องไม่สนใจหรอกฮะ” สุดท้ายผมก็ขัดจนได้แม่หันมามองด้วยความไม่เข้าใจ ส่วนพี่กลก็ยกยิ้มให้ อะไรๆ ก็แค่บอกเล่าให้ฟังเองไม่ต้องส่งสายตาล้อประมาณว่า หวงเหรอไงอะไรประมาณเนี่ย พี่หยุดฝนรับไม่ได้

“ทำไมล่ะ น้องหน้าตาสวยอย่างกับผู้หญิง หยุดฝนจะขัดขวางแม่ใช่ไหม แม่ก็อยากมีลูกเขยหน้าตาดีนะลูก ลูกเองก็จะได้พี่เขยหน้าตาดีด้วย”

เหอะ ผมอยากจะแค่นหัวเราะชะมัดแต่นั่งกินข้าวต่อไปดีกว่า ไม่สนใจล่ะอยากจะถวายแฝดน้องใส่พานก็ตามสบาย ผมมันไม่ใช่ผู้ชายหน้าหวานเหมือนน้อง ชีวิตนี้ผมคงต้องแต่งเมียแหละซึ่งมันก็ดีกว่าการมีสามี เกิดมาเป็นพี่หยุดฝนต้องเป็นช้างเท้าหน้าเว้ย

“แล้วถ้าผมจะขอจีบลูกคุณแม่ล่ะครับ” พี่กลนิสัยไม่ดีเลย มาขอแม่แบบนี้ได้ไงแล้วผมล่ะ ถ้ามาหยอดเมื่อไหร่ผมจะตบให้คว่ำเชียว ชิชะ หมั่นไส้ว่ะ

“เรียกแม่ด้วย แม่อนุญาตเลยจ้า เดี๋ยวแม่โทรตามหยุดฝันมาบ้านเลยดีกว่าเนอะ”

“เปล่าครับ ผมจะขอจีบหยุดฝนนะฮะ”

“แค่กๆ” ผมที่กำลังตักซุปก็เผลอสำลักทันที

!!?”

ขะ เขาพูดว่าไงนะ ผมหันไปมองคนด้านข้างทันทีก็เห็นว่าเขากำลังส่งยิ้มให้อยู่ การยิ้มแบบนี้มันทำให้ผมหายโกรธเขาเลยแหล แต่ดูท่าทางแม่จะช็อกไปเสียแล้ว

“จะ จีบใครนะจ๊ะลูกกล ฝน หรือ ฝัน”

“หยุด ฝนครับ” พี่กลหันไปตอบและเน้นว่าฝนชัดเจนจนแม่ทำท่าจะเป็นลม

“พี่พูดบ้าอะไร แม่ครับพี่เขาล้อเล่นน้า”

“ผมพูดจริงครับ ผมคนจริง จีบใครพ่อแม่ต้องรับรู้” โอ๊ย! จะมาคนจงคนจริงอะไรตอนนี้ฮะแต่ไม่รู้ทำไมผมต้องยิ้มด้วยเนี่ย แม่งเขินอีกแล้ว งื้อออ พี่กลเอื้อมมือมากุมมือผมด้านล่างด้วย แน่นอนว่าแม่ไม่เห็นเพราะมือเรานั้นซ่อนอยู่ใต้โต๊ะ หน้าร้อนครับ

“ว้ายๆ แม่ละช๊อบชอบแต่แม่ไม่นึกว่าลูกจะชอบแบบหล่อใสอย่างลูกหยุดฝน แม่คิดว่าแฝดพี่คนนี้จะได้เมีย ที่ไหนได้กลับพาลูกเขยมาให้แม่ แต่หยุดฝนเป็นลูกรักลูกโปรดที่พ่อเขาหวงมากเลยนะลูกกล” แม่พูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มและมันเป็นความจริงที่ว่าพ่อหวงผมมาก พ่อเขาอยากให้ผมสืบทอดทายาทโรงพยาบาลต่อไป เขาคิดว่าผมต้องมีเมียเพราะหน้าของผมค่อนข้างหล่อ แต่หยุดฝันมันหวานไป พ่อคงรู้แหละว่าน้องไม่แคล้วพาลูกเขยเข้าบ้านแน่

“แม่อ่า เขาแค่จีบเหอะ”

“สเต็ปแรกของความรักคือการจีบนะลูก ไหนเล่ามาให้ฟังหน่อยว่าหยุดฝันมีแฟนไหม” แม่เปลี่ยนเรื่องได้รวดเร็วทันใจ ดีละจะได้ไม่เขินมากมาย

“เอ่อ ผมไม่มั่นใจแต่มีเพื่อนคนหนึ่งที่สนิทกับน้อง”

“ใครลูก! หล่อไหมแม่ถามราวกับไม่อยากรู้เลยเนอะ เหอะๆ ประชดครับ

“แม่ไม่คิดว่าน้องจะมีเพื่อนเป็นผู้หญิงบ้างเหรอครับ”

“ไม่แน่นอนจ๊ะ คณะวิศวะมีผู้ชายเยอะกว่าผู้หญิงแถมหยุดฝันยังหน้าสวยอีก ได้ลูกเขยชัวร์ ว่าไงลูกเด็กนั่นชื่ออะไร” จริงด้วยสินะแม่พูดถูกจนผมเผลอเหลือบไปมองคนข้างตัว ผู้ชายเยอะขนาดนี้พี่กลจะไม่เผลอไปจีบใครเหรอไง อ่า แต่ความเป็นโซตัสมันหลอมหลวมให้เด็กคณะวิศวะมีความอึด อดทน พี่กลอาจจะไม่ปลื้มก็ได้

“ชื่อดรอปครับ สนิทที่สุดแล้ว”

“หล่อไหมลูก หล่อกว่าแฟนเราไหม”

“ไม่ใช่แฟนสักหน่อย” ผมบอกเสียงแผ่วจนพี่กลเผลอยิ้มออกมา งื้อออ น่ารักอ่า

“แม่อาจจะหมายถึงแฟนในอนาคตไง” น่าน ~ พี่กลก็เข้าทางแม่ตลอดเลย

“ว้าย ~ แม่ทีมลูกกลเลย หล่อ คนจริง ตรงมากกก”

“ดรอปหล่อฮะ หล่อมากแต่ดูนิ่ง น่ากลัวยังไงไม่รู้” ผมขัดจังหวะเพราะถ้าฟังแม่ชื่นชมเขามากไปกว่านี้มีหวังฟังไม่จบชัวร์ แต่ทำไมพี่กลต้องบีบมือผมแรงด้วยเนี่ย สายตาโคตรไม่พอใจกันเลย

“งั้นต้องขัดขวาง แม่ไม่อยากให้หยุดฝันคบคนน่ากลัว”

“เฮ้ยๆ แม่ครับ ดรอปอาจจะดูน่ากลัวในสายตาคนอื่นแต่ความจริงอาจจะแสนดีกับหยุดฝันก็ได้”

พอผมบอกทุกคนก็เงียบลงเหมือนไม่เข้าใจ หรือแม่จะยังคิดไปเป็น ก ข คของหยุดฝันกับดรอปอีก งั้นผมลองยกตัวอย่างให้แม่ฟังดีไหม เพื่อน้องจะได้มีความสุขไง อืม

“เหมือนเหมือนพี่กลไง”

------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 818 ครั้ง

1,993 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 13:31
    งื้ออออ
    #1967
    0
  2. #1929 Shin Night (@nunza1743) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:22
    โอ้โหพูดงี้พาขึ้นห้องเลยเถอะ555
    #1929
    0
  3. #1896 Nunthanut (@nunthanut-579) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 01:48
    เหมือนพี่กลไงง อวยเขาหรอลูกก 555
    #1896
    0
  4. #1786 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 14:28
    อหหหห ฝนเป็นลูกรักคุณพ่อนะคะพี่กล
    #1786
    0
  5. #1737 zoeyluck (@duddao) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 19:34
    ชอบคุณแม่อ่ะ คนจริงมากกกกก 555
    #1737
    0
  6. #1689 mook (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 19:08
    รู้สึกไม่ชอบดรอปยังไงก็ไม่รู้ รักคนน้องแต่เกลียดคนพี่
    #1689
    0
  7. #1675 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 18:46
    ดรอปดูเหมือนไม่ชอบหยุดฝน
    แต่เราก็ยังช่วยน้องชายดูดี
    #1675
    0
  8. #1598 kgolf (@kgolf) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 05:45
    เข้าทางแม่เลยพี่กล
    #1598
    0
  9. #1562 PhoBlink (@PhoBlink) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 13:52
    เนี่ยๆๆๆคนจริงต้องงี้ เขิลแทนเด้ออ
    #1562
    0
  10. วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 10:51
    พี่กลคนจริง5555
    #1552
    0
  11. #1491 PPP.. (@PangPoong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 09:05
    ชุ้นเขินนนนนนนน
    #1491
    0
  12. #1472 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 18:46
    โคตรเขิน อร้ายยยยยยยยยย >//////< อ่านต่อไม่ไหว ขอตั้งสติแปป
    #1472
    0
  13. #1400 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 07:58
    ยอมรับแล้วล่ะสิ 555
    #1400
    0
  14. #1264 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 07:45
    เหมือนพี่กลไง โอ๊ยยยยยย เขินนนนนน งืออออ >< พี่กลแม่งน่ารักจริงงง คนจริงมากอ่ะ ทีมพี่กลค่ะ ไม่สิๆ ต้องบอกว่าทีมคุณแม่ค่ะ 5555555
    #1264
    0
  15. #1183 Believe In My Heart (@sakonwan1011) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 13:05
    เฮียกลแมนมาก จีบใครพ่อแม่ต้องรับรู้ ชอบๆ
    #1183
    0
  16. วันที่ 5 เมษายน 2560 / 20:02
    แม่ทีมเฮียกล แต่หนูทีมแม่นะค่ะ 5555
    #1091
    0
  17. #940 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 20:51
    มีความสับสนเล็กน้อยถึงปานกลางเราเข้าใจว่าบางทีไรท์อาจจะเบลอ ฝันนี่เป็นน้อง ถ้าแม่จะจับคู่ฝันกับพี่กลต้องเรียกน้องเขยไม่ใช่หรอ 555// พี่กลคนจริง แต่ดูเหมือนอาจจะมีอุปสรรค เล่นมาเล็งลูกคนโปรดของคุณพ่อซะได้
    #940
    0
  18. #807 Ashe~ (@HubbleSH) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 19:44
    หวายๆๆ ชอบพี่เค้าเเล้วก็บอกสิ่คะ เเหม่ๆ5555555
    #807
    0
  19. #500 DarkST (@Cindysirarit) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 23:17
    ชอบคุณแม่ เปิดกว้าง แถมจิ้นเก่งด้วย5555
    #500
    0
  20. #312 zernattez (@zernattez) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 10:57
    ชอบคุณแม่จังเลน
    #312
    0
  21. #298 loognamfzt403 (@loognamfzt403) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 18:32
    อ่านไปยิ้มไป ดีกับใจริงๆ
    #298
    0
  22. #228 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 11:20
    ฝนหวงพี่กลมาก
    #228
    0
  23. #215 Homehome1a (@Homehome1a) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 08:16
    เขินนน
    #215
    0
  24. #211 Viviewdom (@viviewsutipon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 21:44
    งี้เขินแทน พี่กลล
    #211
    0
  25. #209 anpaaaaa (@anpaaaaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 20:36
    งือต่อเร็วๆ
    #209
    0