คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

519

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


519

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


17
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 ก.ย. 60 / 17:08 น.
นิยาย [ OS / SF Day6 ] Letting Go ( Jae x Young K ) #JaehyungParkian

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




ตัวละคร

เจ / ปาร์ค เจฮยอง  Day6

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง



ไบรอัน / คัง ยองฮยอน  Day6




Young K



















b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 ก.ย. 60 / 17:08










               "กริ๊ง!! ตือดือดึ้ดๆๆ"


               เสียงนาฬิกาที่ตั้งไว้ในโทรศัพท์ดังขึ้น ดึงสติของคนที่นั่งเหม่อมองหน้าต่างให้หันมาสนใจ


               ห้าโมงครึ่งละหรอ


               เขากดปุ่มหยุดก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้า วันนี้ทุกอย่างมันดูอึมครึม กลายเป็นสีเทาไปหมดทั้งๆที่ความจริงมันควรจะเป็นวันที่ดี


               เขาหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดหน้าก่อนจะเปลี่ยนชุด เซ็ทผม จัดระเบียบตัวเอง เมื่อเขาคิดว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี จึงเดินออกจากห้องมาหยิบกล่องของขวัญกล่องหนึ่งที่ตั้งอยู่ที่บนโต๊ะทำงานของเขา แล้วเดินออกจากบ้านเพื่อไปยังสถานที่ที่เขาถูกเชิญ


               วันนี้เป็นวันเกิดของ 'ปาร์ค เจฮยอง' เพื่อนสนิทของเขาเอง คืนนี้ตอนเย็นมีปาร์ตี้วันเกิดของเขา แน่นอนว่าเขาถูกเชิญไปด้วย แต่เขาจะไปด้วยความรู้สึกเช่นไรมันก็อีกเรื่อง....แม่ของพวกเราเป็นเพื่อนสนิทกัน บ้านของเราอยู่ห่างกันไม่กี่ซอย อยู่โรงเรียนเดียวกันมาตั้งแต่เด็ก พวกเราสนิทกันมากๆเชียวล่ะ...


               เขาเดินทอดน่องไปตามถนนเรื่อยๆพร้อมกับคิดอะไรเรื่อยเปื่อย จนมาถึงบ้านที่คุ้นเคยตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ 
แสง สี เสียงที่เล็ดลอดออกมาทำให้เขารู้สึกเหนื่อยใจไปอีก ทุกคนต่างมีแต่ความสนุก แล้วทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้กันล่ะ


               "Heyyy Brian มาถึงแล้วหรอ" เจฮยองเดินเข้ามาตอนรับเขา


               ไบรอัน ยองยอน คังยองฮยอน ทั้งหมดนั่นคือชื่อของเขาเองแหละ


               "อืม อ่ะ นี่ของขวัญของมึง" ไบรอันตอบกลับไปพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญในมือให้


               "Long time no see , how are you?"


               "อย่ามา กูพึ่งเจอมึงเมื่อวาน"


               "หนึ่งวันสำหรับกูก็นานเกินพอละ ปะๆเข้างานกันเพื่อนคนอื่นๆเขารอมึงอยู่อ่ะ"


               "เออๆ" 


               พูดเสร็จเจก็เดินมากอดคอเขาแล้วก็พาเดินเข้างานปาร์ตี้ไป


               'หนึ่งวันสำหรับกูก็นานเกินพอละ' 


               .......


               คำพูดแบบนี้คงเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้เขารู้สึกดีกับเจสินะ   เจชอบนำคำพูดแปลกๆมาพูดกับเขา และมันก็ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ จะเรียกว่ารู้สึกดีก็ไม่ได้ เพราะเขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะรู้สึกแบบนั้นได้


               ปกติเรามักจะตัวติดกันตลอด แต่เมื่อวานเขาต้องจัดเตรียมงานวันเกิดที่บ้าน จึงทำให้เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ตอนแรกเขาก็กะจะมาช่วยแหละ แต่ว่าเจปฏิเสธด้วยความเกรงใจ เขาจึงไม่ได้อะไร เมื่อวานตอนเย็น ครอบครัวของทั้งสองคนมีนัดทานข้าวด้วยกันเนื่องในวันเกิดของเจ ทำให้เรามีโอกาสพบเจอ พูดคุยกัน ทุกอย่างแฮปปี้ดี จนกระทั่ง


               'มึ้งงงงงงงงงงงงงงง' อยู่ๆเจก็พูดขึ้นมาเสียงดังตอนที่เรานั่งเล่นเกมในห้องนั่งเล่น ในขณะที่พวกผู้ใหญ่นั่งคุยกันอยู่ในห้องครัว


               'อะไรของมึง เป็นบ้าไรอีก'


               เจฮยองกดปิดเกมบนทีวีก่อนจะกระโดดดี๊ด๊าบนโซฟาที่ไบรอันนั่งอยู่


               'เอ้าไอเหี้ยนี่ ปิดเกมกูเฉย' เขาหันไปด่าเพื่อนสนิทตัวแสบของเขา


               'มึงจำน้องคนนั้นได้ปะ ที่กูตามจีบเขาอ่ะ'


               '...คนไหนวะ น้องจีมินหรอ ทำไมอ่ะ น้องเขายอมคบกันมึงแล้วหรอ?' ถึงจะพูดไปแบบนั้น แต่ตอนนี้ใจเขาสั่นไม่ใช่เล่น มันเริ่มรู้สึกไม่ดีแปลกๆ


               'รู้ใจกูดีจริงๆ น้องเขายอมตกลงคบกับกูเป็นของขวัญวันเกิดกูแหละ' เจฮยองพูดด้วยน้ำเสียงเปี่ยมสุข


               รู้สึกเหมือนกับมีอะไรหนักๆสักอย่างมาทับที่อกข้างซ้ายของเขา นั่นไงล่ะ ลางสังหรณ์มันแม่น ไบรอันพยายามปั้นหน้าให้นิ่งที่สุด ฝืนยิ้มเท่าที่จะทำได้ เขารู้ว่าวันใดวันนึงเรื่องมันก็ต้องเป็นแบบนี้ แต่มันมาถึงเร็วเกินไป เขายังทำใจไม่ได้


               'เหยด ดีใจด้วยนะมึง จะได้มีแฟนซักที' ไบรอันพูดพร้อมกับเดินไปตบไหล่เจเบาๆ


               'แน่นอน มีพี่ไบรอันคนดังมาช่วยจีบ ถ้าจีบไม่ติดก็เหี้ยละ' เจพูดติดตลก แต่ทำไมเขาเห็นสีหน้าของไบรอันแย่ลงล่ะ ในเมื่อเขาไม่ได้พูดอะไรผิด


               ...


               เหอะ


               ยิ่งพูดก็ยิ่งสมเพชตัวเองที่เคยทำอะไรโง่ๆ 


               ตอนนั้นเจฮยองขอให้เขาช่วยหาเฟส ไลน์ เบอร์โทรต่างๆของจีมิน เขาก็หาให้ เขาพยายามไม่คิดอะไรมากเพราะว่าเจเป็นคนที่ชอบมองสาวสวยๆอยู่เป็นประจำ แต่พอรู้ว่าเป็นคนรู้จักของเขา เจก็ขอให้ช่วยจีบ แน่นอนว่าในใจเขารู้สึกแต่ทำอะไรไม่ได้...เขาปฏิเสธไม่ได้หรอก เขาเป็นเพื่อนสนิทเจหนิ


               สุดท้ายเป็นไงล่ะ ผลจากการทำอะไรโดยไม่ฟังใจตัวเอง 


               เจ็บ 


               เจ็บมากๆ 


               เจ็บเหี้ยๆ


               'อืม พรุ่งนี้มึงจะเอาไงอ่ะ ยังจะจัดปาร์ตี้อยู่ไหม หรือจะไปเดทกับน้องเขา'


               'ยังจัดดิ ก็ชวนน้องมางานปาร์ตี้ด้วยเลย'


               'เออ คบกันนานๆนะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้' ไบรอันพูดเสร็จก็สะพายกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องรับแขกไป


               'อ้าว ไรวะกลับละอ่อ' เจหันไปถามไบรอันที่กำลังเดินไปเกือบถึงประตูบ้าน ปกติเขาไม่กลับเร็วหนิ มีแต่จะขออยู่ต่อ


               'เออ มึงก็หัดนอนเร็วๆบ้างดิ พรุ่งนี้งานใหญ่'


               'หูยยย พี่ไบรอันไม่อยู่เหงาแย่เลย'


               เมื่อไบรอันได้ยินเจพูดเช่นนั้น มือของเขาที่กำลังเปิดประตูบ้านก็ชะงักลง พูดแบบนี้อีกแล้ว...จะพูดแบบนี้ทำไม? พูดเหมือนกับเขาเป็นคนสำคัญ พูดเหมือนกับว่าเขาคือคนรัก แค่นี้ยังเจ็บไม่พออีกหรอ คำพูดเล่นๆพรรคนี้มันทำเขาเจ็บ เจ็บทุกครั้งที่ได้ยิน รู้ทั้งรู้ว่าอีกฝ่ายแค่พูดเล่น แต่สุดท้ายก็มีแค่เขาคนเดียว...คนเดียวที่รู้สึก


               '...ถ้าเหงาก็เอาเวลาไปคุยกับน้องจีมินเถอะ ดูแลน้องเค้าดีๆนะเว้ย กูไปละ' ไบรอันพูดก่อนจะเดินออกจากบ้านไป ปล่อยให้คนๆหนึ่งสงสัยว่าเขาทำอะไรผิด เพื่อนสนิทของเขาถึงมีท่าทางแบบนั้น ทั้งๆที่มันควรจะตรงข้ามกัน


               ...


               "อ้าว มาถึงแล้วหรอ มาๆมานั่งดื่มกันซักหน่อย" มาร์ค หนึ่งในเพื่อนสนิทของพวกเขาเดินมาหาไบรอันก่อนจะพาไปมุมสำหรับดื่ม


               ไบรอันนั่งลงที่บาร์ก่อนจะหันไปสั่งเหล้ากับบาร์เทนเดอร์ 


               "ขออะไรแรงๆนะครับ" 


               "อ้าว วันนี้เป็นอะไรมา ปกติกินแต่ของเบาๆแบบพวกค็อกเทลไม่ใช่หรอ" พี่บาร์เทนเดอร์ถามด้วยความแปลกใจ เขาก็เป็นอีกหนึ่งคนรู้จักของไบรอัน เขารู้ว่าไบรอันคอแข็งแต่ปกติก็เห็นดื่มแต่อะไรเบาๆ


               "อืม วันนี้หนักใจอะไรมานิดหน่อยนะพี่ แต่พี่ไม่ต้องห่วงหรอก"


               "งั้นเดี๋ยวพี่ชงให้ หายเร็วๆนะเว้ย" เขาพูดก่อนจะหันไปทำเหล้าช็อตให้ไบรอัน


               "เอามาหลายๆช็อตเลยนะพี่" ไบรอันตะโกนไล่หลังไป


               แก้วแล้วแก้วเล่า ไบรอันยังคงดื่มต่อไปเรื่อยๆโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เขามันคอแข็ง มันลำบากมากเลยล่ะ พออยากจะลืมก็ลืมไม่ได้...


               "เฮ้ย ดื่มไปห้าช็อตแล้วนะเว้ย ไหนปะเนี่ย" มาร์คหันมาถามเขา


               "ไหวดิ กูยังไม่เมาเลย" ไบรอันตอบพร้อมกับกินอีกแก้ว


               "กูรู้ว่ามึงคอแข็ง แต่มึงไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้นะเว้ย"


               "ไม่เป็นไรหรอก"


               "เฮ้ยมึงเป็นอะไรไหนบอกกูดิ้" มาร์คจับหน้าเขาให้หันมามองหน้า


               "กูก็แค่อยากลืม"


               "มึงก็รู้ว่าพอมึงหายเมา มึงก็จะ..."


               "...สักแปปก็ยังดี..." ไบรอันพูดแทรกก่อนจะกินอีกแก้ว


               ถึงมาร์คไม่พูด เขาก็รู้  รู้ว่าพอเขาตื่นขึ้นมาทุกอย่างจะเป็นเหมือนเดิม เขายังคงจำทุกอย่างได้ เจก็ยังคบกับจีมินอยู่ แต่เขาแค่อยากลืม ลืมไปสักพักก็ยังดี ลืมเรื่องที่เคยเกิดขึ้น จะได้ไม่ต้องมานั่งรู้สึกเจ็บแบบนี้


               และแน่นอนตอนตื่นมาความสัมพันธ์ของเขากับเจยังเป็นเหมือนเดิม เป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนเดิม เดี๋ยววันใดวันหนึ่งเขาก็จะลืมความรู้สึกแบบนี้ได้เองแหละ 


               ... 


               'แล้วทำไมไม่บอกเจไปเลยล่ะ ว่ารู้สึกยังไง' 


               ...


               ใครบอกล่ะ เขาบอกเจไปแล้ว 


               แต่เขาแค่บอกผ่านสิ่งของ


               กล่อง


               กล่องของขวัญกล่องนั้นที่เขามอบให้เจ

                         .
                         .
                         .
                         .
                         .
                         .
                         .

               'ในกล่องมีอะไรน่ะหรอ?' 


               ...


               มันก็แค่สมุดรูปภาพทำมือที่มีแต่รูปภาพของเขาและเจ เพื่อนสนิทตั้งแต่เด็ก รูปภาพที่รวบรวมทุกๆเหตุการณ์ตั้งแต่เด็กยันโตที่ได้รู้จักกัน ใส่ความรัก ใส่ความทรงจำ ใส่คำพูดที่มีแต่ความรู้สึกดีๆ ใส่ช่วงเวลาเกือบทั้งชีวิตของเขาที่มีเจอยู่ เขาใช้เวลาทำมันเกือบทั้งเดือนเชียวล่ะ เพื่อมอบให้'เขา' เพื่อนสนิทที่ดีที่สุดในชีวิต



               เขาไม่รู้สึกเสียใจที่มอบให้เขาเลยสักนิด



               เพราะเขาใส่ทุกอย่างลงไปในกล่องนั้นแล้ว 


               ทุกอย่าง


               ...ทุกอย่างจริงๆ


ขอบคุณนะ :)

ผลงานอื่นๆ ของ keniiques

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 ntybbam (@kangsomks) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 21:31
    นี่เป็นเรื่องยาวใช่มั้ยคะ รอต่อน้าาา ไรท์สู้ๆค่ะ
    #1
    2
    • 3 เมษายน 2560 / 21:32
      เราพึ่งเห็นว่าเป็นเรื่องสั้นค่ะ ขอโทษ ฮืออออออ หน่วงมากเลยค่ะ
      #1-1
    • #1-2 NutAmo (@NutAmo) (จากตอนที่ 1)
      5 เมษายน 2560 / 17:09
      ขอบคุณค่า ส่วนตัวคิดว่าตัวเองแต่งฟิคยาวไม่ได้เพราะต้องดองแน่ๆ เลยแต่งแต่ฟิคสั้นค่ะ :))
      #1-2