นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

FIC [BTS] Just one day สักวันจะเป็นมากกว่าเพื่อน

โดย Vvantetae-n

คำว่าเพื่อนที่ทำให้พวกเขาไม่กล้าพูดความรู้สึกตัวเองออกไปแต่มันถึงเวลาเเล้วที่เขอีกคนจะรับรู้สักที จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคนนึงอยากสารภาพแต่กลัวเสียเขาไป กับอีกคนที่รักเขาเช่นกันแต่ไม่กล้าบอก ต้องติดตาม

ยอดวิวรวม

1,202

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,202

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


9
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 พ.ค. 59 / 18:41 น.
นิยาย FIC [BTS] Just one day ѡѹҡ͹

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 [BTS] 



Just one day สักวันจะเป็นมากกว่าเพื่อน




[Vmin]


ต่างคนต่างไม่กล้าบอกความรู้สึกตัวเองออกไปเพราะคำว่าเพื่อนมันค้ำคออยู่แต่มันต้องมีสักวันที่พวกเขาพร้อม ใครจะรู้ว่าถ้าวันนั้นมาถึงจะเกิดอะไรขึ้น....




ตัวละคร






Kim taehyung หรือ V


"ถ้ากูบอกมึงไปมึงสัญญาได้มั้ยย ว่ามึงจะไม่ไปจากกู"








Jimin

"แล้วถ้ากูบอกว่ากูรู้สึกเหมือนที่มึงรู้สึก มึงคิดว่าไง"






ปล.บังทันคนอื่นๆก็จะมีมาเรื่อยๆนะค้ะแต่หลักๆจะมีแค่ วี กับ มิน ไหนใครชิปวีมินขอเสียงหน่อยยย









เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 พ.ค. 59 / 18:41












ณ เช้าที่สดใส มีแสงแดดอ่อนๆเล็ดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่มีขนาดปานกลางมีร่างเล็กกำลังนอนหลับอย่าเอาเป็นเอาตาย เดือดร้อนร่างสูงที่ต้องคอยปลุกจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของร่างสูงไปแล้ว แต่มีหรอคนอย่าง จีมิน จะยอมตื่นง่ายๆ

“จีมินตื่น”


 “….”โอ้ยยยยยใครฟ้ะ


 “ไอมินตื่น”


 “….”ตูจานอนนนน


 “ไอมิน ไอหมูอ้วน ไอตระกละ มึงจะตื่นมั้ยห้ะ!”


“โว้ยยยยย ตื่นนนแล้วเว้ยยยย มึงไอแท ใครตะกละห้ะ!”


“ก็มึงไม่ตื่นเองช่วยไม่ได้ให้กูปลุกทุกวัน ไปอาบน้ำไป จะสายเเล้วนะเว้ย”


“เออๆ ฝากไว้ก่อนเถอะมึง”


“มาเอาคืนไวๆน้ะจ้ะ ^^”



    เสียงไอแทมันดังตามหลังมา ที่จริงก็อย่างที่มันว่าแหละครับผมตื่นสายทุกวันเดือดร้อนไอแทมันปลุกทุกวัน ผมกับมันเป็นรูเมทกันครับ แล้วก็เป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันกลุ่มผมมี 7 คนครับ มีฮยองที่น่าเคารพทั้ง 4 แล้วก็ไอแสบน้องเล็กหน้ะครับ ส่วนผมกับไอวีรุ่นเดียวกันเลยสนิทกันมากเป็นพิเศษ เรารู้จักกันมา 2 ปีแล้วหล้ะครับ ตั้งเเต่ ม.4 ตอนนี้ก็ ม.6 แล้ววว ไอแทมันหน้าตาดีครับ ที่สำคัญกวนส้นตี-มาก แต่มันก็ดูเเลผมดีครับ ดีมากกก เอาใจทุกอย่างง จนเพื่อนจับจิ้นกันหมดเเล้ววว ผมกับมันชินเเล้วหล้ะ ดูๆไปไอวีมันก็น่ารักดีเหมือนกันนะ นี่กูคิดไรเนี่ยยย ไปอาบน้ำดีกว่า





20 นาทีผ่านไป~



วีพาท



    นี่ไอมินมันไปอาบน้ำหรือมันไปนั่งหลับว้ะเนี่ยยย ที่จริงไอมินมันก็น่ารักนะ น่ารักจนผมหวง หวงทุกอย่างไม่อยากให้ใครได้รอยยิ้มของมัน แต่ผมไม่รู้จะทำยังไงเลยกวนตีนมันบ่อยๆ ตอนมันอารมเสียน่ารักดี ว่าแต่ผมควรไปดูมันหน่อยดีกว่า


ก๊อก ก๊อก ~ เเอ๊ดดด


 “เหี้ย!!!”


 “0.o!!!”



    หูยยยย ขาวมมากครับ แผ่นหลังนเนียนขาวใสอมชมพู โอ้ยยยนี่แค่เห็นแผ่นหลังงของมันนะเนี่ยย ทำผมแทบคลั่ง คือไอมินมันนุ่งผ้าเช็ดตัวอยู่นะครับทุกคนผมเลยเห็นเเค่แผ่นหลังผมไม่ได้ตั้งใจเลยจริงๆน้าคร้าบบทุกคน แต่แค่หลังมันทำผมแทบตาย ไอแทตั้งสติ สติไอแทใจเย็น เย็นไว้ ทำไงมึงนึกสิไอแทนึกๆ ที่รู้ๆผมว่าผมควรออกไปไม่งั้นไอมินไม่รอดแน่ หึหึ

จบพาทวี




จีมินพาท


    หลังจากผมแต่งตัวเสร็จก็ออกมาจากห้องครับ บอกตรงๆผมไม่กล้าสู้หน้ามันเลย อายยมากก อายจนอยากจะมุดลงดินไปสัก 10 กิโล เราต่างคนต่างเงียบไม่มีใครพูดอะไรกันเลยย ตอนนี้เราอยู่บนรถครับไอแทขับ โอ้ยยอายยยคอยดูเถอะไอแทถ้ามึงพูดถึงเรื่องเมื่อเช้า แม่จะด่าให้ฟ้าถล่มดินทลายเลยคอยดู


 “ไอมิน”


 “หือ”


 “เรื่องเมื่อเช้า…..มึงขาวมากเลยว้ะกูอยู่กับมึงมาตั้งนานทำไมกูพึ่งเห็นว้ะ^^”


 “ไอสัสสส”กวนตี-มากกกครับนึกว่ามันจะสำนึก 

“^^”โอเคผมผิดเองที่คิดแบบนั้น


“ยิ้มทำพระเเสงวิมานอะไรกูยังไม่เคลียเลยนะที่มึงเข้ามาในห้อง”


“อะไรกูไม่ผิดนะกูเคาะประตูแล้ว^^”


“มึงเค้า 2 ครั้งแล้วเปิดเลยย มึงจะเคาะทำซากอะไรว้ะ”


“โอเคทีหลังกูจะได้ไม่ต้องเคาะ^^”


“=.= มึงขับรถไปเลยไป”


    โอ้ยผมหล้ะปวดจิตกับไอคนสี่มิตินี่จริงๆผมควรเพิ่มให้มันเป็นห้ามิติดีมั้ยเนี่ยย กวนประสาทจริงๆครับนี่ผมอยู่กับมันมาได้ไงเป็นปีๆ ผมควรพามันไปพบเเพทย์มั้ยย ก่อนที่จะพามันไปผมควรไปก่อนดีกว่าอยู่กับมันประสาทจะกิน





    ตอนนี้ถึงโรงเรียนเเล้วครับตอนนี้ผมรอมันอยู่หน้าโรงเรียนครับรอไอแทไปจอดรถ ถามว่าทำไมถึงต้องรอ มันสั่ง แล้วทำไมผมต้องทำตาม ผมก็ไม่อยากหรอกคับผมเคยไม่รอมันนะเป็นไงหน้ะหรออ มันก็หอมแก้มผมต่อหน้าคนในห้องงเลยครับ นี่แหละจุดกำเนิดของการเป็นคู่จิ้น นั้นไงไอแทมาแล้ว


 “เป็นไงรอนานมั้ยจ้ะที่รักกก”


 “ที่รักพ่อง”


“ไอเอาสิที่รักกพูดจาไม่เพราะเลย ไปเรียนกันดีกว่า มาถือกระเป๋าให้”


    สาวๆเเถวนี้นี่กรี้ดกราดกันใหญ่คงจะเป็นสาววายกันแน่ๆ เพราะอะไรหน้ะหรอไอแทพูดจบมันก็คว้ากระเป๋าไปจากมือผมแล้วจับมือเดินที่คนอื่นเห็นอาจจะจับมือสำหรับผมมันลากผมครับทุกกคนน


 'แต่มันจะรู้บ้างมั้ยว่าการกระทำมันทำผมใจสั่นไม่น้อย'



อย่างที่บอกแหละครับการกระทำบางอย่างของมันทำผมใจสั่น มันจะรู้ตัวบ้างมั้ยย รู้บ้างงมั้ยยว่ามันทำให้คนรอบข้างมีความสุขไปกับรอยยิ้มของมัน ผมบอกตรงๆนะครับถ้าไม่มีมันผมก็ไม่รู้จะอยู่ยังไง มันเข้ามาอยู่ในชีวิตประจำผมทุกอย่างจนบางครั้งใจของผมอาจไปอยู่ที่มันแล้วก็ได้แต่ทำไงได้หล้ะครับก็เราเป็น ‘เพื่อน’ กันหนิ มันจะมีวันเป็นมากกว่านี้มั้ยนะ

จบพาทจีมิน
 




พักเที่ยง


วีพาท


  “ฮยอง”


  “….”
 

 “ฮยองครับ”


 “…”


    เสียงไอเด็กแสบหน้ะครับตั้งเเต่เช้าแล้วจีมินดูเหม่อๆ ลอยๆ ยังไงไม่รู้จนตอนนี้พักกลางวันเเล้วเพื่อนลุกออกไปหมดแล้วมันก็ยังคงเหม่ออยู่ไม่ใช่ผมไม่เรียกมันนะผมเรียกมันเเล้วแต่มันก็ยังนิ่งอยู่จนต้องโทรหาไอกุกมาช่วยแล้วก็เป็นเหมือนเดิมชักสงสัยเเล้วมันหลับในป้ะว้ะ


 “นี่ไอวีจีมินฮยองเป็นไรว้ะ”


 “อ่าวไอเด็กนี้กูเป็นพี่มึงนะ ที่กับไอมินเสือกเรียกฮยอง”


 “ก็ทำตัวให้หน้าเคารพหน่อยสิ”


 “ไอกุกมึงตายย ย๊ากกกก”


    ผมทำท่าจะยันไอเด็กเเสบนั้นเเล้วก็ดูสิมันกวนตี-มั้ยหล้ะ ในกลุ่มก็มีเเต่คนหล่อๆ เท่ห์ๆ ครึ่มๆ มันไปเอานิสัยยนี้มาจากใคร แทรับไม่ได้ แต่ก่อนที่ผมจะได้ยันไอกุกอยู่ๆก็มีเสียงนึงพูดขึ้น


 “หนวกหูโว้ยยย เล่นกันเป็นเด็กๆไปได้”


 “จีมินฮยองครับ วีฮยองแกล้งผมง่าาาาาา”


    ดูมันทำดิดูมันทำ มันไปอ้อนจีมินเอาหน้าถูแขนโอ้ยยยย กูหวงงงไอกุกมึงไม่ตายดีแน่


  “โอ๋ๆ เดี๋ยวฮยองจัดการให้นะครับ ปะๆไปหาพวกกฮยองกันดีกว่า”


  “ครับ ^^”


    ทำไมไอมินทำกับผมอย่างงี้ มันโอ๋ไอกุกเเล้วเดินกันไปเลยย เออดี งอลลล งอลหนักมากกก ดูมันทำมันก็เห็นหน้าผมคิ้วผูกกันเป็นโบว์อยู่แล้วมันยังจะไปเล่นด้วยกันไอกุกอีก คนมันหวงมันไม่เข้าใจเลยใช่มั้ย ได้ งอล งอลลล คิมแทงอลล  งอลหนัหมาก ชิส์


จบพาทวี




จีมินพาท


  “หวัดดีครับฮยอง”


 “อืมๆ อ่าวนั้นไอวีไมทำหน้าบอกบุญไม่รับอย่างงั้นอ้ะ”



“5555”


     จินฮยองถาม ผมกับเด็กแสบมองหน้ากันแล้วหัวเราะแล้วผมก็หันไปมองหน้ามัน ที่จริงผมรู้แหละว่าไอเเสบมันกวนตี-ไอแทก่อนแต่นะคนมันหมั่นไส้ขอสักนิดสักหน่อยก็ยังดี เเต่สงสัยคนที่งานเข้าก็จะเป็นผมแล้วหล้ะงานนี้


 “เปล่าหนิฮยองงผมไม่ได้เป็นไร ชูก้าฮยองครับผมอยากกินไอติมง่าาาา”


 “ขี้เกียจ”


     ไอแทมันไปอ้อนชูก้าฮยองครับ ชูก้าฮยองนั่งอ่านหนังสือยู่ใครๆก็รู้ชูก้าฮยองเป็นคนยังไง แกเป็นคนที่น่ากลัวครับเงียบและโหดที่สุดในกลุ่มแต่ผมก็ไม่เข้าใจนะเวลาชูก้าฮยองอยู่กับไอแททำไมถึงตามใจมันนนน คิดแล้วอารมเสีย


 “น้าาาาา น้าาคร้าบบบบบ”


 “ก็ได้ ปะ เจอกันนบนห้องนะ”


    หลังจากนั้นชูก้าฮยองก็เก็บหนังสือแล้วลุกขึ้นไปกับไอแทท่ามกลางสายตาที่สื่อความหมายบางอย่าของเจโฮปฮยองง เเต่คงไม่มีไรหรอกมั้ง อย่างงี้แหละครับเหมือนชูก้าฮยองจะโหดนะครับแต่กับไอแทแค่มันอ้อนนิดอ้อนหน่อยยชูก้าฮยองก็ใจอ่อนเเล้ววว ประเด็นคือไอวีมันไม่มองหน้าผมเลยครับ เฮ้ออ นี่กูทำอะไรลงไปว้ะเนี่ยยยย 


 “นี่จีมินจองกุกไม่ได้ทำไรวีมันใช่มั้ย”


 “ก็…”


 “ป่าวหนิครับ”


    แรปม้อนฮยองถามผมกับกุกที่นั่งลงได้สักพัก เหมือนตอนเเรกจองกุกจะบอกแล้ว ผมขี้เกียจมาตอบคำถามทุกคนเลยพูดตัดบทไปปป เฮ้ออออ ทำไมไอแทมันต้องทำอย่างงี้ด้วย จะประชดหรอออ เหนื่อยยใจจังง ผมต้องง้อมันใช่มั้ยเนี่ยย


 “จะเอาอย่างงี้หรอครับจีมินฮยอง”


 “อืม”


    ไอกุกมันคงเห็นสีหน้าผมมั้งงเลยยถามมผมอย่างงี้ ถึงจองกุกมันจะเเสบแต่มันก็เป็นน้องที่ดีนะ ถึงมันจะกวนตี-ขนาดไอแทยังไปไม่เป็นแต่มันก็เป็นคนที่น่ารักนะ ที่จริงมันก็กวนไอแทคนเดียวนั้นแหละ จองกุกถึงมันจะเป็นน้องเล็กแต่มันก็รู้ดีทุกอย่าง เผลอๆมันอาจจะรู้ความรู้สึกผมเเล้วก็ได้


จบพาทจีมิน




หลังเลิกเรียน



วีพาท


   ตอนนี้ผมกำลังจะกลับหอครับเเต่ยังไม่กลับหรอกยังไม่อยากกลับว่าจะไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะใกล้หอก่อนสักหน่อยคาบสุดท้ายเรียนพละต้องไปเปลี่ยนชุดครับ ผมเลยเเอบเอากุญแจรถไปไว้ใต้โต๊ะไอมินเเล้ว ผมไม่ปล่อยให้มันเดินกลับหรอกครับเดี๋ยวเป็นอะไรกลางถนนผมเดินเองดีกว่า หลังจากพักเที่ยงผมไม่เป็นอันเรียนเลยครับมัวแต่นึกคำพูดของชูก้าฮยอง


 ‘ทะเลาะกันหรอ’


 ‘ป่าวครับ’


 ‘ฮยองรู้ว่าที่เป็นมันอึดอัด ก็บอกเค้าไปสิเค้าจะได้รู้’


 ‘แล้วถ้าเค้าไม่รู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึกคำว่าเพื่อนจะยังอยู่มั้ยครับ’


 ‘เอาคำว่ากลัวออกไปแล้วทุกอย่างมันจะดีเอง’
    

    ใช่ครับผมกลัวกลัวทุกอย่างกลัวว่ามันจะไม่รู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึก กลัวว่าคำว่าเพื่อนที่มีให้กันมันจะไม่มีอีกต่อไปป ผมขาดมันไม่ได้ครับบบ แต่ผมก็ไม่ชอบเหมือนกันเวลาที่มีคนมาเกาะแกะมันทั้งๆที่ควรจะเป็นผมมากกว่าาา ผมอึดอัดนะครับแต่รอยยิ้มของมันบางครั้งก็ทำให้ผมลืมทุกอย่างง ลืมว่าเราเคยทะเลาะอะไรกัน ลืมว่าเรามีสิทธิ์แค่ไหน และลืมว่าเราเป็นเเค่เพื่อนกัน…


จบพาทวี



19.00 น.



จีมินพาท 


    ตอนนี้หนึ่งทุ่มเเล้วครับไอแทยังไม่กลับมากเลยย มันทิ้งกุญแจรถไว้ให้ผมแล้วมันก็ไปไหนไม่รู้ หลังจากพักกลางวันที่มันเข้าห้องมามันก็นั่งเหม่ออไม่พูดไม่จากับใครจนถึงคาบสุดท้ายที่เรียนพละผมก็ไปเปลี่ยนชุดกลับมาอีกทีก็ไม่เห็นมันเเล้วเห็นแต่กุญแจรถที่วางไว้บนโต๊ะผมม นี่ไงครับบบถึงจะโกรธจะงอลกันแต่มันก็ดีกับผมเสมอ ทำให้ผมยิ่งรู้สึกผิด ผมกลับมาถึงหอก็อาบน้ำเเต่งตัวแล้วก็นั่งรอมัน ผมซื้อกับข้าวเข้ามาด้วยครับบ ผมจะรอจนกว่ามันจะกลับมากินเข้าพร้อมผม


จบพาทจีมิน


20.00 น.


วีพาท


    ผมนั่งเล่นเพลินจนมืดครับผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามืดตอนไหนในหัวมีอะไรให้คิดเยอะแยะมากกผมก็กลับมาถึงหอแล้วครับอยู่หน้าห้องผมยังไม่ได้กินอะไรเลยครับ ผมจะเปิดเลยดีมั้ยย ไอมินกำลังจะทำอะไรอยู่นะนอนรึยังง เฮ้อออ จะเปิดดีมั้ยเอาว้ะ


แอ๊ดด ~~~


    ผมเเถบจะลืมทุกอย่างเลยย ผมเห็นไอมินฟุ้บหลับอยู่ที่โต๊ะกับข้าวอาหารทุกอย่างถูกจัดใส่จานไว้เรียบร้อยจานข้าวมี 2 ใบเหมือนจะรอใครอยู่ ก็มันน่ารักอย่างงี้ไงครับ ผมวางกระเป๋าแล้วเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำเสร็จออกมามันก็ยังคงนอนอยู่ที่เดิมผมเดินเข้าไปใกล้มัน แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆมันน่ารักกมากครับยิ่งมองใกล้ๆยิ่งน่ารัก


 “แทแทกลับมาเเล้วนะครับจีมิน”


 “…”


 “แทแทขอโทดนะครับที่ทำให้จีมินต้องรอ”


 “…”


 “มันจะไม่มีครั้งต่อไปอีกเเล้วนะครับคนดี”


 “…”


    ผมพูดรู้ทั้งรู้ว่ามันคงไม่ได้ยินหรอกครับไอมินมันหลับลึกครับ


“งืม งืม”


“….”


“ไอแทกูขอโทดนะ กูจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว ฮึก ฮึก กูขอโทดนะ”


 “…”


    ไอมินมันละเมอครับผมยื่นหน้าเข้าไปตอนนี้ก็ยังคงอยู่ท่าเดิมจมูกมันกับผมหางกันไม่ถึงคืบผมได้ยินชัดทุกคำพูดผมดีใจนะที่มันละเมอมาแบบนี้ทำให้ผมรู้ว่าผมยังมีความสำคัญกับมันอยู่บ้างผมว่ามันคงจะไม่จบเเค่นี้เเล้วหล้ะ


 “กูขอโทดนะไอแทกูขอโทด”


 “….”


   ขอโทดไม่เท่าไหร่มันจะยื่นหน้าเข้ามาอีกทำไมมทำให้ผมเห็นใบหน้าขาวและริมผีปากชมพูระเรื่อนั้นชัดมากขึ้นผมกลัวจริงๆกลัวจะอดใจไม่ไหว…แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อไอมินมันเอาริมฝีปากอมชมพูของมันมาแตะริมฝีปากของผม ความรู้สึกตอนนี้หนุ่มมากครับ แตะทันทีที่ริมฝีปากมันเเตะกับริมฝีปากผมมันก็ลืมตาขึ้นทันทีทำให้ตอนนี้เรามองหน้ากันอยู่ในขณะที่ริมฝีปากเราแตะกัน อยากหยุดเวลาเอาไว้จัง หน้าไอมินเริ่มขึ้นสีเเล้วครับบบ น่ารักจังงง


ฟึบ~ // โอ๊ยยย~


   จะอะไรหละครับมันผลักผมจนตอนนี้ปากผมที่ตอนเเรกแตะกับปากมันที่เเสนนนนุ่มนิ่มตอนนี้หรอโครตตสากเลยครับจะอะไรหล้ะตอนนี้ปากผมจูบพื้นอยู่นะสิ เจ็บนะเเต่ถือว่าคุ้ม เราไม่โกรธๆ ^^

 จบพาทวี




จีมินพาท 


    อ้ากกกกก จูบเเรกของผม จูบที่ผมรักษาไว้ให้คนที่ผมรักกกอ้ากกกกมันไปแล้วไอแทพรากมันไปแล้ววววไม่นะ มันทำไรผมป้ะหว้ะเนี่ยยยย


  “ไอเหี้ยแทมึงทำไรกู”


 “กูป่าว ^^”


 “ไอเชี่ยวีจูบเเรกกูเลยนะเว้ยยย”


 “อ่าวมึงมาจูบกูเองนะ”


    ห้ะผมเนี่ยยนะจูบมัน ไม่อ้ะไม่จริงผมจำได้ว่ามันมาขอโทดผมเอ๊ะตอนไหนว้ะ หรือว่ากูฝันนน แล้วในฝันผมก็ยื่นหน้าไปหามันนน เอ๊ะ หรือมันจะไม่ใช่ฝัน หรือมันคืออะไร ผมชักจะไม่แน่ใจตัวเองเเล้วสิแต่ผมรอมันจนหลับไปแล้วมันกลับมาตอนไหนเนี่ยยย หรือว่าาากูจะ……ไม่น้าาาาาากูจะละเมอจริงหรอ ใช่ละเมอ กูละเมอเเน่ๆเลยยยยย อ้ากกก


 “แล้วทำไมมึงไม่ปลุกกู”


 “กูก็คนคลื้มเป็นนะ ^^”


    อ้ากกกกกกกตายยๆๆๆ แล้วมันจะยิ้มหาพระเเสงอะไรร ไม่กงไม่กินมันเเละข้าวอ้ะ ไปนอนนนดีกว่าาาผมลุกขึ้นเเล้วก็จะเข้าห้องนอนก่อนจะเปิดประตูเสียงมันดังขึ้นทำให้ผมชงัก


 “เดี๋ยว”


 “…”ผมยังคงหันหลังให้มันอยู่


 “ขอบคุณนะที่ทำให้กูได้รู้ว่ากูก็สำคัญสำหรับมึง”


    ‘.มึงคือคนที่สำคัญที่สุดสำหรับกูนะไอแท.’ ผมอยากจะบอกมันไปปใจจะขาดด แต่ผมกลัว กลัวจะเสียมันไป.. ‘กูดีใจนะที่จูบเเรกของกูเป็นมึงไอแท’ ‘กูรักมึงนะ’ .ก็ได้เเค่บอกในใจสินะ…


ปัง~~ (เสียงปิดประตู)


 


    ผมอึดอัดผมควรทำไงดีผมอยากได้ที่ใครดีๆจินฮยองไม่ได้ๆรบกวนเวลาจินฮยองกับแรปม้อนฮยอง ส่วนชูก้าฮยองงผมขอบายย เจโฮปฮยองหรอป่านี้ติดสาวรึป่าวก็ได่รู้ เออใช่ ปรึกษาไอเด็กแสบไง


ตู๊ด ~~


[ฮัลโหล่]
 



จบพาทจีมิน



วีพาท


    ป่านี้ไอมินจะนอนรึยังง มันจะนอนอหลับมั้ยยย จะทำอะไรอยู่น้าาา แอบไปดูดีกว่า ผมเดินออกจากห้องนอนผมแล้วตรงไปที่ห้องนอนจีมิน 


แอ๊ด (แง้มประตู)


 “ฮยองรักจองกุกน้าาา”


 […]


“ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ”


[…]


ปัง (ปิดประตูเบาๆ)


    นี่สินะคือคำตอบบ ผมมเเพ้แล้วใช่มั้ยยย ผมต้องเสียยมันไปแล้วใช่มั้ยยย แค่นี้เองน้ำตากูจะไหลทำไมฟร้ะ มึงควรทำใจได้เเล้วสินะไอแทเค้าชัดเจนเเล้วนี่ มึงจะทำอะไรได้มึงเป็นแค่เพื่อนนเค้าหนิ กูจะทำได้มั้ยไอมิน มึงมาทำให้กูรักแล้วมึงจะทำอย่างงี้กับกูหรอ… มึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับกูเลยจริงๆหรอ..ไอมิน




จบพาทวี




0.00น.
  

จีมินพาท


    ผมออกมากินน้ำครับข้านอกห้องนอนครับผมนอนไม่หลับเพราะไอกุกหน้ะสิ…..


ย้อนไปตอนคุยโทรศัพท์ ~


 [ฮัลโล]


 ‘จองกุกฮยองมีเรื่องจะปรึกษา’


 [เรื่องวีฮยองสินะ]


‘….’


 [ถ้าฮยองชอบก็บอกเค้าไปสิ จะมานั่งอึดอัด จะมานั่งประชดกันทำไม]


‘แล้วถ้าบอกไปทุกอย่างไม่เหมือนเดิมหล้ะ’


[ถึงจะไม่เหมือนเดิมแต่ก็ได้บอกออกไปแล้วนะฮยองมันดีกว่าที่ฮยองไม่ทำอะไรเลยเเล้วเสียเค้าไปนะ]


‘ฮยองรักจองกุกน้าา’


[สู้ๆนะฮยอง]


‘ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ’



    เพราะเหตุนี้แหละทำให้ผมนอนไม่หลับผมควรบอกมันไปอย่างงั้นหรอ เฮ้ออออ ไปดูไอแทหน่อยดีกว่ามันชอบนอนไม่ห่มผ้าครับผมเข้าไปห่มให้มันทุกวันแหละครับ



ห้องนอนวี


    นั้นไง้ป็นอย่างที่ผมคิดมันเป็นคนนอนดิ้นครับผมเดินเข้าไปเรื่อยๆ ตอนมันนอนนี่น่ารักมากครับเหมือนเด็กน้อยนอนดิ้นผ้าห่มไปทางหมอนค้างไปทาง ตอนนี้ผมหยุดที่เตียงมันเเล้วครับ


ฟึบ~


    ผมนั่ลงข้างๆมันห่มผ้าให้มันมองหน้ามันชัดๆ มันหล่อมากกครับถึงมันจะกวนตี-ไปบ้างแต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรแถมยังเเท็คแคร์ผมดีอีกแต่เอ๊ะผลลองมองหน้ามันชัดๆเหมือนคราบอะไรติดหน้ามันเนี่ยเป็นทางเลย ผมควรเช็ดให้มันดีมั้ยมันจะตื่นรึป่าวเนี่ยยย คงไม่ตื่นหรอกเนอะ ผมยื่นหน้าผมเข้าไปใกล้มันแต่เเล้วว..


ฟลึบ~


    มันก็พลิกตัวมาหาผมพอดีทำให้ตอนนี้หน้าเราอยู่ใกล้กันมากกกจนลมหายใจเรารดกันแต่เอ๊ะทำไมลมหายใจมันร้อนอย่างงี้เนี่ยย ผมลองเอามือไปอังหน้าผากมัน โอ้โหววววตัวร้อนนจี๋เลยยยอ้ะะ นี่มันมไม่สบายหรอเนี่ยยยไปทำอะไรมา แล้วผมจะทำไงดี ใช่หาผ้าชุบน้ำไง แต่ก่อนที่ผมจะเดินออกไปเสียงไอแทก็ดังขึ้นทำให้ผมก้าวขาไม่ออก…



 “ฮึก ฮึก มึงไม่รู้สึกอะไรกับกูจริงๆหรอ ฮึก.. มึงรักไอกุกจริงๆหรอจีมิน”



 “…”

    ผมหันไปมองมันมันร้องไห้นี่มันร้องไห้เพราะผมงั้นหรอ แต่เดี๋ยวนะผมไปรักไอกุกตอนไหนว้ะ ช่างเถอะ ตอนนี้ผมควรจะไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้มันได้แล้ว





    หลังจากผมเช็ดตัวให้มันเสร็จผมก็เอาผ้าชุบน้ำไปเก็บแล้วมานั่งเฝ้ามันได้สักผักแล้วครับ ตอนนี้ก็ปาไปจะตี 2 แล้วผมควรไปนอนได้เเล้วหล้ะ เฮ้อออผมไม่สบายใจเลยยมันเป็นอะไรของมัน


ฟลุบ~


 “เหี้ย”


    ในขณะที่ผมจะลุกก็มีมือนึงดึงแขนผมอย่างเเรงจนผมเซลงมานอนบนที่นอนแล้วโดยที่มีร่างไอแททับผมอยู่แสดงว่าเป็นมือไอแทสินะ


 “…”


 “…”


    ต่างคนต่างเงียบผมไม่พูดมันก็ไม่ยอมมีแต่ดวงตาของมันที่มองลึกมาในดวงตาของผมพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาเรื่อยๆเหมือนต้องการหาคำตอบอะไรบางอย่างง แต่มันใกล้ไปมั้ยยตอนนี้หน้าเราห่างกันไม่ถึงเซน


 “มะ…มึงงเป็นอะไรไอแททำไมถึงไม่สบาย”


 “….”


 
   -///-มันก็ไม่ตอบผมยื่นหน้าเข้ามาเรื่อยๆแล้วเอาหน้าผากมันวางบนหน้าผากผม -///-



 “มะ..มึงเป็นอะไรก็บอกกูดิว้ะมึงเป็นอย่างงี้กูไม่สบายใจนะ -//-”


 “มึงแน่ใจหรอว่ามึงอยากรู้ มึงแน่ใจจริงๆหรือไอมิน”


“…”


 “มึงเเน่ใจหรอว่ามึงจะรับได้ มึงแน่ใจหรอว่ามึงจะยอมรับความรู้สึกกู ฮึก ได้”


    มันพูดไปหน้าผากเราก็ยังแตะกันทำให้ผมเห็นดวงตาแต่เคยฉายเเววสดใสตอนนี้กลับสั่นราวกับกลัวอะไรบางอย่างสักอย่างงง ความรู้สึกมันงั้นหรอก็ดีเหมือนกันนจะได้จบๆไปสักที…


“อืม”


“มึงสัญญาได้มั้ยไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นมึงจะไม่ไปจากกู”


“อืม…กูสัญญา”


จบพาทจีมิน




วีพาท


     “อืม…กูสัญญา”


    หลังจากจบคำพูของมันผมก็เอาริมฝีปากผมไปแตะกับริมฝีปากมัน ริมฝีปากที่ผมไม่อยากให้เป็นของใคร ริมฝีกปากนี้ต้องเป็นของผมคนเดียวผมใช้ลิ้นเลียปากมันเหมือนมันจะรู้ว่าผมต้องการอะไรมันยอมเปิดทางให้ทำให้ลิ้นของผมสามารถไปเข้าไปชิมความหวานจากปากมันได้  จูบครั้งนี้มันไม่ใช่อุบัติเหตุมันคือจูบที่แทนความรักของผมที่มีต่อมันตลอดเวลาที่ผ่านมา ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมจะไม่ยอมอีกต่อไป ผมจะไม่มีทางคิดที่ปล่อยยมันไปปปอีกแล้วว 


ตุบๆ~


     ผมถอนจูบออกอย่างเสียดายยยแล้วก็เอาหน้าผากผมไปวางไวบนหน้าผากมันเหมือนเดิมม ผมจ้องเข้าไปในดวงตาาของมันเพื่อแสดงสิ่งที่ผมทำไปผมตั้งใจจ


 “กูรักมึงนะ มึงอาจจะไม่ได้รู้สึกอย่างกูแต่กูก็ไม่มีวันปล่อยมึงไป”


 “…”


จุ้ป~


“0.o!!!!!”


    ผมอึ้งเลยครับอยู่ไอมินก็จุ้ปแก้มผมมมม แล้วมันก็หน้าแดงงงน่ารักอ้ะ ก็มันเป็นซะอย่างเงี่ยยจะไม่ให้ผลมหลงได้ไง อย่าหวังเลยยไอมินว่าวันนี้มึงจะได้ออกจากห้องง่ายๆ หึหึ


จบพาทวี



จีมินพาท


    โอ้ยยเมื่อกี้ผมมทำอะไรรลงไปเนี่ยยยยไอมินนมึงทำอะไรของมึงงงง แต่นี่เป็นโอกาสที่ผมก็ควรที่จะคว้ามันไว้ไม่ใช่หรอผมควรจะบอกความรู้สึกผมออกไปสักทีสินะ ผมหันกลับไปสบตามันทำให้นหน้าผากเราเเตะกันเหมือนเดิม ..


 “แล้วถ้ากูรู้สึกเหมือนที่มึงรู้สึกมึงคะ….”


   คำพูดผมถูกกลืนลงคอเพราะริมฝีปากมันลงมาแตะริมฝีปากผมอีกครั้งลิ้นร้อนของมันเข้ามาทักทายลิ้นเล็กของผม จูบครั้งนี้ของเราไม่ได้ร้อนแรงงอะไรเป็นจูบที่สื่อความรู้สึกของเราที่มีให้กันนน


“ขอบคุณนะที่ยอมรับความรู้สึกของกู”


“ กูรักมึงนะไอแทรักมานานเเล้วรักมาตลอด”


    มันล้มตัวลงนอนข้างๆผม โดยเรานอนหันหน้าเข้าหากัน ทำให้ผมเห็นรอยยิ้มที่ทำให้ผมยิ้มตามม ไอแทมันเอานหน้าผากมาชนกันผมทีนึงแล้วพูดบางอย่างพร้อมสายตาและรอยยิ้มขี้เล่นของมันทำให้ผมแถบจะละลายกลายเป็นไอไปเลยยย


“แทแทรักจีมินนะครับ หมูน้อยของแทแท”


“-///-”

   ผมอายจนต้องเอาหน้าไปซุกกับแผงออกของมัน แล้วมันก็ใช้มือแทรกตรงท้ายทอยผมเหมือนให้ผมหนุนเพราะความสูงของมันกับของผมค่อนข้างเเตกต่างงแล้วมันเอามือข้างที่ให้ผมหนุนมาลูบหัวผมมืงอีกข้างก็กอดผมหลวมๆ ผมไม่รู้สึกอึดอัดเลยย รู้สึกอุ่นมากกกก  ผมรักมันมากกก การกระทำของมันเหมือนเป็นคำสัญญาว่า ต่อจากนี้เราจะผ่านเรื่องทุกเรื่องไปด้วยกัน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราจะอยู่ข้างกัน ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าเรื่องของเรามันจะจบลงยังไงแต่ ณ ตอนนี้ผมมีความสุขมากที่มีมันอยู่ข้างๆแบบนี้..


จบพาทจีมิน




1 ปีต่อมาา~ (ไวอย่างกับโกหก)


วีพาทท
 

    ตอนนี้เราอยู่มหาลัยกันเเล้วครับ เรื่องเมื่อหนึ่งปีที่แล้วทำให้เราสองคนไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไปใครจะเชื่อว่าเราจะมาไกลขนาดนี้ หลังจากวันนั้นเราก็ตกลงคบกันอย่างเป็นทางการเเล้วผมก็ได้รู้ว่าที่จีมินบอกรักไอกุกเพราะปรึกษาเรื่องผมแต่ก็นะมีเมียน่ารักนี่ก็ต้องหัวเป็นธรรมดาวันนี้วันเสาร์ครับไม่มีเรียนนน ผมกับจีมินอยู่ที่ห้องซื้อหนังมาดูกันครับซื้อมาตั้งหลายเรื่องแหนะ


 “จีมินครับจีมินจะดูเรื่องไหนอ่าาแทแทอยากดูอุนตร้าเมนนนนง่าาา”


 “ปัญญาอ่อนเเล้วมึงกูจะดูมดเอ็กซ์”


 “โหวววมาว่าเค้าตัวเองก็ไม่ปัญญาอ่อนเลยเนอะ”


 “เมื่อกี้มึงว่าไงนะไอดำ”


“โอ้ยยยยยยยย ผมขอโทดดคร้าบบบบบบบ ดูมดเอ็กซ์ก็ได้คร้าบบบบบ”


   จีมินบิดหูผมคร้าบบบทุกคนน ผมไม่ได้กลัวมันเลยนะอย่าเข้าใจผมผิดนะทุกคนน ผมก็แค่….เกรงใจเท่านั้นเองงงครับบ อิอิ


 “ดีมากก มดเอ็กซ์จ๋า~~ จีมินมาแล้วว”


    แฟนใครว้ะปัญญาอ่อนชิปหายย แต่ก็น่ารักดีนะ ตลอดเวลาที่เราคบกันมาาาเราไม่เคยทะเลาะกันจริงจังสักครั้งงงเหมือนเราจะโตขึ้นกันด้วยแหละครับได้รู้อะไรๆมากขึ้น ผมไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่ผมจะทำเวลาในทุกๆวันของเราให้มีความสุขที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนนึงจะทำให้คนที่เรารักได้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเเค่ไหนความรักของเราก็จะไม่มีวันน้อยลงงง เราจะรักกันและอยู่ด้วยกันอย่างงี้ตลอดไปปป





--------------------------------THE END-----------------------------

มาจบเเล้ววน้าาทุกคนนนนน เข้ามาอ่านกันเยอะๆน้าาา ผิดพลาดประการใดไรต์ขออภัยยด้วยน้าา แล้วเจอกันเรื่องต่อไปน้าจ้ารีดดทุกคนน



 

 

 


ผลงานอื่นๆ ของ Vvantetae-n

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 ปภาวรินทร์ สุรินาม
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 22:41
    ร้องไห้หนักมากกก เรื่องนี้ดีค่ะ
    #5
    0
  2. #4 _mamay
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 19:11
    อร้ากกกกกกกก  ฟินนนนนนนน  ไรต์จะฆ่ารี้ดดดดดด  นิพพานคาหน้าคอมมม-/////////////- ตายๆๆๆ  คู่นี้ตั้ลล้าคคคคคค เขิลลลลล 55555+
    #4
    0
  3. #3 _mamay
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 19:07
    ไรต์มาต่อเลยยยยยยยย  อร้ากอิหมู  แกน่ารักไปแล้วนะ  แทแทก็กวนมากคับ ณ จุดๆนี้  มาต่อเร็วๆเลยยยยยย  ไม่ต้องรีบ รี้ดรออยู่55555555
    #3
    0
  4. #2 Nam-kheang
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 18:50
    โอ้ยยยยไรต์อะทำค้าง...มาก...ค่ะ...โอ้ยวีทำจีมหวั่นไหว~วีหื่นทุกเรื่องเลนป่าวเนี่ย5555+ สู้ๆค่ะไรต์รออยุ่น่าาา
    #2
    0
  5. #1 Nam-kheang
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 21:33
    ไรต์คะ....อ้ากกกกกกแค่สปอยก็ฆ่ารีดแล้วอะ เพื่อนสนิทคิดไม่ซือ ย้ากกกกกกตายๆๆๆค่ะ แค้สปอยก็ดิ้นรอบบ้าน*-*

    ไรต์รีบมาต่อนะคร้าบบบ
    #1
    0