Overchant ค้าขายในโลกเเฟนตาซี

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9 : วันสบายๆหลังทำงาน 1/2(เเก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    6 มี.ค. 60

Overchant ตอนที่ 9

วันสบายๆหลังทำงาน 1/2

 

"นี่วันนี้พวกเราจะทำอะไรกันดีล่ะครับ ยูคิ" ยูกิพูด

 

"นั่นสินะ..." เด็กหนุ่มเอามือกอดอกพลางใช้ความคิด

หลังจากที่เมื่อวานเป็นการเปิดร้านครั้งเเรกตั้งเเต่มาที่นี่เเละผลของมันก็ออกมาได้ดีเกินคาดซะด้วย ด้วยการที่ขายของจนหมดสต็อกเเถมวัตถุที่ใช้ทำก็หมดเเล้วด้วย

 

"จะให้ผมทำอาวุธอีกก็ไม่เอาเเล้วนะครับ (´ー`)" ยูกิฟุบตัวลงนอนบนเคาเตอร์ขณะที่เด็กหนุ่มมองท่าทางของโนมผมขาวเเล้วคิดในใจว่า

 

           "(หมอนี่มันน่าเเกล้งดีเเฮะ)"

           "งั้นพวกเราก็ออกไปซื้อวัตถุดิบมาทำของขายกัน..."

 

"โหดร้ายเกินไปเเล้วครับ!!! กะจะใช้เเรงงานผมจนตายกันไปข้างเลยเหรอครับ" ยูกิพูดเเทรกทันทีส่งผลให้ได้รับขอบสมน้ำหน้าคุณเป็นการโดนดึงเเก้มทั้งสองข้างอย่างเเรง

"อ๊อยๆๆๆๆ!!"

"โห... อยากโดนอย่างงั้นสินะ" เด็กหนุ่มพยายามข่มความรู้สึกโมโหที่โดนคู่หูของเขาเองกล่าวหาเเล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามระงับอย่างเต็มที่ เเต่ดูเหมือนจะข่มไว้ได้ไม่หมดทำให้เเสดงออกโดยการดึงเเก้มเจ้าตัวเริ่มเล่ม

 

"เเอ้วไอใอ่อ้ออับ(เเล้วไม่ใช่เหรอครับ)" ยูกิพยายามพูดขณะที่กำลังโดนดึงเเก้มยุ้ยๆทั้งสองข้างอยู่

 

"ฟังให้จบก่อนสิว้า!" เด็กหนุ่มเลิกเเก้มของคู่หูตัวน้อยปล่อยให้คู่หูของเขานั่งลูบเเก้มที่เเดงเป็นลูกตำลึงจากการโดนดึง เเล้วอธิบาย

 

               "ที่จะหมายถึงก็คือ ไปซื้อของมาตุนก่อนเเล้วค่อยทำวันมะรืนต่างหากล่ะ"

               "เเล้วทำไมไม่พูดเเบบนี้ตั้งเเต่เเรก... อ๊อยๆๆอีกเเอ้วอ้ออับ!(อีกเเล้วเหรอครับ)"

               "เเล้วใครล่ะที่ไม่ยอมฟังให้จบก่อนเล่า"

               "เอ้าใอเเอ้วอับอ่อยอ้มไออีเออะอับ(เข้าใจเเล้วครับปล่อยผมไปทีเถอะครับ)"

 

               "ดูที่ยูคิทำสิครับ เเก้มผมย้วยหมดเเล้ว(@-[]-@)"

               "เอานี่! ให้เเล้วอย่าโมโหเลยนะ" เด็กหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบถุงลูกอมจากช่องเก็บของเเล้วส่งให้ยูกิ

 

"ยะ ยกโทษให้ก็ได้ครับ..."

โนมผมขาวรีบคว้าถุงลูกอมที่เขายื่นให้ด้วยเเววตาที่ส่องประกายระยิบระยับจนเด็กหนุ่มอดขำกับท่าทางที่คู่หูของเขาเเสดงออกไม่ได้

 

"เอาล่ะ! ในเมื่ออารมภ์ดีเเล้วก็ออกไปซื้อของกันเถอะ"

เด็กหนุ่มพูดจบก็เดินผ่านโต๊ะวางเเสดงไอเทมไปยังหน้าประตูใส่รองเท้าเเล้วเปิดประตูเดินออกไปทันทีทิ้งให้คู่หูของเขารีบเดินตามมาออกมาจากร้านพร้อมกับโวยเด็กหนุ่มที่ไม่รอตัวเองเลย

 

ณ ตลาดกลางเมือง

 

"เท่านี้ของที่ต้องซื้อก็ครบเเล้ว" เด็กหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกับโยนของที่ซื้อมาลงไปในช่องเก็บของ

 

               "งั้นก็กลับได้เเล้วใช่ไหมครับ ?" ยูกิพูด

               "อา...ว่าเเต่" เด็กหนุ่มข่มเสียงพูด

               "ว่าเเต่ ? อะไรเหรอครับ" ยูกิชะโงกหัวมองลงมาที่หน้าของเด็กหนุ่ม

               "ทำไมนายถึงมาเกาะอยู่บนหัวของผมอีกล่ะเนี้ย!! ลงไปเลยนะ!!!"

               "ไม่เอาครับ"

               "มันหนักนะเฟ๊ย!"

 

          หลังจากคุยกันกันระหว่างทางเดินออกมาจากซอกอาคารที่เอาไว้ใช้เป็นที่ลับในการใช้สกิลของเด็กหนุ่มจากบทสนทนาระหว่างหนึ่งเด็กชายวัยรุ่นกับหนึ่งโนมไม่ทราบอายุซึ่งโต้วาทีกันด้วยเหตุผลว่าทำไมยูกิถึงได้เกาะอยู่บนหัวของเขา ก็ได้เหตุผลมาว่า "หัวของนายมันนอนสบายดี" เด็กหนุ่มได้ฟังเหตุผลดังกล่าวเเล้วก็ทำอะไรไม่ได้จึงเสนอข้อตกลงให้อยู่เฉยๆตอนเดินจะได้ไม่หนัก ทางคู่หูของเขาก็พยักหน้าให้เป็นคำตอบ เเล้วบทสนทนาระหว่างเขากับโนมตัวน้อยก็จบลง

 

ในระหว่างทางมุ่งหน้ากลับร้าน บรรยากาศที่น่าจะเงียบสงบไร้เสียงพูดคุยใดๆจากเด็กหนุ่มกลับถูกขัดโดยเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งเข้า เขาหันไปมองตามเสียงในจังหวะที่ผู้หญิงคนนั้นทักพอดี

 

"ไง มาเดินเล่นเหรอ?" หญิงสาวคนนั้นพูดกับเด็กหนุ่ม เด็กหนุ่มมองหน้าของหญิงสาวที่ทักเขาโดยในใจพยายามใช้สมองประมวลภาพของผู้หญิงที่เขาเคยคุยด้วยนับตั้งเเต่มาที่โลกนี้ดู เเต่กลับจำไม่ได้ว่าหญิงสาวที่มาทักนั้นเคยเจอกับเขาด้วย

 

"ใครอะ?" เด็กหนุ่มตอบกลับไปเเทบจะทันที ทำให้เธอร้องออกมาอย่างตกใจ

 

               "หา?! นายจำฉันไม่ได้เหรอ ทั้งๆที่เพิ่งเจอกันเมื่อวานเองนะ"

               "โทษที เเต่ผมจำเธอไม่ได้น่ะ"

 

"อะไรกัน...โหดร้าย! ฉันเองไง!! ฉัน - เอง" หญิงสาวใช้รวบผมที่ปล่อยยาวถึงกลางของเธอขึ้นมาไว้ด้านหลังเป็นผมทรงหางม้า เรียกเสียงร้อง อ๋อ! ให้เเก่เด็กหนุ่มทันที

 

"จำได้เเล้ว! เธอนักผจญภัยที่ให้บัตรผมไว้เมื่อวานนี่เอง รู้สึกจะชื่อ คุณเชอรา..." เด็กหนุ่มเอามือมาวางที่คางทำท่าเหมือนกำลังนึกอะไรบางอย่าง

 

               "เชอฟาเรีย ต่างหากเล่า!" หญิงสาวค้านที่เขาพูดชื่อของเธอผิด

               "อา ใช่ๆ! คุณ เชอฟาเรีย!!! ว่าเเต่มีอะไรงั้นเหรอครับ ? ถ้าจะสั่งของก็ต้องรอจนจบงานเทศกาลนะครับ"

               "อา โหดร้ายจังนะครับ จำชื่อผู้หญิงไม่ได้เนี้ย" ยูกิพูดเหน็บใส่เด็กหนุ่ม

               "หนวกหูน่า ว่าเเต่คุณเชอฟาเรียมีอะไรงั้นเหรอครับ"

 

"เรียก เชียก็ได้ ว่าเเต่นายกำลังจะไปไหนเหรอ"

เธอด้วยท่าทางเหมือนเด็กที่อยากรู้อยากเห็นไปซะทุกเรื่อง พอเขาตอบว่าจะกลับไปที่ร้าน เชียก็เอ่ยปากจะขอตามมาด้วยเด็กหนุ่มบอกปฏิเสธไปเเต่ก็ถูกลูกตื้อของหญิงสาวจนเขาต้องยอมให้เธอมาด้วย

              

               "อา เข้าใจเเล้วให้มาด้วยก็ได้ครับ" เด็กหนุ่มพูด

               "(พอเปลี่ยนทรงผมเเล้วดูนิสัยเปลี่ยนไปเลยเเฮะ)" เด็กหนุ่มคิดในใจ

               "เยี่ยม! งั้นเราไปกันเถอะ" เธอพูดก่อนจะดึงเเขนเด็กหนุ่มให้เดินไปด้วยกัน

"อย่าดึงผมสิ"

 

     

(ของเเถมเป็นภาพของเชียตอนปล่อยผมครับ)






 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

138 ความคิดเห็น

  1. #75 คุณลุงกล้ามโต (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 15:49
    ใครวะเจ๊เชอร่าป่าว
    #75
    0
  2. #34 jay100sailom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 08:48
    เปิดโดเน็ทก็ได้นะ อยากให้เขียนไวๆ T T
    #34
    1
    • #34-1 NovaBlaze(จากตอนที่ 9)
      3 ธันวาคม 2559 / 08:56
      ต้องขอโทษที่มาช้าด้วยนะครับ ช่วงนี้ผมไม่ค่อยมีเวลาว่างเท่านัก ส่วนเรื่องโดเนทผมคงยังไม่เปิดในตอนนี้หรอกครับ เพราะฝีมือการเขียนของผมยังไม่ดีนักเลยไม่อยากเปิด
      #34-1