นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [SF:YoonWoo] Merry X'mas

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Merry Christmas
Merry YoonWoo




 

เรื่องสั้นเบาๆฉลองวันคริสต์มาส
ขอให้มีความสุขค่ะ :)

Contact: @queerrrr / http://queerish.blog.fc2.com/ / http://ask.fm/queerrrrr

เนื้อเรื่อง อัปเดต 24 ธ.ค. 57 / 04:07


Merry X'mas

[SF: YoonWoo]



เสียงเปิดประตูดังมาจากชั้นบน สักพักก็ปรากฎชายร่างผอมสูงเดินตึงตังลงบันไดมา ชายร่างเล็กที่กำลังนั่งคู้ตัวจับจ้องซีรีส์เรื่องโปรดในทีวีอยู่บนโซฟาละสายตาไปมองตามเสียง สีหน้าและท่าเดินของชายร่างสูงดูไม่ดีนัก ใบหน้าที่กลมอยู่แล้วพอเจ้าตัวทำบูดบึ้งยิ่งดูกลมเข้าไปใหญ่ เขานึกขันในใจ
 

ปวดหัว" เสียงแหบเอ่ยขึ้นพร้อมกับทิ้งตัวพาดกับพนักพิงโซฟาข้างชายร่างเล็ก

 

ไมเกรนเหรอ?" คิมจินอูยกขาลงมานั่งตามปกติ เสียงครางอือออดังจากชายข้างกายเป็นคำตอบ

 

เมื่อคืนนอนกี่ทุ่ม?” ชายร่างเล็กถามพร้อมกับมองคังซึงยูนที่กำลังหลับตานอนนิ่ง

 

ยังไม่ได้นอน" คำตอบของชายข้างกายทำให้เขาถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย คังซึงยูนทำงานเป็นนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ให้กับค่ายเพลงแห่งหนึ่ง เขาเก็บตัวเงียบตั้งแต่บ่ายเมื่อวานในห้องชั้นบนที่ถูกดัดแปลงเป็นสตูดิโอขนาดย่อม คิมจินอูรู้ดีว่าชายตรงหน้าบ้างานเพียงใด หากงานไม่เสร็จหรือยังไม่เป็นที่พอใจ คังซึงยูนก็จะไม่มีทางย่างกรายออกมาจากห้องทำงานเด็ดขาด สถิติสูงสุดที่คังซึงยูนเคยไม่โผล่ออกมาจากห้องเลยคือหนึ่งสัปดาห์เต็ม หน้าที่ประจำของคิมจินอูคือการคอยดูแลหาข้าวหาน้ำให้กับคนบ้างานอย่างคังซึงยูน เขาเตือนก็แล้วด่าก็แล้วทะเลาะกันก็แล้วเรื่องคังซึงยูนหมกมุ่นกับงานเกินไปเพราะจะส่งผลต่อสุขภาพแต่ก็ไร้ผล ตลอดสองปีที่อยู่ด้วยกัน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่คังซึงยูนดื้อด้านกับเขามากที่สุด

 

เดี๋ยวจะไปทำซุปมาให้ จะได้กินยานอน รอแป๊บนึงนะ" เหนื่อยใจที่จะต่อว่าเพราะยังไงคังซึงยูนก็ไม่สนใจอยู่ดี ชายร่างเล็กลุกขึ้นหมายจะเดินเข้าครัว

 

แล้วเรื่องพรุ่งนี้ล่ะ?” เสียงจากด้านหลังทำให้เขาหยุดหันไปมอง ตาเรียวเล็กกำลังมองมาอย่างเป็นกังวล

 

ถ้านายยังไม่หายก็ไม่เป็นไรหรอก สุขภาพสำคัญที่สุด" แม้คิมจินอูจะกล่าวอย่างไม่ใส่ใจแล้วหายเข้าครัวไป แต่คังซึงยูนกลับขมวดคิ้วแน่น ความรู้สึกผิดเริ่มก่อขึ้นในใจ

 

วันพรุ่งนี้เป็นวันคริสต์มาส เขาและคิมจินอูมีนัดดูหนังรอบดึกด้วยกัน มันเป็นหนังที่คิมจินอูตั้งหน้าตั้งตารอคอยเป็นอย่างมาก ทั้งที่ปกติชายร่างเล็กจะเป็นคอซีรีส์เสียมากกว่า น้อยครั้งนักที่คิมจินอูจะกระตือรือร้นอยากดูหนัง ประจวบเหมาะกับหนังเข้าโรงในวันคริสต์มาสพอดี การนัดหมายจึงเกิดขึ้น แต่ดูท่านัดครั้งนี้จะเป็นหมันเสียแล้วเพราะเขาดันปวดไมเกรนขึ้นมา

 

 

โกรธตัวเองชะมัด..

 

........................................................................


 

หลังจากจัดแจงต้มน้ำร้อน ฉีกซุปข้าวโพดใส่ชาม นาฬิกาบนผนังบอกเวลาห้าทุ่ม คิมจินอูยืนพิงเคาท์เตอร์ครัวรอน้ำเดือด ดึงแขนเสื้อสเวตเตอร์ลงคลุมมือ คืนนี้เป็นคืนคริสต์มาสอีฟ เขาทั้งคู่เลือกที่จะหมกตัวอยู่ในบ้านแทนการออกไปฉลองท่ามกลางอากาศหนาวอย่างเลวร้ายเช่นทุกปี อากาศข้างนอกกำลังหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ หิมะขาวโพลนโอบล้อมทั่วเมือง ประตูทุกบ้านในย่านนี้ถูกประดับด้วยพวงมาลัยคริสต์มาสรวมถึงบ้านของเขาด้วย ที่มุมห้องข้างทีวีมีต้นคริสต์มาสเล็กๆตั้งอยู่ เขาและคังซึงยูนช่วยกันตกแต่งเมื่อสองสามวันก่อน แต่จะว่าคังซึงยูนช่วยก็ไม่คงถูกนัก คังซึงยูนมีหน้าที่แค่ซื้อมันมาตามคำขอแล้วหนีหายเข้าห้องทำงานไป ทิ้งให้เขาตกแต่งติดไฟประดับมันตามลำพัง พรุ่งนี้เช้าคิมจินอูตั้งใจจะลุกขึ้นมาอบพายเนื้อสับฉลองวันคริสต์มาส เขาเพิ่งได้สูตรมาใหม่จากบล็อกชื่อดังในอินเตอร์เน็ต หวังว่าคังซึงยูนจะชอบ

 

เสียงหวีดจากกาน้ำร้อนดึงชายร่างเล็กออกจากห้วงความคิด คิมจินอูหยิบถุงมือกันร้อนมาสวม ปิดเตาแก๊สและเทน้ำร้อนใส่ชาม กลิ่นหอมของซุปข้าวโพดเริ่มกระจาย จัดวางชามซุปลงถาดพร้อมกับแก้วน้ำอุ่นและที่ขาดไม่ได้คือ ยาแก้ปวดไมเกรน ชายร่างเล็กยกถาดมุ่งตรงไปที่ห้องนั่งเล่น ทีวีเปิดทิ้งไว้ช่องเดิม ซีรีส์ที่เขาดูจบไปแล้วและไร้เงาคนป่วยตัวสูง คิมจินอูชะเง้อมองไปที่บันไดแล้ววางถาดลงตรงโต๊ะเล็กหน้าทีวี คังซึงยูนน่าจะขึ้นไปบนห้องนอนแล้ว ชายร่างเล็กควานหารีโมตบนโซฟาเพื่อจะปิดทีวี เมื่อจัดการเรียบร้อยคิมจินอูจึงยกถาดซุปตามขึ้นไปชั้นบน

 

มาแล้ว" ชายร่างเล็กส่งเสียงพร้อมกับดันประตูห้องนอนที่แง้มเอาไว้เข้าไป ภายในห้องมืดสนิท คิมจินอูใช้ข้อศอกเปิดสวิตช์ไฟแทนเนื่องจากมือทั้งสองข้างไม่ว่าง ไฟสว่างวาบขึ้นพร้อมกับคังซึงยูนที่นอนขดตัวในผ้าห่มทำหน้ายู่ยี่เพราะแสบตา ชายร่างเล็กวางถาดซุปลงบนโต๊ะข้างหัวเตียง คังซึงยูนขยี้หัวแล้วยันตัวขึ้นมารับชามซุปอย่างรู้หน้าที่ ไม่ถึงห้านาทีซุปข้าวโพดร้อนๆก็โดนกวาดจนเกลี้ยงไม่เหลือสักหยด คิมจินอูรับชามซุปคืนแล้วยื่นยากับแก้วน้ำให้ คังซึงยูนรับมันไปกินอย่างเงียบๆ คนป่วยตรงหน้าคิมจินอูไม่พูดไม่จาอะไรและทำหน้ายู่ยิ่งกว่าเดิมเมื่อกลืนเม็ดยาขมๆลงไป

 

จะไปไหน?” คังซึงยูนเอ่ยขึ้นพร้อมกับดึงชายเสื้อสเวตเตอร์ของคิมจินอูเอาไว้เมื่อเห็นชายร่างเล็กจะออกไปจากห้อง

 

เอาถาดลงไปเก็บ" คิมจินอูตอบแต่คนป่วยตรงหน้าเขากลับส่ายหน้า

 

เอาไว้ค่อยเก็บก็ได้" คังซึงยูนกระตุกชายเสื้อสเวตเตอร์ของคิมจินอูเป็นสัญญาณให้เจ้าของเสื้อนั่งลงบนเตียงตามเดิม

 

ไม่เอาน่า" ชายร่างเล็กดึงชายเสื้อตัวเองออกจากมือคนป่วยที่กำลังเริ่มงอแง คังซึงยูนมุ่นคิ้วอย่างไม่พอใจ

 

นอนได้แล้ว เอาลงไปเก็บเดี๋ยวเดียวก็มา" คิมจินอูเกลี้ยกล่อมคนป่วยที่กำลังทำปากยื่นอย่างแง่งอนแต่ก็ยอมนอนลงตามคำบอกโดยดี

 

เร็วๆนะ" คังซึงยูนเอ่ยเสียงเบาแล้วมุดตัวเข้าไปในผ้าห่มตามเดิม ชายร่างเล็กส่ายหน้าเล็กน้อย ปกติคังซึงยูนไม่ค่อยมีท่าทีงอแงเป็นเด็กแบบนี้สักเท่าไหร่ นี่เป็นนิสัยตอนป่วยที่อยากให้คนอื่นอยู่ใกล้ๆเจ้าตัว คิมจินอูเปิดไฟหรี่ที่หัวเตียง ปรับเครื่องทำความร้อนให้อุ่นขึ้นกว่าเดิมแล้วปิดไฟในห้อง เวลาปวดไมเกรนควรจะต้องนอนในห้องที่เงียบและมืด

 

 

......................................................................


 

กว่าจะจัดการเก็บล้างจานชาม สำรวจความเรียบร้อยภายในบ้าน ปิดไฟที่ไม่ได้ใช้เสร็จ ก็เป็นเวลาจวนจะเที่ยงคืนแล้ว เมื่อกี้เขาสังเกตเห็นว่าหิมะกำลังตก งานเก็บกวาดหิมะที่สุดแสนจะเหนื่อยหน่ายกำลังจะเริ่มต้นอีกครั้งเพราะพรุ่งนี้เป็นเวรของเขา ชายร่างเล็กถอนหายใจเล็กน้อยก่อนเตรียมตัวเข้านอน อีกไม่กี่นาทีก็จะเข้าสู่คืนวันคริสต์มาส ป่านนี้คังซึงยูนคงหลับไปแล้ว

 

คิมจินอูค่อยๆเปิดประตูห้องนอนเข้าไปอย่างเบามือ กลัวว่าคังซึงยูนจะตื่น ชายร่างเล็กย่องขึ้นไปบนเตียงเงียบๆ แสงไฟสีส้มสลัวฉายให้เห็นใบหน้าของคังซึงยูนที่นอนตะแคงหลับตาพริ้ม คิมจินอูสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มแล้วนอนลงข้างคนป่วยอย่างนิ่มนวล โล่งอกที่เขาไม่ได้ทำให้คังซึงยูนตื่นแต่อย่างใด ชายร่างเล็กเอื้อมมือไปปิดไฟที่หัวเตียง เตรียมเข้าสู่ห้วงนิทรา

 

ทันทีที่ไฟดับลง ท่อนแขนก็วาดลงที่หน้าท้องของคิมจินอู ฝ่ามือหนาแนบลงบนเอวของเขาพร้อมกับลมหายใจอุ่นที่กำลังรดรินลงตรงหัวไหล่

 

ยังไม่หลับเหรอ?” คิมจินอูเบือนหน้าไปทางซ้ายมือ เส้นผมของคังซึงยูนกำลังคลอเคลียอยู่ข้างแก้ม กลิ่นแชมพูเย็นๆกลิ่นเดียวกับที่เขาใช้ลอยมากระทบจมูกจางๆ ไหล่ซ้ายของคิมจินอูสั่นเล็กน้อยเป็นคำตอบ

 

ปวดหัวมากมั้ย?” ชายร่างเล็กเอ่ยถามเสียงเบา เส้นผมของคังซึงยูนเกลี่ยแก้มคิมจินอูไปมาเพราะเจ้าตัวพยักหน้า

 

ไหนดูซิ" คิมจินอูหันตัวตะแคงเข้าหาคังซึงยูน หน้าผากของชายร่างสูงจึงแนบติดกับหน้าอกของเขา ชายร่างเล็กยกมือผละศีรษะคังซึงยูนออกแล้วใช้นิ้วโป้งคลึงหัวคิ้วทั้งสองของชายร่างสูงอย่างอ่อนโยน หวังบรรเทาความเจ็บปวดของคังซึงยูน แม้รู้ว่ามันไม่ได้ส่งผลอะไร แต่เขาแค่อยากจะทำเพื่อเอาใจคนป่วยจอมดื้อและคังซึงยูนก็ปฏิเสธไม่ลงว่ามืออุ่นๆนี่ทำให้เขารู้สึกดีมากทีเดียว

 

ขอโทษนะ" คังซึงยูนลืมตาขึ้นมองคิมจินอูท่ามกลางความมืด ชายร่างเล็กชะงักมือไป

 

ขอโทษเรื่อง?”

 

ก็.. เรื่องที่เราอาจจะไม่ได้ไปดูหนังเพราะผมไม่สบาย" คังซึงยูนเอ่ยเสียงอู้อี้ในลำคอ

 

ไม่ต้องขอโทษหรอกน่า มันสุดวิสัย ฉันเข้าใจ" ชายร่างเล็กเอ่ยกลั้วหัวเราะ นึกว่าเรื่องอะไรซะอีก..

 

แต่คุณรอเรื่องนี้มาตั้งนานไม่ใช่เหรอ?อีกหนึ่งนิสัยของคังซึงยูนที่ทำให้ชายร่างเล็กปวดหัวคือคิดมากจนเกินเหตุนี่แหละ
 

ก็ใช่ แต่หนังมันไม่ได้ฉายวันเดียวสักหน่อย ไปดูอาทิตย์หน้ายังได้เลย" คิมจินอูพยายามพูดปลอบคลายความกังวลของชายข้างกาย

 

แต่ดูวันคริสต์มาสมันก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอ?" คังซึงยูนจับมือชายร่างเล็กให้นวดหัวคิ้วของเขาต่อ คิมจินอูทำตามอย่างว่าง่าย

 

นี่.. ไม่เป็นไรจริงๆ ถ้านายรู้สึกผิดมาก พรุ่งนี้เช้าก็กวาดหิมะเป็นการไถ่โทษละกัน" คิมจินอูผุดยิ้ม เมื่อมีโอกาสหาทางเลี่ยงงานแสนน่าเบื่อนั่นได้

 

เกี่ยวกันตรงไหนเนี่ย?” คังซึงยูนแย้ง

 

เถอะน่า เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ นอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า" คิมจินอูจัดการตัดบทพร้อมกับหยุดมือนวดให้กับคังซึงยูนและเปลี่ยนเป็นกอดชายข้างกายหลวมๆแทน แม้ว่าคังซึงยูนจะยังงุนงงกับข้อตกลงที่เขาไม่ได้เสนอแต่ก็ไม่ได้ขัดอะไร เสียงหายใจสม่ำเสมอของชายร่างเล็กบ่งบอกว่ากำลังเข้าสู่ห้วงนิทรา

 

คังซึงยูนยกหัวขึ้นเหลือบมองนาฬิกาเรืองแสงที่หัวเตียงก่อนจะกระชับกอดชายร่างเล็กแน่น

 

นี่...” คังซึงยูนส่งเสียงเรียก

 

อื้อ...” คิมจินอูขานรับในลำคอแบบกึ่งหลับกึ่งตื่น

 

เมอร์รี่คริสต์มาสนะ" คังซึงยูนกระซิบข้างหูชายร่างเล็กที่ใกล้จะเข้าสู่ภวังค์เต็มที ตามด้วยเคลื่อนใบหน้าไปจุมพิตหน้าผากของคิมจินอูอย่างอ่อนละมุน คืนวันคริสต์มาสอีฟครั้งที่สองของทั้งคู่ที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่วันคริสต์มาสผ่านไปอย่างเรียบง่าย



-------------------------------------------------------


สุขสันต์วันคริสต์มาสและสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าค่ะ
ขอให้นักอ่านทุกท่านมีความสุข รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
ขอบคุณที่ติดตามเป็นกำลังใจ แสดงความคิดเห็นและถามไถ่ถึงกันเสมอ รักนักอ่านทุกท่านนะคะ
เจอกันใหม่ปีหน้า สวัสดีค่ะ

ติดต่อพูดคุยสอบถามติชมได้ที่ @queerrrr / http://queerish.blog.fc2.com/ เช่นเคยค่ะ
หากอยากพูดคุยสอบถามติชมหรือระบายอะไรแบบไม่ประสงค์ออกนามเชิญที่ http://ask.fm/queerrrrr ได้นะคะ

 

 

 


 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ queerness

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 08:05
    เค้าอ่านรื่องนี้จากที่บล๊อกไปแล้วแหละคะ เม้นไปแล้วด้วย น่ารักอบอุ่นละมุนมากๆเลย
    ชอบภาษาที่ไรท์แต่งมากๆเลยค่ะ ว่างๆจากการเรียนแล้วไรท์แวะมาแต่งฟิคอีกนะคะ
    รอทุกเรื่องจากไรท์เลยคะ ภาษาดีมาก ชอบมากๆเลย ^^
    #7
    0
  2. วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 14:07
    น่ารักกกกมากกกเลยยยย
    ซึงยูนน่ารักอ่าา จินวูเหมือนแม่เลย 55555
    เป็นอะไรที่น่ารักมากก
    พี่แตงอัพ scent ไวๆน้า รออยู่ อิอิ💕
    #6
    0
  3. #5 maohed (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:14
    น่ารัก แม้ไม่ได้หวานมากแต่กลับเป็นฟิคที่อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่น เราไม่จำเป็นต้องแสดงออกมามากนัก แต่ว่าเราก็รู้ว่ายังมีอีกคนคอยอยู่ข้าง เราชอบเรื่องนี้มากเลย ขอบคุณฟิคนะคะ คังซึงยูนหยุดบ้างานสักวันแล้วอย่าบืมพาพี่จินอูไปเที่ยวตามสัญญาหละ
    #5
    0
  4. #4 maohed (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:14
    น่ารัก แม้ไม่ได้หวานมากแต่กลับเป็นฟิคที่อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่น เราไม่จำเป็นต้องแสดงออกมามากนัก แต่ว่าเราก็รู้ว่ายังมีอีกคนคอยอยู่ข้าง เราชอบเรื่องนี้มากเลย ขอบคุณฟิคนะคะ คังซึงยูนหยุดบ้างานสักวันแล้วอย่าบืมพาพี่จินอูไปเที่ยวตามสัญญาหละ
    #4
    0
  5. #3 สาวน้อย
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 23:08
    โอ้ยชอบมากเลย

    อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจจัง >/////////////<
    #3
    0
  6. วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 11:59
    ละมุนละไมสุดๆเลยค่ะ ให้คนบ้างานป่วยๆซะบ้าง หมดฤทธิ์เลยยย xD
    มีแฟนดีนะคะเนี่ยคุณคัง เป็นแฟนคนอื่นเค้างอนไหแล้วหละ เดทคริสมาสต์ขนาดนี้
    แต่ก็นะ คนรักกัน จะใช้เวลาที่ไหนขอแค่อยู่ด้วยกันก็ละมุนสุดๆแล้ว ต่อให้ป่วยก็เถอะ๕๕๕
    #2
    0
  7. วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 16:48
    โง๊ยยยยยย ละมุนนนนนนน
    ทำไมคิมจินอูดีอย่างงี้ โฮ๊ยยยยยยยยยย พี่อยากได้!!!!!!!!
    คังซึงยูนน นายเป็นผชที่น่าอิจฉาสุดๆอ่ะ
    อยากงอแงแบบคังซึงยูนละมีคนคอยดูแลบ้างจัง >///////////<
    #1
    0